ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΚΩΣΤΑ ΧΑΡΔΑΒΕΛΛΑ

Το γεγονός πως έμεινε ορφανός τόσο από πατέρα όσο και μητέρα πριν καλά-καλά γίνει πέντε χρονών, τονίζει, τον επηρέασε καταλυτικά, ενώ πιστεύει πως καθόλη τη διάρκεια της μάχης του οι λατρευτοί του γονείς ήταν πάντα δίπλα του

Ο καρκίνος και η μάχη με τον θάνατο με έμαθαν να αγαπάω και να εκτιμάω τη ζωή. Με έμαθαν να ξεχωρίζω τους φίλους από τους «περαστικούς» που είναι δίπλα σου όσο έχουν να πάρουν κάτι από εσένα και γίνονται καπνός στην πρώτη δυσκολία

Οι οικονομικές πληγές που μού άφησε το κλείσιμο του Alter παραμένουν ανοιχτές και συνδυαζόμενες με την παρατεταμένη ύφεση που βιώνει η Ελλάδα, έχουν αλλάξει ριζικά και τη δική μου ζωή

Για όσους έχουν καρκίνο υπάρχει μόνο η ψυχή τους. Γι' αυτό μην αφήσετε κανέναν να σας πείσει ότι δεν μπορείτε να νικήσετε τον καρκίνο. Έστω και μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να υπάρχει, εσείς θα πείτε στον εαυτό σας ότι αυτή η πιθανότητα σας ανήκει

Β' Μέρος

Στο δεύτερο μέρος της συνέντευξής του στη «Σ» ο γνωστός ανά το πανελλήνιο, αλλά και το παγκύπριο, δημοσιογράφος Κώστας Χαρδαβέλλας, αναδεικνύει αρκετές από τις άγνωστες πτυχές της προσωπικότητάς του. Μεταξύ άλλων, μιλά για την απώλεια των γονιών του σε πολύ μικρή ηλικία, καθώς και για το τι τον δίδαξε η μέχρι σήμερα πορεία του, ειδικά μετά τη μάχη του με τον καρκίνο.

Στο ερώτημα αν θα ξαναγινόταν δημοσιογράφος εάν είχε τη δυνατότητα να γυρίσει τον χρόνο πίσω απαντά καταφατικά, ενώ εκφράζει την αισιοδοξία πως σύντομα η Ελλάδα θα καταφέρει να ξανασταθεί στα πόδια της και να βγει από την οικονομική κρίση. «Για εμένα το να ξανασταθεί στα πόδια της είναι μονόδρομος. Γιατί είναι μία περήφανη χώρα που μόνο όρθια αξίζει να πορεύεται», τονίζει χαρακτηριστικά.

Το γεγονός ότι χάσατε και τους δύο σας γονείς πολύ μικρός, πώς επηρέασε τη μετέπειτα ζωή και πορεία σας; Σε ποιες στιγμές σας έλειψαν;

Με επηρέασε καταλυτικά. Έχασα και τον πατέρα μου και τη μητέρα μου, πριν να γίνω 5 ετών. Μεγάλωσα με έναν πατριό που με λάτρευε, χωρίς τη μητρική παρουσία, αγάπη και φροντίδα. Έμαθα να επιβιώνω μόνος μου, όμως, το κενό που μου άφησε ο θάνατος της μητέρας μου δεν καλύφτηκε ποτέ. Στη μάχη που έδωσα με τον καρκίνο, αισθανόμουν ότι οι ψυχές των γονιών μου με φρόντιζαν σαν φύλακες-άγγελοι από τον ουρανό και υπάρχει ένα ολόκληρο κεφάλαιο στο βιβλίο για το θέμα αυτό. Δεν έχω λογικές και επιστημονικές εξηγήσεις, γιατί δεν υπάρχουν, όμως εμένα μου έκανε καλό να πιστεύω στη μεταφυσική προστασία των γονιών μου.

Αυτή σας η εμπειρία τι σας έμαθε;

Ο καρκίνος και η μάχη με τον θάνατο με έμαθαν να αγαπάω και να εκτιμάω τη ζωή. Με έμαθαν να ξεχωρίζω τους φίλους από τους «περαστικούς» που είναι δίπλα σου όσο έχουν να πάρουν κάτι από εσένα και γίνονται καπνός στην πρώτη δυσκολία. Με έμαθαν να είμαι επιεικής με τους ανθρώπους. Μη φανταστείτε ότι έγινα ξαφνικά «άγιος», αλλά νιώθω ότι ο καρκίνος με έκανε καλύτερο άνθρωπο. Και μου υπενθύμισε ότι είμαι θνητός. Ότι «δεύτερη ζωή δεν έχει» που λέει και το τραγούδι.

