Λαός και ηγεσία αποχαιρέτησαν χθες τον Τάσο Μητσόπουλο

Λαός, πολιτική, πολιτειακή και θρησκευτική ηγεσία έσμιξαν χθες στο βαρύ τους πένθος, μέσα και έξω από την εκκλησία Αγίου Γεωργίου Κοντού στη Λάρνακα, και αποχαιρέτησαν με στρατιωτικές τιμές, αλλά και με πόνο ψυχής τον εκλιπόντα Υπουργό Άμυνας, τέως Υπουργό Συγκοινωνιών και Έργων, και πρώην βουλευτή του ΔΗΣΥ Τάσο Μητσόπουλο, που πέθανε το περασμένο Σάββατο από εγκεφαλική αιμορραγία σε ηλικία μόλις 48 χρονών.

Σε αυτήν την ξεχωριστή μέρα κυριάρχησε το αποχαιρετιστήριο, συγκλονιστικό «ευχαριστώ» της 14χρονης κόρης του εκλιπόντος Χαράς, προς τον πατέρα της, και ο σύντομος, αλλά περιεκτικός επικήδειος του Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη, που ήταν ουσιαστικά ο λόγος του πολιτικού πατέρα προς τον αδικοχαμένο γιο του.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης άρχισε τον λόγο του με επίκληση των πρωτοσέλιδων ρεπορτάζ όλων των κυριακάτικων εφημερίδων για την απροσδόκητη απώλεια του Τάσου Μητσόπουλου.

Μια σπάνια στιγμή ομοφωνίας
Εκπρόσωποι όλων ανεξαίρετα των κομμάτων και των πολιτικών ιδεολογιών ακούμπησαν με σεβασμό στο φέρετρό του, αναγνωρίζοντας, απερίφραστα και καθολικά, σε μια σπάνια στιγμή ομοφωνίας και ομοψυχίας, τη μεγάλη προσφορά του Τάσου Μητσόπουλου στη δημόσια ζωή.

Στην κηδεία, που τελέστηκε στις 12 μεσημέρι δημοσία δαπάνη, προϊσταμένου του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου, εκπροσώπησε την ελληνική κυβέρνηση ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος, ενώ παρόντες ήταν ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας Μιχαήλ Κωσταράκος και ο Υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης, παλιός φίλος και συνεργάτης του Τάσου Μητσόπουλου.

Τεράστιο ήταν το πλήθος που συνέρρευσε για να συλλυπηθεί τη σύζυγό του Κατερίνα, τα παιδιά του Χαρά και Άρη, τον πατέρα του Άρη Μητσόπουλο, πρώην αξιωματικό του Ελληνικού Στρατού και την αδελφή του Εύα, για να καταθέσει στεφάνια και λουλούδια στη σορό και στον τάφο του στο κοιμητήριο, και για να εκφράσει την εκτίμηση και την αγάπη του στον ξεχωριστό αυτόν πολιτικό και άνθρωπο, που κοσμούσε με το ήθος του το πολιτικό σύστημα και την Κύπρο.

Η σορός είχε μεταφερθεί το πρωί από τη Λευκωσία στο σπίτι της οικογένειας στην Αραδίππου, όπου τελέστηκε τρισάγιο. Στη συνέχεια τοποθετήθηκε σε κιλλίβαντα πυροβόλου και -με τις καμπάνες να κτυπούν πένθιμα- μεταφέρθηκε στην εκκλησία συνοδευόμενη από την οικογένεια, μέλη της Κυβέρνησης και στρατιωτικούς. Το φέρετρο ήταν σκεπασμένο με την ελληνική και την κυπριακή σημαία.

Της πομπής προηγούντο αξιωματικοί της ΕΛΔΥΚ και της Εθνικής Φρουράς και ιερείς, ενώ η Φιλαρμονική Ορχήστρα της Εθνικής Φρουράς παιάνιζε πένθιμα. Την πομπή ακολουθούσε σύσσωμη η πολιτειακή και πολιτική ηγεσία, ενώ οι πολίτες χειροκροτούσαν και φώναζαν «αθάνατος».

