Το ΔΗΚΟ γίνεται κόμμα ρεβανσισμού και ακροτήτων

Η νέα ηγεσία, με τις μέχρι σήμερα αποφάσεις και συμπεριφορές της, τείνει να καταστήσει το ΔΗ.ΚΟ., από κόμμα ρυθμιστικό, σε κόμμα διαμαρτυρίας, που τελικά οδηγείται σε πολιτική απομόνωση καταγγέλλει ο Α. Τρυφωνίδης

ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΙΚΗ ήταν η αποχώρηση από την Κυβέρνηση, και οφείλεται σε λόγους μικροκομματικής τακτικής, προσωπικών φιλοδοξιών, εκδικητικών συνδρόμων και ανώφελης αλαζονείας

Λανθασμένες πολιτικές επιλογές, όπως η αποχώρηση από την Κυβέρνηση, «που ήταν, κατά κύριο λόγο, προσχηματική», η ταύτιση με τον Αβ. Νεοφύτου στα θέματα της οικονομίας, η στήριξη από τον κ. Ν. Παπαδόπουλο της υποψηφιότητας του Γ. Λιλλήκα στις προεδρικές εκλογές του 2013, καθώς και συμπεριφορές και ενέργειες της νυν ηγεσίας αποτελούν τους κύριους παράγοντες για την εκλογική αποτυχία του ΔΗΚΟ στις ευρωεκλογές της περασμένης Κυριακής, επισημαίνει ο Πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής Λευκωσίας του κόμματος, Αλέκος Τρυφωνίδης.

Τονίζει, επιπρόσθετα, ότι το ΔΗ.ΚΟ. βρίσκεται σε ένα εξαιρετικά κρίσιμο κομβικό σημείο, υποδεικνύοντας πως μόνον εάν παραμείνει πιστό στις αρχές και παρακαταθήκες του, ως κόμμα μετριοπάθειας και ευθύνης, μπορεί να μπει σε πορεία ανάκαμψης και να προσφέρει αυτά που χρειάζεται σήμερα ο τόπος.

Ποιοι λόγοι, κατά τη γνώμη σας, οδήγησαν το ΔΗΚΟ στο εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής;

Κατ’ αρχάς επιτρέψτε μου να πω πως το αποτέλεσμα των εκλογών της περασμένης Κυριακής δεν με αφήνει ικανοποιημένο όχι μόνον ως στέλεχος του ΔΗ.ΚΟ, αλλά και ως πολίτη αυτού του Κράτους. Δυστυχώς, για πρώτη φορά στα χρονικά της κυπριακής πολιτικής πραγματικότητας, τα κόμματα και οι εκλεγμένοι ευρωβουλευτές τους έχουν χάσει την πολιτική νομιμοποίησή τους, αφού έχουν ψηφιστεί από τη μειοψηφία των πολιτών.

Όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους το ΔΗ.ΚΟ. οδηγήθηκε στο 10.8%, το οποίο σημειωτέον είναι το χαμηλότερο ποσοστό από της ιδρύσεως του Κόμματος, θεωρώ πως οι λόγοι είναι εξόχως πολιτικοί. Πέραν, όμως, των πολιτικών λόγων, υπήρξαν όλο αυτό το διάστημα και άλλες αιτίες που μας οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα, όπως, για παράδειγμα, συμπεριφορές και ενέργειες που δεν έχουν καμία σχέση με την πολιτική φυσιογνωμία, ιστορία και αρχές του ΔΗ.ΚΟ.

Προσχηματική η αποχώρηση από την Κυβέρνηση

Μπορείτε να γίνετε πιο συγκεκριμένος;

Πρώτα και πάνω από όλα αναφέρομαι στην απόφαση του Κόμματος να αποχωρήσει άρον-άρον από την κυβέρνηση, με πρόσχημα το κοινό ανακοινωθέν στο Κυπριακό. Για το ΔΗ.ΚΟ. η πολιτική σταθερότητα αποτελούσε ανέκαθεν στρατηγικό του στόχο. Το Κόμμα μας υπηρέτησε με ευλάβεια τη στρατηγική της πολιτικής σταθερότητας στον τόπο μας τα προηγούμενα χρόνια, καταβάλλοντος σημαντικό πολιτικό κόστος.

