Η «ΣΗΜΕΡΙΝΗ» ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΟΥΣ

ΟΤΑΝ Η ΓΟΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΙΔΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΜΗΤΕΡΕΣ, ΟΙ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΣΕ «ΕΠΙΤΑΓΕΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ» Ή ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΕ «ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ», ΑΦΟΥ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΑΧΙΣΤΑ, ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ

Ο Σύνδεσμος «Cyprus Fatherhood Initiative!» ζητεί άρση των αδικιών απέναντι στους μπαμπάδες και αξιώνει ισότιμη μεταχείριση, σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένου και του γονικού τους ρόλου

Τις περισσότερες φορές, αν όχι πάντοτε, ένας γάμος ξεκινά με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Με το πέρασμα του χρόνου, όμως, η σχέση των ζευγαριών αρχίζει να φθείρεται, η επικοινωνία γίνεται ολοένα και δυσκολότερη και τα προβλήματα καθημερινά αυξάνονται. Ως απότοκο τούτου, οι ευτυχισμένες στιγμές χάνονται και η μόνη διέξοδος είναι το διαζύγιο. Ωστόσο, και οι δύο σύντροφοι, ως επί το πλείστον βασανίζονται, πριν καταλήξουν στην τελική απόφαση.

Όταν, μάλιστα, στη μέση παρεισφρέουν αντικειμενικοί λόγοι, όπως παιδιά, καθώς επίσης και περιουσιακά στοιχεία, η απόφαση σε κάποιες των περιπτώσεων αναβάλλεται για μερικά χρόνια. Κι οι δύο σύντροφοι κάνουν υποχωρήσεις και προσπαθούν, μάταια βέβαια, να μην κόψουν το νήμα της κοινής τους πορείας. Όταν, όμως, το πράγμα φτάσει σε τέτοιο σημείο που η μόνη διέξοδος «ελευθερίας» είναι το διαζύγιο, τότε παίρνουν την απόφαση να χωρίσουν τους δρόμους τους.

Επηρεάζονται όλοι, ειδικά τα παιδιά

Με το διαζύγιο επηρεάζονται όλοι: οι δύο σύντροφοι, τα παιδιά, ακόμα και οι υπόλοιποι συγγενείς, αλλά και οι φίλοι του ζευγαριού. Επιπλέον, υπάρχουν διαφωνίες, συγκρούσεις, απορίες για το πώς θα συνεχιστεί η ζωή και για το πώς θα μοιραστούν τα υλικά αγαθά, καθώς και οι ευθύνες. Και βέβαια πώς θα νιώσουν και τι θα γίνουν τα παιδιά, τα οποία ξαφνικά μετατρέπονται, κατά κάποιον τρόπο, σε μπαλάκι του πινγκ πονγκ, με τη γονική επιμέλεια να δίδεται, στις πλείστες περιπτώσεις, στη μητέρα, μετατρέποντας τους πατεράδες σε «επιταγές διατροφής» ή και ακόμη σε «επισκέπτες», αφού έχουν δικαίωμα να βλέπουν τα παιδιά τους ελάχιστα, ίσως και ποτέ.

Κι αυτό, γιατί οι μητέρες, ειδικά αν είναι αλλοδαπές, μαζεύουν τα μπογαλάκια τους και φεύγουν από τη χώρα μας. Τα προαναφερθέντα δεν είναι προϊόν ενός αυθαιρέτου συμπεράσματος, αλλά εξάγονται από πραγματικές ιστορίες πατεράδων -τα πραγματικά τους στοιχεία δεν καταγράφονται για ευνόητους λόγους- που στερούνται του δικαιώματος να βλέπουν τα παιδιά τους.