Μετά την εξόδιο ακολουθία, η σορός μεταφέρθηκε σε μικρή απόσταση και πάλι εν πομπή από στρατονόμους, στο κοιμητήριο του Αγίου Γεωργίου Κοντού.
Στη διάρκεια της ταφής το πλήθος χειροκροτούσε και φώναζε «αθάνατος» και «στο καλό, Τάσο». Ο Τάσος Μητσόπουλος τάφηκε στον οικογενειακό τάφο του παππού του Ευάγγελου Μούσκου, πατέρα της μητέρας του, εκεί όπου είχε ταφεί και η μητέρα του Ελέγκω.

«Ένα μεγάλο ευχαριστώ»
Με μια εντυπωσιακή για την ηλικία της ωριμότητα, η 14χρονη κόρη του Τάσου Μητσόπουλου και της Κατερίνας Βάτη, η Χαρά, είπε τα εξής, αντί επικήδειου, αποχαιρετώντας τον πατέρα της εκ μέρους της οικογένειας: «Δεν σου άρεσαν ποτέ ούτε τα πολλά, ούτε τα μεγάλα λόγια. Γι’ αυτό κι εγώ θα είμαι σύντομη. Εκ μέρους της οικογένειάς μας θέλουμε να σου πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για το ήθος και την ταπεινότητα με τα οποία μας μεγάλωσες. Το επίθετό σου είναι για εμάς η μεγαλύτερη και ωραιότερη κληρονομιά που μας αφήνεις. Σ’ ευχαριστούμε που ήσουν αυτός που ήσουν. Να ξέρεις ότι είμαστε πραγματικά πολύ περήφανοι που ήσουν ο άνθρωπός μας. Προσωπικά δεν έχω κάτι περισσότερο να πω, παρά ένα μεγάλο ευχαριστώ και πάλι. Ευχαριστώ για τις υπέροχες αναμνήσεις που μου χάρισες. Ήσουν δίπλα μου και στις χαρές, αλλά στις λύπες.

Επίσης σ΄ ευχαριστώ για όλα αυτά που μου έμαθες. Σ’ ευχαριστώ που με άφηνες να σχηματίζω τη δική μου γνώμη και να παίρνω τις δικές μου αποφάσεις. Σ΄ ευχαριστώ που μου έμαθες το ήθος, την αξιοπρέπεια και την περηφάνια. Τέλος, σ’ ευχαριστώ που μου δίδαξες την τεράστια σημασία της αγάπης. Με πράξεις και όχι με λόγια, μου απέδειξες ότι η αγάπη είναι το σημαντικότερο πράγμα στη γη. Τώρα που είσαι μακριά μας, η αγάπη είναι αυτή που θα μας φέρνει κοντά. Πιστεύω πως είχες να προσφέρεις πολλά ακόμη στον τόπο μας, αλλά ο Θεός σε ήθελε δίπλα Του. Γι’ αυτό εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να σου πούμε καλό ταξίδι. Πάντοτε θα βρίσκεσαι σε μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας. Σ’ αγαπάμε κι ευχαριστούμε για όλα. Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ».

«Προεξαρχούσης της αρετής της αγάπης»
Καταθέτοντας εκ μέρους της Ιεράς Συνόδου στεφάνι στην κηδεία του Τάσου Μητσόπουλου, ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄ είπε ότι «ο Κύριος της Ζωής και του Θανάτου θα τον κατατάξει στη χώρα των ζώντων, εκεί όπου οι δίκαιοι αναπαύονται». Ανέφερε απευθυνόμενος στον Τάσο Μητσόπουλο ότι, «στην επίγεια πορεία σου, εκόσμησες το πρόσωπό σου με μια εύοσμο ανθοδέσμη αρετών, προεξαρχούσης της αρετής της αγάπης».

«Καλό σου ταξίδι, Τάσο γιε μου»
Απόσπασμα από τον επικήδειο του Προέδρου Αναστασιάδη: «Αγαπημένε μου Τάσο, σήμερα θα μου επιτρέψεις να αντιστρέψω τους ρόλους, θα σου μεταφέρω εγώ ό,τι εσύ για έντεκα ολόκληρα χρόνια έπραττες, όταν κάθε πρωί με ενημέρωνες τι έγραφαν οι εφημερίδες και μαζί συναποφασίζαμε πώς θα έπρεπε να αντιδράσουμε.

