ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΗΣ: ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΩΣ ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΝΑ ΜΗ ΣΚΥΨΟΥΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΙ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ

Σεμνός, σοβαρός, ήρεμος, ταλαντούχος, ξέρει καλά όλους τους σημαντικούς προκατόχους του και προχωρεί μαζί με το δικό του ιδιαίτερο στίγμα, το στίγμα της δικής του αίσθησης για τη σημερινή μουσική στη χώρα του

Οι δισκογραφικές εταιρείες δεν χρηματοδοτούν πια τις παραγωγές, τα περισσότερα ραδιόφωνα παίζουν playlist και ουσιαστικά οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί που θα πρότειναν νέο υλικό δεν υπάρχουν, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις

Κάποιες φορές υπερισχύει ο δυτικός μου εαυτός και άλλες φορές ο ανατολίτης

Όχι ότι μπορώ να εξηγήσω ακριβώς τι είναι αυτό που με κάνει να βάζω μουσική σε ένα στίχο, αλλά αν δεν συντονιστώ μαζί του, αν δεν με αφορά και δεν ταυτίζεται με το δικό μου σύμπαν, δεν μπορεί να με εμπνεύσει

Μια καινούργια φουρνιά μουσικών και δημιουργών παρουσιάζεται σιγά-σιγά στην Ελλάδα! Νέα παιδιά με ταλέντο και όραμα… Με ένα ταλέντο που το παντρεύουν συχνά με πανεπιστημιακές γνώσεις. Είναι η νεολαία που αργά αλλά σταθερά παίρνει τα σκήπτρα κι οδεύει στα μονοπάτια της καλής ελληνικής μουσικής! Ένας από αυτούς είναι ο Κώστας Μπουντούρης. Σεμνός, σοβαρός, ήρεμος, ταλαντούχος, ξέρει καλά όλους τους σημαντικούς προκατόχους του και προχωρεί μαζί με το δικό του ιδιαίτερο στίγμα, το στίγμα της δικής του αίσθησης για τη σημερινή μουσική στη χώρα του!

Είσαι ένας νέος συνθέτης και μουσικός με σπουδές στην Αγγλία. Ανήκεις καθαρά στην καινούργια γενιά. Πες μας για τη διαδρομή αυτής της παιδείας. Πιστεύεις ότι είναι σημαντική αυτή η μουσική παιδεία στις μέρες μας;

Ξεκίνησα τις μουσικές μου σπουδές στα 13 μου, παίζοντας αρμόνιο και πιάνο στην Κύπρο. Η ευτυχής συγκυρία ήταν ότι συμμετείχα στην ορχήστρα του σχολείου, γιατί πολύ σύντομα είχα την ευκολία να μαθαίνω τραγούδια με το αφτί, χωρίς να διαβάζω απαραίτητα παρτιτούρα. Εκεί ανοίχτηκε ένα παράθυρο σε ένα νέο κόσμο, τον κόσμο της μουσικής. Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, Μαρκόπουλος, Σαββόπουλος μαζί με Κατσιμιχαίους, Σιδηρόπουλο και τους τραγουδοποιούς και συνθέτες της δεκαετίας του '90 που ξεκινούσαν τα πρώτα τους βήματα (Μάλαμας, Περίδης, Ανδρέου, Ζούδιαρης κ.ά.), όπως και Pink Floyd, Rolling Stones, Beatles, παραδοσιακά και λαϊκά.

Οι μουσικές σπουδές συνεχίστηκαν στην Ελλάδα. Η αγάπη και η κινητήριος δύναμη για την ενασχόλησή μου με τη μουσική παρέμενε το τραγούδι. Στο τέλος του Λυκείου άρχισα να μαθαίνω μόνος μου κιθάρα. Κάπου εκεί ξεκίνησα να κάνω τις πρώτες απόπειρες να γράψω δικά μου τραγούδια. Κάτι συνέβη μέσα μου σαν έκρηξη και πλέον με απασχολούσε μόνο αυτό. Η ανάγκη να μπορώ να ηχογραφώ τη μουσική μου, με οδήγησε στην Αθήνα και στις σπουδές ηχοληψίας και μουσικής παραγωγής. Για κάποια χρόνια εργάστηκα ως μουσικός και ηχολήπτης.

Το 2006, κατασταλαγμένος πια και πιο ώριμος, πήρα την απόφαση να συνεχίσω τις σπουδές μου στο Μάντσεστερ της Μεγάλης Βρετανίας. Έμεινα τέσσερα χρόνια εκεί. Σπούδασα σύνθεση, ενορχήστρωση και παραγωγή. Τα ουσιαστικότερα χρόνια της ζωής μου σε προσωπικό και δημιουργικό επίπεδο. Θεωρώ απαραίτητες τις μουσικές σπουδές για όποιον θέλει να ασχοληθεί με οποιοδήποτε κομμάτι της μουσικής. Οπωσδήποτε δεν θα σε κάνουν πιο ταλαντούχο. Το ταλέντο υπάρχει ή δεν υπάρχει. Αν υπάρχει όμως, οι σπουδές διευρύνουν τον μουσικό σου ορίζοντα. Μαθαίνεις μία γλώσσα και ένα λεξιλόγιο που μόνο να σε βοηθήσουν μπορούν στη μελέτη σου και να εξελίξουν εσένα και τη δουλειά σου.

