* Η διαχρονική φοβία κάθε αδαούς ασθενούς, που με αγωνία περιμένει στον προθάλαμο του ιατρείου για να εξεταστεί ή στον ψυχρό θάλαμο του χειρουργείου για να απαλλαγεί από τα προβλήματα του, είναι αν ο γιατρός στον οποίο εμπιστεύεται τη ζωή του είναι ικανός και άξιος. Εκείνες τις στιγμές νιώθει ότι αφήνεται στα χέρια ενός επίγειου θεού (Ήμαρτον Κύριε για την ύβριν). Κι όμως αυτός ο θεός της συγκεκριμένης στιγμής μπορεί να είναι εξίσου αδαής, χωρίς ταλέντο και προσόντα, που πήρε το πτυχίο μετά από δεκαετίες σπουδών σε αμφιβόλου ποιότητας πανεπιστήμια ή διορίστηκε λόγω ρουσφετιού…
* Υπάρχει κάποιος έλεγχος στους επίγειους θεούς ή ανεξέλεγκτοι βασανίζουν και ενίοτε σκοτώνουν ανθρώπους χωρίς να δίνουν αναφορά σε κανένα; Εξάλλου, όσοι γνωρίζουν από δικαστικά δρώμενα, θεωρούν τις υποθέσεις ιατρικής αμέλειας, τις πλέον δύσκολες και οι οποίες αραιά έως σπάνια, μετατρέπονται σε καταδίκες.
* Αν στηριζόμαστε μόνο στον όρκο του Ιπποκράτη, μάλλον θα χαρακτηριστούμε ρομαντικοί, αφού η ιατρική στη σύγχρονη εποχή μετατράπηκε σε βαριά βιομηχανία και οι ιατροί, μηχανές παραγωγής χρήματος. Δυστυχώς… χωρίς φυσικά να παραβλέπουμε ότι υπάρχουν και λαμπροί επιστήμονες, που σώζουν πραγματικά ζωές…
Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε στην "Σημερινή της Κυριακής" που κυκλοφορεί στα περίπτερα.
