Ο ΧΑΡΗΣ ΕΧΕΙ ΕΠΙΤΥΧΕΙ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ, ΑΛΛΑ…

Η πολιτική των αριθμών δεν αλλάζει το βεβαρημένο κλίμα

Ο κ. Γεωργιάδης, δυστυχώς, δεν βλέπει και δεν ακούει ότι μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων κλείνουν ή φυτοζωούν, εργαζόμενοι παραμένουν άνεργοι επί μακρόν και η αγορά, το παζάρι στην καθομιλουμένη, στερείται ρευστότητας

Ο Υπουργός Οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης διαθέτει το χάρισμα του λόγου. Είναι εύγλωττος, έχει ευφράδεια και γενικά είναι τεκμηριωμένος. Μπορεί και διατυπώνει τις σκέψεις του.

Όμως, είναι και θα παραμείνει ένας πολιτικός καριέρας, που έχει χτίσει και επενδύσει την ανέλιξή του και το μέλλον του στην εποχή του Μνημονίου. Κανένας δεν αμφισβητεί τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν από το 2013 μέχρι και σήμερα για να βρει η οικονομία τα πόδια της, να γίνει μια νοικοκυρεμένη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών και να επαναφερθεί η εμπιστοσύνη στο χρηματοοικονομικό σύστημα.

Ο Χάρης Γεωργιάδης πιστώνεται με την επιτυχία του προγράμματος που επέβαλαν οι δανειστές και την έξοδο της Κύπρου από το Μνημόνιο. Ώς εδώ ο Υπουργός Οικονομικών επιτέλεσε ένα άξιο έργο, και ίσως να γραφτεί στην ιστορία ως ο πολιτικός προϊστάμενος του Υπουργείου Οικονομικών που οδήγησε την Κύπρο εκτός Μνημονίου. Η Κύπρος συμμάζεψε τα δημόσια οικονομικά της, στήριξε το χρηματοοικονομικό της σύστημα και έβγαλε τη χώρα στις διεθνείς αγορές.

Το επόμενο στοίχημα του Χάρη

Η ομιλία του προχθές την Παρασκευή ενώπιον της ολομέλειας της Βουλής, ως είθισται όταν κατατίθεται ο κρατικός προϋπολογισμός, επικεντρώθηκε στη βάση της πολιτικής που ακολούθησε τα τελευταία τρία χρόνια.

Ο Υπουργός έχει ένα άλλο μεγάλο στοίχημα, το οποίο είναι σίγουρος πως θα το κερδίσει. «Μας χωρίζουν 2 βαθμίδες από την επενδυτική απόσταση που πρέπει να διανύσουμε, αλλά σαφώς πιο μικρή από τις 12 βαθμίδες κάτω από την επενδυτική, σημείο στο οποίο είχαμε βρεθεί στην κορύφωση της κρίσης», είπε χαρακτηριστικά.
Κατά τον Υπουργό, «το δημόσιο χρέος ακολουθεί πτωτική πορεία, οι χρηματοδοτικές ανάγκες είναι διαχειρίσιμες και τα ρευστά διαθέσιμα είναι ικανοποιητικά. Η διάρκεια του χρέους έχει επιμηκυνθεί περαιτέρω και το κόστος δανεισμού του κυπριακού κράτους είναι στο χαμηλότερο σημείο που ήταν ποτέ, παρά το γεγονός ότι δεν έχουμε ακόμη πετύχει την επενδυτική βαθμίδα».

Είναι ξεκάθαρο και εμφανές ότι ο κ. Γεωργιάδης χτίζει και πάλι τη μελλοντική του πολιτική καριέρα στην επιτυχία του Μνημονίου.
Καμιά αναφορά για τις θυσίες του κυπριακού λαού, τη συνεισφορά των δημόσιων υπαλλήλων, τις εξαιρετικά μεγάλες θυσίες των ιδιωτικών υπαλλήλων και των αυτοτελώς εργαζομένων.

Ο κ. Γεωργιάδης, δυστυχώς, δεν βλέπει και δεν ακούει ότι μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων κλείνουν ή φυτοζωούν, εργαζόμενοι παραμένουν άνεργοι επί μακρόν και η αγορά, το παζάρι στην καθομιλουμένη, στερείται ρευστότητας. Δεν υπάρχει ρευστό, γιατί οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά έχουν στεγνώσει τους λογαριασμούς τους και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα χρηματοδοτούν με μεγάλη δυσκολία και με αυστηρούς όρους, υπό τις πιέσεις που δέχονται συνεχώς και τις συστάσεις της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου που συμμετέχει στο Ευρωσύστημα.

Έλλειψη οράματος

Δυστυχώς ο Χάρης Γεωργιάδης, εκφράζοντας την κυβερνητική πολιτική, εξακολουθεί να μην έχει όραμα. Το όραμά του ξεκινά και τελειώνει στη συνέχιση της πολιτικής του Μνημονίου, που δεν τελειώνει με όλα όσα υλοποιήθηκαν, αλλά συνεχίζεται με την ιδιωτικοποίηση της CYTA, η οποία, όπως εξήγησε, προνοεί την προοπτική έλευσης στρατηγικού συνεργάτη-επενδυτή, ο οποίος θα αναλάβει τη διεύθυνση και διαχείριση του οργανισμού, με τη διατήρηση του ιδιοκτησιακού ελέγχου από το κράτος.

