Ως είθισται σε όλες τις δημόσιες κρίσεις που ξεσπούν στην Κύπρο οι πάντες είναι ειδήμονες και εκφράζουν άποψη, παρουσιάζονται παντογνώστες, υποβιβάζοντας ακόμη και σοβαρές συζητήσεις, μετατρέποντάς τις σε αντίστοιχες επιπέδου καφενείου ή μάλλον με τη νέα τάξη πραγμάτων, σ’ αυτές που γίνονται στα σύγχρονα καφενεία, τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Προφανώς και πρώτοι τον χορό της καφενειακής προσέγγισης των γεγονότων σέρνουν οι πολιτικοί και σε δεύτερη μοίρα οι συνδικαλιστές, που μετατρέπουν δημόσιες συζητήσεις σε αρένα, όπου διαγκωνίζονται για μικροκομματικά και άλλα συμφέροντα των κλάδων. Ιδιαίτερα στα τηλεοπτικά πάνελ οι συζητήσεις πολιτικών και συνδικαλιστών προκαλούν αναταραχή στους φοβισμένους πολίτες παρά ξεκαθαρίζουν τα θέματα.
Μετατρέπουν έτσι τις καταστάσεις σε μπάχαλο, όπου δίνεται και η ευκαιρία να διογκώνονται τα προβλήματα, να μετατίθενται τα θέματα από την ουσία και τελικά να μην παράγεται κάποια πολιτική που θα διορθώσει τα όποια λάθη. Η «Σημερινή» της Κυριακής, επιχειρώντας να αναδείξει την ουσία των πραγμάτων, επικοινώνησε με τον Προϊστάμενο των Τεχνικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας, Αντρέα Μαραγκό, ο οποίος μας ξεκαθάρισε αρκετά θέματα σε σχέση με την ασφάλεια στα σχολεία μας.
«Τα σχολεία μας είναι ο πιο ασφαλής χώρος όπου διακινούνται τα παιδιά. Ακόμη και τα σπίτια μας δεν είναι τόσο ασφαλή όσο τα σχολεία μας. Τα δε σχολικά μας κτήρια είναι από τα πιο ασφαλή στην Ευρώπη, κυρίως σε ό,τι αφορά τους εξωτερικούς χώρους», τόνισε, επισημαίνοντας πως στην Ευρώπη αρκετά εκ των σχολείων στεγάζονται σε πολυκατοικίες ή σε μικρούς χώρους, ενώ στην Κύπρο, τουλάχιστο σε εξωτερικούς χώρους υπερέχουμε, με σχολεία που έχουν αυλές, ιδιαίτερα σε Γυμνάσια - Λύκεια, των 20-30 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων.
Μην κάνουμε τα σχολεία φυλακές…
Στις δηλώσεις του ο κ. Μαραγκός εξέφρασε την αντίθεσή του στην περίφραξη των σχολείων με κάγκελα, επισημαίνοντας ότι δεν μπορούμε να μετατρέψουμε τα σχολεία σε φυλακές. «Ας ρωτηθούν και ψυχολόγοι αν αυτή (η ψηλή περίφραξη) είναι η ενδεδειγμένη και δεν προκαλεί άλλα προβλήματα στα παιδιά», υπέδειξε και διερωτήθηκε: «Αν η περίφραξη στα σχολεία φτάσει τα πέντε μέτρα, δεν θα ρίχνουν τις σύριγγες (ναρκωτικών) στις αυλές των σχολείων οι παράνομοι ή δεν θα μπορούν να εισέρχονται σ’ αυτά;».
«Το κοινωνικό πρόβλημα της χρήσης ναρκωτικών ας μην το μετατρέψουμε σε κτηριολογικό», ήταν η τοποθέτησή του. Ακόμη ο κ. Μαραγκός διατύπωσε την άποψη, προφανώς από τη μακρά του εμπειρία στη διαχείριση σχολικών κτηρίων, ότι «εμείς θέλουμε να χρησιμοποιούν οι εξωσχολικοί τις εγκαταστάσεις το απόγευμα για αθλητικές δραστηριότητες, αφού αποδείχτηκε ότι φυλάγονται καλύτερα, δεν γίνονται βανδαλισμοί και δίνεται η ευκαιρία για υγιή ενασχόληση των παιδιών».
Τα αιτήματα
Παρενέργεια της παραφιλολογίας των τελευταίων ημερών ήταν και η έκρηξη ευθυνοφοβίας εκ μέρους των Διευθυντών σχολείων, αφού τα αιτήματα πολλαπλασιάζονται και τείνουν να μπλοκάρουν το σύστημα. Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις που μας ανέφερε ο κ. Μαραγκός, όπου Διευθυντής σχολείου ζήτησε να απομακρυνθούν τα πουλιά από το κτήριο, αφού με τα απόβλητά τους μπορεί να προκαλέσουν ασθένειες στα παιδιά. Σε μιαν άλλη περίπτωση ζητήθηκε να τους κλαδέψουν τις φοινικιές μήπως πέσουν κλώνοι και χτυπήσει κάποιος. «Ξεχνούμε όλοι», τόνισε ο κ. Μαραγκός, «ότι το σχολείο έχει πρωτίστως παιδαγωγικό χαρακτήρα και πρέπει τα παιδιά να εξοικειωθούν και με το περιβάλλον όπου διαβιούν και να το χρησιμοποιούν αναλόγως».
