EΚΘΕΣΗ ΣΤΕΪΤ ΝΤΙΠΑΡΤΜΕΝΤ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Η συνέχιση της παράνομης μεταφοράς προσώπων με στόχο τη σεξουαλική εκμετάλλευση και εργασία, η άσκηση βίας από αστυνομικούς και η μειωτική συμπεριφορά τους σε βάρος ατόμων υπό κράτηση και αιτούντων άσυλο και η βία σε βάρος των γυναικών, συμπεριλαμβανομένης και της ενδοοικογενειακής, είναι τα βασικά προβλήματα που καταγράφονται στο κεφάλαιο για την Κύπρο, της έκθεσης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σ’ όλο τον κόσμο, τη χρονιά που πέρασε.

Η έκθεση για την Κύπρο ακολουθεί την καθιερωμένη εδώ και χρόνια μορφή, κάτω από το κεφάλαιο Κύπρος να υπάρχει μία μικρή εισαγωγή και συνεχίζει με δύο χωριστά τμήματα, το πρώτο με τίτλο «Κυπριακή Δημοκρατία» και το άλλο (με μεταφορά μέσω συνδέσμου) με τίτλο «Περιοχή Διοικούμενη από Τουρκοκυπρίους».

Η εισαγωγή αναφέρει ότι «από το 1974 το νότιο τμήμα της Κύπρου είναι υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ το βόρειο τμήμα διοικείται από Τουρκοκυπρίους που αυτοανακηρύχθηκαν σε 'τουρκική δημοκρατία βορείου Κύπρου (ΤΔΒΚ)' το 1983». Επισημαίνεται ότι οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν την «τδβκ», ούτε καμία άλλη χώρα πλην της Τουρκίας.

Σημειώνει ότι οι πολιτικές Αρχές διατηρούν αποτελεσματικό έλεγχο επί των δυνάμεων ασφαλείας. Στα υπόλοιπα προβλήματα, πλην των προαναφερθέντων, για τη χρονιά που πέρασε, καταγράφει τον υπερπληθυσμό στις φυλακές, την έλλειψη διαχωρισμού μεταξύ προφυλακισμένων και καταδικασθέντων, την παρατεταμένη κράτηση αιτούντων άσυλο και παράτυπων μεταναστών σε συνθήκες παρόμοιες των φυλακών. Επίσης τις απελάσεις ατόμων των οποίων οι αιτήσεις ασύλου απορρίφθηκαν, πριν να έχουν την ευκαιρία να ασκήσουν έφεση στην απόφαση.

Βία και διακρίσεις

Σημειώνει επίσης ότι η Κυβέρνηση διερεύνησε και παρέπεμψε σε δίκη περιστατικά διαφθοράς αξιωματούχων οι οποίοι υπέπεσαν σε παραβάσεις. Μιλά επίσης για κυβερνητική διαφθορά, περιστατικά βίας σε βάρος παιδιών, περιστατικά διακρίσεων και βίας σε βάρος μελών εθνικών μειονοτήτων και εθνοτικών και εθνικών ομάδων, κοινωνική διάκριση σε βάρος ατόμων της κοινότητας λεσβιών, ομοφυλοφίλων, αμφισεξουαλικών, τρανσέξουαλ και διαφυλικών (LGBTI).

Στα πιο σημαντικά προβλήματα που καταγράφει για τη χρονιά που πέρασε στα κατεχόμενα, καταγράφει «τη βία σε βάρος γυναικών, τον περιορισμό στην πρόσβαση ορισμένων τόπων λατρείας και την παράνομη μεταφορά προσώπων».

Αναφέρεται επίσης σε απουσία συστήματος διαχείρισης αιτήσεων ασύλου ή προστασίας των δικαιωμάτων αιτούντων άσυλο, βανδαλισμοί και απομακρύνσεις εικόνων από κενούς τόπους λατρείας, συμπεριλαμβανομένων και τόπων που έχουν υποστεί ζημιές, στα όρια της κατάρρευσης, ή που είχαν μετατραπεί για άλλες χρήσεις, διαφθορά και ευνοιοκρατία στην «εκτελεστική εξουσία και τα νομοθετικά σώματα», περιορισμοί στην ελευθερία του λόγου και της έκφρασης και αποτυχία των «αρχών» να εισάγουν και να επιβάλουν κατάλληλους κανονισμούς για την εργασία, υγεία και ασφάλεια.