Η περίπτωση της Μαρί-Ελέν από την άλλη πλευρά

Ο κ. Α., μιλώντας στη «Σημερινή της Κυριακής», ανέφερε τα εξής: «Πριν από λίγο καιρό συντάραξε το παγκύπριο η υπόθεση της απαγωγής της Μαρί - Ελέν. Για να μην παρεξηγηθώ, εννοείται πως δεν είμαι εναντίον της καθολικής αντίδρασης του κόσμου που υποστήριξε την επιστροφή της μικρής πίσω στο σπίτι της. Ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε κάνει σχετική τοποθέτηση για το όλο θέμα. Τα κόμματα, η κοινωνία, πολλοί κινητοποιήθηκαν. Γιατί δεν έγινε όμως κάτι τέτοιο και στη δική μου περίπτωση, όπως και άλλων μπαμπάδων;

»Επειδή εγώ είμαι πατέρας και όχι μάνα; Όταν η πρώην γυναίκα μου απήγαγε τις δύο κόρες μου πριν από χρόνια και πήγε στη χώρα της, ενώ η Κύπρος είχε υπογράψει τη σχετική σύμβαση της Χάγης περί γονικής απαγωγής, η Γενική Εισαγγελία τότε αρνήθηκε να παρέμβει. Το αποτέλεσμα είναι τώρα εγώ, εδώ και χρόνια, να βλέπω τις κόρες μου μονάχα μια φορά τον χρόνο…», κατέληξε.

Η πάλη με το σύστημα

Ο κ. Γ. από πλευράς του αναφέρθηκε στην πολύχρονη πάλη του με το ίδιο το σύστημα: «Πάλεψα με το σύστημα, που είναι ιδιαίτερα αρνητικό για τους μπαμπάδες και κατάφερα να έχω από κοινού φύλαξη με την πρώην μου. Αυτό μέχρι τη στιγμή που με είχε κατηγορήσει ψευδώς για σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών μας και για έκθεσή τους σε πορνογραφικό υλικό. Επί 6 μήνες, εξαιτίας μιας ψευδούς κατηγορίας, μιας κατηγορίας για την οποία δεν υπήρχε απόδειξη, όχι μόνο μου στερήθηκε η φύλαξη, αλλά δεν είχα καμία απολύτως επικοινωνία με τα παιδιά μου.

»Έγινε ουσιαστικά από την πρώην μου μια προσπάθεια να αποξενωθώ από τα παιδιά μας ενώ εγώ ο ίδιος στιγματίστηκα και υπέφερα πολύ από αυτήν την ιστορία. Κατέφυγα στο Ανώτατο Δικαστήριο, με αποδείξεις. Οι εκθέσεις των ειδικών που εξέτασαν τα παιδιά μου έδειχναν ότι σεξουαλική κακοποίηση δεν είχε συμβεί, ενώ άλλα στοιχεία που κατέθεσα, αποδείκνυαν πως οι κατηγορίες της πρώην μου ήταν ψευδείς και πως τα παιδιά είχαν εκτεθεί σε πορνογραφικό υλικό μάλλον από το περιβάλλον της μητέρας τους!

»Η αντίδραση του Ανωτάτου ήταν απλώς μια παραίνεση προς εμένα και την πρώην μου, να τα βρούμε μεταξύ μας για καλό των παιδιών! Δηλαδή τι μήνυμα βγαίνει προς τα έξω; Πως μπορεί ο οποιοσδήποτε να κατηγορεί ψευδώς και μάλιστα με κατηγορίες τόσο σοβαρές, που να απομακρύνουν πλήρως τον άλλο γονιό απ’ τα παιδιά και να μην υπάρχουν οποιεσδήποτε συνέπειες γι’ αυτές τις ψευδοκατηγορίες; Αναρωτιέμαι αν σε πολλές περιπτώσεις γονικής αποξένωσης είχε υπάρξει ένα τέτοιο σενάριο… Σίγουρα το σύστημα, με τον τρόπο που λειτουργεί, προωθεί αυτό το σενάριο…», κατέληξε.

Γονιός δεύτερης κατηγορίας

Ο κ. Κ., καταγράφοντας τη δική του περίπτωση, μας λέει: «Εννοείται πως είμαι υπέρ της από κοινού φύλαξης και πως, όπως πολλοί άλλοι μπαμπάδες, έτσι κι εγώ όταν βρέθηκα σε διάσταση αντιμετωπίστηκα ως γονιός δεύτερης κατηγορίας κι έγινα επισκέπτης του παιδιού μου. Θέλω όμως να επισημάνω ότι γενικά υπάρχει πρόβλημα στα οικογενειακά δικαστήρια, όχι μόνο στις εκδικάσεις γονικής μέριμνας, αλλά και στο θέμα των περιουσιακών, εκδικάσεις οι οποίες είναι ιδιαίτερα χρονοβόρες.