»Άκουσε, Τάσο μου, τι έγραφαν χθες οι εφημερίδες, ο ''Φιλελεύθερος'', ''Χάσαμε έναν σπάνιο άνθρωπο, έφυγε από τη ζωή ο Τάσος, ο πολιτικός που ξεχώρισε για το ήθος του'', η ''Σημερινή'', ''Έσβησε το άστρο της ακεραιότητας και της εντιμότητας, πολύ φτωχότερη από χθες η πολιτική ζωή της χώρας'', ο ''Πολίτης'', ''Μόνον οι καλοί φεύγουν νέοι, αφήνει παρακαταθήκη την ευγένεια, το πολιτικό του ήθος και τη μεγάλη του ανθρωπιά, ο θάνατός του βύθισε στο πένθος ολόκληρη την Κύπρο'', η ''Χαραυγή'', ''Πένθος για τον αδόκητο χαμό του Τάσου Μητσόπουλου, χάθηκε ένας μετριοπαθής πολιτικός με ήθος'', η ''Αλήθεια'', ''Έφυγε ένας άριστος, το ήθος και η ευπρέπεια η πολιτική του κληρονομιά, υπόκλιση από όλο το πολιτικό σύστημα'', η ''Καθημερινή'', ''Παγκύπρια συγκίνηση από τον αδόκητο χαμό του Τάσου'', η ''Μάχη'', ''Τάσο σ’ ευχαριστούμε. Φτωχότερη από χθες η Κύπρος. Έχασε έναν άνθρωπο που ζούσε και πολιτευόταν προασπιζόμενος τις αξίες και τα ιδανικά του έθνους''.

»Αυτά, Τάσο μου, στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, τα ανάλογα όμως και σ’ όλα τα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά δελτία και αφιερώματα στη μνήμη σου.
»Θα ήθελα όμως να σου μεταφέρω και την έκφραση της καθολικής εκτίμησης του συνόλου του πολιτικού κόσμου της Κύπρου, αλλά και των χιλιάδων πολιτών που βρίσκουν διέξοδο έκφρασης της αγάπης τους μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ή με την εδώ φυσική ή πνευματική τους παρουσία.

»Όλα τούτα είναι που πρέπει να σχολιάσουμε κι εσύ δεν ανταποκρίνεσαι, αγαπημένε μου φίλε, με αφήνεις για πρώτη φορά μόνο να αντιδράσω όπως ο ίδιος νομίζω. Τι όμως να σχολιάσω; Τα χαρίσματα που βίωνα καλύτερα από κάθε άλλον όλα τα χρόνια της συνεργασίας μας; Μίλησα στην αρχή για τα 11 χρόνια καθημερινής συνεργασίας μας, αλλά δεν διαγράφω πως η γνωριμία μας ξεκίνησε από τα πρώτα χρόνια ίδρυσης της Νεολαίας του ΔΗ.ΣΥ., όταν από τους πρώτους εντάχθηκες στο φοιτητικό κίνημα είτε ως στέλεχος της Φοιτητικής Παράταξης Πρωτοπορία είτε ταυτόχρονα και ως μέλος της ηγεσίας της νεολαίας της Νέας Δημοκρατίας (ΟΝΝΕΔ).

»Από την αρχή της συνεργασίας μας διέκρινα ένα πρωτόγνωρο ήθος, ευγένεια, αξιοπρέπεια, μέτρο στην εκφορά του λόγου και των πράξεων, έναν προικισμένο και ικανότατο συνεργάτη.
»Γι’ αυτό και θέλω να γνωρίζεις, αγαπημένε μου Τάσο, πως αυτές σου οι ικανότητες ήταν που μου έδιναν το αίσθημα της βεβαιότητας και ασφάλειας κάθε φορά που σου ανέθετα νέες αποστολές και καθήκοντα. Γνωρίσματα αλλά και χαρίσματα που ανεδείχθησαν μέσα από την ενεργό παρουσία σου στα πολιτικά δρώμενα του τόπου, και που ο λαός αναγνώρισε αναδεικνύοντάς σε πανηγυρικά βουλευτή το 2006 και το 2011.
»Για την κοινοβουλευτική σου δράση, το ήθος, την πραότητα, το ακέραιο του χαρακτήρα σου, τη διαλλακτικότητα και ανθρωπιά δεν χρειάζεται να πω περισσότερα απ’ όσα ο Πρόεδρος της Βουλής, αλλά και σύσσωμη η πολιτική ηγεσία εξέφρασε. Εκείνο που θέλω να προσθέσω είναι πως ποτέ δεν επιστράτευσες την κολακεία για να ανελιχθείς, ποτέ δεν παρασύρθηκες από τη χαρισματική ευγλωττία που σε διέκρινε στον λαϊκισμό, ήσουν ο πολιτικός του μέτρου και της αλήθειας. Ποτέ δεν επεζήτησες την αντιπαράθεση και τον οξύ πολιτικό λόγο για να αποκτήσεις λαϊκό έρεισμα.

