ΣΑΒΒΕΡΙΑ ΜΑΡΓΙΟΛΑ: ΒΡΕΘΗΚΕ ΔΙΠΛΑ ΑΠΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΟΡΓΩΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΠΟΛΥΑΡΙΘΜΕΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

Κόρη και εγγονή μουσικών, παθιασμένη με την ελληνική μουσική! Αρμένισε μέσα απο μια θάλασσα απο νότες, και πριν λιγες μέρες έκανε μια γερή και αποφασιστική στάση στην «Ερωτογραφία», την καινούρια της δουλειά...

Η μουσική μου καταγωγή μου έδωσε την ευκαιρία να μεγαλώσω σε ένα περιβάλλον, όπου από τα πρώτα χρόνια της ζωής μου άκουγα τους ήχους από το βιολί του παππού και το μπουζούκι του πατέρα μου μέσα στο σπίτι μας

Η «Ερωτογραφία» είναι το ταξίδι του συναισθήματός μας στον κόσμο του έρωτα, της αγάπης, της νοσταλγίας, της χαράς, της θλίψης, της προσμονής, της λαχτάρας...

Νέα, όμορφη, δημιουργική, εντυπωσιακή, με μια φωνή που αρχίζει απο το λαϊκό και τελειώνει στο ονειρικό... Κόρη και εγγονή μουσικών, παθιασμένη με την ελληνική μουσική! Αρμένισε μέσα απο μια θάλασσα απο νότες, και πριν λιγες μέρες έκανε μια γερή και αποφασιστική στάση στην «Ερωτογραφία», την καινούρια της δουλειά...

Βρέθηκε δίπλα από τεράστιους καλλιτέχνες και όργωσε όλη την Ελλάδα με πολυάριθμες συναυλίες. Κάποτε, επίσης, πέρα από το ρόλο της ως ερμηνεύτριας, γράφει τα δικά της τραγούδια. Αυτή είναι η Σαββέρια Μαργιολά...!

Σαββέρια, ποια είναι η μουσική σου διαδρομή; Ποιος καλός άνεμος σε έφερε στην ελληνική δισκογραφία; Είσαι κόρη του γνωστού μουσικού Δημήτρη Μαργιολά και εγγονή του μουσικοσυνθέτη και βιολιστή Γιώργου Μαργιολά. Αισθάνεσαι ότι συνεχίζεις μια μουσική ιστορία;

Ασχολούμαι με τη μουσική από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Η μουσική μου καταγωγή μου έδωσε την ευκαιρία να μεγαλώσω σε ένα περιβάλλον όπου από τα πρώτα χρόνια της ζωής μου άκουγα τους ήχους από το βιολί του παππού και το μπουζούκι του πατέρα μου μέσα στο σπίτι μας. Έτσι συνδέθηκα με τη μουσική αναπόφευκτα και άμεσα. Παρακολουθώντας τη μελέτη τους, ακούγοντας τις μουσικές τους συζητήσεις και νιώθοντας το πάθος τους γι’ αυτήν, έμαθα να την αγαπώ και να τη σέβομαι, μέχρι που έγινε πια ανάγκη και για μένα.

Αδιαμφισβήτητα και οι δύο έχουν γράψει τη δική τους ιστορία μέσα στον καλλιτεχνικό χώρο, το αν συνεχίζω αυτή την ιστορία νομίζω πως είναι κάτι που θα φανεί μέσα στο χρόνο. Το σίγουρο πάντως είναι πως προσπαθώ να κάνω αυτό που αγαπώ με τη διάθεση και το ήθος που μου μετέδωσαν εκείνοι. Η πρώτη μου επαφή με τη μουσική επαγγελματικά ήρθε στα δεκαεφτά μου, όταν μαθήτρια ούσα ακόμη μου έγινε μια πρόταση από τον Τάκη Σούκα και τον Φάνη Μεζίνη να συμμετέχω στις παραστάσεις που θα γίνονταν εκείνη τη χρονιά στη μουσική σκηνή «Άγκυρα» της οδού Σόλωνος, στο κέντρο της Αθήνας.

