ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΕΝΟΣ ΜΩΡΟΥ

ΤΟ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟ ΜΩΡΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΥΠΟΘΕΤΙΚΑ. ΕΝΑ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟ ΒΡΕΦΟΣ ΚΛΑΙΕΙ ΕΠΕΙΔΗ ΠΕΙΝΑΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟ, ΝΙΩΘΕΙ ΜΟΝΑΞΙΑ Ή ΑΠΛΩΣ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΑΒΟΛΑ, ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΜΟΝΟ ΤΡΟΠΟ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙ

Τα παιδιά με ασφαλή συναισθηματικό δεσμό με τον πρωταρχικό τους φροντιστή έχουν θετικότερη αυτο-εικόνα και αυτο-πεποίθηση, είναι πιο αυτόνομα, αναπτύσσουν καλύτερες και πιο ποιοτικές σχέσεις με άλλα άτομα του περιβάλλοντός τους, επιλύουν τα προβλήματά τους με θετικότερους και αποτελεσματικότερους τρόπους, και γενικά εκδηλώνουν μεγαλύτερη ικανοποίηση στις σχέσεις τους

Προσπαθήστε να σκεφτείτε αν γνωρίζετε κάποιο παιδί που θα λέγατε ότι είναι κακομαθημένο… μπορείτε; Φυσικά. Όλοι πιθανόν να γνωρίζουμε ένα εφτάχρονο, οκτάχρονο, ή έναν έφηβο που ό,τι ζητήσει το έχει, δεν έχει καθόλου ευθύνες, ή δεν αντιμετωπίζει καθόλου συνέπειες για τις αρνητικές του συμπεριφορές. Τι συμβαίνει με τα βρέφη όμως; Μπορούμε να κακομάθουμε ένα βρέφος;

Μια κοινή αντίληψη είναι το ότι εάν κρατάμε αρκετή ώρα ένα βρέφος, θα το κακομάθουμε, με αποτέλεσμα να καταστεί «εξαρτημένο» από τους φροντιστές του, δυσκολεύοντας σε μεγάλο βαθμό τα επεισόδια αποχωρισμού που θα πρέπει να βιώσει - για παράδειγμα όταν η μητέρα/πατέρας αναμένεται να επιστρέψει πίσω στον εργασιακό χώρο μετά την άδεια μητρότητας/πατρότητας....

Διαβάστε περισσότερα στην έκδοση της "Σημερινής" της Κυριακής που κυκλοφορεί...