5 (σοβαροί) λόγοι για να μην είμαστε σε αυτή την κατηγορία
Πολλές μαμάδες, στην προσπάθειά τους να προστατεύσουν τα παιδιά τους, δημιουργούν γύρω τους ένα προστατευτικό δίχτυ. Κάποια στιγμή, όμως, το δίχτυ αυτό, αντί να τα προστατεύσει, τα πνίγει…

Η αλήθεια είναι πως η μητρότητα είναι μια υπερβολικά δύσκολη υπόθεση. Πολλές μαμάδες, στην προσπάθειά τους να διασφαλίσουν και να προστατεύσουν τα παιδιά τους, δημιουργούν γύρω τους ένα προστατευτικό δίχτυ, προσπαθώντας να προλάβουν κάθε πιθανό κίνδυνο. Κάποια στιγμή όμως το δίχτυ αυτό, αντί να τα προστατεύσει, τα πνίγει… και τα μεταμορφώνει σε φοβισμένα πλάσματα ανέτοιμα να αντιμετωπίσουν τις υποχρεώσεις της ενήλικης ζωής.

Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς;
Και βέβαια οι γονείς θα πρέπει να προστατεύουν και να φροντίζουν τα παιδιά τους. Όμως, αυτό θα πρέπει να γίνεται με μέτρο και με συναίσθηση τού τι άλλο στερούν από το παιδί όταν δεν του επιτρέπουν διάφορα πράγματα ή όταν παρεμβαίνουν άκριτα. Όλα τα παιδιά χρειάζονται ευκαιρίες να εξερευνήσουν τον φυσικό και τον συναισθηματικό κόσμο γύρω τους, χωρίς τη συνεχή παρέμβαση των γονιών τους, προκειμένου να αποκτήσουν σιγουριά, αυτοπεποίθηση, υπευθυνότητα, χαρακτηριστικά που θα τους ακολουθούν μια ζωή. Προστατεύοντας τα παιδιά μας από τα δεινά και τους κινδύνους της ζωής, αναπόφευκτα τους στερούμε και ένα σωρό εμπειρίες, γνώσεις, απογοητεύσεις και δυσκολίες που θα τα βοηθήσουν να ανεξαρτητοποιηθούν και να μπουν στην ενήλικη ζωή τους με αυτοπεποίθηση και υπευθυνότητα. Μπορεί να φαίνεται μακρινό, μπορεί να ακούγεται σκληρό, όμως ουσιαστικά ο ρόλος των γονιών είναι να ετοιμάσουμε τα παιδιά να ζήσουν στον κόσμο χωρίς εμάς. Αυτό είναι και το φυσιολογικό. Το ανάποδο είναι απλώς επικίνδυνο.

1. Οι υπερπροστατευτικοί γονείς μεγαλώνουν παιδιά με χαμηλή αυτοπεποίθηση
Τα παιδιά λαμβάνουν το μήνυμα ότι είναι ανίκανα να χειριστούν τις προκλήσεις της ζωής και αυτό με τη σειρά του επιδρά στην αυτοπεποίθησή τους. Μπορεί να νιώθουν ότι οι γονείς δεν τους έχουν εμπιστοσύνη να διορθώσουν τα λάθη τους και να αντιμετωπίσουν δυσκολίες από μόνοι τους και συχνά δημιουργούν την πεποίθηση ότι χωρίς τη συνεχή καθοδήγηση των γονιών τους δεν θα μπορέσουν να τα καταφέρουν ποτέ.