Το κοινό ανακοινωθέν περιέχει στοιχεία προβληματικά τα οποία δεν μας ικανοποιούν και που προκαλούν ανησυχίες, αλλά, από την άλλην, οι ακραίες και αυθαίρετες απόψεις, όπως αυτές υιοθετήθηκαν και εκφράστηκαν από διάφορα στελέχη της ηγεσίας του ΔΗΚΟ, αποδείχτηκε ότι δεν εισακούστηκαν από την εκλογική μας βάση.

Θεωρώ πως η απόφαση για αποχώρηση από την κυβέρνηση δεν έπεισε τον κόσμο του ΔΗ.ΚΟ ότι στηριζόταν σε λόγους αρχής, αλλά ήταν προσχηματική και πως οι πραγματικοί λόγοι ήταν καθαρά μικροκομματικής τακτικής, προσωπικών φιλοδοξιών, εκδικητικών συνδρόμων και ανώφελης αλαζονείας.Να υπενθυμίσω ότι υπέβαλα πρόταση τότε, αντί της βεβιασμένης ενέργειας να αποχωρήσουμε από την κυβέρνηση, να ηγηθούμε μιας μεγάλης πορείας προς τη βάση του κόμματος, με απώτερο στόχο την ελαχιστοποίηση των παρενεργειών και άλλων προβλημάτων που συσσωρεύτηκαν μετά την παρατεταμένη ενδοκομματική προεκλογική εκστρατεία. Στη συνέχεια, με ένα κόμμα ενωμένο και στρογγυλό στη βάση θα μπορούσαμε να αποφασίζαμε οτιδήποτε θα ήταν αναγκαίο για το καλό του τόπου και το κόμματός μας.

Επιπρόσθετα, η ταύτισή μας με το ΔΗΣΥ και τον Αβέρωφ Νεοφύτου σε αρκετά θέματα της οικονομίας, όπως οι ιδιωτικοποιήσεις, η φορολόγηση των ακινήτων και η διαφύλαξη της πρώτης κατοικίας εξόργισαν τα στελέχη και τον απλό ψηφοφόρο του ΔΗΚΟ, ο οποίος ένιωθε αποξενωμένος από τις αρχές του Κόμματός του.Τα πιο πάνω δηλώνουν ξεκάθαρα πως η μονοθεματική επικοινωνιακή στρατηγική που επιλέγηκε από την ηγεσία του κόμματος δεν ήταν σωστή. Ο κόσμος ανέμενε να δώσουμε λύσεις στα προβλήματά του και όχι συνθήματα. Η προσπάθεια για αλλαγή πλεύσης της τελευταίες μέρες φάνηκε ανεπαρκής για να πείσει τους ψηφοφόρους μας και την ευρύτερη κοινωνία.

Το ίδιο ισχύει και όσον αφορά στην πρόσφατη επίσκεψη του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν στην Κύπρο. Αντί να αξιώσουμε και να διεκδικήσουμε από τον Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ να ασκήσει την επιρροή του στην Τουρκία, ώστε να καταφέρουμε να βρούμε μια βιώσιμη και λειτουργική λύση στο Κυπριακό, μας κυρίευσαν ξενοφοβικά σύνδρομα και κινήσεις εντυπωσιασμού, που εκ του αποτελέσματος της επίσκεψης, απεδείχθησαν ότι ήταν τελικά αβάσιμα και υπερβολικά.

Εκ του αποτελέσματος των ευρωεκλογών, φαίνεται πως αυτές οι συμπεριφορές και αποφάσεις, είχαν ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν φυγόκεντρες δυνάμεις ανάμεσα στις μετριοπαθείς ομάδες των ψηφοφόρων του ΔΗΚΟ προς τον ΔΗ.ΣΥ.

Το ΔΗΚΟ υιοθετεί ρεβανσιστικές συμπεριφορές

Έχετε, όμως, αναφερθεί και σε συμπεριφορές και ενέργειες….