Οι καταθέσεις μου και αριθμός περιουσιακών μου στοιχείων είχαν παγώσει κατά την εκδίκαση της υπόθεσης των περιουσιακών μου, υπόθεση που πήρε σχεδόν 10 χρόνια για να τελειώσει! Σ’ αυτά τα 10 χρόνια μεσολάβησε η κρίση και οι παγωμένες καταθέσεις μου έτυχαν "κουρέματος"! Δε φτάνει δηλαδή που για τόσα χρόνια δεν μπορούσα να χρησιμοποιήσω την περιουσία μου, δεν φτάνει που έχασα ένα σωρό λεφτά σε δικηγόρους στα δικαστήρια, κουρεύτηκαν και οι καταθέσεις μου, που τάχα είχαν παγώσει λόγω εκδίκασης!», κατέληξε.

«Τι θες, να τιμωρήσουμε τη μάνα;»

Από πλευράς του ο κ. Τ. είπε στη «Σ»: «Εδώ και χρόνια είμαι στα δικαστήρια με την πρώην μου, τόσο για τη γονική μέριμνα όσο και για τα περιουσιακά. Κάθε φορά που κόντευε ο καιρός των δικαστηρίων, μου έκανε παρακοές του διατάγματος επικοινωνίας και δεν έβλεπα το παιδί μας. Οι παρακοές ποτέ δεν τιμωρούνται. Η αντίδραση και της Αστυνομίας και του Δικαστηρίου είναι πάντα η ίδια: "Τι θες, να τιμωρήσουμε τη μάνα;". Δεν μπορώ να καταλάβω αυτήν τη νοοτροπία. Η μάνα επειδή είναι η μάνα, έχει καθεστώς ιερής αγελάδας και δεν τιμωρείται ποτέ, ό,τι και να κάνει. Έχει υπερδικαιώματα σ’ αντίθεση μ’ έναν πατέρα που δεν έχει απολύτως τίποτα. Έχει 9 μήνες να δω το παιδί μου.

»Πλέον δε δέχεται να έρθει μαζί μου όποτε πάω για να το πάρω. Η πρώην μου ισχυρίζεται πως "αφού το παιδί δε θέλει να πάει, δεν μπορούμε να το πιέσουμε" και πως τάχα η ίδια "αφήνει το παιδί να έρθει". Εγώ βλέπω και στη δική μου περίπτωση, γονική αποξένωση. Όταν αντιμετωπίζεσαι ως επισκέπτης χωρίς οποιαδήποτε δικαιώματα και προστασία, απέναντι σε μια πρώην που έχει υπερδικαιώματα και θέλει να σ’ εκδικηθεί, κινδυνεύεις άμεσα με γονική αποξένωση», κατέληξε.

Μένοντας σε έναν νεκρό γάμο

Εξάλλου, ο κ. Χ. μάς δήλωσε: «Είμαι εδώ και χρόνια σε έναν νεκρό γάμο. Μένω για να μπορώ να βλέπω τα παιδιά μου. Όταν προσπάθησα να χωρίσω, η γυναίκα μου δεν με άφηνε να βλέπω τα παιδιά. Με απειλούσε πως δεν θα έβλεπα ξανά τα παιδιά αν τη χώριζα. Και ξέρω πως μπορεί να το κάνει. Φοβάμαι να χωρίσω, φοβάμαι πως αν χωρίσω δεν θα ξαναδώ τα παιδιά μου. Ξέρω και βλέπω τι συμβαίνει με τους χωρισμένους μπαμπάδες. Τι μήνυμα όμως δίνεται στα παιδιά μου; Είναι για το καλό των παιδιών αυτό που συμβαίνει; Είναι για το καλό το δικό μου; Για το καλό της γυναίκας μου; Θα έπρεπε να αντιμετωπιζόμαστε ισότιμα», κατέληξε.

