Το μισό ΔΗΚΟ λείπει και το άλλο μισό αποφασίζει μόνο του
Δεν ακούνε την άποψή μας και προαποφασίζουν για όλα, καταγγέλλουν οι διαφωνούντες, που συνεχίζουν να απέχουν από τις συνεδρίες του ΕΓ

Σε τροχιά ασύμπτωτων πόλων, που συνυπάρχουν, απλώς, τύποις, πορεύεται, πλέον, το Δημοκρατικό Κόμμα, με απρόβλεπτο τον επόμενο βηματισμό του.
Η απουσία των στελεχών της λεγόμενης διαφωνούσας ομάδας από τις συνόδους των συλλογικών οργάνων, ιδία του Εκτελεστικού Γραφείου, τείνει να διαλάβει χαρακτηριστικά… ενδημικής συμπεριφοράς, επισυμβαίνουσα επαναληπτικώς και κατ’ εξακολούθησιν.

Το φαινόμενο, που επαναλήφθηκε και στην προχθεσινή σύνοδο του Εκτελεστικού Γραφείου, όπου, από τα μη συναριθμούμενα στην «ομάδα» του Προέδρου του ΔΗΚΟ μέλη του σώματος, παρόντες στη συνεδρία ήταν μόνον οι κ. Γ. Παναγιώτου (Πρόεδρος ΝΕΔΗΚ), Ιερωνυμίδης και Πιττοκοπίτης, επιβεβαιώνει, αλλά και «συμβολοποιεί», ταυτόχρονα, το χάσμα επικοινωνίας, διαλόγου και συνύπαρξης ανάμεσα στα «δύο ΔΗΚΟ», που φαίνεται να ακολουθούν, χωρίς διάθεση συνδιαλλαγής, παράλληλες διαδρομές.

Ίσως, μάλιστα, ως στάση αντίδρασης, ν’ αποτελεί μια εντελώς νεοφανή μορφή έκφρασης πολιτικής διαφωνίας, εντασσόμενη, μάλλον ειρωνικώ τω τρόπω, στο γενικότερο κλίμα της μαζικής… αποχής, όπως εκδηλώνεται απέναντι στο πολιτικό σύστημα και τις πρακτικές του.

Μόνιμες απουσίες
Απόντες, για διάφορους λόγους, από τη συνεδρία του Ε.Γ., ήταν και πάλιν ο τέως Πρόεδρος του κόμματος Μάριος Καρογιάν, ο Αναπληρωτής Πρόεδρος Μάρκος Κυπριανού, ο Αντιπρόεδρος Χρίστος Πατσαλίδης, οι βουλευτές Φύτος Κωνσταντίνου, Άγγελος Βότσης, Αθηνά Κυριακίδου, ο Πρόεδρος της Επαρχιακής Λευκωσίας Αλέκος Τρυφωνίδης, καθώς και τα λοιπά μέλη που δεν πρόσκεινται στην προεδρική ομάδα.

Είτε η απουσία αυτή έχει ως υπόβαθρο μια συντονισμένη αντίδραση προς την ηγεσία του κόμματος και τη συμπεριφορά της, είτε εφορμάται από εντελώς ατομικές αιτιάσεις, δεν παύει να αποτελεί μια σαφή διακήρυξη πολιτικής, η σημειολογία και ο συμβολισμός της οποίας είναι ευανάγνωστα.

Ως κύρια αιτία της αντίδρασης αυτής, τα διαφωνούντα στελέχη προτάσσουν την «αποδεδειγμένη απροθυμία του Προέδρου του ΔΗΚΟ να λειτουργήσει συνθετικά και συνενωτικά, συνθέτοντας τις διαφορετικές τάσεις και προσεγγίσεις», την επιλογή ενός εξόχως αρχηγικού μοντέλου κομματικής διακυβέρνησης, «που αποξενώνει όσα μέλη δεν ανήκουν ή δεν εντάσσονται στην κλειστή προεδρική ομάδα», την τάση του να λαμβάνει αποφάσεις με τη σύμπραξη μιας «μικρής ομάδας νεοφερμένων συνεργατών», στους οποίους «απένειμε», εσχάτως, και κομματικά αξιώματα, παραγνωρίζοντας τους μακρόχρονους οργανικούς δεσμούς πληθώρας στελεχών με το κόμμα, την «απολυτότητα στη λήψη αποφάσεων και στην προσέγγιση των διαφόρων ζητημάτων», «την… προσαγωγή των συλλογικών οργάνων ενώπιον προειλημμένων αποφάσεων», και την «προφανή διάθεση ρεβανσισμού, στην αντιμετώπιση των εσωκομματικών του αντιπάλων», η οποία εμβάλλει το ΔΗΚΟ «σε μιαν αδιάκοπη και αδιέξοδη εσωκομματική διελκυνστίνδα».