Ναι, έχω αναφερθεί σε συμπεριφορές και ενέργειες που δεν είναι συμβατές με τη φυσιογνωμία του ΔΗ.ΚΟ. Το ΔΗ.ΚΟ., όταν ιδρύθηκε από τον αείμνηστο ηγέτη μας Σπύρο Κυπριανού ήταν το κόμμα της μετριοπάθειας, της σύνεσης και της συναίνεσης. Σήμερα, ο κόσμος μας είναι δέκτης συμπεριφορών ρεβανσισμού. Συμπεριφορές ακραίες, οι οποίες μετατοπίζουν το ΔΗ.ΚΟ. από το χώρο του Κέντρου. Δεν θα ήταν υπερβολή αν έλεγα πως το ΔΗ.ΚΟ. στην προσπάθειά του να συγκρατήσει τις δυνάμεις του προς άλλα κόμματα και κυρίως προς το Κόμμα του κ. Λιλλήκα, μετατρέπεται αρκετές φορές σε ακραίο κόμμα. Επιπρόσθετα, ο αποκλεισμός και η μη αξιοποίηση όλων των ηγετικών στελεχών, αλλά και άλλων στελεχών του κόμματος κατά την προεκλογική περίοδο έφερε τη χαμηλή συσπείρωση…

Μεθυσμένοι από τη νίκη της 1ης Δεκεμβρίου οι συνεργάτες του Νικόλα

Είναι βαρύς ο χαρακτηρισμός…

Το γνωρίζω και με πληγώνει. Πληγώνει όχι μόνον εμένα. Πληγώνει πολλούς συναγωνιστές και πολλούς παραδοσιακούς ψηφοφόρους μας. Δυστυχώς, για τον Πρόεδρο του ΔΗ.ΚΟ. αλλά και για το ΔΗΚΟ, οι στενοί συνεργάτες του Προέδρου είναι ακόμα μεθυσμένοι από τη νίκη του Δεκεμβρίου. Είναι ένα πράγμα να ηγείσαι ενός επιτελείου και είναι άλλο πράγμα να ηγείσαι ενός κόμματος, το οποίο είχε πρόσφατα εξέλθει από μια σκληρή και μακρά προεκλογική εκστρατεία. Εάν δεν ξεπεραστούν τα σύνδρομα της αλαζονείας, της υπεροψίας, των διαχωρισμών και αποκλεισμών, τότε πολύ φοβάμαι πως χειρότερες μέρες μάς αναμένουν.

Γιατί πιστεύετε πως μια αρκετά μεγάλη μερίδα των οπαδών σας μετακινήθηκαν προς το κόμμα του Γιώργου Λιλλήκα;

Είναι, νομίζω, καλά γνωστό πως, παρά το γεγονός πως το κόμμα είχε αποφασίσει να στηρίξει την υποψηφιότητα του Νίκου Αναστασιάδη, ο σημερινός Πρόεδρος του ΔΗ.ΚΟ. Νικόλας Παπαδόπουλος στήριξε την υποψηφιότητα του Γιώργου Λιλλήκα. Μάλιστα, στενοί συνεργάτες του κ. Παπαδόπουλου ήταν σε καθημερινά τηλεοπτικά πάνελ, και σε οργανωτικές συσκέψεις καλώντας τους ΔΗΚΟϊκούς να ψηφίσουν τον Γιώργο Λιλλήκα.

Θεωρώ πως, εξαιτίας της ενέργειας αυτής του Νικόλα Παπαδόπουλου, αλλά και της ΕΔΕΚ να στηρίξουν τον κ. Λιλλήκα, σήμερα και τα δύο αυτά κόμματα θερίζουν τους καρπούς των σπόρων που έσπειραν, δίνοντας έτσι το δικαίωμα στο κόμμα του κ. Λίλλήκα να εδραιωθεί στον χώρο του κέντρου, γεγονός που υπονομεύει σοβαρά τον ρυθμιστικό ρόλο του ΔΗΚΟ.

Ούτε καν συσπειρώσαμε τους ψηφοφόρους μας

Είναι δικαιολογημένες οι επικρίσεις που εκφράζονται εναντίον του Προέδρου του ΔΗΚΟ, τόσο από τον τέως Πρόεδρο του κόμματος όσο και από αριθμό στελεχών;

