ΕΥΤΥΧΙΑ ΜΗΤΡΙΤΣΑ: ΜΕ ΤΟ ΕΝΑ ΠΟΔΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ, ΜΕ ΤΟ ΑΛΛΟ ΣΤΗ ΔΥΣΗ

«Θέλω να συνεχίσω να τραγουδάω και να γράφω, ώστε σιγά-σιγά να δημιουργήσω σαν ερμηνεύτρια το δικό μου ρεπερτόριο, τη δική μου “περιουσία” τραγουδιών. Καλά τραγούδια - αυτό θέλω να αξιωθώ να καταφέρω - που να με εκφράζουν και να τα πιστεύω»

Mε εκφράζει οποιοδήποτε τραγούδι μπορεί να με κάνει να νιώσω ότι με αφορά συναισθηματικά, είτε το έχω γράψει εγώ είτε κάποιος άλλος

Δυναμική, ανεξάρτητη, ταλαντούχα, νέα και όμορφη. Ερμηνεύει τραγούδια άλλων, γράφει δικά της τραγούδια, ονειρεύεται και ελπίζει. Με το ένα πόδι στην Ανατολή, με το άλλο στη Δύση! Με δυο ολοκληρωμένους δίσκους στο ενεργητικό της πατάει γερά μέσα στη σημερινή θολή μουσική σκηνή κι ολοένα ετοιμάζει τις καινούριες της εκπλήξεις. Έγινε αρχικά γνωστή με το τραγούδι «Λίγο πριν ξημερώσει», στο Φεστιβάλ Τραγουδιού στη Θεσσαλονίκη… Η Ευτυχία Μητρίτσα, ανάμεσα σε πρόβες, μας μίλησε για όλα όσα την αφορούν!..

Προχωρώ με όσα «όπλα» διαθέτω

Δέκα χρόνια δημιουργίας σε ένα τοπίο, που δεν είναι ό,τι πιο εύκολο ούτε το πιο αισιόδοξο. Μια νέα κοπέλα σαν εσένα με ταλέντο και μουσικές γνώσεις. Πώς αντεπεξέρχεσαι και πώς προχωρείς;

Προχωράω με όσα «όπλα» διαθέτω και ανακαλύπτω κι εγώ, όπως όλοι μας, τον εαυτό μου ξανά και ίσως πιο ουσιαστικά και ώριμα. Το μεγαλύτερο στοίχημα με τον χρόνο για μένα ως άνθρωπος και ως τραγουδίστρια και τραγουδοποιός, είναι η εξέλιξη. Η δυσκολία είναι σίγουρα και κινητήριος δύναμη, που σκάβει βαθύτερα μέσα μας και μας δυναμώνει όταν θέλουμε να κάνουμε κάτι πάρα πολύ.

Είσαι μια από τις λίγες ερμηνεύτριες που γράφουν ταυτόχρονα στίχο και μουσική. Η διαδικασία αυτή σε εκφράζει πιο πολύ παρά αν ερμηνεύεις τραγούδια που σου έχουν γράψει άλλοι στιχουργοί και συνθέτες;

Mε εκφράζει οποιοδήποτε τραγούδι μπορεί να με κάνει να νιώσω ότι με αφορά συναισθηματικά, είτε το έχω γράψει εγώ είτε κάποιος άλλος. Με αυτό το κριτήριο επιλέγω και τα υπόλοιπα τραγούδια που διαμορφώνουν το πρόγραμμα μιας παράστασης που κάνω. Δηλαδή είμαι μια ερμηνεύτρια που συχνά γράφει και δικά της τραγούδια και όχι μια τραγουδοποιός που ερμηνεύει αποκλειστικά τα τραγούδια της. Εύχομαι να συναντηθώ, λοιπόν, σαν ερμηνεύτρια και με πολλούς νέους δημιουργούς στην πορεία μου, γιατί πιστεύω πολύ στους «διακριτούς ρόλους» του ερμηνευτή, του συνθέτη και του στιχουργού. H συνένωση των τριών αυτών «δυνάμεων», ιστορικά, έχει γεννήσει πολλά σπουδαία δείγματα στο ελληνικό τραγούδι.

