Οι ευθύνες για την οικονομία και η πορεία της Τράπεζας Κύπρου

Προς το παρόν δεν φαίνεται να γίνονται δίκες. Περισσότερο γίνονται δηλώσεις και συζητήσεις, στην τηλεόραση και αλλού…

Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ συνιστά υπομονή και διαβεβαιώνει ότι προχωρούν οι διαδικασίες

Λεζάντα:-
ΕΝΑ χρόνο και κάτι μετά την κατάρρευση και το «κούρεμα», και ακούμε μόνο λόγια. Σε καμιάν άλλη χώρα δεν θα συζητούσαν, απλώς θα δίκαζαν.

Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Θεσμών της Βουλής εκδίδει πόρισμα για την καταστροφή του χρηματοπιστωτικού συστήματος και αυτό θα συζητηθεί στη Βουλή, στις 6 Μαΐου. Δυόμισι χρόνια μετά το Γιούρογκρουπ, που τον Οκτώβριο του 2011 κόστισε 4,5 δις στις κυπριακές τράπεζες, ακόμα συζητάμε. Δυο χρόνια μετά τη στιγμή που δόθηκαν κρατικές εγγυήσεις στη Λαϊκή, ακόμα είμαστε στα προκαταρκτικά. Ένα χρόνο και κάτι μετά την κατάρρευση και το «κούρεμα», και ακούμε μόνο λόγια. Σε καμιάν άλλη χώρα δεν θα συζητούσαν, απλώς θα δίκαζαν.

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ…

Οι ρυθμοί με τους οποίους κινείται η κυπριακή δικαιοσύνη προφανώς δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματική ζωή. Η Γενική Εισαγγελία συνιστά υπομονή και διαβεβαιώνει ότι προχωρούν οι διαδικασίες. Στο μεταξύ, όμως, παραιτείται ο επικεφαλής της ανακριτικής ομάδας. Όπως περίπου πριν από ένα χρόνο παραιτούνταν ο ένας μετά τον άλλον οι δικαστικοί που είχαν διοριστεί στην ειδική Ερευνητική Επιτροπή. Στο μεταξύ, το ένα κόμμα κατηγορεί το άλλο. Στη μέση οι πολίτες, που δείχνουν όλο και περισσότερο τάσεις αγανάκτησης και κρατούν αποστάσεις από το πολιτικό σύστημα. Τελικά, το πρόβλημα της Κύπρου ήταν οι κερδοσκόποι και σπεκουλαδόροι τραπεζίτες, ή οι άστοχες και επιπόλαιες πολιτικές;

Ήταν μια κάστα ανθρώπων που έκαναν «μπίζνες του αέρα»; Ή μήπως μαζί τους ήταν και κάποιοι πολιτικοί; Ποιοι είναι αυτοί οι πολιτικοί; Είναι μεμονωμένα πρόσωπα, ή μήπως και ολόκληρα κόμματα; Στην Κύπρο, όμως, προς το παρόν δεν φαίνεται να γίνονται δίκες. Περισσότερο γίνονται δηλώσεις και συζητήσεις, στην τηλεόραση και αλλού. Το μόνο θέμα που φαίνεται να προχωρεί στα δικαστήρια είναι η περίπτωση των κατόχων μετατρέψιμων αξιογράφων. Και αυτό μόνο... μετά το καλοκαίρι.

Χαρακτηριστικός είναι όλος αυτός ο θόρυβος για τη δημοσίευση των «11.000» στην Έκθεση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών. Ο Γενικός Εισαγγελέας συμβούλευσε να το αποφύγουν. Τα δυο μεγάλα κόμματα είπαν τελικά ότι πρώτον θα θόλωνε τα νερά και δεύτερο θα δημιουργούσε και προβλήματα σε επιχειρηματίες και εταιρείες που δεν έχουν καμιά ευθύνη ή ενοχή, αλλά και στη χώρα ως επιχειρηματικό κέντρο.

Στην πραγματικότητα τι σημαίνει, όμως, αυτή η δημοσιοποίηση; Προέρχεται από τη λογική του «name and shame». Στο βάθος, όμως, σημαίνει ότι ψάχνουν να βρουν αυτούς που κατάφεραν να αποφύγουν ζημιές από την κατάρρευση του συστήματος.