Δέχθηκα να πάω, έχοντας τεράστιο ενθουσιασμό κι έτσι ξεκίνησαν όλα. Έπειτα, ακολούθησαν πολλές συνεργασίες με πολύ γνωστούς και καταξιωμένους καλλιτέχνες της ελληνικής μουσικής σκηνής. Το 2006 είναι μια κομβική στιγμή για μένα, αφού ο Γιώργος Νταλάρας μου δίνει το εισιτήριό μου στη δισκογραφία, επιλέγοντάς με, για να τραγουδήσουμε μαζί το τραγούδι «Στο σώμα σου να κατοικώ» που συμπεριλαμβάνεται στον δίσκο «Σπάει το ρόδι», σε ποίηση του Λευτέρη Παπαδόπουλου και μουσική του Μιχάλη Κουμπιού. Έκτοτε ακολούθησαν πολλές ακόμα συμμετοχές σε διάφορες δισκογραφικές δουλειές αλλά και τρία προσωπικά άλμπουμ, με το τελευταίο «Ερωτογραφία» να έχει μόλις κυκλοφορήσει.

Επιμένεις - και τα καταφέρνεις - σε μια εποχή όπου όλα μα όλα επιτάσσουν να μην αγωνίζεται κάποιος τόσο πολύ. Με ποια πολεμοφόδια προχωράς σε μια περίοδο όπου τα μουσικά πράγματα είναι και δύσκολα και απογοητευτικά;

Επιμένω γιατί δεν μπορώ να φανταστώ αυτή τη ζωή χωρίς αγώνα και πόσο μάλλον για όσα επιθυμούμε. Η μουσική είναι για μένα τροφή και η αγάπη μου γι’ αυτήν με κάνει να θέλω να δημιουργήσω και να εξελιχθώ. Μαθαίνω καθημερινά να κάνω τις δυσκολίες δύναμη, τις απογοητεύσεις και τις ανασφάλειες τραγούδια και ψάχνω με μανία το δικό μου θησαυρό σ’ αυτή τη σκοτεινή εποχή, έχοντας τη σιγουριά ότι δεν είμαι ούτε μόνη, ούτε η μόνη.

Το προηγούμενό σου album σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία ενώ το τραγούδι σου «Σε ποια θάλασσα αρμενίζεις» πλησιάζει τα 2 εκατομμύρια views στο YouTube και συνεχίζει την ανοδική του πορεία. Μίλησέ μας για αυτό το αγαπημένο τραγούδι και τους συντελεστές του.

Το τραγούδι αυτό, σε μουσική του Νίκου Καλλίνη και σε στίχους της συμπατριώτισσάς σας Δήμητρας Νεοφύτου, ανήκει στη δεύτερη δισκογραφική μου δουλειά που κυκλοφόρησε το 2013, με τίτλο «Αλισάχνη». Ένα τραγούδι που φέρει ενορχηστρωτικά τη σφραγίδα του χρόνια τώρα στενού μου συνεργάτη, Μάριου Μούρμουρα. Είναι ένα από τα κομμάτια που ξεχώρισαν από αυτό το άλμπουμ. Το τραγούδι αυτό ήρθε στη ζωή μου τελείως αναπάντεχα, όταν ένα ηλιόλουστο πρωινό, στο πλαίσιο κάποιων γυρισμάτων που κάναμε στο Πέραμα για τη μουσική ταινία του Γιώργου Πολυμενάκου «Το τελευταίο πέρασμα», ο Νίκος, σε ένα διάλειμμα, πήρε την κιθάρα του και μου είπε: «Θέλω ν’ ακούσεις κάτι».

Αυτό ήταν… κυριολεκτικά ταράχτηκα και το μόνο που του είπα σχεδόν βουρκωμένη ήταν «Θέλω πολύ να το τραγουδήσω». Με άγγιξε βαθιά και έτσι νομίζω αγγίζει και τις ψυχές των ανθρώπων που το ακούν και το ανακαλύπτουν συνεχώς. Η «θάλασσα», όπως το λέω πια, έχει αγαπηθεί πολύ και αυτό επιβεβαιώνεται όχι μόνο μέσα από τα τόσα views στο youtube, αλλά και από τα σχόλια και τα μηνύματα που λαμβάνω καθημερινά εδώ και τρία χρόνια. Έχει πάρει πια το δικό του δρόμο και η χαρά μου είναι απερίγραπτη.