Δύο προσωπικοί δίσκοι. Συμμετοχές σε πολλά λάιβ σημαντικών και επώνυμων ερμηνευτών. Αισθάνεσαι ότι ήδη έχεις καταθέσει το προσωπικό σου στίγμα στην Ελλάδα; Πόσο δρόμο ακόμα νιώθεις ότι πρέπει να διανύσεις, ώστε να φτάσεις εκεί που ονειρεύεσαι;

Η μουσική είναι μια διαρκής διαδικασία αναζήτησης. Δεν τελειώνει ποτέ. Οι δύο δίσκοι μου είναι σίγουρα ένας πολύ μικρός αριθμός σε σχέση με αυτά που θα ήθελα να κάνω. Είμαι δηλαδή στην αρχή κι ελπίζω να κάνω πολλά ακόμα βήματα. Είχα βέβαια την τιμή να κάνω αρκετές συνεργασίες ώς τώρα, κυρίως με καλλιτέχνες της προηγούμενης γενιάς, και οι εμπειρίες που κέρδισα ήταν πολύ σημαντικές. Ωστόσο πιστεύω ότι ακόμα πιο σημαντικό για έναν νέο άνθρωπο είναι να βγει να παίξει μόνος του τα τραγούδια του και ό,τι άλλο τον εκφράζει. Θεωρώ πως μόνο έτσι μπορείς να βρεις την καλλιτεχνική σου ταυτότητα και να δώσεις στον κόσμο το προσωπικό σου στίγμα. Γι' αυτό και χαίρομαι πολύ που το έχω καταφέρει τα τελευταία δύο χρόνια.

Μέσα από τις επόμενες δουλειές σου, αυτές που θα δρομολογήσεις στο μέλλον, τι θέλεις να πεις που δεν είπες ακόμα; Αισθάνεσαι ότι ένας δημιουργός μπορεί να εκφράσει την αλήθεια του για την εποχή που ζει και να κάνει τη διαφορά;

Θέλω να συνεχίσω να τραγουδάω και να γράφω, ώστε σιγά-σιγά να δημιουργήσω ως ερμηνεύτρια το δικό μου ρεπερτόριο, τη δική μου «περιουσία» τραγουδιών. Καλά τραγούδια - αυτό θέλω να αξιωθώ να καταφέρω - που να με εκφράζουν και να τα πιστεύω. Αν και οι συνθήκες που ζούμε είναι δύσκολες, νομίζω πως όταν κανείς υπηρετεί με πίστη και επιμονή την αλήθεια του, κάποια στιγμή θα συναντηθεί με την αλήθεια των άλλων.

Η προσωπικότητα φτιάχνει τους μεγάλους καλλιτέχνες

Έχεις στις αποσκευές σου μια σημαντική μουσική παιδεία. Ταυτόχρονα διδάσκεις σε μουσικό σχολείο. Ποια η σημασία της μουσικής παιδείας για έναν σημερινό άνθρωπο; Ο Τσιτσάνης κι άλλοι πολλοί, που έκαναν σπουδαία τραγούδια, δεν είχαν την τύχη να μορφωθούν σε πανεπιστήμια, κι όμως άφησαν το στίγμα τους με έναν εξαιρετικό τρόπο.

Πρώτα απ' όλα είναι το ταλέντο και έπειτα η μουσική παιδεία και γνώση. Όταν υπάρχει το ταλέντο, πιστεύω πως πιο σημαντική ακόμα είναι η ευρύτερη παιδεία, σαν εφόδιο για έναν δημιουργό, προκείμενου να οραματιστεί αυτό που θέλει να κάνει. Ο Τσιτσάνης ήταν ένας πολύ ανήσυχος καλλιτέχνης, άνθρωπος με ευρύτερη μόρφωση, απ'ό,τι ξέρω, και πολύ συνειδητοποιημένος σε σχέση με την ευθύνη του ως δημιουργός. Γι' αυτό και το έργο του έχει πολλές επιρροές από πολλές μουσικές. Από το δημοτικό τραγούδι, από το ρεμπέτικο, από την ανατολίτικη, αλλά και την ευρωπαϊκή μουσική και κατάφερε να δημιουργήσει ο ίδιος, αλλά και να αφομοιώσει πολλά μουσικά ρεύματα. Η προσωπικότητα δηλαδή φτιάχνει τους μεγάλους καλλιτέχνες.

