Το ερώτημα της έκτης έδρας και ο… χαμός στον ενδιάμεσο χώρο

Το σημερινό εκλογικό αποτέλεσμα κρίνεται και είναι εξαιρετικής σημασίας για την επόμενη μέρα των συσχετισμών δυνάμεων στο εσωτερικό μέτωπο

ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ που θα καταγράψουν σήμερα οι πολιτικές δυνάμεις κρίνουν πολλά, τόσο σε επίπεδο παρουσίας τους στην κομματική σκηνή όσο και… εσωκομματικά

Για πολλούς το ερώτημα των εκλογών είναι η έκτη έδρα. Δικαιολογημένα, αφού όλα δείχνουν ότι η έδρα αυτή μπορεί να παιχτεί ανάμεσα στο ΑΚΕΛ και τη Συμμαχία Πολιτών. Αν δηλαδή η μείωση των ψήφων του είναι τόση, που να οδηγήσει το ΑΚΕΛ να χάσει τη δεύτερη έδρα, τότε υπάρχουν σημαντικές πιθανότητες αυτή να καταλήξει στο κόμμα του Γιώργου Λιλλήκα. Τραγική ειρωνεία για την Εζεκία Παπαϊωάννου να κινδυνεύουν από τον άλλοτε βουλευτή και Yπουργό τους. Δεν αποκλείεται, όμως, αν σημείωσει εξαιρετική επίδοση πέραν του αναμενομένου, στη διεκδίκηση να μπει… σφήνα και ο Δημοκρατικός Συναγερμός.

Τα τρίγωνα

Την έκτη έδρα μπορεί να πάρει κάποιος εφόσον έχει ποσοστό μεγαλύτερο από τη διάφορά του ποσοστού του ΑΚΕΛ από το μέτρο (16,7%). Αν δηλαδή το ΑΚΕΛ έχει ποσοστό 24,5% και η Συμμαχία 8%, τότε η έδρα θα πάει στον Γ. Λιλλήκα. Θα μπορούσε να την πάρει ο ΔΗΣΥ αν το ποσοστό του υπερβαίνει την αναλογία των δυο εδρών του (33,3%) περισσότερο απ’ ό,τι το ποσοστό της Συμμαχίας και περισσότερο απ' ό,τι το «υπόλοιπο» του ΑΚΕΛ πάνω από το μέτρο. Μιλάμε, λοιπόν, για ένα τρίγωνο...

Κάνοντας ασκήσεις εκλογικής αριθμητικής, πρέπει να σημειώσουμε ότι σε άλλη χώρα σε παρόμοια με την Κύπρο κατάσταση, αυτήν την «έξτρα» έδρα θα ήταν πολύ πιθανό να τη διεκδικούσε πρώτα το «Μήνυμα Ελπίδας» ή κάποιος άλλος μη κομματικός σχηματισμός. Στην Κύπρο, όμως, δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται μια τέτοια τάση. Όση και αν είναι η δυναμική του ψηφοδελτίου του Στέλιου Πλατή, δεν φαίνεται ότι, εκτός εκπλήξεως, μπορεί να ξεπεράσει το νεοσύστατο κόμμα που προέκυψε από τις Προεδρικές του 2013.

Αν όμως αυτό είναι το «τρίγωνο της έδρας», στις εκλογές αυτές υπάρχει άλλο ένα «καυτό τρίγωνο». Το δεύτερο τρίγωνο σχηματίζεται από τον Γιώργο Λιλλήκα, τον Γιαννάκη Ομήρου και τον Νικόλα Παπαδόπουλο. Τα κόμματα των δυο τελευταίων φαίνεται να έχουν… εξασφαλισμένη την έδρα στο Ευρωκοινοβούλιο. Δεν παύουν, όμως, μεταξύ τους να βρίσκονται σε έντονο ανταγωνισμό. Ανώτερο στέλεχος της Πινδάρου σημείωνε αυτές τις μέρες ότι είναι αυτός ο ανταγωνισμός των τριών, ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ-Συμμαχία, που ανέβασε τις κορώνες στα ύψη γύρω από την επίσκεψη Μπάιντεν, «με αποτέλεσμα κάποιοι από αυτούς να εκτεθούν σε βαθμό γελοιότητας».

