ΟΙ ΑΤΤΙΛΕΣ, ΕΝΩ ΕΙΧΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΗΚΩΜΕΝΑ ΚΙ ΗΤΑΝ ΑΟΠΛΟΣ, ΤΟΝ ΕΚΤΕΛΕΣΑΝ ΕΝ ΨΥΧΡΩ

ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΟΥΝ ΟΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΩΝ ΚΤΗΝΩΔΙΩΝ ΠΟΥ ΔΙΕΠΡΑΞΑΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΒΑΡΒΑΡΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1974

Ο Γιαννακού εκτελέστηκε εν ψυχρώ μαζί με τον γείτονά του, ενώ η σύζυγός του και η κόρη του πιάστηκαν αιχμάλωτες από τους Τούρκους, οι οποίοι τις εξανάγκαζαν να τρώνε σκόνη πλυσίματος

Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά, και οι μνήμες συνεχίζουν να ματώνουν. Η κτηνωδία και τα εγκλήματα που διέπραξαν το 1974 οι Αττίλες συνεχίζουν να φανερώνονται και να αναδεικνύονται μέσα από τις τραγικές ιστορίες των αγνοουμένων μας. Τα δάκρυα και ο πόνος συνεχίζουν και αυτά να θολώνουν τα μάτια, τις ψυχές και τις καρδιές των συγγενών τους, αλλά και όλων των Ελλήνων. Οι δολοφονίες εν ψυχρώ, που έγιναν εναντίον ανυπεράσπιστων πολιτών, ανδρών, γυναικών, αλλά και παιδιών το 1974, είναι πολλές. Μία χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση αναδεικνύει μέσω της «Σημερινής» της Κυριακής ο Νίκος Γιαννακού, υιός της οικογένειας του πεσόντος Στυλιανού Γιαννακού (Πάπουτσου) από το Νέο Χωριό Κυθρέας.

«Παναγία μου, εσκοτώσαν τον άντρα μου»

Ήταν Αύγουστος του 1974 και ήταν μια καλή χρονιά για τους γεωργούς του χωριού Νέο Χωριό στην Κυθρέα. Ο Στυλιανός Γιαννακού, γνωστός ως Πάπουτσος, γεννήθηκε το 1903. Ηλικίας τότε 72 χρονών, ήταν συνταξιούχος γεωργός, είχε αποκτήσει 9 παιδιά, τα τρία από τα οποία δυστυχώς έχουν φύγει από τη ζωή χωρίς να καταφέρουν ποτέ να βρεθούν στην κηδεία του αγαπημένου τους πατέρα. Ήταν φιλήσυχος και αγαπητός σε όλο το χωριό, αγαπούσε πολύ τα δέντρα του που είχε φυτεμένα στα χωράφια του και ήθελε να συνεχίσει να τα φροντίζει. Παρά το ότι υπήρχε έντονη ανησυχία στην περιοχή, ο Πάπουτσος δεν ήθελε να φύγει και να εγκαταλείψει το χωριό, το σπίτι του και τα δέντρα του.

«Στις 15 Αυγούστου βρισκόταν στο σπίτι της αδελφής μου και του γαμπρού μου, μαζί με τη μητέρα μου, και όταν άκουσαν πυροβολισμούς έτρεξαν στην αυλή μαζί με τον γείτονά μας για να δουν τι συμβαίνει. Όταν αντίκρισαν τους Τούρκους στρατιώτες, οι δύο άντρες, ο πατέρας μου και ο επίσης ηλικιωμένος γείτονάς του, παραδόθηκαν σηκώνοντας τα χέρια ψηλά. Η μητέρα μου βγήκε μαζί τους στην αυλή με την αδελφή μου. Στην εικόνα των δύο ηλικιωμένων αντρών οι στρατιώτες του Αττίλα δολοφόνησαν αμέσως τους δύο άντρες, μπροστά στα έντρομα μάτια των δυο γυναικών. Η μητέρα μου σπάραζε και φώναζε, "Παναγία μου, εσκοτώσαν τον άντρα μου"…», πρόσθεσε ο Νίκος.

Στη συνέχεια της ίδιας μέρας, όπως μας είπε, οι Τούρκοι άρπαξαν τις δύο γυναίκες όπως και πολλούς άλλους πολίτες -παιδιά ηλικίας 5-10 χρονών και γυναίκες- και τους πήγαν αιχμάλωτους σε μια εκκλησία, ενώ στη συνέχεια τούς μετέφεραν στο χωριό Βώνη, δίπλα από το Κεφαλόβρυσο της Κυθρέας.