2. Οι υπερπροστατευτικοί γονείς μεγαλώνουν άτολμα παιδιά
Οι γονείς που φοβούνται πολύ μεταφέρουν στα παιδιά (μαζί με όλα τα άλλα) και τους φόβους τους. Οι ίδιοι μπορεί να διδάχτηκαν τον φόβο στην παιδική τους ηλικία κι έχουν υιοθετήσει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά απέναντί του. Έτσι, το παιδί, βιώνοντας τις καταστάσεις και τις συμπεριφορές αυτές, μαθαίνει να φοβάται και να συμπεριφέρεται απέναντι στον οποιοδήποτε φόβο με τον τρόπο που το κάνουν κι οι γονείς του. Συχνά οι γονείς αυτοί αποτρέπουν τα παιδιά τους από νέες δραστηριότητες που θεωρούν ότι εμπεριέχουν ένα βαθμό κινδύνου όπως για παράδειγμα τη χαρά της αναρρίχησης και του σκαρφαλώματος στην παιδική χαρά. Πολλές σωματικές και κοινωνικές δραστηριότητες μπορεί να αποθαρρύνουν τα παιδιά, κάνοντάς τα να νιώθουν ανασφάλεια και φόβο όταν εκτίθενται σε τέτοιες καταστάσεις.

3. Οι υπερπροστατευτικοί γονείς μεγαλώνουν ατίθασα παιδιά
Από την άλλη, υπάρχουν παιδιά που στις φοβίες των γονιών τους λειτουργούν αντιδραστικά και ακραία. Έτσι, υπάρχει περίπτωση το παιδί, που του λένε «πρόσεχε το ένα, πρόσεχε το άλλο», να φτάσει στο άλλο άκρο.

4. Οι υπερπροστατευτικοί γονείς μεγαλώνουν αγχώδη παιδιά
Σύμφωνα με επιστήμονες του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου του Κουίνσλαντ, ο αυξημένος φόβος των γονέων για την ασφάλεια των παιδιών τους, ειδικότερα όταν τα παιδιά αυτά είναι ήδη φοβισμένα, αυξάνει επιπλέον τον κίνδυνο ανάπτυξης προβλημάτων άγχους. Οι επιστήμονες συμβουλεύουν τους γονείς να μη διδάσκουν στα παιδιά τους ότι ο κόσμος είναι ένα υπέρμετρα τρομακτικό μέρος. Ο διευθυντής του Play England (ενός τμήματος της Εθνικής Παιδικής Ομάδας που ασχολείται με τους νέους στη Βρετανία) υπογράμμισε ότι «τα παιδιά που οι γονείς τους τούς απαγορεύουν να παίζουν επικίνδυνα (για τραυματισμό) παιχνίδια, είναι πιθανόν να αντιμετωπίσουν μελλοντικά προβλήματα στη διαχείριση του άγχους τους και δύσκολων καταστάσεων».

5. Οι υπερπροστατευτικοί γονείς μεγαλώνουν παιδιά επιρρεπή σε ακραίες συμπεριφορές
Έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν με υπερπροστατευτικούς γονείς, όταν βρίσκονται πλέον στην εφηβεία και αποκτούν μεγαλύτερη ελευθερία, τείνουν να εμπλέκονται περισσότερο σε επικίνδυνες καταστάσεις σε σχέση με τους συνομηλίκους τους που δεν μεγαλώνουν με πιο χαλαρούς γονείς. Αυτό συμβαίνει γιατί στην πρώτη περίπτωση τα παιδιά δεν έχουν μάθει να αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεών τους - ήταν κάτι που το έκαναν πάντα οι γονείς τους γι΄ αυτούς. Η ψευδαίσθηση του ελέγχου που μπορεί να έχουν οι γονείς πάνω στα παιδιά τους, μπορεί να οδηγήσει σε ακραία επαναστατική διάθεση καθώς το παιδί μεγαλώνει.

Πέντε τρόποι να προλάβετε τις τροφικές αλλεργίες στο παιδί
Τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των παιδιών που εμφανίζουν αλλεργικές αντιδράσεις σε διάφορες τροφές έχει αυξηθεί δραματικά - σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών στις ΗΠΑ η αύξηση αυτή είναι της τάξης του 50% από το 1997 έως το 2011.

