ΟΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΝ ΤΑ ΠΕΝΤΕ

Η Ruth Peters, παιδαγωγός και συγγραφέας του βιβλίου "It's Never Too Soon to Discipline", μας δίνει τους σωστούς κανόνες πειθαρχίας σε κάθε ηλικία, για να μπορούν οι γονείς να μεγαλώσουν όσο το δυνατόν καλύτερα τα παιδιά τους

Η ηλικία των τριών είναι η ηλικία που αρχίζουν να διεκδικούν την ανεξαρτησία τους. Τώρα πρόκληση για το παιδί είναι να προσπαθεί να ελέγχει τα συναισθήματά του

Πριν θέσετε τους κανόνες πειθαρχίας στο παιδί σας και τα όριά σας, θα πρέπει να λάβετε υπ’ όψιν σας και την ηλικία του. Εννοείται πως δεν φερόμαστε το ίδιο σε ένα μωρό με ένα νήπιο. Η Ruth Peters, παιδαγωγός και συγγραφέας του βιβλίου "It's Never Too Soon to Discipline", μας δίνει τους σωστούς κανόνες πειθαρχίας σε κάθε ηλικία! Για τα παιδιά ενός έτους, τονίζει πως στην ηλικία αυτήν τα μωρά είναι περίεργα, δραστήρια, κάποιες φορές υπερδραστήρια και βασική τους δουλειά είναι να εξερευνούν το περιβάλλον.

Τι κάνουν; Αρχίζουν να μιλάνε και προσπαθούν να βάλουν σειρά στις λέξεις. Ακόμη κι αν δεν ξέρουν τι σημαίνει «όχι», το χρησιμοποιούν συνεχώς. Τώρα αρχίζουν να καταλαβαίνουν πώς λειτουργούν τα πράγματα γύρω τους. Και ότι το βάζο θα σπάσει, αν το κλοτσήσουν.

Οι καλύτερες στρατηγικές

Για την ηλικία του ενός έτους, οι καλύτερες στρατηγικές είναι οι εξής:

1.Ένας σταθερός τόνος στη φωνή και μια σοβαρή έκφραση στο πρόσωπό σας αρκεί, για να τα «συμμορφώσει», μια που στην ηλικία αυτή δεν κατανοούν ακριβώς την έννοια της τιμωρίας.

2.Μην αντιδράτε υπερβολικά και με φωνές, γιατί το μόνο που θα καταφέρετε είναι να τα τρομάξετε.

3.Δείξτε υπομονή: Επειδή στην ηλικία αυτή δεν θυμούνται τι έκαναν πριν από δύο ώρες, θα πρέπει να οπλιστείτε με υπομονή και να είστε έτοιμες για επανάληψη της σκανταλιάς τους.

4.Κάντε focus στην πρόβλεψη. Για να μη χρειαστεί να βγείτε εκτός εαυτού, εξαφανίστε από το οπτικό τους πεδίο οποιοδήποτε εύθραυστο αντικείμενο.

5.Χρησιμοποιήστε την τακτική του αντιπερισπασμού. Αν δηλαδή το μωρό σας επιμένει να τραβάει το τραπεζομάντιλο, για να δει πώς σπάνε τα πιάτα, στρέψτε την προσοχή του σε κάτι άλλο λιγότερο επικίνδυνο.

Όταν είναι δύο ετών

Η ζωή στην ηλικία των δύο ετών θυμίζει συναισθηματικά τρενάκι του λούνα παρκ. Τώρα αρχίζει να κατανοεί τα συναισθήματά του και να πειραματίζεται με αυτά σε σχέση με τους άλλους. Τι κάνουν; Τσεκάρουν αντιδράσεις: Τι θα συμβεί αν αρνηθώ να φορέσω τα παπούτσια μου; Τι θα μου κάνει η μαμά, αν πετάξω κάτω το πιάτο; Σε αυτήν την ηλικία γενικά, είναι λίγο μπερδεμένα σε σχέση με τις δυνάμεις τους. Άλλοτε τις υπερεκτιμούν, άλλοτε τις υποτιμούν και εκνευρίζονται. Ανακαλύπτουν πως δεν μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και πάλι εκνευρίζονται. Οι καλύτερες στρατηγικές για αυτήν την ηλικία είναι:

1.Προσπαθήστε να του δώσετε να καταλάβει ότι δεν είναι εκείνος ο αρχηγός.

2.Βάλτε όρια χωρίς πισωγυρίσματα. Δώστε του απλές επιλογές και μην υπερεκτιμάτε αυτά που μπορεί να κάνει.

3.Συνεργαστείτε: Το βασικό είναι να του δώσετε την ευκαιρία να συνεργαστεί μαζί σας. Επίσης, πρέπει να κατανοήσετε πως ό,τι κάνει το κάνει, για να σας τεστάρει.

4.Βοηθήστε το να αρχίσει να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του. Αν αρχίσει να χτυπάει, μάθετέ το πως η πράξη αυτή πονάει.

