Και ξαφνικά «έδοξε τη Βουλή» να ανατινάξει το Πρόγραμμα

Αισθήματα έντονης δυσαρέσκειας ή και αγανάκτησης για τις πολιτικές διεργασίες και για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάστηκαν ως σύνολο οι πολιτικές δυνάμεις στη Βουλή

Η ΚΥΠΡΟΣ ζει ξανά ώρες αγωνίας και αβεβαιότητας, όπως περίπου ένα χρόνο πριν. Τότε που όλη η χώρα είχε βρεθεί στον αέρα και κανείς δεν ήξερε αν θα υπάρχει αύριο

Όπως έρχεται η Καθαρά Δευτέρα, η Κύπρος ζει ξανά ώρες αγωνίας και αβεβαιότητας, όπως περίπου ένα χρόνο πριν. Τότε που όλη η χώρα είχε βρεθεί στον αέρα και κανείς δεν ήξερε αν θα υπάρχει αύριο. Η κοινωνία είναι ανάστατη και αισθήματα έντονης δυσαρέσκειας ή και αγανάκτησης εκδηλώνονται για τις πολιτικές διεργασίες και για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάστηκαν ως σύνολο οι πολιτικές δυνάμεις στη Βουλή.

Ένα χρόνο μετά και ενώ έχουν εφαρμοστεί ένα σωρό επώδυνα μέτρα, με φόρους και περικοπές, ενώ χιλιάδες άνθρωποι στην ανεργία ή και στη φτώχια κρατούν στους ώμους τους την οικονομία και το Μνημόνιο, ξαφνικά «έδοξε τη Βουλή» να ανατινάξει το Πρόγραμμα.

Κατ' ακρίβειαν είναι η δεύτερη φορά. Έγινε τη… «γνωστή Πέμπτη του Συνεργατισμού» κάτι παρόμοιο με ό,τι είχαμε ζήσει εκείνη τη νύχτα που πρώτα καταψηφίστηκε και αμέσως μετά υπερψηφίστηκε το ίδιο νομοσχέδιο για τα ΣΠΙ. Έτσι και την περασμένη Πέμπτη είδαμε να απορρίπτεται (με ισοψηφία 25-25) το νομοσχέδιο για τις αποκρατικοποίησεις, αλλά αμέσως μετά κατάλαβαν σχεδόν όλοι ότι θα πρέπει να εγκριθεί. Διαφορετικά δεν θα εκταμιευτεί η επόμενη δόση του δανείου και το κράτος σε μερικές εβδομάδες θα βρεθεί με άδεια ταμεία. Με τρόμο σχολίαζαν πολλοί το ενδεχόμενο να διακοπεί το Πρόγραμμα και να κλείσει η κάνουλα του δανείου. Αν συμβεί κάτι τέτοιο για να ικανοποιηθούν μερικές εκατοντάδες ενεργητικοί υπάλληλοι ημικρατικών και συνδικαλιστές, τότε οι βουλευτές θα έχουν σε μερικές εβδομάδες να αντιμετωπίσουν δεκάδες χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους που είτε θα μείνουν εντελώς απλήρωτοι είτε θα δουν τον μισθό τους… κουρεμένο.

Το θρίλερ

Τι ακριβώς έγινε την περασμένη Πέμπτη; Ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ και πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής αρχικά παραδέχτηκε ότι το κόμμα του σε εκείνη τη συνεδρίαση της Ολομέλειας έδωσε τη χειρότερη εικόνα μέχρι τώρα στην ιστορία του. Στη συνέχεια όμως επανήλθε και ισχυρίστηκε πως ό,τι έγινε, ήταν αποτέλεσμα «ασυνεννοησίας μεταξύ του ΔΗΣΥ και της Κυβέρνησης…»

Από την πλευρά του ΔΗΣΥ απαντούν ότι, όπως ρητά είχαν δηλώσει από το απόγευμα της Τετάρτης, επρόκειτο να υποστηρίξουν μαζί με το ΔΗΚΟ τροπολογία που είχε ετοιμαστεί μετά από διαβουλεύσεις και η οποία γνώριζαν ότι δεν θα διατάραζε τη συνέχεια του Προγράμματος και του δανεισμού. Την Πέμπτη, όμως, πριν από τη συνεδρίαση, βρήκαν μπροστά τους μια διαφορετική τροπολογία. Το πρόβλημα, ισχυρίζονται από τον ΔΗΣΥ, ήταν ότι γι' αυτήν την αλλαγμένη τροπολογία υπήρχε ήδη γραπτό μήνυμα από τις Βρυξέλλες ότι δεν μπορούσε να γίνει δεκτή και ότι ισοδυναμούσε με παραβίαση των συμφωνιών από την Κύπρο.

