ΤΑ ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΑ, ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΣΤΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Με την αξιοπιστία του θεσμού της τοπικής αυτοδιοίκησης βαθιά θραυσμένη, μετά τα σκάνδαλα και τη διαφθορά της τελευταίας περιόδου, οι πολίτες προσέρχονται για να εκλέξουν τους νέους δημοτικούς και κοινοτικούς άρχοντες

«Το στοίχημα για όλους, μεγάλους και μικρούς, είναι, με φόντο την… πλημμυρίδα της αποχής και την αποφορά των σκανδάλων, να συσπειρώσουν, κατά το μάλλον ή ήττον, τις δυνάμεις τους»

Στην κάλπη πορεύονται σήμερα οι πολίτες, για να εκλέξουν τους νέους τους δημοτικούς και κοινοτικούς άρχοντες για την επόμενη πενταετία.

Έπειτα από μια μακρά προεκλογική περίοδο, η οποία υπερσκιάστηκε από τις καταιγιστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, κόμματα και υποψήφιοι αναμένουν να δρέψουν τους καρπούς των προσδοκιών και των επενδύσεών τους, σε μια εκλογική αναμέτρηση η οποία εμφανίζεται, περισσότερο ίσως από κάθε άλλη φορά, με ασθενέστερους δείκτες πολιτικού ενδιαφέροντος και συμμετοχικότητας (από μέρους των πολιτών).

Σ’ αυτή την τείνουσα προς παγίωση διάθεση, ευθύνη, πέρα από τη δομική, πλέον, κρίση αντιπροσώπευσης του πολιτικού μας συστήματος, φέρουν και οι ίδιοι οι αυτοδιοικητικοί θεσμοί και εκπρόσωποί τους, αφού αποτέλεσαν, μέσα σ’ ένα πλαίσιο εξαπλούμενης πολιτικής και οικονομικής διαπλοκής, «θερμοκήπια» διαφθοράς και σκανδάλων.

Υπό αυτή την έννοια, είναι ενδιαφέρον να δειχθεί, αν οι σημερινές εκλογές υποστούν την επιβαρυντική επενέργεια των έκνομων δραστηριοτήτων που έλαβαν χώραν από διάφορους θεσμικούς παράγοντες σε συγκεκριμένους Δήμους, εξακοντίζοντας ακόμη περισσότερο τον πήχη της αποχής και της αποστασιοποίησης των πολιτών από την πολιτική και τα κοινά.

Πολιτική αγωγιμότητα

Παρά, όμως, την προφανώς «δυσοίωνη» εκλογικά συγκυρία, που οροθετείται, αφενός από τις κρίσιμες εξελίξεις στο εθνικό μας θέμα και, αφετέρου, από την εδραίωση του αισθήματος αποστασιοποίησης των πολιτών (κυρίως των νέων) από το πολιτικό σύστημα και τις θεσμοθετημένες διαδικασίες του, και οι σημερινές εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση ενέχουν, για τα κόμματα, μια δραστική πολιτική αγωγιμότητα, η οποία προσδιορίζει τόσο το πραγματικό όσο και το συμβολικό τους βάρος.

Λόγω, δε, της μεσολάβησής τους, σε σύντομο χρονικό διάστημα, ανάμεσα στις δύο μείζονες πολιτικές διαδικασίες, τις βουλευτικές εκλογές του περασμένου Μαΐου και τις προεδρικές εκλογές του 2018, λειτουργούν ως ένας μεταβατικός αναμεταδότης σημάνσεων, τόσο για τους καταγεγραμμένους, στη μετά τις βουλευτικές εκλογές συγκυρία, πολιτικούς συσχετισμούς δυνάμεων, όσο και για τους υπό διαμόρφωσιν, ενόψει της προεδρικής εκλογής που ακολουθεί.

Εξ ου και η σπουδή όλων σχεδόν των κομμάτων να σπεύσουν να συμπήξουν τις μεγαλύτερες δυνατές εκλογικές συμμαχίες, διευρύνοντας το πεδίο επιρροής τους και θέτοντας τα θεμέλια ευρύτερων συνεργασιών για τη συνέχεια.

