ΑΝΑΓΚΑΙΟΙ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΤΗΝ ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΕΙΣΗΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ

Δράση για αύξηση των παιδοψυχολόγων και πρόσληψη κοινωνικών λειτουργών στα σχολεία αναλαμβάνουν οι οργανωμένοι γονείς της Μέσης Εκπαίδευσης, μετά τα τελευταία ανατριχιαστικά γεγονότα που είδαν το φως της δημοσιότητας σχετικά με τη χρήση ναρκωτικών από μαθητές.

Το αίτημα των Γονέων

Ο Πρόεδρος της Παγκύπριας Συνομοσπονδίας Γονέων Μέσης Εκπαίδευσης, Κυριάκος Νικηφόρου, σε δηλώσεις του στη «Σ», ανέφερε πως οι οργανωμένοι γονείς θα αναλάβουν σημαντική δράση για να πετύχουν τους στόχους που έθεσαν. Πρωτίστως, όπως είπε, θα έρθουν σε επαφή με τους αρμόδιους φορείς, την Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών (Υ.ΚΑ.Ν.) και την Αρχή Αντιμετώπισης Εξαρτήσεων Κύπρου, ενώ προγραμματίζουν να διοργανώσουν και μία διάσκεψη Τύπου, κατά την οποία θα θέσουν και επίσημα το αίτημά τους για ένταξη κοινωνικών λειτουργών στα σχολεία και για αύξηση των παιδοψυχολόγων.

Σύμφωνα με τον κ. Νικηφόρου, αυτήν τη στιγμή σε κάθε παιδοψυχολόγο που εργάζεται στα σχολεία αναλογούν γύρω στους 3 χιλιάδες μαθητές. Η πρόταση των γονέων είναι να αυξηθούν, ώστε να υπάρχει, για παράδειγμα, ένας ψυχολόγος σε κάθε δύο σχολεία. Αυτό, βέβαια, όπως εξηγεί, θα καθοριστεί ανάλογα με τον πληθυσμό του κάθε σχολείου. Ταυτόχρονα, οι Γονείς προτείνουν όπως ο κάθε παιδοψυχολόγος πλαισιώνεται από έναν κοινωνικό λειτουργό, ο οποίος θα έχει την αρμοδιότητα βάσει του νόμου να επισκέπτεται κατ’ οίκον τα παιδιά και τους γονείς τους και να επιλαμβάνεται των προβληματικών θεμάτων που προκύπτουν.

Όσον αφορά το έργο των Συμβούλων Επαγγελματικής Αγωγής (ΣΕΑ), που υπάρχουν σήμερα στα σχολεία, εξήγησε πως δεν μπορούν να ασχολούνται και με αυτά τα ζητήματα, καθώς έχουν μεγάλο φόρτο εργασίας από τα υπόλοιπά τους καθήκοντα, ενώ δεν έχουν ούτε τη νομική ευχέρεια πολλές φορές για να επέμβουν.

Χρήστες από το γυμνάσιο

Ο κ. Νικηφόρου κατέληξε στο ανησυχητικό συμπέρασμα πως υπάρχουν χρήστες ναρκωτικών ακόμα και από την Α’ Γυμνασίου, οπότε θεωρεί ότι η ενημέρωση των μαθητών για την πρόληψη θα πρέπει να γίνεται από το Δημοτικό. Περαιτέρω, σημείωσε ότι υπάρχουν συγκεκριμένα σχολεία που αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα και τόνισε πως σε αυτά θα έπρεπε να υπάρχει αυξημένη αστυνόμευση.

Ως παράδειγμα έφερε ένα σχολείο στη Λεμεσό, στο οποίο το πρόβλημα των ναρκωτικών ήταν τεράστιο, αφού τα βαποράκια εισέρχονταν ανενόχλητα μέσα στο σχολείο για να πουλήσουν ναρκωτικά στους μαθητές.

«Μετά από αυτήν τη διαπίστωση, ζήτησα από την Εφορεία να βάλει φύλακες για να μην επιτρέπετε η είσοδος σε κανέναν. Μέσα σε 6 μήνες το σχολείο καθάρισε από τα βαποράκια. Είναι περιφραγμένο και δεν μπορεί να μπει κανένας», δήλωσε ο κ. Νικηφόρου. Περαιτέρω, ανέφερε πως έχει καταλήξει στο συμπέρασμα πως τα βαποράκια παραμονεύουν έξω από τα σχολεία, καθώς στο συγκεκριμένο σχολείο, σε μία περίοδο τεσσάρων ημερών που δεν υπήρχε φύλακας, την πρώτη ημέρα δεν παρουσιάστηκε κάποιο περιστατικό, αλλά τις υπόλοιπες τρεις μέρες έκαναν και πάλι την εμφάνισή τους βαποράκια.

Εβδομήντα συλλήψεις ανηλίκων σε ένα χρόνο

Ο κ. Νικηφόρου ανέφερε πως οι αριθμοί των υποθέσεων χρήσης ναρκωτικών από ανηλίκους αυξάνονται, ενώ οι ηλικίες μειώνονται. Χαρακτηριστικά του μεγέθους του προβλήματος είναι και τα στατιστικά της Αστυνομίας, σύμφωνα με τα οποία εντός του 2018 συνελήφθησαν για υποθέσεις ναρκωτικών, συνολικά 70 ανήλικοι. Παράλληλα -πέρα από τα ναρκωτικά- όπως είπε, προβληματισμό προκαλούν και τα τελευταία στοιχεία της έκθεσης της ΕΕ για το αλκοόλ, που δείχνουν πως η Κύπρος είναι η 3η χώρα μεταξύ των κρατών μελών στην προσβασιμότητα των ανηλίκων στο αλκοόλ και η 2η στη χρήση, με τους μαθητές μας να πίνουν πέντε ποτήρια στην κάθε τους έξοδο.

