Συνέντευξη τού γλωσσολόγου Γ. Γεωργίου για την κυπριακή διάλεκτο
«Αυτοί που στη διάλεκτο θυμούνται τακτικά τους εθνικούς μας ποιητές Βασίλη Μηχαηλίδη και Δημήτρη Λιπέρτη, αλλά το κάνουν επιλεκτικά»

Πολλά ήταν τα ερωτήματα που το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΚΥΠΕ) έθεσε στον δρα Γιώργο Β. Γεωργίου, Γλωσσολόγο, εκπαιδευτικό και επισκέπτη καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο οποίος τόνισε ότι η κυπριακή διάλεκτος «είναι πλούσια, διότι εξακολουθεί να έχει συγχρονικό ρόλο, δηλαδή σήμερα η κυπριακή διάλεκτος χρησιμοποιείται ως στρατηγική από πάρα πολλούς, για να εξυπηρετήσουν σύγχρονες ανάγκες της επικοινωνίας».

«Η γλώσσα», είπε ο καθηγητής, «είναι σαν ένα βαγόνι που τρέχει στις ράγες ενός σιδηροδρόμου εδώ και αιώνες, κάνοντας σταθμούς σε διάφορα μέρη, “φορτώνοντας” δώρα πολύτιμα, όπως τοπικές διαλέκτους και γλωσσικά ιδιώματα, χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένος γεωγραφικός ή χρονικός προορισμός, και αυτό, επειδή η γλώσσα παραμένει ζωντανή, μετεξελίσσεται και εξυπηρετεί επικοινωνιακές ανάγκες σε διάφορα πεδία της ζωής.

Η κυπριακή διάλεκτος είναι πολύ πλούσια, αλλά δεν είναι θέμα πλούτου λεξιλογικού ή να δούμε την ιστορία της διαλέκτου ή τις ρίζες της. To σημαντικό είναι πως εξακολουθεί να έχει συγχρονικό ρόλο».

«Η σύγχρονη κυπριακή διάλεκτος», είπε, «χρησιμοποιείται σε πολλά πεδία της σύγχρονης επικοινωνίας, αναφέροντας ως παραδείγματα τη διαφήμιση, καθώς και τους πολιτικούς και άλλους που χρησιμοποιούν τον δημόσιο λόγο, για να δημιουργήσουν οικειότητα με το κοινό, αφού η διάλεκτος είναι βιωματική».

Προσέθεσε ότι χρησιμοποιείται ακόμα και από δικηγόρους κατά τις αγορεύσεις τους, αφού η διάλεκτος μπορεί να λειτουργήσει «αποκαλυπτικά», είτε για να δημιουργήσουν σχέση εμπιστοσύνης με ένα μάρτυρα, είτε για να επιτεθούν, χρησιμοποιώντας «τη γλώσσα της καρδιάς».

Ο κ. Γεωργίου αναφέρθηκε στο γεγονός ότι «κάποιοι λένε διάφορες ανακρίβειες ότι η κυπριακή διάλεκτος μας κάνει να περιορίζουμε την ικανότητα χρήσης της επίσημης γλώσσας, ότι ευθύνεται για τη χαμηλή βαθμολογία των μαθητών μας στα Νέα Ελληνικά και άλλα, τα οποία βεβαίως έχουν καταρριφθεί και επιστημονικά».

Είπε ότι «όπου υπάρχει επίθεση εναντίον διαλέκτων έχουμε χειρότερα αποτελέσματα, δηλαδή, δημιουργούμε συμπλέγματα στους μαθητές και άλλους που χρησιμοποιούν την κυπριακή διάλεκτο και προσπαθούν να μην το κάνουν, κάτι που τους δημιουργεί ανασφάλειες γλωσσικές».

Σε ερώτηση για το πώς αντιμετωπίζεται εντός του σχολείου η σχέση της κυπριακής διαλέκτου με την κοινή ελληνική γλώσσα, ο κ. Γεωργίου είπε ότι «υπάρχει μια τεράστια επιστημονική συζήτηση» και έφερε ως παράδειγμα την Άννα Φραγκουδάκη, Καθηγήτρια Κοινωνιολογίας και το βιβλίο της με τίτλο «Γλώσσα και Ιδεολογία».

«Η Άννα Φραγκουδάκη», σημείωσε, «στο συγκεκριμένο βιβλίο περιέγραφε αυτό το φαινόμενο ως γλωσσική σύγκρουση με την έννοια ότι το παιδί φεύγει από το σπίτι μιλώντας μια συγκεκριμένη γλώσσα και όταν πάει στο σχολείο έρχεται αντιμέτωπο με την επίσημη γλώσσα που είναι διαφορετική από αυτήν που μιλά στο σπίτι. Αυτό προκαλεί μια σύγχυση, που το σχολείο θα πρέπει να λύσει και όχι να επιδεινώσει. Η γλωσσική μετάβαση πρέπει να γίνει ομαλά και είναι εδώ που χρειάζονται επιδέξιοι εκπαιδευτικοί, ώστε να μην περάσει στον μαθητή η αντίληψη ότι η γλώσσα που μιλάει στο σπίτι είναι λάθος και ότι η επίσημη του σχολείου είναι η ορθή. Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα παρά η χρήση της διαλέκτου που όπως λέει και ο δάσκαλός μου, Γιώργος Μπαμπινιώτης, όχι μόνο δεν περιορίζει το γλωσσικό αισθητήριο των Κυπρίων αλλά το εμπλουτίζει, διότι έχεις μια ακόμη ποικιλία γλώσσας στη φαρέτρα σου, άρα στην ουσία έχεις πιο διευρυμένο γλωσσικό ρεπερτόριο», είπε ο Γιώργος Γεωργίου.

Στη συνέντευξή του στο ΚΥΠΕ, ο κ. Γεωργίου είπε πως «κουβαλούμε μια ανεξήγητη πολλές φορές εχθρότητα για την κυπριακή διάλεκτο και είναι σχήμα οξύμωρο να μιλούμε τη διάλεκτο του τόπου μας και ταυτόχρονα να την εχθρευόμαστε, γιατί νομίζουμε ότι είναι υποδεέστερη και μας απομακρύνει από την Ελλάδα και ότι φταίει για τα όποια άσχημα μαθησιακά αποτελέσματα».

Προσέθεσε ότι αυτοί που κατά τα άλλα επιτίθενται στη διάλεκτο «θυμούνται τακτικά τους εθνικούς μας ποιητές Βασίλη Μηχαηλίδη και Δημήτρη Λιπέρτη, αλλά και αυτό το κάνουν επιλεκτικά».

Τέλος, ο κ. Γεωργίου είπε ότι ολοκλήρωσε τη συγγραφή και επιμέλεια ενός μικρού λεξικού της κυπριακής διαλέκτου που έχει σχέση αποκλειστικά με ιατρική ορολογία, για το οποίο δούλεψε με τον ιατρό, Μάριο Κυριαζή, ο οποίος φέτος είναι υποψήφιος για το Νόμπελ Ιατρικής. Παράλληλα, θα γίνουν τον Μάιο στα καταστήματα Public δύο παρουσιάσεις βιβλίων του, το «1099 κυπριακές παροιμίες» και «Τα Ξημαρισμένα».