Οι μάγκες (πολιτικοί) δεν υπάρχουν πια/ τους πάτησε το τρένο (μνημόνιο). Ενίοτε στα άσματα οι λαϊκοί αοιδοί αποτυπώνουν και τη σκληρή πραγματικότητα. Κάποιους ενοχλεί, σε ορισμένους χαλάει τα σχέδια, για αρκετούς καταδεικνύεται ότι χτίζουν καριέρες στα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα.

Οι φωνασκίες, οι μαγκιές, οι ωραιοποιήσεις, οι πομφόλυγες και οι λεκτικές κορώνες προς επηρεασμό του φιλοθεάμονος κοινού αποδεικνύονται έπεα πτερόεντα.

Η στυγνή πραγματικότητα χρειάζεται επιδέξιους χειρισμούς για να διαμορφωθεί προς όφελός σου και όταν είσαι ηγέτης υπέρ του ποιμνίου σου, που θα έλεγαν και οι Ιεράρχες μας.

Όσοι αντικρίζουν τα γεγονότα χωρίς φανατισμούς και μισαλλοδοξίες και δεν ανήκουν στους κομματικούς στρατούς που γαλουχήθηκαν στα αναμορφωτήρια των κομματικών νεολαιών, διαπίστωσαν ορισμένα πράγματα από το κάζο που υπέστη ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας. Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα διαρκούν λίγο. Πολύ λίγο. Η αλήθεια πάντοτε φαίνεται ξεκάθαρη και γυμνή, ενίοτε είναι και αποκρουστική.

Όταν προ δημοψηφίσματος αναφερόμασταν στους Τσιπριδίζοντες και Βαρουφακίζοντες, που αντί το μνημόνιο θα σκίσουν το σώβρακό τους και θα φέρουν σκληρότερα μέτρα, οι συνήθεις επαναστάτες φόρεσαν τα γιαταγάνια -η σύγχρονή τους μορφή είναι το διαδίκτυο για να μην λερώνουν τα επώνυμα ρουχαλάκια τους οι νεοέλληνες- και επέδραμαν κατά πάντων.

Τότε η περιρρέουσα ατμόσφαιρα παρότρυνε να στηρίξει τον Τσίπρα να πει το μεγάλο ΟΧΙ για να τσιμεντώσει το μεγάλο ΝΑΙ, όπως είπε και ο αλήστου μνήμης τέως Πρόεδρος του κράτους μας.

Ακόμη και το δημοψήφισμα, η πλέον δημοκρατική διαδικασία, χρησιμοποιήθηκε στον βωμό του λαϊκισμού για να παρασύρει τα βασανισμένα πλήθη των νεοελλήνων. Το παραμύθι όμως κρατάει όσο διαβάζεται… όταν τελειώνει, αρχίζει η πραγματικότητα.

Από την περιπέτεια στην οποία ο Τσίπρας οδήγησε τον λαό του θα πρέπει να παραδειγματιστούν και οι ντόπιοι Τσιπριδίζοντες και, αφού ο νεαρός πολιτικός υπέστη τέτοια πανωλεθρία, καλύτερα να μην υποστούν και εκείνοι τα ίδια για χάρη του λαϊκισμού.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, επίτηδες το γράφουμε με κεφαλαία γράμματα, δεν υπάρχει για εμάς άλλη επιλογή, λόγω μεγέθους, γεωγραφικής θέσης και προσδιορισμού, πέραν της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι ουτοπίες περί άλλων υποστηρικτών, οι αδέσμευτες πολιτικές, αποδείχτηκαν καταστροφικές. Εύγλωττα το είπε ο Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ, αλλά δεν ακούστηκε. Καλύτερα καταχωνιάστηκε… «Ζήτησα βοήθεια και από τη Ρωσία και από την Κίνα και μου είπαν ξεκάθαρα να απευθυνθώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου και ανήκω». Αυτό εμπέδωσαν οι ντόπιοι μάγκες, που αρλουμπολογούν ασύστολα και ρίχνουν υπονοούμενα περί άλλων δρόμων;

Άλλο συμπέρασμα για τους ντόπιους Τσιπριδίζοντες είναι ότι η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα είναι καταστροφική και, ως εκ τούτου, όσοι οικονομολόγοι, από τα κλιματιζόμενά τους γραφεία μιλούν για εισαγωγή της λίρας, μάλλον επιζητούν τη διαφοροποίηση για να τύχουν της ανάλογης δημοσιότητας. Οι απόψεις τους είναι σεβαστές, αλλά όταν γνωρίζουν ότι μπορεί να μετεξελιχθούν σε καταστροφικές, καθίστανται επικίνδυνοι.

Αν υπήρχε η επιλογή για το εθνικό νόμισμα, θα την ακολουθούσε ο Τσίπρας και δεν θα ερχόταν σε αντιπαράθεση με τις συνιστώσες του κόμματός του. Εκτός κι αν εισηγούνται το σχέδιο Λαφαζάνη με ριφιφί στην Τράπεζα της Ελλάδος, κλοπή των συναλλαγματικών αποθεμάτων, κατάληψη του Νομισματοκοπείου και κοπή χρημάτων. Ε, μπορεί και η τρέλα να είναι λύση. Δεν είναι όμως πραγματικότητα.

Ωστόσο θα σημειώσουμε και το συμπέρασμα για τους αντι-Τσιπριδίζοντες, όπως τον Υπουργό των Οικονομικών μας και την Κυβέρνησή μας. Ενίοτε να διαπραγματεύεσαι και να ζητάς με σύνεση και χωρίς ψευτομαγκιές περισσότερα για τη χώρα σου δεν είναι πράξη επαναστατική, αλλά επιβαλλόμενη.