Αν και οι επιστήμονες δεν έχουν καταλήξει στους λόγους για τους οποίους οι αλλεργίες είναι πια τόσο συχνό φαινόμενο, νέες μελέτες έχουν καταλήξει σε κάποιους τρόπους πρόληψης, συγκρίνοντας διατροφικά στοιχεία παιδιών χωρίς αλλεργία με αντίστοιχα στοιχεία αλλεργικών παιδιών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της πιο πρόσφατης από τις έρευνες αυτές, που δημοσιεύτηκαν στην Επιθεώρηση Pediatrics, οι γονείς μπορούν να μειώσουν τις πιθανότητες να εμφανίσει ένα μωρό τροφική αλλεργία, ακολουθώντας τις εξής οδηγίες:

1. Μην εισάγετε στερεές τροφές στο διαιτολόγιο του παιδιού πριν από την ηλικία των 17 εβδομάδων. Όπως φάνηκε στην έρευνα, τα μωρά που έτρωγαν στερεές τροφές πριν από την ηλικία αυτή είχαν περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν αλλεργία σε σχέση με όσα εκτίθενται στις πρώτες τροφές πιο αργά. Όπως σχολιάζουν οι επιστήμονες που συμμετείχαν στην έρευνα, φαίνεται πως οι 17 μήνες είναι σημαντικό ορόσημο σε ό,τι αφορά τις αλλεργίες.

2. Μη σταματάτε τον θηλασμό όταν αρχίσετε την εισαγωγή στερεών τροφών. Ο θηλασμός φαίνεται πως έχει και προστατευτική δράση ενάντια στις αλλεργίες μόλις το παιδί αρχίσει να καταναλώνει και αγελαδινό γάλα. Ο λόγος είναι ότι το μητρικό γάλα συμβάλλει στη ρύθμιση των λειτουργιών του ανοσοποιητικού συστήματος.

3. Αποφύγετε τις επεξεργασμένες τροφές Η ίδια επιστημονική ομάδα, σε άλλη έρευνά της που δημοσιεύτηκε στην Επιθεώρηση Αλλεργικής και Κλινικής Ανοσολογίας, διαπίστωσε ότι τα μωρά που έτρωγαν περισσότερα φρούτα και λαχανικά και λιγότερα επεξεργασμένα τρόφιμα είχαν λιγότερες πιθανότητες να έχουν αναπτύξει αλλεργικές αντιδράσεις μέχρι την ηλικία των δύο ετών.

4. Αφήστε να περάσουν τουλάχιστον δύο ημέρες πριν το μωρό δοκιμάσει άλλη μία τροφή για πρώτη φορά. Στο διάστημα αυτό θα πρέπει να το παρατηρείτε προσεκτικά για να διαπιστώσετε εάν υπάρχουν συμπτώματα αλλεργίας, όπως εξάνθημα, αναιτιολόγητο συνάχι, πρήξιμο, κνησμός, εμετός ή δυσκολία στην αναπνοή. Όσο πιο γρήγορα αναγνωρίσετε και ταυτοποιήσετε την αλλεργία ώστε να αποφύγετε να έρθει ξανά το παιδί σε επαφή με την τροφή που την προκαλεί, τόσο πιο πιθανό είναι να την ξεπεράσει.

5. Ενημερωθείτε για τα άλλα προϊόντα (εκτός από τις τροφές) που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργία. Εάν για παράδειγμα στην οικογένειά σας υπάρχει ιστορικό με αλλεργία σε ξηρούς καρπούς, θα πρέπει να ελέγχετε προσεκτικά τις ετικέτες στις κρέμες, τις υδατικές λοσιόν και τα υπόλοιπα καλλυντικά που χρησιμοποιείτε και ενδέχεται να περιέχουν έλαια από φιστίκι. Συζητήστε με τον παιδίατρό σας και ζητήστε του να σας πει τι άλλο πρέπει να προσέχετε.