ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ ΠΡΕΣΒΗ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΠΡΕΣΒΗ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ

Το άρθρο του Πρέσβη των ΗΠΑ στην Κύπρο κ. Tzον Kόνιγκ, που υπό τον τίτλο «Να σταθούμε όλοι στο πλευρό της Ουκρανίας» δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες «Αλήθεια» (18/4/2014), καθώς και «Φιλελεύθερος» και «Σημερινή» (19/4/2014), αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα του απροκάλυπτου φαρασαϊσμού που προσιδιάζει στην εξωτερική πολιτική της Ουάσιγκτον.

Δυστυχώς μόνο σε λίγα σημεία του άρθρου του ο κ. Αμερικανός Πρέσβης είναι αληθής. Αλήθεια είναι το γεγονός ότι οι δραματικές εξελίξεις στην Ουκρανία ξεκίνησαν τον Νοέμβρη του 2013. Τότε, ο νόμιμα εκλελεγμένος Πρόεδρος της Ουκρανίας Β. Γιανουκόβιτς ανακοίνωσε τη νόμιμη απόφαση της νόμιμης κυβέρνησης της Ουκρανίας για την αναστολή της υπογραφής της συμφωνίας για τη σύνδεση της χώρας του με την Ευρωπαϊκή Ένωση (και όχι για τη μη υπογραφή της συμφωνίας αυτής, όπως ισχυρίζεται ο κ. Αμερικανός Πρέσβης). Η αιτία της αναστολής συνίστατο στο ότι η ουκρανική κυβέρνηση, ύστερα από ανάλυση των όρων που της προτάθηκαν από την ΕΕ, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι από τη σύνδεση η Ουκρανία δεν θα κερδίσει τίποτε, ενώ θα χάσει αρκετά. Εν τω μεταξύ, ακριβώς γι΄ αυτόν τον λόγο, και οι σημερινές Αρχές του Κιέβου που κατέλαβαν την εξουσία πραξικοπηματικά υπέγραψαν πρόσφατα μόνον το πολιτικό σκέλος αυτής της συμφωνίας.

Τεχνητό δίλημμα
Όμως η απόφαση της κυβέρνησης του Προέδρου Β. Γιανουκόβιτς δεν άρεσε καθόλου στην Ουάσιγκτον, γιατί δεν απάντησε όπως ήθελαν οι ΗΠΑ στο τεχνητό δίλημμα που τέθηκε μπροστά στην Ουκρανία: είτε με τη Ρωσία, είτε με τη Δύση. Οι δυτικοί «φίλοι» της Ουκρανίας άρχισαν να υποκινούν τους Ουκρανούς οπαδούς της ευρωπαϊκής πορείας να ασκούν πιέσεις στον Πρόεδρο Β. Γιανουκόβιτς. Στους κόλπους των φιλοευρωπαίων Ουκρανών βρέθηκαν και σε λίγο επικράτησαν πολλοί εξτρεμιστές, εθνικιστές και ανοικτοί νεοναζί (αυτούς ο κ. Αμερικανός Πρέσβης θεωρεί «σύμβολο κουράγιου και ειρηνικής αλλαγής για όλο τον κόσμο»;) Και ο ίδιος ο Πρόεδρος Β. Γιανουκόβιτς για τους Αμερικανούς μετατράπηκε αμέσως από ήρωα, από τον οποίον περίμεναν να αποσπάσει την Ουκρανία από την αδελφή Ρωσία, σε «δειλό» πολιτικό που ταυτίζεται με τη φθορά. (Ελπίζω, ότι ο κ. Πρέσβης γνωρίζει πως πολλοί από τους σημερινούς Ουκρανούς ιθύνοντες και διεκδικητές για θέση προέδρου ανήκουν στην ίδια πολιτική και οικονομική ελίτ.)

Παράνομες ενέργειες
Οι ενέργειες που οι φιλοευρωπαίοι επιχείρησαν στο επίπεδο της ανώτατης εξουσίας τον Φλεβάρη φέτος, μετά από έντονη και σε αρκετές περιπτώσεις αιματηρή αντιπαράθεση με τους αντιπάλους της σύνδεσης με την ΕΕ, ήταν παράνομες και οδήγησαν στην πραξικοπηματική ανατροπή του συνταγματικού καθεστώτος της Ουκρανίας. Όχι η Ρωσία, που όπως παρατήρησε σωστά ο κ. Αμερικανός Πρέσβης έχει μεγάλη κοινή ιστορία με την Ουκρανία, αλλά ακριβώς οι ΗΠΑ προσπαθούν να επιβάλουν το μέλλον της αρεσκείας τους όχι μόνον στην Ουκρανία αλλά και σε πολλούς άλλους λαούς.