Συμμαχίες και κινήσεις τακτικής

Στο πλαίσιο αυτό, ως πρωτεύον στοιχείο της σημερινής αυτοδιοικητικής εκλογής, μπορεί να θεωρηθεί η σχεδόν πλήρης εκλογική σύμπλευση των δύο μεγαλύτερων κομμάτων του Κέντρου, του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ, η οποία σε αρκετούς Δήμους διαλαμβάνει και τα χαρακτηριστικά ανασύστασης της πάλαι ποτέ τριμερούς συνεργασίας με το ΑΚΕΛ, το οποίο μόνο ικανοποιημένο μπορεί να είναι για τη συγκεκριμένη εξέλιξη, αφού είναι η πρώτη φορά, μετά την «ταραχώδη» διακυβέρνηση Χριστόφια, που καταφέρνει να εξεύρει και να ανασυστήσει διαύλους επικοινωνίας, σε επίπεδο εκλογικών συνεργασιών, με άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Την ίδια ώρα, η προϊούσα ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού, η οποία τείνει να διαλάβει, πλέον, το γνώρισμα πολιτικής σταθεράς, αυξάνει, για τα κόμματα, την ευελιξία επιλογών καθώς και την κινητικότητα των αποβλέψεων, αφού οι έκπαλαι παγιωμένες ιδεολογικές και πολιτικές συσσωματώσεις έχουν ανεπίστρεπτα διαρραγεί.
Υπό αυτό το πρόσημο, το στοίχημα για όλους, μεγάλους και μικρούς, είναι, με φόντο την… πλημμυρίδα της αποχής και την αποφορά των σκανδάλων, να συσπειρώσουν, κατά το μάλλον ή ήττον, τις δυνάμεις τους, δημιουργώντας μια ισχυρή βάση για το προεδρολογικό πόκερ που θα ακολουθήσει.

Το κυβερνών κόμμα

Ειδικά για το κυβερνών κόμμα, που κατέρχεται στις εκλογές χωρίς εδραίες ή «προγραμματικές» συνεργασίες, η διατήρηση, αν όχι η αύξηση, των εκλογικών ποσοστών του, αποτελεί όρον εκ των ων ουκ άνευ για τον στρατηγικό σχεδιασμό της προεδρικής μάχης του 2018, υπό την αίρεση, πάντοτε, των καταλυτικών εξελίξεων στο εθνικό θέμα, αλλά και για την υλοποίηση της κυβερνητικής πολιτικής.

Σε ένα άλλο επίπεδο, πρωτεύον, επίσης, στοίχημα για τον ΔΗΣΥ είναι η διατήρηση, στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, των «ελεγχόμενων» από τις δημοτικές εκλογές του 2011 δημαρχιών, ιδιαίτερα, δε, των μεγάλων, όπου η εκλογική επικράτηση ενέχει πάντοτε και ένα στοιχείο μείζονος συμβολικής σημασίας.

Κύριος… αντίπαλος σ’ αυτή την προσπάθεια, η διαρραγείσα συνοχή του κόμματος σε διάφορους Δήμους, λόγω συγκεκριμένων επιλογών που έγιναν, που είχε ως αποτέλεσμα των «κερματισμό» των κομματικών δυνάμεων προς πέραν του ενός «κομματικούς» υποψηφίους. Και, όπως εκτιμούν οι επιτελείς της Πινδάρου, σε μεγάλο βαθμό το εκλογικό αποτέλεσμα και η επίδοση του κόμματος θα κριθούν από τον βαθμό συσπείρωσης που θα επιδείξει.

Στόχος η αύξηση ποσοστών

Για το ΑΚΕΛ, κυρίαρχο διακύβευμα στις σημερινές εκλογές είναι η αύξηση των εκλογικών ποσοστών του, μετά την εκλογική καθίζηση που υπέστη στις βουλευτικές του περασμένου Μαΐου.