Έχω δει προσεκτικά τη δήλωση του τέως Προέδρου του Κόμματος. Ο κ. Καρογιάν αναφέρεται σε πραγματικότητες, με αρκετές από τις οποίες συμφωνώ. Δεν είναι θέμα επικρίσεων. Είναι θέμα παραδοχών. Μπορεί, δηλαδή, να αμφισβητήσει κανείς πως τα ποσοστά του ΔΗΚΟ στις Ευρωεκλογές είναι τα μικρότερα που καταγράφτηκαν ποτέ στην ιστορία του; Έχω την άποψη πως οι συγκυρίες και οι πολιτικές συνθήκες είναι τέτοιες, που θα μπορούσε το ΔΗ.ΚΟ. να τις αξιοποιήσει προς όφελος του. Ο ΔΗ.ΣΥ, για παράδειγμα, είναι το μόνο κυβερνών κόμμα στην Ευρώπη, που παρά τις σκληρές αποφάσεις που επέβαλε, σημείωσε άνοδο. Από την άλλη, το ΑΚΕΛ, μετά από τόσο έντονες κριτικές για τον τρόπο που κυβέρνησε, κατάφερε να συσπειρώσει σε ένα αρκετά ικανοποιητικό βαθμό τους ψηφοφόρους του.

Αντίθετα, το ΔΗ.ΚΟ., παρά το γεγονός πως είχαμε αλλαγή της ηγεσίας μας, η οποία, είτε για πολιτικούς λόγους είτε ακόμα και για ψυχολογικούς λόγους, θα ανέμενε κανείς πως θα λειτουργούσαν θετικά, όχι μόνον απέτυχε να αντλήσει ψήφους από άλλους κομματικούς χώρους, αλλά ούτε καν κατάφερε να συσπειρώσει τους δικούς του ψηφοφόρους .

Τραγική η εκλογική εικόνα μας

Η ηγεσία του ΔΗΚΟ υποστηρίζει ότι το κόμμα σας σημείωσε τις μικρότερες απώλειες σε ποσοστά, απ’ όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Μπορεί, κατ’ εσάς, να χαρακτηριστεί αυτό επιτυχία;

Έχω την ταπεινή άποψη πως, αν η πρώτη αντίδραση του Προέδρου του ΔΗ.ΚΟ. για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών το βράδυ της Κυριακής ήταν διαφορετική, η κατάσταση θα ήταν εντελώς διαφορετική.
Και το λέω αυτό, γιατί, αν δούμε το αποτέλεσμα είτε ποσοστιαία είτε σε απόλυτους αριθμούς, η κατάσταση παραμένει το ίδιο τραγική.

Είναι γι’ αυτό που τονίζω πως πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι μαζί να αναλύσουμε τα αποτελέσματα στην πραγματική τους διάσταση. Αν επιχειρήσουμε να επικαλύψουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί, ή αν προσπαθήσουμε να επιρρίψουμε ευθύνες ο ένας στον άλλον, η επόμενη εκλογική αναμέτρηση στις βουλευτικές εκλογές θα είναι ίσως ακόμα πιο αρνητική, κάτι που θα σημαίνει πως το ΔΗ.ΚΟ. έπαψε να είναι πλέον το κυρίαρχο κόμμα του κέντρου.

Σύγκληση έκτακτου συνεδρίου

Αρκετά στελέχη ζητούν τη σύγκληση έκτακτου πολιτικού συνεδρίου, το οποίο να επαναπροσδιορίσει τον πολιτικό προσανατολισμό του ΔΗΚΟ. Συμφωνείτε με αυτή την εισήγηση;

Προσωπικά διαφωνώ με την πιο πάνω εισήγηση. Και διαφωνώ, γιατί το ΔΗΚΟ πραγματοποίησε πρόσφατα πολιτικό-ιδεολογικό συνέδριο, στο οποίο καθορίστηκε και υιοθετήθηκε ομόφωνα από τους συνέδρους η πολιτική φιλοσοφία του Κοινωνικού Κέντρου. Η σύγκληση, όμως, έκτακτου πολιτικού συνεδρίου στο οποίο θα συζητηθούν τα εκλογικά αποτελέσματα με ειλικρίνεια και νηφαλιότητα, δεν με βρίσκει αντίθετο
Δυστυχώς, η νέα ηγεσία, με τις μέχρι σήμερα αποφάσεις και συμπεριφορές της έχει αποπροσανατολιστεί από αυτή την κατεύθυνση με κίνδυνο να καταστήσει το ΔΗ.ΚΟ. από ένα κόμμα ρυθμιστικό σε ένα κόμμα διαμαρτυρίας, που τελικά οδηγείται σε πολιτική απομόνωση.