Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΚΟΥΛΛΗ ΜΙΛΑ ΣΤΗ «Σ» ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΤΟΥ

«Στόχος μου είναι μέσα από τα έργα μου να στείλω μηνύματα ενάντια στον ρατσισμό, ενάντια στη μισαλλοδοξία και υπέρ της αγάπης και της ειρήνης, όπως επίσης και μηνύματα ενάντια στον φασισμό και τη φτώχια», τονίζει

Μεγαλύτερη διάκρισή του αποτελεί η δημιουργία του μικρότερου πίνακα στον κόσμο που φέρει τον τίτλο «Καταραμένο καράβι του Θυσία» κι είναι εμπνευσμένος από την ελληνική μυθολογία

Σύντομα θα εκπροσωπήσει την Κύπρο, για δεύτερη συνεχή χρονιά, στον τελικό του Stencil Art Awards στο Bristol της Αγγλίας, με το έργο «1974». Έναν πίνακα, ο οποίος απεικονίζει μία προσωπογραφία γιαγιάς, η οποία είναι υπαρκτό πρόσωπο

«Θέλω, επίσης, να ενθαρρύνω τους καλλιτέχνες να παραμείνουν δημιουργικοί, για να ζωγραφίσουμε μαζί έναν όμορφο κόσμο. Οι καλλιτέχνες λυτρώνονται μέσω της δημιουργίας και αυτό είναι πραγματικά ευεργετικό», λέει

Η τέχνη του graffiti, μία δύσκολη τέχνη, αλλά και της ζωγραφικής, για τον Χρίστο Κακουλλή αποτελεί κομμάτι του είναι του. Περνά καθημερινά ώρες ατελείωτες, δημιουργώντας διάφορα έργα τέχνης. Έργα που κάθε ένα από αυτά στέλνει το δικό του μήνυμα. Μηνύματα ενάντια στον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία και υπέρ της αγάπης και της ειρήνης, όπως επίσης και μηνύματα κατά του φασισμού και της φτώχιας. Μάλιστα, ένεκα του μεγάλου του ταλέντου, έχει εκπροσωπήσει αρκετές φορές τη χώρα μας σε διάφορους διεθνείς διαγωνισμούς, αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές, αλλά και βραβεία.

Σύντομα θα εκπροσωπήσει την Κύπρο, για δεύτερη συνεχή χρονιά, στον τελικό του «Stencil Art Awards» στο Bristol της Αγγλίας, με το έργο «1974». Έναν πίνακα, ο οποίος απεικονίζει μία προσωπογραφία γιαγιάς, η οποία είναι υπαρκτό πρόσωπο. Πρόκειται για μια ηλικιωμένη γυναίκα, που έζησε λίγο μετά την εισβολή του 1974, και παρουσιάζεται με δάκρυα στα μάτια, γεμάτη παράπονο, αφού έμεινε εγκλωβισμένη στο Ριζοκάρπασο. Μεγαλύτερη διάκρισή του αποτελεί η δημιουργία του μικρότερου πίνακα στον κόσμο που φέρει τον τίτλο «Καταραμένο καράβι του Θυσία» κι είναι εμπνευσμένος από την ελληνική μυθολογία.

Μέσο έκφρασης και αντίδρασης

Με αφορμή τη νέα του πρόκληση αλλά και γενικά το πολυσήμαντο έργο του, παρά το νεαρό της ηλικίας του -είναι μόλις 24 ετών-, η «Σ» επικοινώνησε με τον Χρίστο, με τον οποίο είχαμε μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση. Όπως χαρακτηριστικά μας ανέφερε από παιδί θυμάται τον εαυτό του να ασχολείται με το graffiti, το οποίο αποτελεί, σημειώνει, ένα μέσο έκφρασης και αντίδρασης σε κάθε εποχή.

«Συγκεκριμένα τα graffiti είναι η τέχνη του δρόμου, που επιθυμούν να δώσουν το στίγμα τους στην ανώνυμη μουντάδα της πόλης. Είναι μια μορφή επανάστασης που εκτίθεται στο κοινό ελεύθερα. Αναντίρρητα, έδωσα έμφαση σε αυτό το είδος, γιατί έχει τη δική του ιστορία, το δικό του χρώμα. Και ποιος δεν θα ήθελε έναν κόσμο με όμορφα χρώματα;», διερωτάται, ενώ σε σχέση με τα μηνύματα που στέλνει μέσω των έργων του απαντά με το εξής απόφθεγμα: «Ονειρεύομαι ό,τι ζωγραφίζω και μετά ζωγραφίζω αυτό που ονειρεύομαι». «Στόχος μου είναι μέσα από τα έργα μου να στείλω μηνύματα ενάντια στον ρατσισμό, ενάντια στη μισαλλοδοξία και υπέρ της αγάπης και της ειρήνης, όπως επίσης και μηνύματα ενάντια στον φασισμό και τη φτώχια», τονίζει.