Το ΑΚΕΛ και η ΕΔΕΚ παρουσίασαν ψηφίσματα, με τα οποία ζητούσαν από την Κυβέρνηση είτε να αναβάλει το θέμα είτε να διαπραγματευτεί ξανά με την Τρόικα για να απαλλαγούμε από την υποχρέωση αποκρατικοποιήσεων. Τα ψηφίσματα αυτά όμως απορρίφθηκαν. Όπως απορρίφθηκαν και τροπολογίες που είχαν παρουσιάσει η ΕΔΕΚ και οι Οικολόγοι.

Όταν στη διάρκεια της συνεδρίασης και μετά από αρκετές έντονες αγορεύσεις από όλες τις πλευρές, έφθασε η ώρα της ψηφοφορίας, η τροπολογία του ΔΗΚΟ απορρίφθηκε, αφού εκτός από τις ψήφους του ιδίου του κόμματος βρήκε υποστήριξη μόνο από την ΕΔΕΚ. Έμενε έτσι για ψηφοφορία το νομοσχέδιο όπως είχε κατατεθεί από την Κυβέρνηση, καθώς και μια «ανώδυνη» τροπολογία του ΔΗΣΥ.

Πρέπει να σημειωθεί ότι ήδη αυτό το νομοσχέδιο ήταν αρκετά τροποποιημένο από το αρχικό, αφού ο Υπουργός Οικονομικών δέχτηκε αρκετές προτάσεις που έγιναν από τις διάφορες κομματικές ομάδες, αλλά και τους συνδικαλιστές.

Στην τελική ψηφοφορία προέκυψε μια εικόνα «θεάτρου του παραλόγου».

Στην πρώτη ψηφοφορία των άρθρων, εκτός από τους 20 του ΔΗΣΥ και τον πρόεδρο του ΕΥΡΩΚΟ, ψήφισαν μόλις άλλοι δυο από την πλευρά του ΔΗΚΟ. Ενώ στην τελική ψηφοφορία εκτός από τους 21 και τον ανεξάρτητο Ζαχαρία Κουλία, ψήφισαν υπέρ ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ και δυο άλλοι βουλευτές του (Φυττής και Προκοπίου). Το αποτέλεσμα ήταν ισοψηφία, 25-25 και σε μια τέτοια περίπτωση επικρατούν οι αρνητικές ψήφοι. Το νομοσχέδιο απορρίφθηκε. Και προέκυψε και πάλι «μούδιασμα»…

Η ταμπακέρα

Η κακή είδηση γρήγορα ξαπλώθηκε, τόσο στην Κύπρο όσο και διεθνώς. Οι συζητήσεις άρχισαν να δίνουν και να παίρνουν. Σημασία όμως έχει ότι με αυτήν την απόφαση ουσιαστικά «παγώνει» το πρόγραμμα και σταματά το δάνειο. Στον λόφο του Προεδρικού άρχισαν οι πυρετώδεις συσκέψεις, ενώ η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΔΗΣΥ έκανε μια πρόσθετη… νυκτερινή συνεδρίαση στη Βουλή. Η επόμενη μέρα, μαζί με το
«Υπουργικό Συμβούλιο του διαζυγίου», όπου οι υπουργοί του ΔΗΚΟ υπέβαλαν την παραίτησή τους, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δρομολόγησε μια παραλλαγή του νομοσχεδίου που στη συνέχεια κατατέθηκε στη Βουλή για να επανεξεταστεί την ερχόμενη Τρίτη.