Λίγες, αλλά «καλές» οι ώρες

Τέλος, ο κ. Ν. είπε στην εφημερίδα μας: «Είμαι σε διάσταση με τη γυναίκα μου. Δεν υπάρχει διάταγμα ακόμη. Μου ορίζει εκείνη ουσιαστικά πότε να βλέπω το παιδί. Ο δικηγόρος μου, μου λέει πως οι ώρες που με αφήνει να βλέπω το παιδί μας είναι καλές και πως καλύτερα να προσπαθήσω να το διατηρήσω αυτό επειδή αν βγει διάταγμα, θα βλέπω το παιδί πολύ λιγότερες ώρες. Νιώθω πως δεν έχουμε καθόλου δικαιώματα και πως είμαστε εντελώς ξεκρέμαστοι. Πως μπορεί η πρώην μας να μας κάνει ό,τι θέλει χρησιμοποιώντας την αγάπη μας για το παιδί μας ως μοχλό πίεσης!».

Ο Σύνδεσμος «Cyprus Fatherhood Initiative!» και οι προτάσεις του

Με αφορμή τις προαναφερθείσες περιπτώσεις, αλλά και δεκάδες άλλων τέτοιων περιπτώσεων, ιδρύθηκε το 2013 ο Σύνδεσμος χωρισμένων πατεράδων «Cyprus Fatherhood Initiative!». Έκτοτε ο Σύνδεσμος καταβάλλει προσπάθειες και μάχεται κατά των ανισοτήτων μεταξύ των δύο φύλων σε ό,τι αφορά το οικογενειακό δίκαιο. Η ανάγκη για τη δημιουργία του, όπως ανέφερε στη «Σημερινή» της Κυριακής ο Πρόεδρος του Συνδέσμου, Μάριος Πανάου, κρίθηκε αναγκαία από ομάδα ανδρών και γυναικών και κυρίως από χωρισμένους μπαμπάδες, οι οποίοι εξαιτίας του Συστήματος βιώνουν τον «ρατσισμό» και στερούνται την πλήρη επαφή με τα παιδιά τους.

Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, η Πρωτοβουλία Προώθησης της Πατρότητας απέστειλε στις 27 Δεκεμβρίου επιστολή προς όλους τους αρμοδίους φορείς, όπως ο Υπουργός Δικαιοσύνης, η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Νομικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα κοινοβουλευτικά κόμματα, κ.ά., αναλύοντας τους στόχους της και καταγράφοντας τις επιδιώξεις της. Όπως εξήγησε ο κ. Πανάου, «απευθυνθήκαμε στους αρμοδίους αφενός για να τους γνωστοποιήσουμε αυτό το πολύ σημαντικό κοινωνικό πρόβλημα κι αφετέρου για να ξεκινήσουμε διάλογο μαζί τους με απώτερο σκοπό την επίλυσή του».

Οι εισηγήσεις

Αναφερόμενος στις προτάσεις του «Cyprus Fatherhood Initiative!» για την επίτευξη μίας πραγματικής ισότητας ανάμεσα στα δύο φύλα, σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένου και του γονικού τους ρόλου, ο κ. Πανάου είπε πως ο Σύνδεσμος προτείνει, μεταξύ άλλων, τα εξής:

1. Θέσπιση της ποσόστωσης του 50% στην εκπροσώπηση του κάθε φύλου σε διοικητικές, πολιτικές και λοιπές θέσεις, ή της όσο το δυνατόν μεγαλύτερης εκπροσώπησης κάθε φύλου σε κάθε τομέα.

2. Αναβάθμιση/δημιουργία μαθήματος διαφυλικής αγωγής με έμφαση στην ισοτιμία όσον αφορά τον γονικό ρόλο σε κάθε βαθμίδα εκπαίδευσης.

3. Θέσπιση της από κοινού φύλαξης και εναλλασσόμενης κατοικίας ως της νόρμας που θα ακολουθείται στις περιπτώσεις των διαζυγίων. Εξαιρούνται οι περιπτώσεις αποδεδειγμένης ενδοοικογενειακής βίας και/ή ανικανότητας του ενός γονιού.