Η «Ερωτογραφία» είναι η τρίτη σου δισκογραφική δουλειά που μόλις κυκλοφόρησε. Πες μας για αυτό το νέο σου διαμάντι. Γιατί «Ερωτογραφία»;

Η «Ερωτογραφία» είναι το ταξίδι του συναισθήματός μας στον κόσμο του έρωτα, της αγάπης, της νοσταλγίας, της χαράς, της θλίψης, της προσμονής, της λαχτάρας... Ένας δίσκος πολυσυλλεκτικός συνθετικά και στιχουργικά που μου έδωσε την ευκαιρία, για ακόμα μια φορά, να μοιραστώ αλήθειες και συναισθήματα με τόσο αξιόλογους καλλιτέχνες: τη Βάσω Αλλαγιάννη σε στίχους του κύπριου στιχουργού Πόλυ Κυριάκου, το Στέφανο Λογοθέτη σε στίχους του Γιάννη Μαύρου, τον Μπάμπη Βαρθακούρη, τον Κώστα Φαλκώνη σε στίχους του Χρήστου Γ. Παπαδόπουλου, τον Πέτρο Συνοδινό σε στίχους του Νίκου Πετρόπουλου, το Σπύρο Πετρουλάκη, το Νίκο Πασσαλίδη και το Χάρη Καραπά σε στίχους του Στάθη Γιαννακόπουλου και το Σωτήρη Καστάνη σε στίχους της Βίκυς Αθανάτου. Η «Ερωτογραφία» εκδηλώνει την εξωστρεφή μου διάθεση και περιλαμβάνει από ήσυχες μπαλάντες και έντεχνα τραγούδια, μέχρι και πιο λαϊκά. Εύχομαι τα τραγούδια αυτού του δίσκου να εκφράσουν αυτούς που θα τα ακούσουν όσο και εμάς.

Μανώλης Μητσιάς, Χάρις Αλεξίου Μαρινέλλα, Αντώνης Ρέμος, Γιώργος Νταλάρας, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Κώστας Μακεδόνας, Γιάννης Μηλιώκας, Γιάννης Κούτρας και Δημήτρης Σταρόβας, Γιώτα Νέγκα, Σωκράτης Μάλαμας και άλλοι είναι μερικοί μόνο από τους ερμηνευτές με τους οποίους συνεργάστηκες. Σε βοήθησαν αυτές οι συνεργασίες; Είναι αναγκαίο για μια νέα και χαρισματική ερμηνεύτρια να βρεθεί δίπλα απο ονόματα όπως αυτά για να προχωρήσει με την καριέρα της;

Αισθάνομαι πολύ τυχερή που κατάφερα να βρεθώ δίπλα σε όλους αυτούς τους μεγάλους καλλιτέχνες και τις συνεργασίες αυτές τις έχω μέσα μου σαν φυλαχτό, γιατί από την καθεμιά αποκόμισα σπουδαία εφόδια που με βοήθησαν σε πιο γρήγορη και ουσιαστική εξέλιξη. Οι γνώσεις τους, η εμπειρία τους και όλα όσα έχουν αφήσει πίσω τους δεν μπορεί παρά μόνο προίκα να είναι για μας, τους νεότερους που βρίσκουμε ωραίες βάσεις, για να πατήσουμε και να χτίσουμε ο καθένας μας τη δική του καλλιτεχνική προσωπικότητα. Αναγκαίο είναι να υπάρχει προσωπικότητα και ειλικρίνεια απέναντι στο κοινό, είτε μέσα στις συνεργασίες, είτε στις προσωπικές παραστάσεις.

Ποια η σχέση σου με τη σύνθεση; Ποια η σχέση σου με τους στιχουργούς και τους συνθέτες; Πώς επιλέγεις τα τραγούδια, τα οποία αποφασίζεις να υποστηρίξεις και να εντάξεις στις δισκογραφικές σου δουλειές;

Ένας ακόμα τρόπος να εκφράζομαι είναι και αυτός. Είτε γράφοντας μουσική, είτε γράφοντας σκέψεις που μπορεί να εξελιχθούν και σε κάποιο στιχάκι. Είναι κάτι που δεν το καλώ, αλλά έρχεται αβίαστα, όταν το έχω ανάγκη και μου αρέσει να συμβαίνει μ’ αυτό τον τρόπο. Τη σχέση μου με τους στιχουργούς και τους συνθέτες θα την περιέγραφα ως σχέση λατρείας και αυτό γιατί οι στίχοι και οι μουσικές τους είναι η λύτρωση για τη δική μου ψυχή κάθε φορά. Γι’ αυτό και πάντα στην επιλογή των τραγουδιών με οδηγεί το ένστικτό μου και το φαντάζομαι όλο πριν ακόμα συμβεί.