Και βεβαίως με την ανάθεση της λειτουργίας του Κρατικού Λαχείου σε ιδιώτες επενδυτές. Ναι, αυτή είναι τελικά η πολιτική αποκρατικοποίησης των ημικρατικών οργανισμών, για την οποία δαπανήθηκαν εκατομμύρια λίρες σε ξένους εμπειρογνώμονες!

Ο Χάρης Γεωργιάδης είναι εύγλωττος και διαβασμένος. Όμως, αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν απολύτως πολίτη της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος βασανίζεται εδώ και καιρό από τις επιπτώσεις της χρηματοοικονομικής κρίσης. Δυστυχώς, ο Υπουργός Οικονομικών δεν είχε ούτε μια λέξη να πει στον βασανιζόμενο κυπριακό λαό.

Ο λαός περιμένει…

Γιατί ο λαός αναμένει απαντήσεις και λύσεις στα καθημερινά του προβλήματα. Και το καίριο του πρόβλημα εξακολουθεί να είναι η συρρίκνωση του μισθού του, που εξαντλείται το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα, η ακρίβια της ζωής, και η αναπλήρωση, τουλάχιστον ενός μέρους, από τις απώλειες που είχε και συνεχίζει να έχει.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν οι ειδικές κατηγορίες του λαού, οι κουρεμένοι, οι αξιόγραφοι κ.λπ.

Ο Χάρης Γεωργιάδης βλέπει την ανάπτυξη της κυπριακής οικονομίας μέσα από την υλοποίηση νέων αναπτυξιακών έργων, όπως η ανάπτυξη του μεγαλύτερου καζίνου στην Ευρώπη, μια κοινοπραξία ξένων και ντόπιων επενδυτών, η κατασκευή της σύγχρονης μαρίνας στην Αγία Νάπα, μια δεύτερη κοινοπραξία μεταξύ ενός μεγάλου αιγυπτιακού ομίλου με Κύπριους συνεργάτες και η επανέναρξη των πτήσεων των Κυπριακών Αερογραμμών, αυτή τη φορά ως θυγατρική μεγάλου ρωσικού ιδιωτικού αερομεταφορέα.

Πολύ σωστός. Βεβαίως όλα αυτά τρέχουν εκ των εξελίξεων και των αναγκών της οικονομίας όπως και τα ρεκόρ των εσόδων από τον τουρισμό, τα οποία βρίσκονται για τη νέα χρονιά επί ξυρού ακμής, λόγω του Brexit. Ενός Brexit που πλανάται απειλητικά ιδιαίτερα πάνω στην Κύπρο, που στηρίζει και ενισχύει το τουριστικό της ρεύμα από τη Βρετανία.

Η Κυβέρνηση και η κάθε κυβέρνηση τις τελευταίες δεκαετίες στερείται οράματος και στρατηγικής. Αλήθεια, ποιο είναι το οικονομικό μοντέλο της Κυβέρνησης για την επόμενη πενταετία, τα επόμενα δέκα χρόνια; Ποια είναι η στρατηγική που ακολουθεί, και ποιες οι δράσεις και οι ενέργειες για να την υλοποιήσει;

Οι… πελάτες των κομμάτων

O Yπουργός Οικονομικών ζήτησε από τα κοινοβουλευτικά κόμματα να κατευνάσουν τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους, και να δώσουν τη θετική ψήφο τους στη μεταρρύθμιση της δημόσιας υπηρεσίας, τις κυβερνητικές προτάσεις για τη μεταρρύθμιση του τομέα της υγείας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Είπε ο Χάρης Γεωργιάδης στην ομιλία του: «Θα ήταν αδιανόητο, εάν δεν τύγχανε στήριξης, ή εάν οδηγείτο από αναβολή σε αναβολή, μια πρόταση που επιχειρεί να θέσει ένα λογικό όριο στην αύξηση του μισθολογίου στον δημόσιο τομέα, με αποτέλεσμα να επιστρέφαμε στα παλιά, όταν αποδίδονταν αυξήσεις, προσαυξήσεις, επιδόματα και υπερωρίες και όταν γίνονταν προσλήψεις στο δημόσιο χωρίς κανένα όριο, χωρίς καμία συνάρτηση με τις επιδόσεις και τις αντοχές της οικονομίας.

Θα ήταν εξίσου παράλογο, εάν δεν διασφαλίζαμε την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση του υφιστάμενου προσωπικού, με έγκριση της πρότασης για την κινητικότητα στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Για να είναι εφικτή, μέσα από μια θεσμοθετημένη διαδικασία, η μετακίνηση προσωπικού από υπηρεσίες που έχουν πλεόνασμα σε υπηρεσίες που έχουν ανάγκες. Τέτοιες μεταρρυθμίσεις δεν σχετίζονται με την προώθηση καμίας κομματικής ατζέντας, αλλά σχετίζονται με τις επιταγές της κοινής λογικής και με όσα οι συμπολίτες μας αναμένουν και απαιτούν από όσους φέρουν την ευθύνη των αποφάσεων».