4. Να θεσπιστεί ως η νόρμα, ο από κοινού διαμοιρασμός των εξόδων ενός παιδιού στις περιπτώσεις διαζυγίων με αποτέλεσμα όχι μόνο να καταργηθεί ο θεσμός της διατροφής αλλά και αυτός ακόμα της μονογονεϊκής οικογένειας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το κράτος αλλά και την κοινωνία ευρύτερα. Τα όποια επιδόματα θα πρέπει να διατηρηθούν μόνο για τις περιπτώσεις εκείνες όπου αναγκαστικά (λόγω ανικανότητας, ακαταλληλότητας ή αδιαφορίας του άλλου γονιού) αναλαμβάνει τη φύλαξη του παιδιού ο ένας γονιός. Θα πρέπει, επίσης, να επιβάλλονται επιπλέον χρηματικές κυρώσεις στους γονείς που, ενώ δύνανται, αποδεδειγμένα αδιαφορούν να συμμετέχουν ενεργά στη φύλαξη των παιδιών τους ή, ενώ αποδεδειγμένα δύνανται, δεν τηρούν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς αυτά.

5. Υποχρεωτική ενημέρωση και των δύο γονέων/κηδεμόνων από το σχολείο, για την πρόοδο του παιδιού τους και/ή για οτιδήποτε μπορεί να αφορά το παιδί τους και το οποίο χρήζει ενημέρωσης, για τις περιπτώσεις παιδιών διαζευγμένων γονέων.

6. Σε όλα τα κτήρια δημοσίας χρήσης, στα οποία μπορούν να βρεθούν παιδιά (λ.χ. εστιατόρια, παιδότοποι, εμπορικά κέντρα, κ.λπ.) να υπάρχουν τουαλέτες ανδρών, τουαλέτες γυναικών και τουαλέτες μικρών παιδιών που συνοδεύονται από τους γονείς τους, ανεξαρτήτως φύλου.

7. Ορισμός επιτροπής για εξέταση/αναθεώρηση/προβολή/δημιουργία εκπομπών στα ΜΜΕ μέσα από τις οποίες να προβάλλεται η ισότητα ανάμεσα στα δύο φύλα σε όλους τους τομείς. συμπεριλαμβανομένου του γονικού τους ρόλου.

8. Περαιτέρω αύξηση της περιόδου υποχρεωτικής γονικής άδειας με απολαβές και για τους δύο γονείς σε τουλάχιστον 12 μήνες, 6 μήνες για κάθε γονιό και όχι ταυτόχρονα μαζί.

9. Το επίδομα τέκνου να καταβάλλεται από κοινού, εξ ημισείας, στους διαζευγμένους γονείς.

10. Επίδομα πολύτεκνης οικογένειας να μπορεί να λαμβάνει όποιος γονιός έχει από 3 παιδιά και άνω ακόμα και αν αυτά προέρχονται από διαφορετικούς γάμους.

11. Στελέχωση των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας αφενός με τον απαιτούμενο αριθμό, αφετέρου δε, με σωστά εκπαιδευμένο επιστημονικό προσωπικό, ώστε να εξετάζονται τάχιστα οι υποθέσεις οικογενειακού δικαίου, και όχι μόνο.

12. Άμεση και υποχρεωτική εκτέλεση όλων των Διαταγμάτων επικοινωνίας, των οποίων γίνεται παρακοή, από την Αστυνομία, εκτός των περιπτώσεων αποδεδειγμένης βίας/κακοποίησης, από τον γονιό που επιδιώκει την επικοινωνία.

13. Άμεση εκδίκαση των παρακοών σε Διατάγματα Επικοινωνίας από τα Δικαστήρια οποιαδήποτε περίοδο του έτους, των διακοπών μη εξαιρουμένων.

14. Ποσοτική αλλά και ποιοτική αύξηση των Δικαστών στα Οικογενειακά Δικαστήρια, ώστε να υπάρχει όχι μόνο ταχεία αλλά και σωστή πάνω απ’ όλα εξυπηρέτηση του πολίτη, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

15. Θέσπιση κλιμακωτά αυξανόμενων χρηματικών ποινών και/ή στέρησης του δικαιώματος φύλαξης (με δικαίωμα επικοινωνίας στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει άλλης μορφής κακοποίηση) προς τον γονιό που παρακούει το υφιστάμενο Διάταγμα Γονικής Μέριμνας.