Θα ήθελες να κάνεις κάποια συνεργασία με κάποιους μεγάλους συνθέτες ή στιχουργούς; Πιστεύεις ότι τα μεγαλύτερα ονόματα εμπιστεύονται νέους ερμηνευτές;

Πιστεύω πως υπάρχει αυτή η καλλιτεχνική εμπιστοσύνη ανάμεσα σε καταξιωμένους συνθέτες και στιχουργούς προς τους νέους ερμηνευτές, άλλωστε έχουν γίνει και πολλές τέτοιες συνεργασίες. Σε ό, τι αφορά εμένα, έχω ήδη συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα, έτσι όπως το εννοείς, και αισθάνομαι πάντα ιδιαίτερη τιμή και χαρά να μου εμπιστεύονται το πνευματικό τους έργο.

Παρακαλουθούμε τις ζωντανές σου εμφανίσεις τα τελευταία χρόνια σε όλη την Ελλάδα. Τι αποκομίζεις από όλη αυτή την εμπειρία;

Πριν από τρία χρόνια αισθάνθηκα πολύ έντονα την ανάγκη να κάνω τις δικές μου παραστάσεις, φτιάχνοντας ένα πρόγραμμα, όπως ακριβώς το ήθελα και το είχα φανταστεί. Ένα πρόγραμμα που να περιλαμβάνει τραγούδια από τις προσωπικές μου δισκογραφικές δουλειές, τραγούδια άλλων καλλιτεχνών που έχω «ζηλέψει» αλλά και κάποια τραγούδια που δεν ακούγονται τόσο συχνά, αλλά είναι σπουδαία κι έχω μεγάλη λαχτάρα να τραγουδάω ζωντανά.

Αυτή η ανάγκη με κινητοποίησε να φτιάξω μια μικρή ομάδα από αγαπημένους φίλους, υπέροχους ανθρώπους και εξαιρετικούς μουσικούς, το Μάριο Μούρμουρα, το Νίκο Πασσαλίδη, το Δήμο Πολυμέρη και τον Απόστολο Λιάγκα, οι οποίοι με συντροφεύουν στο όνειρο αυτό με διάθεση, μεράκι, χιούμορ και πάρα πολλή αγάπη. Κι έτσι πήραμε κυριολεκτικά τους δρόμους, ταξιδεύοντας από πόλη σε πόλη με σκοπό να μοιραστούμε τη μουσική μας.

Κάθε παράσταση είναι για μένα γιορτή. Μέσα απ’ τα προσωπικά μου live ελευθερώνομαι, γεμίζω τις μπαταρίες μου, ανακαλύπτω κι άλλες πτυχές του εαυτού μου, μεταμορφώνομαι, συνδέομαι άμεσα και ουσιαστικά με τόσους ανθρώπους, τους οποίους δεν θα είχα τη δυνατότητα να γνωρίσω διαφορετικά και η δική τους ανταπόκριση και θετική ενέργεια είναι για μένα κινητήριος δύναμη.

Ο πατέρας σου είναι φίλος και συνεργάτης σε όσα δημιουργικά πράγματα ετοιμάζεις αυτά τα χρόνια;

Χρησιμοποίησες πολύ εύστοχα τη λέξη «φίλος». Το ότι ασχολούμαστε και οι δύο με το ίδιο αντικείμενο μας έκανε μέσα στα χρόνια να αποκτήσουμε έναν άλλο κώδικα επικοινωνίας, ξεφεύγοντας από τη σχέση πατέρα-κόρης και αυτό μου αρέσει πολύ. Έχουμε συνεργαστεί στο παρελθόν σε ζωντανές παραστάσεις και είναι κάτι που συμβαίνει μέχρι σήμερα κατά καιρούς.

Όταν παίζουμε παρέα, η επικοινωνία που υπάρχει μεταξύ μας είναι σε άλλο επίπεδο, θα το περιέγραφα σαν ένα παιχνίδι, στο οποίο ξέρουμε τόσο καλά τις κινήσεις, γι’ αυτό και προσπαθούμε να κάνουμε συνεχώς την έκπληξη ο ένας στον άλλον σαν να μη θέλουμε να τελειώσει αυτή η παρτίδα. Είναι στο πλευρό μου, να με συμβουλεύει, όταν το έχω ανάγκη, πάντα διακριτικός, ο καλύτερος μου φίλος, ο πατέρας μου!