ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ, ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑ ΑΡΧΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ, ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 2016 ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΟΥΝ ΣΕ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ 2 ΧΡΟΝΙΑ, ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ ΤΟΥ 2018, ΜΕ ΚΟΣΤΟΣ ΣΤΑ 4,2 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ, ΠΟΥ ΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Κεντρικός άξονας σχεδιασμού του master plan, σύμφωνα με τον αρχιτέκτονα Γιάννη Αρμεύτη, είναι η αντιμετώπιση του χώρου του Λανιτείου ως ενός δημόσιου αστικού πάρκου με εκπαιδευτικό χαρακτήρα, ενταγμένου στα κυκλοφοριακά δίκτυα της πόλης, μέσα στο οποίο εντάσσονται και διασαφηνίζονται χωρικά οι επιμέρους σχολικές μονάδες, με τρόπο που να αναδεικνύονται τα κτήρια ιστορικής σημασίας

Με γοργό ρυθμό συνεχίζονται οι εργασίες στο πιο ιστορικό σχολείο της Λεμεσού, το Λανίτειο, του οποίου αλλάζει εντελώς η όψη.

Το «λίφτινγκ» του σχολείου στοχεύει στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής και εκπαίδευσης των μαθητών, αλλά και στην ένταξή του στην πόλη ως ενός σύγχρονου αστικού πάρκου υψηλής ποιότητας.

Το όραμα της ανάπλασης του Λανιτείου, που είναι το μεγαλύτερο σε αριθμό μαθητών λύκειο της Κύπρου, ξεκίνησε πριν από 5 χρόνια, με την προκήρυξη αρχιτεκτονικού διαγωνισμού, τον οποίο κέρδισε του αρχιτεκτονικό γραφείο Αρμεύτης και Συνεργάτες, του Γιάννη Αρμεύτη.

Οι εργασίες, έπειτα από κάποια αρχικά σχέδια και προσφορές, ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 2016 και αναμένεται να ολοκληρωθούν σε λιγότερο από 2 χρόνια, δηλαδή τον Οκτώβριο του 2018, με κόστος στα 4,2 εκατομμύρια, που καλύπτεται από το Υπουργείο Παιδείας.

Κατά τον σχεδιασμό, όπως ανέφερε στη «Σημερινή» της Κυριακής ο αρχιτέκτονας του έργου, «έχει δοθεί τεράστια σημασία στην ένταξή του σε μία περιοχή όπου θα συνυπάρχουν πεζόδρομοι, ποδηλατόδρομοι αλλά και μικρή κίνηση αυτοκινήτων, με απώτερο σκοπό να αποδίδεται με τον καλύτερο τρόπο σε όλη την περιοχή η λειτουργία του ως ενός μεγάλου πάρκου».

Κεντρικός άξονας σχεδιασμού του master plan, ανέφερε ο κ. Γιάννης Αρμεύτης, είναι η αντιμετώπιση του χώρου του Λανιτείου ως ενός δημόσιου αστικού πάρκου με εκπαιδευτικό χαρακτήρα, ενταγμένου στα κυκλοφοριακά δίκτυα της πόλης, μέσα στο οποίο εντάσσονται και διασαφηνίζονται χωρικά οι επιμέρους σχολικές μονάδες, με τρόπο που να αναδεικνύονται τα κτήρια ιστορικής σημασίας.

Λόγω της ιστορικής σημασίας των εκπαιδευτηρίων του Λανιτείου στη Λεμεσό, που βρίσκονται σε κεντρικό σημείο της πόλης και αποτελούν σημείο αναφοράς από τη χρονιά ανοικοδόμησής τους το 1950, προτείνεται ουσιαστικά η επαναφορά της αρχικής τυπολογίας των ιστορικών κτηρίων και η κατεδάφιση όλων των επεκτάσεων, οι οποίες έχουν αλλοιώσει τον χαρακτήρα των σχολείων.

Έτσι, θα κατεδαφιστούν όλα τα μεταγενέστερα κτήρια εκτός της κύριας πτέρυγας του Λανιτείου Γυμνασίου, που θα μετατραπεί σε επέκταση του νέου Λανιτείου Λυκείου, αναδεικνύοντας τα αρχικά σχολικά κτήρια ως τα πλέον σημαντικά του συγκροτήματος.

Σύμφωνα με τον κ. Αρμεύτη, όλες οι νέες προσθήκες σχεδιάστηκαν και θα κατασκευαστούν όχι μόνο για να μην υποσκιάζουν τα υφιστάμενα κτήρια που διατηρούνται, αλλά για να τα αναδεικνύουν.

Οι εργασίες έχουν ήδη ξεκινήσει κι αναμένεται να ολοκληρωθούν σε δύο χρόνια περίπου. Το κόστος του έργου, το οποίο χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Παιδείας, υπολογίζεται στα 4,2 εκατομμύρια.

