Ιταλοί ερευνητές πιστεύουν ότι η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων αλκοόλ μπορεί να πυροδοτήσει μια σειρά αντιδράσεων στον οργανισμό που να καταστήσουν το δέρμα πιο ευάλωτο στον καρκίνο, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο British Journal of Dermatology. Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Δρα Εύα Νέγκρι, από το Πανεπιστήμιο του Μιλάνο, εξηγούν ότι η αιθανόλη μετατρέπεται σε ακεταλδεΰδη αμέσως μετά την κατάποση και το συστατικό αυτό μπορεί να κάνει το δέρμα πιο ευαίσθητο στις επιβλαβείς υπεριώδεις ακτίνες του ήλιου. Βέβαια, παραδέχονται ότι ενδεχομένως και άλλοι παράγοντες να ευθύνονται για την εκδήλωση του καρκίνου του δέρματος, όπως, για παράδειγμα, ότι οι πότες μπορεί να εκτίθενται στον ήλιο χωρίς επαρκή αντηλιακή προστασία.

Οι επιστήμονες μελέτησαν στοιχεία από 16 διαφορετικές έρευνες, στις οποίες είχαν πάρει μέρος χιλιάδες άτομα, που κατανάλωναν ένα αλκοολούχο ποτό ή περισσότερα την ημέρα και διαπίστωσαν ότι η συνήθεια αυτή αύξανε κατά ένα πέμπτο τον κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου του δέρματος. Ο κίνδυνος αυξανόταν όσο αυξανόταν και η ποσότητα αλκοόλ: όσοι έπιναν 50 γραμμάρια αιθανόλης την ημέρα είχαν 55% περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν μελάνωμα, συγκριτικά με τα άτομα που δεν έπιναν ή έπιναν περιστασιακά.

«Είναι γνωστό ότι η κατανάλωση αλκοόλ υπό την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας μπορεί να τροποποιήσει την ανοσοποιητική αντίδραση του οργανισμού. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να συντελέσει σε μεγαλύτερη κυτταρική βλάβη και άρα στον σχηματισμό καρκίνου του δέρματος. Στόχος μας ήταν να ποσοτικοποιήσουμε την έκταση του κινδύνου εκδήλωσης μελανώματος με την αυξημένη χρήση αλκοόλ, ελπίζοντας να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να προστατευθούν περισσότερο», εξηγεί η Δρ Νέγκρι.

_______________________________________
Εξαιτίας του εξασθενημένου νευρικού συστήματος
Κίνδυνος πρόωρου θανάτου για όσους έχουν αργά αντανακλαστικά
Ο χρόνος αντίδρασης αντανακλά ένα βασικό χαρακτηριστικό του κεντρικού νευρικού συστήματος και η ταχύτητα επεξεργασίας των πληροφοριών θεωρείται σημαντική νοητική δεξιότητα

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ που συστηματικά έχουν αργές αντιδράσεις στα νέα ερεθίσματα, μπορεί στη συνέχεια να συναντήσουν προβλήματα
Αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου έχουν οι άνθρωποι με αργά αντανακλαστικά, υποστηρίζουν Βρετανοί επιστήμονες σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο PLoS ONE. Οι ερευνητές του Τμήματος Επιδημιολογίας και Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου του Λονδίνου (UCL) και του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, με επικεφαλής τον Δρα Γκάρεθ Χάγκερ-Τζόνσον, ανέλυσαν στοιχεία για περισσότερα από 5.000 άτομα, 20-59 ετών, για μια περίοδο 15 ετών.

Η μελέτη
Στην αρχή της μελέτης, δηλαδή στις αρχές της δεκαετίας του '90, οι ερευνητές μέτρησαν τους χρόνους αντίδρασης των εθελοντών με ένα πολύ απλό τεστ: Τους ζήτησαν να πατάνε ένα πλήκτρο κάθε φορά που έβλεπαν μια εικόνα στην οθόνη του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Στη διάρκεια των επόμενων 15 ετών, οι επιστήμονες κατέγραψαν τους θανάτους μεταξύ των 5.000 ανθρώπων. Συνολικά, μέσα στην 15ετία απεβίωσαν 378 άτομα (το 7,4%).

Όσοι είχαν εμφανίσει τα βραδύτερα αντανακλαστικά στα τεστ, είχαν 25% μεγαλύτερη πιθανότητα πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία, σε σχέση με τον μέσο όρο του χρόνου αντίδρασης των υπολοίπων. Η σχέση χρόνου αντίδρασης-πρόωρου θανάτου ισχύει εξίσου για άνδρες και γυναίκες, ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης και πνευματικής μόρφωσης και, γενικότερα, του τρόπου ζωής του καθενός.