Ο Πρέσβης των ΗΠΑ λέει πολλά ωραία λόγια, ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως προηγούμενο «μια κραυγαλέα αρπαγή γης από γειτονική χώρα». Όμως δυστυχώς έγινε επανειλημμένα και όχι σπάνια με τον πιο βίαιο και βάρβαρο τρόπο. Και έγινε ως αποτέλεσμα των παράνομων ενεργειών της χώρας του. Αυτήν τη διαπίστωση την επιβεβαιώνουν και η προσάρτηση της Χαβάης στις ΗΠΑ το 1898, και οι βομβαρδισμοί της Γιουγκοσλαβίας το 1999, και η ματαγενέστερη απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου από τη Σερβία. Κραυγαλέες στρατιωτικές επεμβάσεις των ΗΠΑ πραγματοποιήθηκαν στο Ιράκ και σε μια σειρά άλλες χώρες. Και όλα αυτά πραγματικά αποτελούν κατάφωρη παράβαση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ και του διεθνούς δικαίου.

Η επανένωση της Κριμαίας
Τώρα, ως προς το δημοψήφισμα που πραγματοποιήθηκε στην Κριμαία. Παρά τους ψεύτικους ισχυρισμούς του κ. Αμερικανού Πρέσβη, ήταν απόλυτα νόμιμο και δημοκρατικό, και εξέφρασε τη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας των κατοίκων της Κριμαίας. Η Κριμαία απόλυτα νόμιμα επανενώθηκε με τη Ρωσία. Επανενώθηκε ύστερα από 60 χρόνια παραμονής της στη σύνθεση της Ουκρανίας, που ήταν αποτέλεσμα μιας αυθαίρετης πράξης του τότε ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης Ν. Χρουτσόφ. Δηλαδή, τον Μάρτιο φέτος οι Ρώσοι, Τάταροι και άλλοι λαοί της Κριμαίας αξιοποίησαν αυτό το δικαίωμά τους, το οποίο με τόσο ζήλο υπερασπίζει ο κ. Αμερικανός Πρέσβης - το δικαίωμα της επιλογής του μέλλοντός τους. Οποιαδήποτε άλλη εκδοχή του θέματος επανένωσης της Κριμαίας με τη Ρωσία είναι δημαγωγική και παραπλανητική. (Μια ερώτηση από περιέργεια:

Μήπως ο Πρέσβης των ΗΠΑ, όπως και ο Πρόεδρός του, πιστεύει ότι το Κοσσυφοπέδιο που πάνω από 1200 χρόνια ανήκε στη Σερβία επίσης ανεξαρτητοποιήθηκε μετά το δημοψήφισμα;)
Η υποκρισία της λογικής του κ.Πρέσβη ξεπερνά κάθε όριο: Ό,τι αρέσει στην Ουάσιγκτον και εξυπηρετεί τα συμφέροντά της είναι «νόμιμο», και δεν αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο (Γιουγκοσλαβία, Κοσσυφοπέδιο, Ιράκ, Λιβύη κ.ά. Μήπως «οι πολίτες» αυτών των χωρών «έχουν ζητήσει την υποστήριξη» των Αμερικανών στις μεταρρυθμίσεις και εκλογές;). Και ό,τι δεν αρέσει στην Ουάσιγκτον και δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντά της είναι «παράνομο» και αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο. Είναι άνω ποταμών!

Ήρθε η ώρα οι ΗΠΑ να πάψουν να πιστεύουν ότι είναι ο μόνος πλανητάρχης
Και μερικές σκέψεις καταλήγοντας:
1. Θα ήταν καλό να μη δελεάζεται ο κ. Πρέσβης σχετικά με τη στήριξη του γνωστού ψηφίσματος της Γ.Σ. του ΟΗΕ για την Ουκρανία. Όλος ο κόσμος ξέρει πώς οι ΗΠΑ καταφέρνουν τέτοια στήριξη. Επίσης, είναι γνωστό ότι με κάθε τρόπο, συμπεριλαμβανομένων και εκβιαστικών μεθόδων, προσπαθούν να προσελκύσουν τις ξένες χώρες στις αντιρωσικές πολιτικές και οικονομικές κυρώσεις, αν και αντιλαμβάνονται ότι οι κυρώσεις τις οποίες επιβάλλουν προκαλούν ζημιά πρώτ΄ απ΄ όλα στους μικρούς τους εταίρους, στους οποίους ανήκει και η Κύπρος.

2. Οι ΗΠΑ και η οπαδοί τους δεν θέλουν να εκτιμήσουν αντικειμενικά τις αιτίες των εξελίξεων στην Ουκρανία. Οι επίμονες προσπάθειές τους να επιρρίψουν στη Ρωσία την ευθύνη για την ουκρανική κρίση, καθώς και η κλιμάκωση των αντιρωσικών κυρώσεων δεν είναι σε θέση να αντικαταστήσουν την αναζήτηση ρεαλιστικής λύσης των ενδοουκρανικών διαφορών. Και η αμερικανικές απειλές προς τη Ρωσία μόνο δυσκολεύουν την αναζήτηση τέτοιας λύσης.