Ως εκ τούτου, όπως επισήμανε διαφωνών στέλεχος στη «Σ», «διερωτώμεθα τι εξυπηρετεί η παρουσία μας στα συλλογικά όργανα, όταν δεν έχει διάθεση να μας ακούει κανένας και όταν οι αποφάσεις λαμβάνονται εκ των προτέρων, άνευ σύνθεσης και διαλόγου».

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι…
Σύμφωνα με πληροφορίες, η «σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι» για τα εν λόγω στελέχη ήταν η αφορούσα την αποτίμηση του αποτελέσματος των Ευρωεκλογών σύνοδος του Εκτελεστικού Γραφείου, «όπου κατεδείχθη περίτρανα η απροθυμία του Προέδρου του κόμματος να ακούσει την άλλη άποψη και να λάβει υπ’ όψιν διαφορετικές εκτιμήσεις όσον αφορά την αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος, αφήνοντας, ταυτόχρονα, σαφείς αιχμές εναντίον συγκεκριμένων στελεχών».

Ως ενδεικτική, επίσης, «της απαξιωτικής συμπεριφοράς του Προέδρου προς τους αξιωματούχους του κόμματος και τα άλλα στελέχη», επισημαίνουν την προειλημμένη απόφαση για διορισμό του κ. Άθου Αντωνιάδη, προσωπικού φίλου και στενού συνεργάτη του κ. Παπαδόπουλου, στη θέση του Αναπληρωτή Εκπροσώπου Τύπου του ΔΗΚΟ, χωρίς να υπάρξει προηγουμένως συνεννόηση με τον Αναπληρωτή Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο του κόμματος, ή απλή ενημέρωση των τελευταίων.

Προβληματισμός για επαναπροσέγγιση με ΑΚΕΛ
Επιπρόσθετα, διαφορετικές προσεγγίσεις φαίνεται να υφίστανται και όσον αφορά την επιχειρούμενη προσπάθεια του Προέδρου του ΔΗΚΟ για επαναπροσέγγιση με το ΑΚΕΛ, με πληθώρα στελεχών να εκφράζουν έντονο προβληματισμό, τόσο για τους στόχους όσο και τις ενδεχόμενες συνέπειες που θα έχει για το Δημοκρατικό Κόμμα.

Όπως επισήμανε στη «Σ» σημαίνον στέλεχος της διαφωνούσας ομάδας, «θα πρέπει, κατ’ αρχάς, να διαφανούν οι προοπτικές, το περιεχόμενο και οι βάσεις ενός τέτοιου διαβήματος, που βρίσκεται ακόμα στα σπάργανα, αλλά και να δούμε αν και πώς θα τελεσφορήσει, προκειμένου να εξαχθούν ακριβείς εκτιμήσεις». Ωστόσο, πρόσθεσε, στο επίπεδο μιας γενικότερης ανάλυσης, με παρονομαστές τους διαμορφούμενους συσχετισμούς στο ευρύτερο πολιτικό πεδίο, μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν επωφελής μόνο για το ΑΚΕΛ, αλλά αρνητική για το Δημοκρατικό Κόμμα.

Και αυτό, γιατί, αφενός, όπως εξήγησε, θα λειτουργούσε καθαρκτικά για το ΑΚΕΛ, προσφέροντάς του ένα εφαλτήριο εξόδου από την πολιτική απομόνωση, βοηθώντας το, έτσι, να επανιδρύσει γέφυρες επικοινωνίας με την ευρύτερη κοινωνία και το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα. Θα συνέβαλλε, ως εκ τούτου, στην επανασυσπείρωση του κόμματος της Αριστεράς, δημιουργώντας τις βάσεις για ένα καλό αποτέλεσμα στις βουλευτικές εκλογές του 2016, η οποία (επανασπείρωση) αποτελεί τη βασικότερη προϋπόθεση για την επιχειρούμενη ανασύνταξή του.