»Ήσουν αυτό που έλειπε από την πολιτική ζωή του τόπου, Τάσο μου, γι’ αυτό και η καθολική θλίψη για τον αδόκητο χαμό σου. Ένα χαμό που τον βιώνουν πιο έντονα η πολυαγαπημένη σου Κατερίνα, τα μονάκριβα παιδιά σου, η Χαρά και ο Άρης, αλλά και ο αλύγιστος αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού ο σεβαστός πατέρας σου Άρης Μητσόπουλος και η προσφιλής σου αδελφή Εύα. Έναν χαμό που τον βιώνω εξίσου έντονα και εγώ, Τάσο μου, αφού σ’ όλα αυτά τα χρόνια της συνεργασίας μας, η μεταξύ μας σχέση δεν περιορίστηκε σε εκείνην του συνεργάτη και συμβούλου, αλλά αναπτύχθηκε σε μια σχέση γονιού και παιδιού. Για εμένα ήσουν ένα από τα παιδιά μου και για εσένα ήμουν, όπως μου έλεγες, ο δεύτερός σου πατέρας.

»Στα 20 σχεδόν χρόνια της συνεργασίας μας, ποτέ και καμιά σκιά δεν παρεισέφρησε στις σχέσεις μας. Μαζί μοιραστήκαμε τις χαρές και τις λύπες που η πολιτική προσφέρει. Μαζί κλάψαμε τον θάνατο της πολυαγαπημένης σου μητέρας αλλά και μαζί γιορτάσαμε τον γάμο σου με την αγαπημένη μας Κατερίνα και το ίδιο μαζί χαρήκαμε τη γέννηση της Χαράς και του Άρη. Μαζί γιορτάσαμε και την εκλογή μου στην Προεδρία της Δημοκρατίας, μια εκλογική επιτυχία που μεγίστη υπήρξε και η δική σου συμβολή, Τάσο μου, γι’ αυτό και θερμά σε ευχαριστώ. Μαζί μοιραστήκαμε και τους αγώνες και τις αγωνίες του πρώτου χρόνου διακυβέρνησης, με θετικές πάντα τις παρεμβάσεις σου στο Υπουργικό Συμβούλιο, αλλά και θετικότερη τη θητεία σου στο Υπουργείο Συγκοινωνιών.

»Θέλω, αγαπημένε μου, να με συγχωρέσεις αν καθυστέρησα στην ικανοποίηση της πρώτης σου επιλογής κατά τη συγκρότηση της Κυβέρνησης, γνώριζα την επιθυμία σου να αναλάβεις το Υπουργείο Άμυνας, γνώριζα πόσο ήθελες να υπηρετήσεις την πατρίδα σου από μια έπαλξη που πρόσφερε και ο πατέρας σου, ο αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού Άρης Μητσόπουλος. Και όταν οι συγκυρίες το επέτρεψαν, δεν πρόλαβες, Τάσο μου, να ολοκληρώσεις το όραμά σου.

»Φεύγεις από τη ζωή με τις τιμές που σου αξίζουν και αφήνεις ως κληρονομιά το πρότυπο του πολιτικού, το υπόδειγμα ήθους, ακεραιότητας, ανθρωπιάς, του εξαίρετου συζύγου και στοργικού πατέρα, φεύγεις ως ένας ενάρετος χριστιανός, με την καθολική αναγνώριση του συνόλου του Ελληνισμού. Να πας στο καλό, Τάσο μου, απόλυτα ήσυχος γιατί έπραξες στο ακέραιο το καθήκον σου απέναντι στην πατρίδα, την πόλη που σε γέννησε, την αγαπημένη σου οικογένεια, που από σήμερα θα είναι και οικογένεια όλων μας.

»Καλό σου ταξίδι, Τάσο μου, ελαφρύ να είναι το χώμα που θα σε σκεπάσει, γιε μου».