«Θέλαμε να δημιουργήσουμε ένα χώρο, έναν πνεύμονα πρασίνου, τον οποίο θα χρησιμοποιούν οι μαθητές κατά τις πρωινές ώρες ως σχολείο, αλλά και τις απογευματινές ώρες να μπορούν να το εκμεταλλεύονται οι κάτοικοι της περιοχής», ανέφερε ο αρχιτέκτονας του έργου.

Το έργο

Από τα σημαντικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν το έργο είναι η βύθιση των νέων κτηρίων, που θα φιλοξενούν τις αίθουσες πολλαπλής χρήσης και τα εργαστήρια του Γυμνασίου και του Λυκείου.

Ταυτόχρονα θα απομακρυνθούν όλες οι νέες προσθήκες και θα διατηρηθεί αποκλειστικά η αρχική πτέρυγα του Λανιτείου Λυκείου Β’. Εκεί θα φιλοξενηθούν οι χώροι διοίκησης και οι αίθουσες γενικής διδασκαλίας.

Αναφορικά με τα εργαστήρια, την αίθουσα πολλαπλών χρήσεων και τις υπόλοιπες λειτουργίες, έχουν ενταχθεί σε νέα κτηριακή μονάδα στη νότια πλευρά.
Και γι’ αυτές τις μονάδες ο σχεδιασμός προβλέπει τη βύθιση στο έδαφος, με τρόπο που η οροφή της να αποτελεί συνέχεια του υφιστάμενου εδάφους.

Για την απόφαση αυτή ο αρχιτέκτονας του έργου θεωρεί πως περιορίζεται ο όγκος του κτηρίου και αναδεικνύεται η υφιστάμενη πτέρυγα ως η ψηλότερη οικοδομή, ενώ «με τη βύθιση αυτή η κύρια αυλή του γυμνασίου είναι σε χαμηλότερο επίπεδο και δημιουργεί ένα ασφαλές εσωτερικό περιβάλλον».

Η συμπλήρωση του κτηριακού συμπλέγματος γίνεται με δύο σύγχρονες προσθήκες στη βόρεια πλευρά της υφιστάμενης πτέρυγας, όπου θα φιλοξενεί τη βιβλιοθήκη, καθώς και άλλα γραφεία.

Το περιβάλλον

Ο βιοκλιματικός σχεδιασμός «αγκαλιάζει» όλες τις κτηριακές μονάδες, ενώ στην υφιστάμενη πτέρυγα, η καινούργια προσθήκη σχεδιάστηκε έτσι, ώστε τα ανοίγματα προς τον νότο να εξασφαλίζουν ηλιοπροστασία, ενώ τα βόρεια ανοίγματα θα έχουν σταθερό φωτισμό για τις αίθουσες.

Αποτέλεσμα της σκέψης αυτής ο διαμπερής αερισμός του, ενώ η στρατηγική της βύθισης στο έδαφος σε συνδυασμό με τη φύτευση του νέου δώματος βοηθά στην καλύτερη θερμομόνωση των χώρων και την ελαχιστοποίηση των ενεργειακών απωλειών.

Παραμένει η φύτευση με εσπεριδοειδή

Ο σημαντικός πνεύμονας πρασίνου με εσπεριδοειδή στη νοτιοανατολική πλευρά του τεμαχίου παραμένει αναλλοίωτος και προτείνεται η ένταξή του, μέσω μιας περιβαλλοντικής πορείας, η οποία ξεκινά και τελειώνει στην κεντρική πλατεία.

Ανάμεσα στη φύτευση θα υπάρχουν χώροι στάσης που περιλαμβάνουν διάφορα είδη ενδημικών φυτών για να ενταχθούν στο σύνολο του σχολικού συγκροτήματος ως ένα περιβαλλοντικό εκπαιδευτικό πάρκο.

Αναφορικά με το βόρειο και το νότιο τμήμα, δηλαδή με το τεμάχιο που γειτνιάζει με οικιστική περιοχή, προτείνεται η δημιουργία πράσινης ζώνης με φύτευση κυπριακών δέντρων για περιορισμό της οχληρίας προς τις παρακείμενες κατοικίες.

Το νότιο αυτό τμήμα αποτελεί, έτσι, μια ποικιλόμορφη εκπαιδευτική ενότητα τόσο για τους μαθητές, όσο και για το Δημόσιο, με διάφορα είδη ενδημικής βλάστησης, φυτεμένες οροφές καινούργιων προσθηκών που λειτουργούν ως προέκταση του πάρκου, καθώς και επίδειξη συστημάτων παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές (φωτοβολταϊκά πανέλα). Γίνεται, επίσης, προσπάθεια διατήρησης του μεγαλύτερου ποσοστού των υφιστάμενων δέντρων τόσο στον χώρο δυτικά του σταδίου, όσο και στον χώρο όπου διαμορφώνεται η πλατεία.