Ο ενδιάμεσος χώρος

Πράγματι, ο ενδιάμεσος χώρος κάθε άλλο παρά ενδιάμεσος είναι. Αντίθετα, παρουσιάζεται σαν μια αρένα έντονων μονομαχιών. Δικαιολογημένα ο Νικόλας Παπαδόπουλος θεωρεί, χωρίς να το λέει, τη «Συμμαχία Πολιτών» του Γιώργου Λιλλήκα ως άμεσο ανταγωνιστή. Από το ΔΗΚΟ επίσημα επαναλάμβαναν σε όλη την προεκλογική ότι «το κόμμα κρατά τα ποσοστά του». Το ερώτημα, όμως, είναι με ποιες εκλογές θα πρέπει να συγκρίνει κανείς το αποτέλεσμα που θα φέρει τώρα το ΔΗΚΟ.

Στις τελευταίες Ευρωεκλογές, του 2009, το κόμμα είχε ποσοστό 12,3%. Οι δημοσκοπήσεις το εύρισκαν να είναι κοντά σε αυτό ή και να το ξεπερνά. Αλλά στις πιο πρόσφατες εκλογές, τις Βουλευτικές του 2011, το ΔΗΚΟ είχε 15,8%. Και ήταν, το 2011, μειωμένο ήδη κατά δυο μονάδες. Ένα τέτοιο ποσοστό δεν φαίνεται όμως να το βλέπει σήμερα. Αντίθετα, κάποιοι έκαναν λόγο για «προσπάθεια του Νικόλα Παπαδόπουλου να κρατηθεί σε διψήφιο». Από το περιβάλλον του ιδίου χαμογελούν ειρωνικά όταν τα ακούνε αυτά.

Το ζήτημα είναι όμως ότι το αποτέλεσμα που θα φέρει το κόμμα του θα είναι το πρώτο που θα του «χρεωθεί» ως Προέδρου. Επομένως, το ΔΗΚΟ, που χάνει ψήφους κυρίως προς τη «Συμμαχία Πολιτών», τη βλέπει ως τον πρώτο αντίπαλο. Άρα, λοιπόν, η προσπάθεια του Γιώργου Λιλλήκα να γράψει κοινοβουλευτική παρουσία στην πρώτη εμφάνισή του σε εκλογές, αφαιρεί άμεσα από τον μέχρι πρότινος «στρατηγικό σύμμαχό» του.

Πού κολλάει, όμως, η ΕΔΕΚ; Έχουν και οι Σοσιαλιστές την ίδια ακριβώς εκλογική δεξαμενή. Τον χώρο του κέντρου και τη σκληρή στάση στο εθνικό ζήτημα. Εξάλλου, αν το ΔΗΚΟ επιβεβαιώσει μια πτωτική τάση σε σχέση με το 12,3%, τότε δεν θα είναι μακριά από το να «μονομαχήσει» με την ΕΔΕΚ για την πρωτιά του «ενδιάμεσου». Η τελευταία φλέρταρε στις Ευρωεκλογές του 2009 με το 10%. Είχε ποσοστό 9,9%, ενώ θεωρητικά τουλάχιστον σε αυτό προστίθεται σήμερα και το ποσοστό των «πράσινων».