Απογειώνεις την αγάπη σου για τη μουσική μια εποχή, την πιο δύσκολη ίσως που υπήρξε ποτέ. Τι σημαίνει αυτό για ένα δημιουργό σαν κι εσένα;

Σε μία εποχή που έτσι κι αλλιώς έχει καταρρεύσει σε οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό και πολιτιστικό επίπεδο, στον χώρο της μουσικής η δισκογραφία πια δεν υπάρχει. Τουλάχιστον με τον τρόπο που υπήρχε. Οι άνθρωποι βέβαια της γενιάς μου δεν τη γνωρίσαμε ουσιαστικά. Και αυτό που έχει πάψει να υπάρχει είναι μία αλυσίδα πραγμάτων που αποτελούσε τη μουσική βιομηχανία για δεκαετίες. Οι δισκογραφικές εταιρείες δεν χρηματοδοτούν πια τις παραγωγές, τα περισσότερα ραδιόφωνα παίζουν playlist και ουσιαστικά οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί που θα πρότειναν νέο υλικό δεν υπάρχουν, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις.

Από την άλλη μεριά έχει αλλάξει και το κοινό που άκουγε ραδιόφωνο για να μάθει τα νέα μουσικά δρώμενα, τους νέους καλλιτέχνες και στη συνέχεια να τους ακολουθήσει στις ζωντανές τους εμφανίσεις. Σε αυτές τις συνθήκες, λοιπόν, προσπαθώ κι εγώ να υπάρξω δημιουργικά. Δεν ξέρω αν τα πράγματα θα δυσκολέψουν κι άλλο. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξος. Έτσι κι αλλιώς γράφω πρώτα για μένα. Η μουσική είναι το φάρμακό μου, η αγάπη μου και το μεράκι μου.

Η μουσική δημιουργία με γεμίζει, με αποκαλύπτει, με εξελίσσει ως μουσικό και ως άνθρωπο. Όσο κι αν δυσκολέψει η κατάσταση θα το παλεύω και όσο μπορώ θα μοιράζομαι τη μουσική μου εργασία. Πρώτα με τους μουσικούς που βρισκόμαστε για να δουλέψουμε ένα υλικό και έπειτα με τους ανθρώπους που στηρίζουν αυτό που κάνω. Αν και είναι σύντομη ακόμη η διαδρομή μου στα μουσικά πράγματα, έχω νιώσει αρκετή χαρά και συγκίνηση έως τώρα για να συνεχίζω με υπομονή και επιμονή.

Οφείλουμε ως νέοι άνθρωποι να μην το βάλουμε κάτω, να μη σκύψουμε το κεφάλι και να ονειρευόμαστε. Να παλέψουμε γι' αυτά που αγαπάμε με τον τρόπο μας και να είμαστε δημιουργικοί. Να έρθουμε πιο κοντά, με ειλικρίνεια και αγάπη για κοινούς στόχους. Η τέχνη δίνει πάντα στους ανθρώπους τη δυνατότητα να αποκαλύψουν το δημιουργικό, το ευγενέστερο και ποιητικό τους πρόσωπο μέσα από ομαδικές δραστηριότητες. Έχουμε ανάγκη από μία κουλτούρα ομαδικής εργασίας. Να βιώσουμε το «μαζί». Με ειλικρίνεια, αλληλοαποδοχή και αναζητώντας την ισορροπία και την πρόοδο. Μόνο έτσι θα προχωρήσουμε και θα βγούμε από τα δύσκολα.

Ξένη μουσική. Μια μουσική που όπως γνωρίζω σου αρέσει και σε εμπνέει. Πατάς πάνω στην ξένη μουσική για να γεννήσεις τα ελληνικά σου τραγούδια;

Αγαπώ και με συγκινούν πολλά μουσικά είδη, είτε ελληνικά είτε ξένα. Έχω ακούσει και ακούω πολλή μουσική. Δεν μπόρεσα ποτέ να διαχωρίσω μέσα μου τι αγαπώ περισσότερο. Προφανώς επηρεάζομαι από την ξένη μουσική, όσο και από την ελληνική. Τα τραγούδια μου το δείχνουν άλλωστε αυτό. Κάποιες φορές υπερισχύει ο δυτικός μου εαυτός και άλλες φορές ο ανατολίτης. Σίγουρα πάντως αφήνω να με οδηγούν τα πράγματα. Δεν πιέζω τον εαυτό μου προς μια μουσική κατεύθυνση. Όσες φορές το προσπάθησα, βρήκα τοίχο και ανέπνευστο μουσικό αποτέλεσμα.