Γήπεδα και κλειστές αίθουσες αθλοπαιδιών
Αναφορικά με το θέμα της επίστρωσης των γηπέδων στα σχολεία μας, ο Προϊστάμενος των Τεχνικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας παρέπεμψε στην πρακτική των σχολείων στην Ευρώπη, όπου η πλειοψηφία είναι κατασκευασμένη με πρέμιξ. «Στην Κύπρο σε 20 σχολεία έχουμε τοποθετήσει συνθετικό τάπητα (ταρτάν), εκεί όπου οι αυλές είναι μικρές και δεν μπορούν να γίνουν γήπεδα με πρέμιξ», σημείωσε, τονίζοντας πως για να είναι απόλυτα ασφαλές το υλικό θα πρέπει να είναι πάχους 40 χιλιοστών, ούτως ώστε η πτώση από ύψος περίπου 1.50 μέτρο να μην προκαλέσει προβλήματα στο παιδί.
Σε τέτοια περίπτωση όμως η μπάλα δεν μπορεί να αναπηδήσει και έτσι δεν μπορούν τα παιδιά να το χρησιμοποιήσουν για την καλαθόσφαιρα. Τόνισε, ακόμη, ότι το ταρτάν έχει τριπλάσια τιμή από το πρέμιξ και πρέπει να αντικαθίσταται αρκετά γρηγορότερα (στο 1/3 του χρόνου που χρήζει αντικατάστασης το πρέμιξ). Επίσης είναι πιο ευάλωτο σε βανδαλισμούς και η συντήρησή του πρέπει να γίνεται συχνότερα.
Μια άλλη παράμετρος του θέματος, η οποία ουδόλως αναφέρθηκε στη δημόσια συζήτηση, είναι ότι το 70% των σχολείων μας διαθέτουν κλειστές αίθουσες αθλοπαιδιών. Στο κτηριολογικό πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας ήταν να υπάρχουν σε όλα τα σχολεία κλειστές αίθουσες, αλλά η οικονομική κρίση μείωσε τους προϋπολογισμούς και άλλαξε τις προτεραιότητες.
Τρία επίπεδα για επιδιορθώσεις στα σχολεία
Αρκετές φορές αναφερόμαστε στην έλλειψη οργάνωσης στα εκπαιδευτήρια σε πλείστους τομείς δράσης τους. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται ότι υπάρχει η κατάλληλη διάρθρωση ώστε τα σχολεία ν' αντεπεξέρχονται στα προβλήματα που καθημερινά αναφύονται στα σχολεία. Και μάλιστα με ιδιαίτερα αξιοζήλευτο τρόπο, που σε αντίστοιχες ευρωπαϊκές χώρες δύσκολα θα συναντάς. Αναφερόμαστε στους μηχανισμούς για τα κτηριολογικά και άλλα προβλήματα της καθημερινότητας στα σχολεία, που είναι αυτονόητο ότι είναι και αρκετά και συνήθη. Διαφαίνεται δε ότι η Πολιτεία προσφέρει και τα αναγκαία κονδύλια προς αυτήν την κατεύθυνση. Τα τρία επίπεδα, όπως μας τα παρουσίασε και ο κ. Μαραγκός, είναι:
1. Οι Διευθυντές των σχολείων έχουν το δικό τους ταμείο, μέσω του οποίου αντλούν τα αναγκαία χρήματα για την καθημερινότητα των σχολείων, όπως σπάσιμο τζαμιών, απομάκρυνση επικίνδυνων αντικειμένων και άλλα προβλήματα. Αποτελούν εν ολίγοις τις πρώτες βοήθειες των σχολείων.
2. Οι Σχολικές Εφορείες, που να σημειωθεί ότι απαρτίζονται από ανθρώπους εκλεγμένους από τους πολίτες σε εκλογές που συνήθως γίνονται ταυτόχρονα με τις δημοτικές, έχουν την κύρια ευθύνη για τη λειτουργία των σχολείων. Διαθέτουν τα αναγκαία κονδύλια και το προσωπικό, ώστε να ανταποκρίνονται στις όποιες ανάγκες παρουσιαστούν.
3. Οι Τεχνικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας έχουν ως αρμοδιότητα την ανέγερση - επέκταση - αναβάθμιση των σχολείων και ασκούν επικουρικό ρόλο σε τυχόν άλλα προβλήματα παρουσιαστούν στα σχολεία.
Εν κατακλείδι διαφαίνεται ότι ο συρφετός της δημοσιότητας με την ανάμειξη κομμάτων και συνδικαλιστικών οργανώσεων οδήγησε στον πανικό και σε κυκεώνα την κοινωνία, ενώ η κατάσταση στα σχολεία δεν είναι τόσο τραγική όσο παρουσιάζεται, αλλά σίγουρα, όπως σε όλους τους τομείς, χρήζει περαιτέρω βελτιώσεων.