Κοινωνικοί λειτουργοί επί το έργον

Τον ρόλο των κοινωνικών λειτουργών, μέσα από τις δικές της εμπειρίες, αναλύει μιλώντας στη «Σ» η μοναδική κοινωνική λειτουργός που εργάστηκε ποτέ σε σχολικό πλαίσιο επί καθημερινής βάσεως μέσω του προγράμματος «Γέφυρα: Η κοινωνία σύμμαχος του σχολείου», σε σχολεία μέσης εκπαίδευσης για επτά ολόκληρα χρόνια (2009-2016). Πρόγραμμα το οποίο στήριξε το Δημαρχείο Στροβόλου και συγκεκριμένα το Ίδρυμα Πολυδύναμο Δημοτικό Κέντρο Στροβόλου σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας.

Όπως μας είπε, αναλάμβανε περιπτώσεις μαθητών που επέλεγαν να μην μπαίνουν στην τάξη συστηματικά ή παρουσίαζαν κρούσματα παραβατικής συμπεριφοράς, ή αντιμετώπιζαν άλλα προβλήματα και χρειάζονταν τη βοήθεια και την επαγγελματική της στήριξη. «Τους επισκεπτόμουν στα σπίτια τους, έκανα μία κουβέντα με τους ίδιους και τους γονείς τους, τους συμβούλευα και ενημέρωνα το σχολείο για τα προβλήματα που έβλεπα ότι υπήρχαν και εισηγούμουν στη Διεύθυνση και τους καθηγητές μία διαφορετική μεταχείριση για τα παιδιά αυτά, ανάλογα με την περίπτωση. Έβλεπα επίσης τις κοινωνικοοικονομικές ανάγκες που είχε ο κάθε μαθητής. Για παράδειγμα είχαμε έναν μαθητή που μετά από έρευνα κατάλαβα ότι κοιμόταν σε φάρμα και ενημέρωσα το σχολείο σχετικά για να λάβει βοήθεια.

»Αναλάμβανα, επίσης, υποθέσεις μαθητών με πρόθεση για εγκατάλειψη του σχολείου. Μάλιστα, θυμάμαι μία περίπτωση ενός μαθητή που καταφέραμε μαζί και παρέμεινε στο σχολείο και τελικά το τελείωσε στα 21 του χρόνια. Είχαμε και περιπτώσεις μαθητών που ήταν χρήστες ναρκωτικών. Είχα εντοπίσει έναν 16χρονο μαθητή που έκανε χρήση και παρέπεμψα την υπόθεση στην αρμόδια κρατική δομή, που χειρίζεται τα θέματα ουσιών, για να λάβει τη στήριξη και τη βοήθεια που χρειαζόταν.

»Ένα άλλο θέμα που συνάντησα αρκετές φορές ήταν ο σχολικός εκφοβισμός, ή αλλιώς το γνωστό "bullying". Είχαμε βίαιους μαθητές, που κτυπούσαν ακόμα και καθηγητές. Σε αυτές τις περιπτώσεις συζητούσαμε εναλλακτικούς τρόπους διεκδίκησης του δικαίου ή έκφρασης συναισθημάτων και με κάποιους λειτουργούσε αυτό το σύστημα και είχαμε αποτελέσματα.

»Υπήρξαν και πολλές άλλες περιπτώσεις παιδιών με διάφορα κοινωνικά προβλήματα, με τα οποία συζητούσαμε και προσπαθούσαμε μαζί να βρούμε τη λύση που ταιριάζει στον καθένα. Για παράδειγμα είχαμε μαθήτριες, οι οποίες δεχόντουσαν παθητικά την οποιαδήποτε συμπεριφορά από τους εκάστοτε συντρόφους τους και κυρίως στο σεξουαλικό κομμάτι. Αυτό αφορούσε ως επί το πλείστον θέματα αυτοσεβασμού και αυτοπεποίθησης, τα οποία βρίσκονταν σε πολύ χαμηλό επίπεδο, πράγμα σύνηθες στους εφήβους. Κομμάτι, επίσης, το οποίο αυξάνει την ευαλωτότητά τους σε οποιουσδήποτε κινδύνους, πέραν των συντρόφων.

»Σε αυτές τις περιπτώσεις δουλεύονταν θέματα για τον σεβασμό στον εαυτό τους και ανακατασκευάζαμε την αυτοπεποίθηση και την αυτοεικόνα τους. Γενικότερα, συζητούσαμε τους στόχους τους για το μέλλον και μέσα από τη συζήτηση αναδεικνύαμε κίνητρα για να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής τους», εξιστορεί η ίδια.
Καταληκτικά και ερωτηθείσα γιατί σταμάτησε να επιτελεί το κοινωνικό της έργο στα σχολεία, μας είπε πως το πρόγραμμα ακυρώθηκε για οικονομικούς λόγους από το Υπουργείο Παιδείας.