Τι σημαίνει ένας νέος συνθέτης να έχει καταγωγή από τα Τρίκαλα, μια πόλη που γέννησε μια ιστορία στο ελληνικό τραγούδι;

Δεν ξέρω κατά πόσο είναι τυχαίο, αλλά όντως τα Τρίκαλα γέννησαν κάποιες από τις πιο εμβληματικές φυσιογνωμίες στο ελληνικό τραγούδι. Μία πόλη με μεγάλη δημοτική και λαϊκή παράδοση μέχρι και σήμερα. Βασίλης Τσιτσάνης, Κώστας Καλδάρας, Κώστας Βίρβος, Χρήστος Κολοκοτρώνης, Γιώργος Σαμολαδάς, Δημήτρης Μητροπάνος. Το λαϊκό τραγούδι οφείλει πολλά σε αυτούς τους ανθρώπους. Αγάπησαν τα τραγούδια τους όλοι οι Έλληνες, οπότε ανήκουν πια σε όλη την Ελλάδα.

Αυτό που με συγκινεί εμένα είναι οτι αυτοί οι άνθρωποι δεν λογάριασαν τις δύσκολες συνθήκες της εποχής τους, κυνήγησαν αυτό που αγαπούσαν, ξεπέρασαν τον εαυτό τους, κατάφεραν να κάνουν τραγούδια και να τα βάλουν στα χείλη όλων των Ελλήνων. Να μιλήσουν για τις αγωνίες και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε ο απλός καθημερινός κόσμος, χωρίς να κάνουν ένα τραγούδι απλοϊκό, δημοσιογραφικό, ένα απλό ρεπορτάζ της εποχής, αλλά ένα τραγούδι αποκαλυπτικό, γνήσιο, διαχρονικό και αξεπέραστο μέχρι σήμερα. Θα είναι για πάντα φάρος το έργο τους. Ήταν γίγαντες.

Πέρυσι κυκλοφόρησε η πρώτη προσωπική δισκογραφική σου δουλειά. Μίλησέ μας για τη διαδρομή αυτού του δίσκου.

Τον Νοέμβριο του 2014 κυκλοφόρησε η πρώτη δισκογραφική μου εργασία με τίτλο «Σωσίβιο», σε μουσική δική μου και στίχους Οδυσσέα Ιωάννου, Πόλυ Κυριάκου, Λάμπρου Μπαλού και Ευτυχίας Μητρίτσα, με κεντρική ερμηνεύτρια την Ευτυχία Μητρίτσα και τις συμμετοχές της Ελένης Τσαλιγοπούλου και του Μίλτου Πασχαλίδη. Την καλλιτεχνική επιμέλεια είχε ο Γιώργος Ανδρέου και εκδόθηκε από τη δισκογραφική εταιρεία «Μικρός Ήρως», του Άγγελου Σφακιανάκη.

Με την επιστροφή μου το 2010 από την Αγγλία έψαχνα τρόπο να εκδώσω κάποια από τα τραγούδια που είχα γράψει ώς τότε. Εκείνο το διάστημα γνώρισα την Ευτυχία Μητρίτσα, η οποία μόλις είχε κυκλοφορήσει το πρώτο της προσωπικό άλμπουμ. Αρχικά σκεφτόμουν να κάνω ένα πολυσυλλεκτικό άλμπουμ από άποψη ερμηνευτών. Η Ευτυχία άκουσε κάποια τραγούδια μου και έδειξε αμέσως ενδιαφέρον να δοκιμάσουμε κάποια. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς με καλεί σε μία συναυλία στην Αστυπάλαια να πούμε μαζί το τραγούδι «Μνήμη παιδική».

Ήταν η πρώτη φορά που άκουγα από κάποιον τραγουδιστή να λέει τραγούδι μου και ενθουσιάστηκα. Τους επόμενους μήνες δοκιμάζω να γράψω νέα τραγούδια, έχοντας στο μυαλό μου τη φωνή της. Σιγά - σιγά αρχίζουν να προκύπτουν τραγούδια, ενθουσιαζόμαστε, οπότε παίρνουμε την απόφαση να κάνουμε ένα ολόκληρο άλμπουμ. Ξεκινάμε να ηχογραφούμε το υλικό στο προσωπικό μου στούντιο. Ο Γιώργος Ανδρέου, πάντα κοντά μας, αναλαμβάνει την καλλιτεχνική επιμέλεια, μας βοηθάει, μας ξεμπλοκάρει όπου αντιμετωτίζουμε δυσκολίες και βάζει όλο τον εαυτό του και το ταλέντο του, ώστε να υλοποιηθεί το άλμπουμ φτάνοντας στο ηχητικό αποτέλεσμα που φανταζόμουν.