3. Η οικοδόμηση μιας νέας Ουκρανίας είναι αδύνατη χωρίς την οικονομική βοήθεια. Οι ΗΠΑ υποσχέθηκαν στην Ουκρανία ένα δισ., αν και ως εγγύηση. Όμως οι υποσχέσεις δεν τρώγονται. Κατά τ' άλλα, η Ουάσιγκτον προτιμά να ταΐζει τους Ουκρανούς με τις κουβέντες για τη δημοκρατία και περιορίζεται με κέρασμα μπισκότων από τα χέρια της κ. Β. Νούλαντ. Αλλά τέτοια «βοήθεια» τους Ουκρανούς μάλλον δεν θα ικανοποιήσει.

4. Η παρατήρηση του κ. Πρέσβη, ότι «η πολιτική δραστηριότητα σήμερα στην Ουκρανία περιλαμβάνει όλες τις εθνικότητες», είναι σωστή. Κρίμα όμως που δεν βλέπει ότι σε αυτήν τη δραστηριότητα συμμετέχουν οι πολιτικές δυνάμεις όλων των χρωμάτων και αποχρώσεων. Κάποιες από αυτές τις δυνάμεις θέλουν την αναγέννηση του ναζισμού, ενώ οι άλλες δεν θέλουν να επιτρέψουν να αναζωογονηθεί ο φασισμός και αγωνίζονται κατά της ποδοπάτησης των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος χρησιμοποίησης της μητρικής τους γλώσσας.

5. Η Ρωσία εφαρμόζει ανοικτή πολιτική και επιχειρεί λογικές ενέργειες, που αποβλέπουν και στο ξεπέρασμα της κρίσης, και στην υπεράσπιση πολλών εκατομμυρίων Ρώσων και Ρωσόφωνων από τις απειλές και πράξεις των Ουκρανών εξτρεμιστών. Οι Αμερικανοί συμπεριφέρονται πολύ πιο «δραστήρια» και σε περιπτώσεις που οι συμπατριώτες τους απειλούνται πολύ λιγότερο ή ακόμα και δεν απειλούνται καθόλου. Αρκεί να θυμηθούμε πως οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν τις δυνάμεις στρατού ξηράς, πολεμικού ναυτικού και πολεμικής αεροπορίας τους για να προστατεύσουν 630 Αμερικανούς φοιτητές στη μικροσκοπική Γρενάδα το 1983. Όμως ο κ. Πρέσβης των ΗΠΑ, εφαρμόζοντας δύο μέτρα και δύο σταθμά προσπαθεί να κοροϊδέψει τους Κυπρίους, να τους αποπροσανατολίσει και να τους επιστρατεύσει ενάντια στη Ρωσία.

6. Ο ισχυρισμός του κ. Πρέσβη ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κύπρος και ο κόσμος ενδιαφέρονται για μια δυνατή και υπεύθυνη Ρωσία, όχι για μιαν αδύνατη», δεν είναι αληθής σε ό,τι αφορά τις ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ και ορισμένοι σύμμαχοί τους δεν ενδιαφέρονται καθόλου για μια δυνατή Ρωσία. Γιατί μια δυνατή Ρωσία είναι ικανή να μην αφήσει την Ουάσιγκτον να υλοποιήσει τα αντιδραστικά της σχέδια. Σε αυτό ακριβώς οφείλεται και το γεγονός ότι ο κ. Πρέσβης επιχειρεί να δυσφημήσει τις συνετές και συνεπείς ενέργειες της Ρωσίας που έχουν σχέση με την Ουκρανία. Και όσο για την Κύπρο, έχει απόλυτο δίκαιο. Η Κύπρος πράγματι ενδιαφέρεται για μια δυνατή Ρωσία γιατί, όπως αποδεικνύει η πείρα, όσο πιο δυνατή είναι η Ρωσία τόσο πιο αποτελεσματικά μπορεί να συμβάλει στη δίκαιη λύση του Κυπριακού. Εξ ίσου μόνο μια δυνατή Ρωσία είναι σε θέση και αλλού να αποτρέψει τα αντιδραστικά σχέδια της Ουάσιγκτον.

7. Και «για το καλό μιας Ευρώπης, ακέραιας, ελεύθερης και σε ειρήνη», χρειάζεται να μην επεμβαίνουν οι ΗΠΑ στις υποθέσεις άλλων χωρών, να μην παραβιάζουν την ακεραιότητα, την ελευθερία και την ειρήνη τους, και να μην επιβάλλουν σε άλλους λαούς την αμερικανική τάξη πραγμάτων.
Ήρθε η ώρα οι ΗΠΑ να πάψουν να πιστεύουν ότι είναι ο μόνος πλανητάρχης.

ΣΤΑΝΙΣΛΑΒ ΟΣΑΤΣΙ
Πρέσβης της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Κυπριακή Δημοκρατία