Σήμερα ο Κώστας Χαρδαβέλλας με τι καταπιάνεται; Πώς συνεχίζει τη ζωή του;

Οι οικονομικές πληγές που μου άφησε το κλείσιμο του Alter παραμένουν ανοιχτές και συνδυαζόμενες με την παρατεταμένη ύφεση που βιώνει η Ελλάδα, έχουν αλλάξει ριζικά και τη δική μου ζωή. Αλλά δεν το βάζουμε ποτέ κάτω! Συνεργάζομαι με τον ραδιοφωνικό σταθμό Alpha 989 και είμαι σε συζητήσεις για κάτι τηλεοπτικό που θα δίνει τη σκυτάλη σε νέους δημοσιογράφους, για να κάνουν το είδος που εγώ αγαπώ και υπηρετώ: το ρεπορτάζ. Από εκεί και πέρα, ταξιδεύω ανά την Ελλάδα για την παρουσίαση του βιβλίου και ετοιμάζω το επόμενο που θα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.

Αν γυρνούσατε τον χρόνο πίσω, θα ξαναγινόσασταν δημοσιογράφος;

Και αν γυρνούσε ο χρόνος πίσω, δημοσιογράφος θα γινόμουνα και αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν επόμενες ζωές, πάλι δημοσιογράφος θα γίνω. Η δημοσιογραφία είναι ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής μου και για να προλάβω την ερώτησή σας, η σύζυγός μου το γνωρίζει αυτό (γέλια).

Μπορείτε να ξεχωρίσετε τρεις στιγμές της έως τώρα πορείας σας; Κι αν ναι, αν και είναι όντως δύσκολο, ποιες είναι αυτές;

Πολύ δύσκολο! Η τηλεοπτική εκπομπή ΡΕΠΟΡΤΕΡΣ που παρουσιάζαμε με τον Γιώργο Λιάνη και τον Γιάννη Δημαρά στη δημόσια τηλεόραση για 8 χρόνια, ήταν σίγουρα μία από τις σημαντικότερες στιγμές της πορείας μου. Αλλά και η συνεργασία ζωής με την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, «το δεύτερο σπίτι μου» όπως την αποκαλώ. Οι έρευνες μου για την ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου στην Ελλάδα, αλλά και η μακροχρόνια αναζήτηση της αλήθειας για το έγκλημα που έγινε στην Κύπρο το ’74. Είναι δύσκολο να ξεχωρίσω…

Πώς βλέπετε τις εξελίξεις, κυρίως στην Ελλάδα, στον τομέα των ΜΜΕ;

Τα ΜΜΕ έχουν χτυπηθεί σφόδρα από την οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Και αυτό έχει ως συνέπεια κάποιοι επιχειρηματίες που εμπλέκονται με αυτά, να επιβάλλουν τριτοκοσμικές συνθήκες στους εργαζομένους, εκμεταλλευόμενοι την αγωνία τους να μη μείνουν χωρίς δουλειά. Το θέμα των τηλεοπτικών αδειών, που είναι σε εκκρεμότητα, θέλει μεγάλη προσοχή, αφού μέχρι στιγμής δεν είδα να κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, που θα ήταν η προστασία των θέσεων εργασίας και η απαλλαγή του χώρου από επιχειρηματίες-λαμόγια.

Παράλληλα, το λουκέτο στο MEGA, στο ΒΗΜΑ, στα ΝΕΑ, αν τελικά δεν βρεθεί λύση, θα είναι ντροπή για μια δημοκρατική χώρα. Δεν θέλω, όμως, να βλέπω μόνο τα αρνητικά. Αυτή τη στιγμή στην τηλεόραση, υπό τις παρούσες άθλιες οικονομικές συνθήκες, βλέπω εξαιρετικές παραγωγές στον SKAI και τον ANT1 που δίνουν δουλειά σε εκατοντάδες ανθρώπους, βλέπω τον ALPHA να αντιστέκεται μέσα από εκπομπές έρευνας και ενημέρωσης αλλά και ελληνικής μυθοπλασίας, βλέπω το STAR να αναζητά διαρκώς νέες ιδέες, βλέπω όλα τα κανάλια να κάνουν μία προσπάθεια επανεκκίνησης της ενημέρωσης. Αλλά και στις εφημερίδες, που δοκιμάζονται σκληρά από την έλλειψη ρευστότητας και τη σαρωτική δύναμη του διαδικτύου, βλέπω να γίνεται υπεράνθρωπος αγώνας.

Πώς σχολιάζετε την κατάσταση στη χώρα σας; Πώς οδηγήθηκε εδώ που βρίσκεται σήμερα;

Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι χειρότερη από κάθε άλλη χρονική στιγμή, τα τελευταία επτά χρόνια. Οι πολίτες είναι πλέον εξουθενωμένοι οικονομικά και ψυχολογικά, η φοροδοτική τους ικανότητα έχει ξεζουμιστεί στην κυριολεξία και η συνειδητοποίηση ότι όλες οι θυσίες τους πήγαν στον βρόντο, αφού το μόνο που συνέβη είναι η φτωχοποίησή τους και η υποθήκευση του μέλλοντός τους για άγνωστο διάστημα μέσα από αλλεπάλληλα νέα μέτρα, τούς έχει καταβάλει. Μέσα από τη δουλειά μου έρχομαι σε επαφή με Έλληνες επιχειρηματίες, μεσαίου βεληνεκούς, που παλεύουν με νύχια και με δόντια προκειμένου να επιβιώσουν και όλοι κάνουν λόγο για ένα περιβάλλον απόλυτα εχθρικό και αφιλόξενο απέναντι στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Παράλληλα, η φυγή νέων επιστημόνων στο εξωτερικό αποτελεί κατά την εκτίμησή μου τον μεγαλύτερο κίνδυνο που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή η Ελλάδα.