Έτσι, όμως, λένε κάποιοι άλλοι, έχουμε χάσει την ουσία. Και ουσία είναι η ίδια η κατάρρευση. Η οποία ξεκίνησε λίγο μετά τα μέσα της περασμένης δεκαετίας. Αν, όμως, κάποιοι σκέφτονται και τη φήμη της Κύπρου ως χώρας υποδοχής επιχειρηματικής δραστηριότητας, βαρύνουσα σημασία έχει η γνώμη που λέει ότι όσο γίνεται αυτός ο «ανταρτοπόλεμος ευθυνών» και όσο εκκρεμεί η διαδικασία απονομής δικαιοσύνης, κανένας σοβαρός επενδυτής δεν θα προτιμούσε την Κύπρο.

Η τύχη της τράπεζας

Κυρίαρχη είδηση αυτές τις μέρες ήταν και η στρατηγική της πιο «συστημικής» τράπεζας, της Τράπεζας Κύπρου, με την οποία συνδέεται πλέον η υγεία του όλου συστήματος. Τι θα αποφασίσει να κάνει με τα μεγάλα μη εξυπηρετούμενα δάνεια; Θα τα «περάσει» σε μια ξεχωριστή οντότητα; Τις τελευταίες μέρες τη βάφτισαν «αναπτυξιακή τράπεζα», αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Σημασία, και μεγάλη μάλιστα, έχει ότι το όλο ζήτημα μεταφέρθηκε μέσα στο ίδιο το Προεδρικό Μέγαρο.

Είναι λογικό και κατανοητό ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να ενδιαφέρεται για τις κινήσεις και την πορεία της μεγαλύτερης τράπεζας, που ήταν μάλιστα αντικείμενο των αγωνιωδών συνεδριάσεων του Γιούρογκρουπ πέρυσι τον Μάρτιο. Αυτό, όμως, σημαίνει ότι κάθεται να συζητά με το Διοικητικό Συμβούλιο μιας ιδιωτικής τράπεζας ένα τέτοιο και τόσο… τεχνικό ζήτημα με μεγάλες μάλιστα ουρές διαπλεκόμενων συμφερόντων; Κάποιοι άλλοι, όμως, αντικρούουν αυτήν την κριτική, υπενθυμίζοντας ότι το κράτος διατηρεί τον έλεγχο του μεγαλύτερου κομματιού του μετοχικού κεφαλαίου και έτσι έχει κάθε λόγο να ενδιαφέρεται.

Η καυτή πατάτα στον Πρόεδρο

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ανάλυση λέει, όμως, ότι από τη στιγμή που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης φάνηκε να αναμειγνύεται σε τέτοιες συζητήσεις, ακόμα και αν ήταν απλός «ακροατής» μιας ενημέρωσης, γίνεται -και χωρίς να το θέλει- μέρος του παιγνιδιού. Κάποιοι έσπευσαν, μάλιστα, να παρατηρήσουν ότι αν αύριο διαχωριστεί στα δυο η τράπεζα και απολυθούν μερικές εκατοντάδες ή προκύψουν άλλα ζητήματα, το Προεδρικό θα είναι μέρος της απόφασης και άρα «θα προσθέσει άλλον έναν ανεπιθύμητο πονοκέφαλο».

Η αλήθεια, όμως, είναι ότι αυτή η υπόθεση ανάμεσα στους «Ρώσους» και τους «22» που χρωστάνε έχει τραβήξει για πολύ. Κανένας από τις δυο πλευρές δεν μπορεί να νικήσει. Και οι χρηματοοικονομικοί σύμβουλοι του Προεδρικού τούς λένε συνέχεια ότι πρέπει να διεκδικήσουν να μετατραπεί ο ELA σε ομόλογο. Αυτό όμως δεν φαίνεται να μπορεί να το δεχτεί ο Ντράγκι. Εκτός και αν αυτό είναι το… δώρο που θα πάρει ο Νίκος Αναστασιάδης στην επίσκεψή του στο Βερολίνο, τον επόμενο μήνα. Μαζί με τις εξαγγελίες για τα ενεργειακά της Doitche Bank…