Τη χρονιά 2006 ξεχώρισες με ένα υπέροχο τραγούδι στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Πες μας για τα αρχικά σου καλλιτεχνικά βήματα αλλά και για όσα θεωρείς ότι σου έδωσαν τη δύναμη να συνεχίσεις.

Το τραγούδι αυτό, το «Λίγο πριν ξημερώσει» (μουσική: Στέλα Γαδέδη, στίχοι: Πόλυς Κυριάκου), ακούστηκε και αγαπήθηκε και μου έδωσε σημαντική ώθηση σαν πρώτο βήμα. Μετά τη συμμετοχή μου στο Φεστιβάλ γνώρισα αρκετό κόσμο μέσα και γύρω από τη μουσική κι έκανα πολλές συνεργασίες, ξεκινώντας από τον Γιώργο Ανδρέου και τον Χρήστο Θηβαίο, που με πήραν μαζί τους στην περιοδεία που έκαναν τότε σε Ελλάδα και Κύπρο. Αυτή η συνεργασία ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσα να φανταστώ εκείνη την εποχή. Από τότε έχω βρεθεί στη σκηνή με πολλούς αγαπημένους μου καλλιτέχνες, όπως ο Μίλτος Πασχαλίδης, ο Νίκος Πορτοκάλογλου, η Μελίνα Κανά, ο Μανώλης Λιδάκης κ.ά. Από τις μετέπειτα συνεργασίες ξεχωρίζω σίγουρα αυτή με τον Γιώργο Νταλάρα, που έγινε πριν από δύο χρόνια. Αισθάνομαι πως σηματοδότησε μέσα μου την αφετηρία της δικής μου ωριμότητας σε σχέση με το τραγούδι.

«Σωσίβιο». Η πιο πρόσφατη δισκογραφική σου δουλειά. Μίλησέ μας γι' αυτήν αλλά και για την προηγούμενή σου με τίτλο «Μυστικός Προορισμός».

Ο «Μυστικός προορισμός», που βγήκε από το 2010, ήταν το ντεμπούτο album μου, στο οποίο υπέγραφα η ίδια και τα τραγούδια. Καινούργιο γήπεδο και σαν πρώτη δουλειά στο στούντιο και σαν βάπτισμα τραγουδοποιητικό δικό μου. Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν με είχα φανταστεί να γράφω τραγούδια. Προέκυψε αυθόρμητα και μου έδειξε έναν καινούριο τρόπο έκφρασης. Υπάρχουν κομμάτια που αγαπώ πολύ σ?αυτόν τον δίσκο, όπως το «Βγάλτο από μέσα σου» και το «Δέκα χρόνια στη σιωπή».

Στη δεύτερη δουλειά μου, στο «Σωσίβιο» (2014), συνεργάστηκα με τον Κώστα Μπουντούρη, που έγραψε όλες τις μουσικές, αλλά και με σημαντικούς κι αγαπημένους φίλους, στιχουργούς, όπως εσύ και ο Οδυσσέας Ιωάννου, καθώς και με τον πρωτοεμφανιζόμενο στη δισκογραφία Λάμπρο Μπαλό. Το «Σωσίβιο» θα έλεγα πως είναι ένας πιο συλλογικός και εξωστρεφής δίσκος. Συναντηθήκαμε και δουλέψαμε πολλοί άνθρωποι μαζί δημιουργικά και παραγωγικά, ενώ ο «Μυστικός προορισμός» έχει ένα χαρακτήρα πιο προσωπικό. Αυτό το χαρακτηριστικό οπωσδήποτε διατρέχει και τα τραγούδια.