Η ηλικία των τριών

Η ηλικία των τριών είναι η ηλικία που αρχίζουν να διεκδικούν την ανεξαρτησία τους. Τώρα πρόκληση για το παιδί σας είναι να προσπαθεί να ελέγχει τα συναισθήματά του. Τι κάνουν; Έχουν άποψη για πολλά: Αρνούνται να κάνουν μπάνιο, να φορέσουν παπούτσια, να ντυθούν ή να φάνε κάποιο φαγητό. Αρχίζουν να κατανοούν τι είναι αιτία και τι αποτέλεσμα. Κάνουν μια ζημιά και περιμένουν την τιμωρία. Τα νεύρα ακόμη είναι συχνά, αλλά πιο σύντομα. Τώρα αρχίζουν να διαχειρίζονται κάπως τον θυμό τους. Για αυτήν την ηλικία οι καλύτερες στρατηγικές είναι:

1.Να τους δίνετε δικαιοδοσία και να τους βάζετε καθήκοντα.

2.Εξηγήστε τους με απλά λόγια τι περιμένετε από αυτά.

3.Αρχίστε το μάθημα της καλής συμπεριφοράς.

4.Παίξτε μαζί τους κάποια παιχνίδια ρουτίνας. Για παράδειγμα βάλτε ένα τραγούδι και ζητήστε του να τελειώσει τη συγκεκριμένη δουλειά μόλις τελειώσει το τραγούδι. Και φυσικά επαναλάβετε τη συγκεκριμένη διαδικασία.

5.Μην έχετε μεγάλες προσδοκίες. Ένα τρίχρονο δεν μπορεί να καταλάβει ακριβώς την έννοια του χρόνου.

Στα τέσσερα

Στην ηλικία των τεσσάρων ετών το παιδί αρχίζει να μαθαίνει να αποδέχεται κανόνες. Μιμείται τη συμπεριφορά των σημαντικών ενηλίκων. Μπορεί να αναλάβει απλές ευθύνες και μπορεί τις περισσότερες φορές να κάνει κάτι εκ περιτροπής. Λατρεύει να χρησιμοποιεί τη λέξη «όχι». Τι κάνουν τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία;

Ενδιαφέρονται πολύ για τα παιχνίδια και τις δραστηριότητες. Εξαιτίας αυτού σταματούν να σας προσέχουν και να σας ακούν. Επιδεικνύουν μια τεράστια επιμονή, μια που τώρα είναι περισσότερο ικανά να σκεφτούν αυτό που θέλουν και να το υπερασπιστούν με σθένος. Καμιά φορά λένε ψέματα, όχι από πρόθεση, αλλά επειδή έχουν μια περίεργη αίσθηση της αλήθειας. Και δεν καταλαβαίνουν ότι το να λες ψέματα είναι κακό. Για την εν λόγω ηλικία οι καλύτερες στρατηγικές είναι:

1.Αποφύγετε την επίδειξη δύναμης και υιοθετήστε μια στρατηγική ευγένειας.

2.Δώστε του τον χρόνο που χρειάζεται. Αν, ας πούμε, περνάει καλά με τους φίλους του, μην τον παίρνετε βιαστικά.

3.Αγνοήστε τις υστερίες του. Παραμείνετε ψύχραιμες και με χαμηλή φωνή θέστε και πάλι τους κανόνες σας.

4.Μην επικεντρώνεστε ποτέ στις στριγκλιές του, γιατί τότε θα γίνουν πιο δυνατές.

5.Χειριστείτε ήρεμα τα ψέματά του. Μη δείχνετε στους άλλους ότι ντρέπεστε γι’ αυτά. Και ποτέ μην του πείτε ότι ντρέπεστε για το ίδιο.

Όταν γίνουν πέντε

Στην ηλικία των πέντε η κοινωνικότητά τους αρχίζει να αναπτύσσεται. Πρόκληση γι’ αυτά τώρα είναι να ισορροπήσουν τις δικές τους ανάγκες με αυτές των γύρω τους. Τι κάνουν; Γενικά αρνούνται να κάνουν μπάνιο, να τηρήσουν οποιοδήποτε πρόγραμμα, χρησιμοποιούν απρεπές λεξιλόγιο, αρνούνται να έρθουν μαζί σας στα μαγαζιά και όταν έρθουν αρνούνται να μείνουν. Με αφορμή τα προαναφερθέντα οι καλύτερες στρατηγικές είναι:

1.Τηρείτε ευλαβικά τις θέσεις σας, και τις συνέπειες, παρά τις αντιδράσεις που θα αντιμετωπίσετε. Αν υποχωρήσετε από τις θέσεις σας, το παιδί θα καταλάβει πως με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μπορεί να σας ξεφύγει. Αν, όμως, γνωρίζουν ακριβώς τι περιμένετε από αυτά και τι συνέπειες θα έχουν αν δεν το κάνουν, μπορούν να προβλέψουν το αποτέλεσμα των επιλογών τους. Και αυτό τους δίνει ένα αίσθημα ελέγχου. Αποφύγετε, λοιπόν, τον πειρασμό να κάνετε τα στραβά μάτια έστω και για μία φορά.

2.Ίσως χρειαστεί να πείτε κάτι 50 φορές μέχρι να μάθει το παιδί σας να υπακούει. Αξίζει, όμως, τον κόπο αυτού του είδους η επανάληψη

Πηγή: www.imommy.gr