Στην Εζεκία Παπαϊωάννου εκτιμούν ότι το κόμμα έχει απορροφήσει δημιουργικά τους κραδασμούς της εκλογικής αποτυχίας και θα καταφέρει να διενεργήσει ένα βήμα ανάκαμψης, προς την αποκατάσταση «της πραγματικής εκλογικής του δύναμης», «παρά τα γενικότερα αλλά και ειδικότερα προβλήματα που παρουσιάζονται».

Σταθμίζουν, δε, ως ιδιαίτερα σημαντική την… κατά τόπους συνεργασία με το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ, η οποία δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να πέσουν τα «φράγματα» της αποξένωσης με τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου, απ’ όπου το ΑΚΕΛ παραδοσιακά αντλούσε τις πολιτικές συμμαχίες τους.

Όσον αφορά το καθ’ αυτό… διεκδικητικό μέρος των εκλογών, τρεις είναι οι κύριοι και βασικοί στόχοι: Πρώτον, η διατήρηση της Δημαρχίας Λεμεσού, εξ ου και οι «πιέσεις» προς τον Δήμαρχο Αντρέα Χρίστου να διεκδικήσει επανεκλογή του, η «επανακατάληψη» του Δήμου Λάρνακας, μετά τη θύελλα των σκανδάλων στον Δήμο, και η διεκδίκηση του Δήμου Στροβόλου, όπου η διάσπαση των συναγερμικών δυνάμεων δημιουργεί καλές προοπτικές.

«Τεστ» για τη συνεργασία

Από την άλλη, για το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ η σημερινή αυτοδιοικητική εκλογή αποτελεί ένα πρώτο καλό τεστ για την αρτισύστατη συνεργασία τους, που φαίνεται ότι θα έχει και βάθος πολιτικό, με κύριο αντικείμενο σύζευξης το Κυπριακό, και χρονική διάρκεια, με επόμενο διασταθμό τις προεδρικές εκλογές του 2018.

Δοκιμασία η οποία θα αντανακλαστεί τόσο σε επίπεδο εκλογικών ποσοστών, όσο και σε επίπεδο επιδοκιμασίας ή αποδοκιμασίας συγκεκριμένων επιλογών που έκαναν αμφότερα σε διάφορους Δήμους, προκαλώντας εσωκομματικές αναταράξεις.

Στάθμιση δυνάμεων

Όσον αφορά τα όμορα κόμματα του κέντρου αλλά και το ΕΛΑΜ, τα οποία έχουν προβεί σε ποικίλες επιλογές ένθεν και ένθεν του πολιτικού και αυτοδιοικητικού φάσματος, οι σημερινές εκλογές θα αποτελέσουν ένα πρώτο τεστ στάθμισης δυνάμεων, μετά την εκλογική επιτυχία τους του περασμένου Μαΐου.

Θα διαφανεί, δηλαδή, αν η τάση ανάδειξης και εδραίωσής τους στο πολιτικό σκηνικό θα συνεχιστεί, με περαιτέρω προοπτικές εδραίωσης, ή αν αποτέλεσε μια παροδική, απλώς, συντυχία.

Τα… στοιχήματα

Συγκεφαλαιώνοντας, το ποσοστό της αποχής, τα εκλογικά ποσοστά των κομμάτων, καθώς και οι επιδόσεις εκλογιμότητας στις διάφορες δημαρχίες, κατά κύριο λόγο τις μεγάλες, είναι τα στοιχεία που θα προσδιορίσουν το τελικό αποτέλεσμα, όπως και τους «νικητές» και τους «χαμένους».

Όσον αφορά, τέλος, την πρώτη (την αποχή, δηλαδή), ίσως η σημερινή εκλογή να σηματοδοτήσει την οριστική είσοδο του πολιτικού μας συστήματος στον αστερισμό του εθισμού στην πολιτική αδιαφορία, με όλα τα συνεπαγόμενα.