Έτρωγαν σκόνη πλυσίματος

Ο Νίκος Στυλιανού, το τελευταίο παιδί του Στυλιανού, δεν ήταν μπροστά στη δολοφονία του πατέρα του και του γείτονά τους, όμως η μητέρα του και η αδελφή του τού εξιστόρησαν την ιστορία και του μετέφεραν τη δική τους τραυματική εμπειρία αιχμαλωσίας τριών μηνών που έζησαν στη Βώνη. «Τους έδιναν ‘Dixan’ (σκόνη πλυσίματος), για να το μαγειρέψουν και να φάνε…. Η μητέρα μου και η αδελφή μου κάποια στιγμή προσπάθησαν να ξεφύγουν από τους Τούρκους αλλά αυτοί τις απείλησαν πως αν δεν επέστρεφαν μαζί με τους στρατιώτες στη Βώνη, θα δολοφονούσαν ένα αγοράκι 8 χρονών που το μετέφεραν ως όμηρο για να τις εκβιάσουν», πρόσθεσε.

Η τραγική ιστορία της μαύρης μέρας του '74 όμως δεν τελειώνει εδώ για την άτυχη οικογένεια Στυλιανού. Ο σύζυγος της κόρης του πεσόντος, που βρισκόταν επίσης στο σπίτι με την κόρη του Στυλιανού και τον πεθερό του και γείτονά του, μόλις αντιλήφθηκε πως οι Τούρκοι δολοφόνησαν τους δύο ηλικιωμένους, προσπάθησε να κρυφτεί και μπήκε στο πηγάδι που είχαν στην αυλή τους. Έμεινε εκεί για αρκετή ώρα βαθιά κρυμμένος μέσα στο νερό, μέχρι που οι Τούρκοι έφυγαν και κατάφερε να γλιτώσει από του Χάρου τα δόντια.

Τέσσερα αδέλφια χάθηκαν την ίδια μέρα

Δυστυχώς, όμως, την ίδια μέρα οι Τούρκοι δεν «ανακουφίστηκαν» και συνέχισαν τις δολοφονίες εν ψυχρώ. Δολοφόνησαν επίσης όλους τους γείτονες στην περιοχή, άντρες και γυναίκες. Ανάμεσα στους δολοφονηθέντες από τους Αττίλες ήταν και ο αδελφός του Στυλιανού, Νικόλας Γιαννακού (Πύρος), τον οποίο εκτέλεσαν εν ψυχρώ μέσα στο σπίτι του. Την ίδια μέρα χάθηκε και ο Σάββας Γιαννακού (Λέανδρος), ο οποίος είναι σήμερα αγνοούμενος και η μικρότερη αδελφή του Στυλιανού, Ροδού Στυλιανού, που και αυτή είναι επίσης αγνοούμενη.

Όπως μας είπε ο γιος του πεσόντος, Νίκος, τα οστά του πατέρα του εντοπίστηκαν πρόσφατα σε ομαδικό τάφο με άλλους επτά άντρες και γυναίκες κοντά στο πατρικό του σπίτι. Την περασμένη Πέμπτη τελέστηκε η κηδεία δύο άλλων πεσόντων, που ήταν στον τάφο με τον πατέρα του. «Πρόκειται για ένα ζευγάρι που τους σκότωσαν επίσης εν ψυχρώ στο σπίτι τους», κατέληξε ο Νίκος.

Ο επίλογος

Σημειώνεται πως η κηδεία του Στυλιανού Γιαννακού Πάπουτσου θα τελεστεί το μεσημέρι του ερχόμενου Σαββάτου, 28 του μηνός, από τον ιερό ναό Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Καϊμακλί. Ο πεσών-ήρωας του '74 δολοφονήθηκε εν ψυχρώ σε ηλικία 72 χρονών, ενώ είχε τα χέρια ψηλά, στην οικία της κόρης του. Την ίδια μέρα δολοφόνησαν εν ψυχρώ άλλον ένα αδελφό του, ενώ δύο άλλα αδέλφια του βρίσκονται στον κατάλογο αγνοουμένων. Οι πληγές της οικογένειας παραμένουν ανοικτές….