«Ζημιωμένο» το ΔΗΚΟ
Αφετέρου, στο Δημοκρατικό Κόμμα, σημείωσε, θα προκαλούσε αλλεπάλληλες εσωτερικές δονήσεις, συνοδευόμενες από πολλαπλές διαρροές, προς διάφορες κατευθύνσεις, ενεργοποιώντας αποσυνδετικά τις ετερόκλητες ιδεολογικές συναρμογές του. Αφενός, θα εξωθούσε το δεξιόστροφο κέρας του κόμματος περισσότερο προς τα δεξιά και τον ΔΗΣΥ, αφετέρου, δε, θα εφέλκυε ένα ακόμη κομμάτι του σκληρού πυρήνα του ΔΗΚΟ προς τη Συμμαχία Πολιτών. Την ίδια ώρα, θα απελευθέρωνε τα «μουδιασμένα» αντανακλαστικά των αριστερόστροφων ψηφοφόρων του κόμματος, καθιστώντας τα περισσότερο «ευεπίφορα» στη λήψη ή στην αποδοχή επιλογών που έχουν καθαρά ιδεολογικό στίγμα.

Ταυτόχρονα, υπογράμμισε, θα απαιτούνταν «πρωτόγνωρες ταχυδακτυλουργικές ικανότητες» από τον κ. Παπαδόπουλο, για να εμφανίσει τις χαώδεις διαφορές του με το ΑΚΕΛ στο Κυπριακό και στην οικονομία ως εποικοδομητικές συγκλίσεις, έστω ελαχίστων κοινών παρονομαστών, για να δικαιολογήσει μια ενδεχόμενη συνεργασία με το κόμμα της μείζονος αντιπολίτευσης, γεγονός που θα έπληττε έτι περαιτέρω την ήδη πληγωμένη αξιοπιστία του κόμματος.

Ως εκ τούτου, υπέδειξε, το ΔΗΚΟ δεν έχει ουσιαστικά τίποτε να κερδίσει, μάλλον να χάσει, εκτός «και αν ο ίδιος ο Νικόλας σταθμίζει υπεράνω όλων το δικό του πολιτικό συμφέρον και όχι του κόμματος».

Πράξη πολιτικής ανευθυνότητας
Την ίδια ώρα, η ηγεσία του ΔΗΚΟ αντιστρέφει τα πυρά, διαμηνύοντας ότι οι συνεχείς απουσίες από τις συνόδους των συλλογικών οργάνων, αν δεν οφείλονται σε πραγματική αδυναμία παρεύρεσης, αποτελούν πράξη ύψιστης πολιτικής ανευθυνότητας.

Όπως επισήμανε στην εφημερίδα μας πηγή προσκείμενη στην ηγεσία του ΔΗΚΟ, η στάση αυτή, αν δεν οφείλεται σε άλλους λόγους, συνιστά, το λιγότερο, έλλειψη σεβασμού προς τις θεσμισμένες διαδικασίες του κόμματος. Τα συλλογικά όργανα, πρόσθεσε, αποτελούν τον κυρίαρχο θεσμό λειτουργίας της εσωκομματικής δημοκρατίας, όπου το κάθε μέλος μπορεί και καλείται να εκφράσει τις απόψεις, τις θέσεις και τις διαφωνίες του. Δεν μπορεί, ωστόσο, υπέδειξε περαιτέρω, να παραγράφεται η θεμελιώδης δημοκρατική αρχή, ότι η πλειοψηφία αποφασίζει, με σεβασμό προς τη μειοψηφία, και η μειοψηφία ελέγχει. Ως εκ τούτου, η συμβολή στις εσωκομματικές διεργασίες και στη λήψη αποφάσεων διενεργείται με την παρουσία των μελών στα συλλογικά όργανα και όχι με την απουσία τους.

Τόνισε, παράλληλα, ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του ΔΗΚΟ με την προηγούμενη ηγεσία ήταν η υποβάθμιση των συλλογικών οργάνων, προσθέτοντας πως εκείνοι που δεν τα συγκαλούσαν τότε, σήμερα απέχουν.

Επανακάμπτει η «διγλωσσία»
Χαρακτηριστικές, ταυτόχρονα, της διγλωσσίας, που φαίνεται να επανακάμπτει τάχιστα και… μεγαλοπρεπώς στο Δημοκρατικό Κόμμα, είναι οι διαφορετικές προσεγγίσεις που εκφράστηκαν προχθές όσον αφορά το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης για το ελάχιστο εισόδημα, καθώς τη μακρόθυμη επικρότησή του από τον βουλευτή Άγγελο Βότση ακολούθησε το «άδειασμα» από τον Αναπληρωτή Εκπρόσωπο Τύπου Ά. Αντωνιάδη, ο οποίος διερωτήθηκε «πού θα εξεύρει η Κυβέρνηση όλα αυτά τα λεφτά».