Η μεταρρύθμιση του Πετρίδη

Θα συμφωνούσα απόλυτα με τον κ. Γεωργιάδη. Όμως, ακόμη και ο ίδιος θα έπρεπε να αναζητήσει την αλήθεια των απανωτών καθυστερήσεων στην ψήφιση της μεταρρύθμισης που, εδώ και μήνες, προσπαθεί να περάσει ο Υφυπουργός παρά τω Προέδρω Κωνσταντίνος Πετρίδης, αλλού. Τι είναι εκείνο που κρατά πίσω τα κόμματα για να εγκρίνουν ένα εκσυγχρονιστικό πλαίσιο στη δημόσια υπηρεσία; Οι πελατειακές σχέσεις των κομμάτων, οι υποψίες ότι αποτελεί ένα κυβερνητικό τέχνασμα για να… βολευτούν οι αρεστοί του κυβερνώντος κόμματος, ή ακόμη και η αντίσταση της δημοσιοϋπαλληλικής οργάνωσης ΠΑΣΥΔΥ, που στην ουσία δεν επιθυμεί τη μεταρρύθμιση, γιατί θα διαταραχθούν… οι ισορροπίες.

Ο Υπουργός Οικονομικών καλεί τα κόμματα να δουν με σοβαρότητα το θέμα της αυτονόμησης των δημοσίων νοσηλευτηρίων. Είπε ο κ. Γεωργιάδης από το βήμα της ολομέλειας της Βουλής: «…δεν μπορεί πραγματικά να θεωρούμε ότι οι ανεπάρκειες στη δημόσια υγεία θα αντιμετωπιστούν μόνο με προσλήψεις και αυξήσεις, χωρίς να επιχειρηθούν ταυτόχρονα βαθιές τομές στον τρόπο λειτουργίας των νοσοκομείων και εάν δεν μετατραπούν τα νοσοκομεία σε διοικητικά, οικονομικά και επιστημονικά αυτόνομους οργανισμούς, με συμμόρφωση σε αξιόπιστους δείκτες ποιότητας. Εάν δεν προηγηθεί η πραγματική και αποτελεσματική αυτονόμηση των νοσοκομείων, ούτε βελτίωση στο επίπεδο των υπηρεσιών υγείας μπορεί να επιτευχθεί, ούτε ΓεΣΥ μπορεί να εφαρμοστεί, αλλά ούτε και η οικονομική βιωσιμότητα του όποιου συστήματος υγείας μπορεί να διασφαλιστεί».

Ο Χάρης Γεωργιάδης καταβάλλει προσπάθειες να πείσει για κάτι που ούτε και ο ίδιος πιστεύει. Διότι ο Υπουργός Οικονομικών ξέρει πως η βιωσιμότητα του Γενικού Σχεδίου δεν είναι δυνατή, υπό τις σημερινές συνθήκες. Και βεβαίως η Κυβέρνηση δεν τολμά να πει στον λαό, σε όλους όσοι θα συνεισφέρουν στο νέο και ευφάνταστο Σχέδιο Υγείας, πόσα θα πληρώσουν. Γιατί Σχέδιο δεν θα υπάρξει ποτέ, εάν ο κάθε συνεισφορέας που θα συμμετέχει σε αυτό δεν είναι έτοιμος να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Οι παραχωρήσεις

Ο Υπουργός, επίσης, προσδοκεί σε αυτονόμηση των δημόσιων νοσηλευτηρίων, χωρίς να είναι ο ίδιος σε θέση να κάνει ορισμένες παραχωρήσεις προς τους εργαζόμενους, για να αποδεχθούν την απόσπασή τους στους αυτόνομους οργανισμούς.

Ο Χάρης Γεωργιάδης θεωρείται επιτυχημένος Υπουργός, ο Υπουργός του Μνημονίου. Ένα Μνημόνιο που, για μένα προσωπικά, κατάφερε, με όλα τα κακά και τα δύσκολα, να κρατήσει τουλάχιστον πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας την οικονομία και το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Όμως, η οικονομία θέλει ζωή, θέλει ανάπτυξη, θέλει κίνητρα.

Όπως είπε και ο Αμερικανός Πρόεδρος Φραγκλίνος Ρούζβελτ, «το σημάδι της προόδου μας δεν είναι αν προσθέτουμε περισσότερα στην αφθονία αυτών που έχουν πολλά, αλλά αν δίνουμε αρκετά σε αυτούς που έχουν λίγα». Και δυστυχώς ο Χάρης Γεωργιάδης παρέμεινε στην πολιτική των αριθμών και της υλοποίησης των μέτρων που, υπό τις περιστάσεις και με τις σημερινές συνθήκες της οικονομίας, δεν θα φέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Τουναντίον, θα επιδεινώσουν το ήδη βεβαρημένο κλίμα…