Στις ηχογραφήσεις συμμετείχαν κορυφαίοι μουσικοί, φωτίζοντας τα τραγούδια με τις ερμηνείες τους. Είχαμε τη χαρά και την τιμή να τραγουδήσουν η Ελένη Τσαλιγοπούλου και ο Mίλτος Πασχαλίδης σε δύο τραγούδια. Τελικά το άλμπουμ εκδόθηκε στο τέλος του 2014. Μας πήρε τρία χρόνια να υλοποιηθεί. Η κατάσταση στη χώρα δε θα μπορούσε να μην επηρεάσει κι εμάς, με όλα τριγύρω να αλλάζουν δυστυχώς προς το χειρότερο. Παρ' όλ' αυτά, όλη η διαδικασία της δημιουργίας αυτού του άλμπουμ υπήρξε μία σανίδα σωτηρίας για εμάς και εμένα προσωπικά μού έμαθε πολλά και με εξέλιξε σε πολλά επίπεδα.

Στίχος στην ελληνική δισκογραφία. Τι σημαίνει στίχος για σένα και πώς αναζητάς αυτό τον άγιο λόγο για να χτίσεις τις μουσικές σου;

Το ένα από τα δύο πόδια του τραγουδιού είναι τα λόγια. Ο στίχος. Όχι ότι μπορώ να εξηγήσω ακριβώς τι είναι αυτό που με κάνει να βάζω μουσική σε ένα στίχο, αλλά αν δεν συντονιστώ μαζί του, αν δεν με αφορά και δεν ταυτίζεται με το δικό μου σύμπαν, δε μπορεί να με εμπνεύσει. Από εκεί και έπειτα το να ξεκλειδώσω την κρυμμένη μελωδία που κρύβει ένας στίχος αποτελεί επίπονη εργασία από τη στιγμή που θα μου χτυπήσει την πόρτα η έμπνευση.

Αναζητάς την έμπνευσή σου ανάμεσα στο παλιό λαϊκό τραγούδι και το σημερινό έντεχνο; Εάν όχι, ποια είναι η στάση σου και ποιο είδος στηρίζεις;

Η έμπνευσή μου δεν αντλείται από κάποιο συγκεκριμένο μουσικό είδος και ύφος. Ούτε θεωρώ ότι ανήκω σε κάποιο μουσικό είδος. Μου προκύπτουν μουσικές διαφορετικού ύφους, ανάλογα με τον μουσικό κόσμο που θα μου ξυπνήσει ένας στίχος. Μουσικά δηλώνω ανεξίθρησκος. Το να υπηρετώ ένα συγκεκριμένο μουσικό ιδίωμα, νιώθω ότι με περιορίζει στο να εκφραστώ. Αναζητώ την ουσία αυτού που κάνω, με ειλικρίνεια και ακολουθώντας το ένστικτό μου.

Ένας συνθέτης, ένας σημαντικός άνθρωπος της ελληνικής δισκογραφίας, ο Γιώργος Ανδρέου είναι συνεργάτης σου εδώ και χρόνια. Δύο λόγια γι' αυτό τον συνθέτη και την προσφορά του.

Ο Γιώργος Ανδρέου είναι μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στον χώρο του ελληνικού τραγουδιού και του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού γενικότερα. Εμπνευσμένος συνθέτης και στιχουργός, με μερικά από τα σπουδαιότερα τραγούδια. Πολυεπίπεδη προσωπικότητα της τέχνης της μουσικής. Έξοχος μουσικός, ενορχηστρωτής, ηχολήπτης και παραγωγός. Μερικοί από τους σημαντικότερους δίσκους καλλιτεχνών που αγαπάμε έχουν την ενορχηστρωτική και παραγωγική του σφραγίδα. Η μουσική του ματιά καθόρισε σε μεγάλο βαθμό τον ήχο της δεκαετίας του '90.

Γενναιόδωρος και πάντα ειλικρινής με τους νέους ανθρώπους, βάζει τον εαυτό του, το ταλέντο του και την εμπειρία του όταν χρειαστεί, και σε βοηθά να αποκαλύψεις και να ξεκλειδώσεις στοιχεία του δημιουργικού σου κόσμου, που μπορεί να κρύβονται βαθιά μέσα σου και αγνοούσες ότι υπάρχουν. Τιμή μου και χαρά μου να συνεργαζόμαστε, είτε στη σκηνή, είτε στο στούντιο. Είναι ένα μεγάλο σχολείο για μένα η μουσική συνύπαρξη μαζί του. Του οφείλω πολλά. Είμαστε τυχεροί που ζει και δημιουργεί στην Ελλάδα ο Γιώργος Ανδρέου.