Οι διακρίσεις

Αναφορικά με τις πολλαπλές διακρίσεις του, μία εκ των οποίων και η δημιουργία του μικρότερου πίνακα στον κόσμο, αρχικά αναφέρει πως ο πίνακας απεικονίζει το «Καταραμένο καράβι του Θυσία», όπου η έμπνευση αντλείται από την ελληνική μυθολογία. «Ο πίνακας είναι σε καμβά με διαστάσεις 0,48 x 0,48 χιλιοστά. Ήταν μια ιδέα της στιγμής, καθώς ήθελα να δοκιμάσω τις δυνατότητές μου στη ζωγραφική. Ήταν αρκετά δύσκολο και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο χρειάστηκε ένας ολόκληρος μήνας για να ολοκληρωθεί το έργο. Χρειάστηκε πολλή πρακτική, υπομονή και συγκέντρωση, για να τελειοποιηθεί», εξηγεί. Για το γεγονός πως σε μερικές μέρες άλλο ένα έργο του θα ταξιδέψει στο εξωτερικό και το τι σημαίνει γι' αυτόν, λέει:

«Έχω την τιμή να εκπροσωπήσω για δεύτερη συνεχή χρονιά την Κύπρο στον τελικό του Stencil Art Awards στο Bristol στην Αγγλία, ανάμεσα σε 20 καλλιτέχνες παγκοσμίως. Ο πίνακας με τίτλο "1974", απεικονίζει μια προσωπογραφία γιαγιάς, η οποία είναι υπαρκτό πρόσωπο. Πρόκειται για μια ηλικιωμένη γυναίκα, που έζησε λίγο μετά την εισβολή του 1974, και παρουσιάζεται με δάκρυα στα μάτια, γεμάτη παράπονο, αφού έμεινε εγκλωβισμένη στο Ριζοκάρπασο. Ο λόγος για τον οποίο επέλεξα να ζωγραφίσω τον συγκεκριμένο πινάκα είναι για να δείξω κυρίως το ανθρωπιστικό πρόβλημα των αγνοουμένων.

»Μέσα από τον πίνακα αναδεικνύονται οι εκατέρωθεν προσπάθειες λησμονιάς, να ζήσουν μονιασμένα οι Τουρκοκύπριοι με τους Ελληνοκυπρίους. Αποτυπώνονται, επίσης, διάχυτα συναισθήματα πόνου, θλίψης, αδικίας για τα χαμένα εδάφη. Στόχος μου είναι κυρίως να αναγνωριστεί η τέχνη μου, οι αγώνες μου για έναν καλύτερο κόσμο. Να βάλω το δικό μου χρώμα σε κάθε πονεμένη ψυχή. Να μοιραστώ τα μαρτυρικά χρόνια που πέρασε και περνά το νησί μας, γιατί η τέχνη δημιουργεί συναισθήματα και επηρεάζει», συμπληρώνει.

Λαμπρή πορεία

Βέβαια, οι προαναφερθείσες επιτυχίες του δεν είναι οι μόνες, αφού ουκ ολίγες φορές έργα του ταξίδεψαν στο εξωτερικό. Σε σχέση με αυτό αναφέρει ότι «σε καθημερινή βάση αποστέλλω πίνακες μου για πώληση στο εξωτερικό από την γκαλερί (Gallery 37) που διατηρώ στη Λαϊκή Γειτονιά της Παλιάς Λευκωσίας. Την Κύπρο την έχουν εκπροσωπήσει στο εξωτερικό 5 έργα, μεταξύ των οποίων είναι "Το γκρίζο σπίτι", για το οποίο μου έχει απονεμηθεί το πρώτο παγκόσμιο βραβείο της Ακαδημίας των Καλών Τεχνών της Αμερικής, το 2015. Ακόμη τα έργα "Bloody Peace" και "Jesus the Refugee Child", κατάφεραν να βρίσκονται στον παγκόσμιο τελικό Stencil Art Prize στο Σύδνεϋ της Αυστραλίας, όπου πωλήθηκαν εκεί το 2015 και το 2016 αντίστοιχα. Μάλιστα ο ένας από αυτούς εκτίθεται στην πόλη της Αδελαΐδας. Επίσης, ακόμη δύο έργα μου, με τίτλο "Poorness" και "1974" πέρασαν στον τελικό του Stencil Art Awards στο Μπρίστολ της Αγγλίας το 2015 και το 2016, τα οποία εκτίθενται εκεί», συνεχίζει ο Χρίστος.

Η πρώτη ατομική του έκθεση

Όσον αφορά την πρώτη ατομική του έκθεση, ο Χρίστος λέει:

«Πέρυσι παρουσίασα την πρώτη μου ατομική έκθεση στην γκαλερί Star A. Art Gallery με μεγάλη επιτυχία, εφόσον είχα τη χαρά να έρθουν πολιτικά πρόσωπα, δημοσιογράφοι, ηθοποιοί, ποιητές και συγγραφείς. Σίγουρα έπεται και συνέχεια, εφόσον ζούμε σε έναν κόσμο που πρέπει να αγωνιζόμαστε για τα αυτονόητα. Άλλωστε τέχνη είναι αυτό που κάνει τους άλλους να δουν. Τώρα ξεκινάμε την καινούρια γκαλερί που θα είναι στον κεντρικό δρόμο της Λαϊκής Γειτονιάς. Πρόκειται για ένα πολύ όμορφο αρχοντικό, το οποίο θα μετατραπεί σε μια μοντέρνα γκαλερί, θα είναι κάτι ιδιαίτερο για την Κύπρο. Η επόμενή μου ατομική έκθεση θα γίνει του χρόνου στην καινούρια μου γκαλερί», ενώ στο ερώτημα εάν υπάρχει ανταγωνισμός στην τέχνη υποδεικνύει:

«Δεν συμφωνώ ότι υπάρχει ανταγωνισμός στην τέχνη. Αντιθέτως, υπάρχει μόνο καθαρός συναγωνισμός. Αυτός είναι και ένας λόγος που αγάπησα την τέχνη. Θέλω, επίσης, να ενθαρρύνω τους καλλιτέχνες να παραμείνουν δημιουργικοί, για να ζωγραφίσουμε μαζί έναν όμορφο κόσμο. Οι καλλιτέχνες λυτρώνονται μέσω της δημιουργίας και αυτό είναι πραγματικά ευεργετικό», κατέληξε.