Οι ακαδημαϊκοί και οι άνθρωποι των Γραμμάτων λένε ότι είναι ο φάρος που καθοδηγεί την κοινωνία και τους νέους. Όταν όμως ο φάρος αναβοσβήνει ανάλογα με τα συμφέροντα του φαροφύλακα, τότε τα καράβια μάλλον θα προσκρούσουν στα κρηπιδώματα του λιμανιού.

Ο Κύπριος πολίτης πληρώνει και θα δίνει για πολλά χρόνια αρκετά εκατομμύρια για να λειτουργούν πανεπιστήμια, τα οποία θα βοηθούσαν στην αναβάθμιση της κοινωνίας. Οι πνευματικοί άνθρωποι -καθηγητές του Πανεπιστημίου- ευελπιστούσε ο λαός ότι με τη στάση ζωής τους θα έδιναν το παράδειγμα και θα βοηθούσαν ώστε ο τόπος να κάνει βήματα μπροστά.

Οποία, όμως, απογοήτευση. Οι ακαδημαϊκοί έγιναν άνθρωποι του συμφέροντος και του χρήματος και μόνη τους έγνοια είναι να εξυπηρετήσουν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες... Όταν αποκαλύπτεται ότι είναι ύποπτοι για παρανομίες καθηγητές Πανεπιστημίου και τεχνοκράτες των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων, οι οποίοι κατέχουν τα αξιώματα και αρπάζουν τις χιλιάδες ευρώ, αλλά δεν αποποιούνται και την έδρα στο Πανεπιστήμιο για να επιστρέψουν όταν και όποτε φύγουν από τα πόστα τους, τότε το σκάνδαλο φτάνει σε όρια απερίγραπτα. Οι θεματοφύλακες του Συντάγματος το βιάζουν, και ακόμη να παραιτηθούν. Τα δε Συμβούλια των Πανεπιστημίων ακόμη να τους ξηλώσουν. Πέστε μας σε ποια ευνομούμενη χώρα παραβιάζουν το Σύνταγμα αξιωματούχοι και κανένας δεν συγκινείται...

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο τραγική όταν τα κόμματα, παίζοντας άψογα ρόλο Πόντιου Πιλάτου, μας πληροφορούν ότι δεν αναμειγνύονται σε θέματα Πανεπιστημίων και αφήνουν την κατάσταση να περιπλέκεται.

Για να μην μηδενίζουμε τα πάντα, υπάρχουν και ακαδημαϊκοί που προσπαθούν να περισώσουν το κύρος και τα καταφέρνουν επάξια. Η κοινωνία, όμως, περιμένει μεγαλύτερη δράση από τους ακαδημαϊκούς, για να δείξουν τον δρόμο προς την πρόοδο και την ανάπτυξη. Κυρίως, όμως, να γίνουν πρότυπα για την κοινωνία χωρίς εξαρτήσεις, κομματικές και οικονομικές.