Το νευρικό σύστημα
Σύμφωνα με τον Δρα Χάγκερ-Τζόνσον, «ο χρόνος αντίδρασης αντανακλά ένα βασικό χαρακτηριστικό του κεντρικού νευρικού συστήματος και η ταχύτητα επεξεργασίας των πληροφοριών θεωρείται σημαντική νοητική δεξιότητα». Ένα απλό τεστ αντανακλαστικών αρκεί για να δείξει ότι ο χρόνος αντίδρασης ενός ενηλίκου σχετίζεται με το προσδόκιμο ζωής του, καθώς αποκαλύπτει πόσο σωστά λειτουργεί το κεντρικό νευρικό σύστημα, καθώς και άλλα συστήματα του οργανισμού. «Οι άνθρωποι που συστηματικά έχουν αργές αντιδράσεις στα νέα ερεθίσματα, μπορεί στη συνέχεια να συναντήσουν προβλήματα, τα οποία θα αυξήσουν τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου τους. Στο μέλλον, ίσως κατορθώσουμε να χρησιμοποιήσουμε τον χρόνο αντίδρασης για να παρακολουθούμε την υγεία και να κάνουμε εκτιμήσεις για την επιβίωση των ανθρώπων», τονίζει ο Βρετανός επιστήμονας και προσθέτει ότι «προς το παρόν, ένας υγιεινός τρόπος ζωής είναι το καλύτερο που μπορεί να κάνει κανείς, για να ζήσει περισσότερο».

Εντυπωσιακά αποτελέσματα για το ALS
ΣΕ ΚΛΙΝΙΚΗ ΔΟΚΙΜΗ ΣΤΟ HADASSAH
Εντυπωσιακά είναι τα ευρήματα κλινικής δοκιμής για τη θεραπεία με βλαστοκύτταρα (όχι εμβρυονικά) για την αντιμετώπιση της Πλάγιας Αμυοτροφικής Σκλήρυνσης (ALS), που διενεργήθηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Hadassah της Ιερουσαλήμ (η έρευνα διεξάγεται εκ μέρους της BrainStorm Cell Therapeutics. Η θεραπεία είναι γνωστή ως NurOwn). Επικεφαλής της Φάσης IIa της κλινικής δοκιμής είναι ο Έλληνας καθηγητής νευρολογίας Δημήτριος Καρούσης MD, Ph.D. Μέλος της επιστημονικής ομάδας του καθηγητή Καρούση είναι και η Κύπρια νευρολόγος του Κέντρου για την Κατά Πλάκας Σκλήρυνση του Hadassah, Δρ Παναγιώτα Πέτρου MD.

Η Φάση ΙΙa της δοκιμής έδειξε πολύ σημαντικά θεραπευτικά αποτελέσματα και έχει αποδειχθεί αποτελεσματική στη βελτίωση της γνωστικής και κινητικής λειτουργίας τόσο στο ALS όσο και στη Βαριά Μυασθένεια (MG). Σύμφωνα με τον καθηγητή Καρούση, οι πρώτες ενδείξεις για την κλινική αποτελεσματικότητα της θεραπείας ως προς τον έλεγχο του ALS είναι πολύ θετικές, ενώ πολλή αισιοδοξία δίνουν τα αποτελέσματα των ερευνών και για το μέλλον των κυτταρικών θεραπειών για νευροεκφυλιστικές ασθένειες γενικότερα. Ο Δημήτριος Καρούσης παρουσίασε μερικά από τα προκαταρκτικά ευρήματά του από την εν εξελίξει κλινική δοκιμή στο 24ο Διεθνές Συμπόσιο για την Πλάγια Αμυοτροφική Σκλήρυνση / Νόσου Κινητικού Νευρώνα - MND (το όνομα που δίνεται σε μια ομάδα παθήσεων, στις οποίες τα νευρικά κύτταρα -νευρώνες- που ελέγχουν τους μύες υφίστανται εκφυλισμό και πεθαίνουν) στο Μιλάνο της Ιταλίας.

Παρόλο που τα τελικά δεδομένα της έρευνας δεν είναι ακόμη διαθέσιμα για δημοσίευση, επειδή η κλινική δοκιμή δεν έχει ολοκληρωθεί, σύμφωνα με τον καθηγητή Καρούση οι ερευνητές που συμμετέχουν σε αυτήν έχουν καταγράψει μόνο ελάχιστες και παροδικές παρενέργειες, αν και οι ασθενείς που συμμετέχουν στη μελέτη έλαβαν τη θεραπεία τόσο ενδορραχιαίως (μέσα στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό μέσω έγχυσης μέσα στον υπαραχνοειδή χώρο του νωτιαίου μυελού) όσο και ενδομυϊκά με μέχρι και διπλάσια δόση βλαστοκυττάρων από αυτά που δόθηκαν στην πρώτη φάση (Φάση Ι) της δοκιμής. Το ALS είναι μια νευροεκφυλιστική ασθένεια που εξελίσσεται πολύ γρήγορα. Διαγιγνώσκεται σε 5.600 άτομα κάθε χρόνο μόνο στις ΗΠΑ και δεν είναι γνωστό τι την προκαλεί. Μέχρι σήμερα δεν υπήρχε καμία θεραπεία της, εκτός από κάποιες θεραπείες που καθυστερούσαν την εξέλιξή της και μείωναν τους πόνους των ασθενών.