16. Υποχρεωτική οπτικογράφηση όλων ανεξαρτήτως των διαδικασιών που λαμβάνουν χώραν ενώπιον των Οικογενειακών Δικαστηρίων, διαδικασίες εξέτασης από ψυχολόγους, την Αστυνομία, από λειτουργούς των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας και/ή από τον διαμεσολαβητή και νόμιμη χρήση αυτών ως τεκμηρίων σε περίπτωση που κάποιος θεωρεί ότι έχει αδικηθεί και/ή όπου εκείνος μπορεί να κρίνει σκόπιμο. Ποινική δίωξη, με την επιβολή αυστηρών ποινών, των αντιδίκων που θα δημοσιοποιήσουν κάτι με σκοπό τον λίβελο και/ή τον δημόσιο εξευτελισμό του άλλου αντιδίκου.

17. Σε περίπτωση εκδίκασης υπόθεσης Γονικής Μέριμνας, όπου οι κατηγορίες της μίας πλευράς αποδεικνύονται ως ψευδείς, να επιβάλλεται κλιμακωτά χρηματικό πρόστιμο, στέρηση φύλαξης του παιδιού και/ή συνδυασμός των δύο αναλόγως της σοβαρότητας των κατηγοριών.

18. Σε περίπτωση κατηγορίας για βία στην οικογένεια από οποιονδήποτε εκ των δύο αντιδίκων - γονιών και/ή από τους δύο, να ανατίθεται άμεσα η φύλαξη του παιδιού είτε στο Γραφείο Ευημερίας είτε σε πρόσωπο κοινώς αποδεκτό και από τους δύο γονείς, μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης με δικαίωμα επικοινωνίας των δύο γονιών με το παιδί τους σε διαφορετικές όμως χρονικές περιόδους και υπό την επίβλεψη λειτουργού του Γραφείου Ευημερίας, μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης, η οποία και θα πρέπει να γίνεται τάχιστα.

19. Τροποποίηση της νομοθεσίας έτσι ώστε η γονική αποξένωση, όχι μόνο να θεωρείται ως ένα είδος βίας, αλλά και ένα είδος ψυχολογικού εξαναγκασμού και βάναυσης κακοποίησης και ως τέτοια θ’ αντιμετωπίζεται απ’ όλες τις υπηρεσίες του κράτους, την ποινική διαδικασία, κ.λπ.

20. Να παρέχεται νομική/αστυνομική κάλυψη για την ασφάλεια/προστασία των δημοσίων λειτουργών (π.χ. εκπαιδευτικών), που θα διαπιστώνουν περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας έτσι ώστε να αισθάνονται ασφάλεια να καταγγέλλουν/μαρτυρούν το περιστατικό, χωρίς να παίρνουν το ρίσκο για οποιοδήποτε προσωπικό κόστος.

21. Να δημιουργηθούν κέντρα προστασίας/υποστήριξης θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, τα οποία να μπορούν να φιλοξενήσουν θύματα ανεξαρτήτως φύλου!

22. Να δημιουργηθεί κέντρο υποστήριξης/αποκατάστασης θυμάτων γονικής αποξένωσης απαρτισμένο από ειδικούς στο θέμα αυτό, στα προγράμματα του οποίου να συμμετέχουν υποχρεωτικά οι αποξενωμένοι γονείς/παιδιά (εφόσον φυσικά αμφότεροι και/ή ένας εκ των δύο το επιθυμεί) με σκοπό την αποκατάσταση των μεταξύ τους σχέσεων.

«Ευχόμαστε κι ελπίζουμε να βρούμε την απαιτούμενη ανταπόκριση από πλευράς αρμοδίων, ούτως ώστε να αρθούν οι αδικίες και να επέλθει η ισοτιμία των δύο φύλων σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένου και του γονικού τους ρόλου», κατέληξε ο κ. Πανάου.