*** Είχε ακόμα την αίσθηση της μυρωδιάς από το φυστικοβούτυρο, που ήταν μέσα στα στοιβαγμένα κασόνια της μαθητικής αίθουσας...

*** Ορυμαγδός οι φωνές για το "προσφυγάκι". Μια έννοια, που αδυνατούσε μεν να κατανοήσει στα έξι του χρόνια. Βίωνε, όμως, κατά τρόπο οδυνηρό την ουσία και το περιεχόμενό της.

*** Παρέμενε ακόμη δυνατός στ' αφτιά του ο ήχος από το κροτάλισμα της βροχής στην τσίγκινη στέγη της μικρής παράγκας, όπου για χρόνια διέμενε. Το "τουνέλι", που κάθε τρεις και λίγο πλημμύριζε και άμα έμπαινε για τα καλά ο χειμώνας έμπαζε το αγιάζι και του τρυπούσε τα κόκκαλα.

*** Τα δανεικά ρούχα, τα φασόλια τις Δευτέρες και τις Παρασκευές, τα ασταμάτητα δάκρυα της μάνας και η σκοτεινή όψη ενός μονίμως αμίλητου πατέρα.

*** Ήταν και το αστεράκι στο τετράδιο -με το "Δεν Ξεχνώ"- για την εκθεσούλα, που αναρωτιόταν αν το είχε πάρει για την επίδοση ή για το... "προσφυγάκι".

Διαβάστε περισσότερα στην έκδοση της "Σημερινής" της Κυριακής που κυκλοφορεί...