Εδώ όμως ανοίγει άλλο ένα πολύ ευαίσθητο θέμα. Μπορεί οι εκτιμήσεις και κάποιες φήμες για μετρήσεις να φέρνουν τον Δ. Παπαδάκη σε καλύτερη θέση από τον σημερινό ευρωβουλευτή για να διεκδικήσει την έδρα. Δύσκολα, όμως, μπορεί κανείς να αποκλείσει εντελώς το ενδεχόμενο τελικά να «κλέψει» την έδρα της ΕΔΕΚ ο Γιώργο Περδίκης. Σε μια τέτοια περίπτωση, εκτιμούσαν παρατηρητές, σε συνδυασμό με πιθανότητα η Συμμαχία Πολιτών να πλησιάσει την ΕΔΕΚ, τότε το… δράμα του Προέδρου Ομήρου θα ήταν διπλό…

Μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο; Δύσκολο να πεις για την εσωτερική «κούρσα σταυρών» στο ψηφοδέλτιο ΕΔΕΚ-Οικολόγων. Κάποιες δημοσκοπήσεις έδειχναν όμως ΕΔΕΚ και Συμμαχία να προχωρούν στήθος με στήθος. Ενώ για το σχήμα του Γ. Λιλλήκα κάποιοι σημειώνουν ότι πιθανώς να έχει κρυφή ψήφο. Σίγουρα πάντως σχηματίζεται ένα άμεσα ανταγωνιστικό τρίγωνο ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ-Συμμαχία. Και αν, σύμφωνα και με τις δημοσκοπήσεις, το πιο πιθανό είναι το ΔΗΚΟ να κρατήσει την πρωτιά στον ενδιάμεσο χώρο, το ερώτημα είναι διπλό.

Με ποιο ποσοστό θα γίνει αυτό; Θα συνδυαστεί με παρουσία της Συμμαχίας στις Βρυξέλλες και, επομένως, και μόνιμη παρουσία στην εδώ πολιτική ζωή; Εννοείται όμως ότι σε περίπτωση που η Συμμαχία Πολιτών δεν καταφέρει να πάρει την έκτη έδρα (από το ΑΚΕΛ), τότε και η πορεία της στη συνέχεια θα είναι πολύ δύσκολη, αν όχι εντελώς αμφίβολη. Πάντως, οι εσωκομματικοί αντίπαλοι του προέδρου του ΔΗΚΟ δεν έκρυβαν ότι περιμένουν να συγκρίνουν αυτό το ποσοστό με «τα ιστορικά ποσοστά του κόμματος».

Η Πινδάρου και ο λόφος

ΣΤΟΝ ΔΗΣΥ δεν υπάρχουν ενδοκομματικοί αντίπαλοι για τον Πρόεδρο Αβέρωφ Νεοφύτου. Εξάλλου, ο τελευταίος δεν φαίνεται να φοβάται καθόλου να συγκριθεί ούτε και με το 35,7% του 2009, έστω και αν το ποσοστό της Πινδάρου στις τελευταίες Βουλευτικές ήταν «μόλις» 34,3%. Βέβαια η ενδοκομματική «γκρίνια» υπάρχει και για τον Πρόεδρο του μεγάλου κόμματος. Γίνεται μάλιστα πιο έντονη όσο ανεβαίνει κανείς προς τον… λόφο. Γι’ αυτό και ο ίδιος πρόλαβε έγκαιρα να «κόψει τον βήχα» όσων ανέπτυσσαν φιλολογία για το 40%.

Κατέβασε τον πήχη, «απαγορεύοντας» να γίνεται συζήτηση για αριθμούς και ποσοστά. Έτσι, αν αύριο το πρωί στο ταμπλό των αποτελεσμάτων είναι γραμμένο ένα ποσοστό του ΔΗΣΥ κοντά σε αυτόν τον στόχο (κάποιοι εξακολουθούν να επιμένουν ότι μπορεί και πιο πάνω), όλοι θα αναγνωρίζουν ότι πρόκειται για μεγάλη επιτυχία στην πρώτη αναμέτρηση με Πρόεδρο τον Αβέρωφ. Ο ίδιος ομολογεί συνεχώς ότι η παράταξη το χρειάζεται γιατί «αμέσως μετά τις Ευρωεκλογές, το κλίμα μάλλον θα επιδεινωθεί». Πολλά και ενδιαφέροντα τα ερωτήματα, που ξέρει να απαντήσει θετικά μόνο η… ττενέκκα.