Όποιος ψάχνει, βρίσκει

Έχουν γράψει ότι η φωνή σου είναι μια φωνή που σμίγει τη Δύση με την Ανατολή. Μεγάλη και σημαντική αυτή η δήλωση. Πώς την εξηγείς…

Αυτή δεν είναι και η ταυτότητα της ελληνικής μουσικής; Πατάμε με το ένα πόδι στη Δύση και με το άλλο στην Ανατολή. Οι σπουδές μου είναι δυτικές, αλλά ταυτόχρονα αγαπώ πολύ την παράδοση, το λαϊκό τραγούδι και η φωνή μου «γυρίζει», που λέμε. Οι τραγουδίστριες που με συγκινούσαν πάντα είναι αυτές που συνδύαζαν και τις δυο μουσικές γλώσσες. Σίγουρα οφείλεται και στα ακούσματα που κυριαρχούσαν στο σπίτι μου στα παιδικά μου χρόνια: Θεοδωράκης, Χατζιδάκις, Σαββόπουλος, Λοΐζος, Μαρκόπουλος, Ξυδάκης, αλλά και Τσιτσάνης, Καλδάρας, Σκαρβέλης, Τούντας και πολλοί άλλοι.

Σαν καθηγήτρια σε Μουσικό Σχολείο, βλέπεις νέα παιδιά που ίσως σε μερικά χρόνια να αποτελέσουν τη νέα «Εθνική» ομάδα της Ελλάδας, όπως παλιά ήταν οι Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, Ξαρχάκος, Μαρκόπουλος, Λεοντής, Μούτσης και άλλοι;

Βλέπω παιδιά που αγαπούν τη μουσική και έχουν τη διάθεση να μάθουν, εκφράζονται μέσω της μουσικής, η οποία γίνεται γι' αυτά τρόπος ζωής και σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητάς τους. Είναι ένα πολύ καλό εκπαιδευτικό περιβάλλον τα Μουσικά Σχολεία, ένα φυτώριο απ' όπου μπορούν να ξεπηδήσουν νέα ταλέντα. Δεν ξέρω αν οι επόμενες γενιές συνθετών και δημιουργών θα προκύψουν μέσα από το περιβάλλον αυτό, σίγουρα όμως η νέα μουσική σκηνή ήδη τροφοδοτείται από πολύ καλούς μουσικούς, που είναι απόφοιτοι Μουσικών Σχολείων και αντίστοιχων Σχολών της Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Θες δεν θες ακούς και βιώνεις καθημερινά την πρόκληση του ευτελούς ελληνικού τραγουδιού, το οποίο θέλουμε δεν θέλουμε κυριαρχεί και σε μουσικούς χώρους αλλά και στα ραδιόφωνα. Πώς αντιδράς σε όλο αυτό;

Υπάρχουν πολλά τραγούδια που ένας μέσος ακροατής ακούει και προσωπικά δεν τα γνωρίζω. Πολλές φορές ταξιδεύοντας στην Εθνική και ακούγοντας τοπικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς εκπλήσσομαι συχνά αρνητικά με το είδος της μουσικής που κυριαρχεί στα playlists τους. Ευτυχώς όμως σήμερα υπάρχει η δυνατότητα να αναζητήσουμε όποια μουσική μάς αρέσει, μέσω διαδικτύου. Και οι επιλογές που έχουμε είναι πάρα πολλές. Όποιος ψάχνει, βρίσκει.

Tα νέα σου καλλιτεχνικά σχέδια και μια ευχή και αναφορά στην Κύπρο, την οποία επισκέφθηκες τον καλοκαίρι που μας πέρασε.

Δισκογραφικά προετοιμάζω το επόμενό μου album. Ήδη έχει κυκλοφορήσει ένα νέο τραγούδι στο διαδίκτυο και τα ραδιόφωνα, το «Μου λένε να μη σ?αγαπώ» (Ν. Καλλίνης- Γ. Πολυμενάκος). Έχω ξεκινήσει και τις χειμερινές μου εμφανίσεις, με πρώτο σταθμό τη σκηνή του Σταυρού του Νότου και συνεχίζουμε σε διάφορες μουσικές σκηνές στην Αθήνα και την επαρχία. Εύχομαι πολύ σύντομα να ξαναβρεθώ για να τραγουδήσω στην Κύπρο, γιατί αγαπώ και τον τόπο και τους ανθρώπους της πολύ. Θα ήθελα να σας αφιερώσω το τραγούδι «Σωσίβιο», που νομίζω πως αντιπροσωπεύει όλους μας, Ελλαδίτες και Κύπριους, και ήταν η αφορμή για να συναντηθούμε, Πόλυ, ακόμα μια φορά, καλλιτεχνικά.