ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΝΟΣ "ΚΑΤΩΤΕΡΟΥ ΘΕΟΥ"
ΠΑΙΔΙΑ ΕΝΟΣ "ΚΑΤΩΤΕΡΟΥ ΘΕΟΥ" Ή ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΣΑΝ ΜΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ; ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙ ΚΑΝΕΙΣ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙ' ΑΥΤΑ
Το ενδιαφέρον του κόσμου για να γίνουν ανάδοχοι γονείς αυτών των παιδιών είναι σταθερό, αλλά υπάρχει επιτακτική ανάγκη για εντοπισμό και άλλων οικογενειών που ενδιαφέρονται να γίνουν ανάδοχοι γονείς, όπως ξεκαθάρισαν οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας
Δεν είναι λίγα τα άρθρα που γράφτηκαν γι' αυτά τα παιδιά, χαρακτηρίζοντάς τα ως παιδιά μιας δυσμενούς μοίρας, καταδικασμένα σ’ ένα αβέβαιο μέλλον, μιλώντας μάλιστα για παιδιά ενός "κατώτερου θεού". Το εν λόγω κείμενο δεν έχει σκοπό να χαρακτηρίσει τα παιδιά που ζουν κάτω από τη φροντίδα των Υπηρεσιών Ευημερίας, αλλά, μαθαίνοντας, έστω, κάποια λίγα γι' αυτά, να οδηγήσει σε μια συνειδητοποίηση της δικής μας ευθύνης απέναντι σε αυτές τις ψυχές.
Πρόκειται για παιδιά που δεν επέλεξαν τη ζωή τους, ούτε τον τρόπο που θα τη διανύσουν, αλλά, μέσα από κάποιες άλλες περιστάσεις ύπαρξης και ανάπτυξης αρπάζουν αυτό που τους δίνεται για να αγωνιστούν - όχι εύκολα και συνήθως χωρίς πολλά εφόδια - για ένα καλύτερο αύριο. Για το δικό τους μέλλον, φροντίζουν οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας.
Ναι, αυτές οι υπηρεσίες που βάλλονται καθημερινά για λάθη και παραλείψεις ή μειώσεις που γίνονται μεμονωμένα, αλλά γενικεύονται, τοποθετώντας τες στο στόχαστρο επί καθημερινής βάσεως. Κι αναρωτιόμαστε, αν η επίρριψη ευθυνών μάς ανακουφίζει καθόλου ή μας ελαφρύνει από το δικό μας βάρος ευθυνών; Γιατί, αυτά τα παιδιά δεν είναι μόνον ευθύνη της Πολιτείας, αλλά ενός ευρύτερου κοινωνικού συστήματος που ακόμη - ευτυχώς- φαίνεται να δέχεται, να υιοθετεί και να τα αγαπά.
Τρυφερές, αλλά ατίθασες ψυχές
Μιλώντας με τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, μάς ανέφεραν ότι οι λόγοι που τίθενται παιδιά υπό την προστασία τους αφορούν, κυρίως, δυσκολίες διασφάλισης της φροντίδας και προστασίας τους στο οικείο οικογενειακό περιβάλλον. Αυτό μπορεί να ερμηνευθεί ως παραμέληση, κακομεταχείριση των παιδιών ή ακόμη και εγκατάλειψή τους από τους γονείς ή ακόμη και κακή άσκηση του γονεϊκού τους ρόλου!
Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε στην "Σημερινή της Κυριακής" που κυκλοφορεί στα περίπτερα.