Ανάμεσα στα πολλά που λέγονται αυτές τις μέρες και στις αναπόφευκτες κορώνες με τις οποίες γεμίζει ο τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός χρόνος, τρία ερωτήματα με πολιτικές συνέπειες επικρατούν.
Πρώτα ερωτάται ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου γιατί το κόμμα του δεν ψήφισε τα υπόλοιπα κομμάτια της τροπολογίας του ΔΗΚΟ εκτός από το επίμαχο «κακό αγκάθι», που δεν μπορούσε να είναι συμβατό με το Πρόγραμμα. Η απάντηση από την Πινδάρου είναι ότι κάτι τέτοιο δεν είχε νόημα γιατί το ΔΗΚΟ ήταν ήδη προετοιμασμένο, αν δεν ψηφιστεί η τροπολογία του, να καταψηφίσει.

Εξάλλου, προσθέτουν, εκτός της επίμαχης παραγράφου που «βάφτιζε» μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους όλους τους εργαζομένους σε ημικρατικούς, είχε και μιαν «ακατανόητη» προσθήκη για ένα συμβούλιο για θέματα ασφάλειας. Από τον Συναγερμό αντιστρέφουν όμως το ερώτημα: Αφού το ΔΗΚΟ έβλεπε ότι και η Τρόικα είχε προειδοποιήσει και ότι δεν θα περνούσε η τροπολογία όπως ήταν, γιατί επέμειναν μέχρι τέλους και δεν αφαίρεσαν την επίμαχη παράγραφο; Βουλευτής του ΔΗΣΥ μαρτυρούσε ότι σε επικοινωνία που έγινε εκείνη την ώρα με τον υπουργό, ο τελευταίος διαβεβαίωνε ότι το ΔΗΚΟ είχε συμφωνήσει και δεσμευτεί να αφαιρέσει την πρόνοια. Το μεγάλο ερώτημα προς τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ παραμένει ακόμα αναπάντητο.

Ποια ήταν η απόφασή τους με δεδομένη την απόρριψη της τροπολογίας τους. Γιατί αν ήταν να ψηφιστεί παρ’ όλα αυτά ο νόμος, όπως έκανε ο ίδιος, τότε σημαίνει ότι η μεγάλη πλειοψηφία της κοινοβουλευτικής ομάδας του δεν τον ακολούθησε και παραβίασε την απόφασή τους. Αν από την άλλη η απόφαση ήταν, όπως έκαναν οι περισσότεροι ΔΗΚΟϊκοί βουλευτές, να μην εγκρίνουν τον νόμο (αποχή), τότε ο ίδιος παραβίασε την κομματική απόφαση;

Για μια ακόμα φορά, μια μελανή σελίδα

ΤΟ ΕΞΙΣΟΥ μεγάλο ερώτημα απευθύνεται όμως και στο ΑΚΕΛ και την ΕΔΕΚ. Διότι ενώ είναι γνωστή η αντίθεσή τους στις ιδιωτικοποιήσεις, γιατί δεν περίμεναν να την εκφράσουν αρκετά αργότερα, όταν θα έρθουν μία προς μία οι συγκεκριμένες νομοθετικές προτάσεις για αποκρατικοποίηση; Ο νόμος-πλαίσιο, που απέρριψαν, τους έδινε αυτήν τη δυνατότητα, αφού τις τελικές αποφάσεις θα τις πάρει η Βουλή. Πολλοί είναι εκείνοι που διερωτώνται: γιατί προτρέχουν, αφού πιθανώς να μην ιδιωτικοποιηθούν και οι τρεις οργανισμοί; Το ερώτημα είναι, λοιπόν, γιατί δεν τήρησαν απλώς αποχή, αφήνοντας τον δανεισμό να συνεχίζεται και το κράτος να μπορεί να λειτουργεί, έως ότου ληφθούν οι τελικές αποφάσεις;

Είναι καλά γνωστό ότι αυτό θα πάρει πολλούς μήνες, ίσως και χρόνια. Η Βουλή πάντως κατάφερε για μια ακόμα φορά να γράψει μια μελανή σελίδα και να επιβεβαιώσει όλους εκείνους, που με πολύ σκληρή γλώσσα ήδη κατακρίνουν το πολιτικό σύστημα. Εκτός από τον μόνιμο οικονομικό κίνδυνο που διατρέχει η χώρα, είναι και αυτή η αμφισβήτηση ένας σημαντικός κίνδυνος για τους θεσμούς και τη δημοκρατία.