Όσο για το πώς οδηγηθήκαμε εδώ που βρισκόμαστε σήμερα; Στο βιβλίο κάνω μία προσπάθεια καταγραφής των λόγων, με κυρίαρχο τα εγκληματικά λάθη της πολιτικής εξουσίας. Αναφέρομαι, όμως, και στις τράπεζες που μας φούσκωναν τις τσέπες με δάνεια, αδιαφορώντας για το ότι δεν θα καταφέρουμε ποτέ να τα αποπληρώσουμε, αναφέρομαι και σε μία μεγάλη μερίδα ανθρώπων που βρέθηκε από τη μια στιγμή στην άλλη να ζει μία ζωή που δεν συμβάδιζε με την πραγματική οικονομική της επιφάνεια, αναφέρομαι στο τέρας του Δημοσίου τομέα που για δεκαετίες τώρα καταπίνει εκατομμύρια μόνο και μόνο, για να «βολεύει» η εκάστοτε εξουσία τους «πελάτες-ψηφοφόρους» της…

Θα καταφέρει ποτέ η Ελλάδα να ξανασταθεί στα πόδια της;

Θα μου επιτρέψετε να μην απαντήσω με τη λογική αλλά με το συναίσθημα. Για εμένα το να ξανασταθεί στα πόδια της είναι μονόδρομος. Γιατί είναι μία περήφανη χώρα που μόνο όρθια αξίζει να πορεύεται.

Γενικά η κατάσταση στον κόσμο σας προβληματίζει;

Πολύ! Είναι φανερό ότι κάτι δεν κάνουμε καλά οι άνθρωποι, έχουμε ξεπεράσει τα όρια σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Καταστρέφουμε τον πλανήτη, καταστρέφουμε τις ζωές μας, καταστρέφουμε όσα μας κληροδότησαν οι πρόγονοί μας. Επιτρέπουμε σε ακραία φαινόμενα και ιδεολογίες να εισβάλλουν στην καθημερινότητά μας, έχουμε αφήσει τις τύχες μας στα χέρια λίγων με αμφίβολες ικανότητες… Δεν γίνεται να μη με προβληματίσει όλο αυτό, ειδικά όταν σκέφτομαι ότι ο γιος μου, ο Κωνσταντίνος, που είναι σήμερα 24 ετών, πρέπει να ζήσει σε αυτόν τον κόσμο. Όπως και όλα τα παιδιά…

Τι μηνύματα θέλετε να στείλετε σε όσους δίνουν ή θα δώσουν στο μέλλον τη μάχη με την επάρατη νόσο;

Δεν υπάρχει επάρατη νόσος. Καρκίνος λέγεται. Και κάθε μέρα που ξημερώνει, είναι μία τεράστια νίκη απέναντί του. Οι στατιστικές και οι αριθμοί είναι για τους μαθηματικούς. Για όσους έχουν καρκίνο υπάρχει μόνο η ψυχή τους. Γι' αυτό μην αφήσετε κανέναν να σας πείσει ότι δεν μπορείτε να νικήσετε τον καρκίνο. Έστω και μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να υπάρχει, εσείς θα πείτε στον εαυτό σας ότι αυτή η πιθανότητα σάς ανήκει.

Γιατί αποκαλείτε «φασούλη» τον καρκίνο;

Ήταν ο δικός μου τρόπος να τον αντιμετωπίσω. Να τον μειώσω, να του αφαιρέσω το τρομακτικό προσωπείο, να τον φέρω στα ανθρώπινα μέτρα μου κι έτσι να τον παλέψω και να τον νικήσω.

Κλείνοντας θα μου επιτρέψετε να ευχαριστήσω τη ΣΗΜΕΡΙΝΗ για τη συνέντευξη, κι εσάς προσωπικά γιατί οι ερωτήσεις που μου θέσατε ήταν ουσιαστικές και κατ’ επέκταση ενδιαφέρουσες. Σας ευχαριστώ πολύ και σας περιμένουμε μαζί με τον γιο μου, την Πέμπτη 2 Μαρτίου στις 6.30 μ.μ. στο Σολώνειον Κέντρο Βιβλίου στη Λευκωσία για την παρουσίαση του βιβλίου «Κώστας Χαρδαβέλλας- Το ζεϊμπέκικο του νικητή». Είναι μεγάλη η χαρά και η τιμή που θα είμαστε στην Κύπρο, γιατί οι Κύπριοι έχουν αποδείξει ότι ξέρουν και να αγωνίζονται και να νικούν.