Ο ΛΕΜΕΣΙΑΝΟΣ ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΜΕ ΤΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Λίγο πριν από την ολοκλήρωση των σπουδών του, ένα ατύχημα, εργατικό, αποτέλεσε την αιτία για να καθηλωθεί σε αναπηρικό καροτσάκι, το οποίο, όμως, δεν κατάφερε σε καμία περίπτωση να σταθεί εμπόδιο στον δρόμο του

Σήμερα ο Γιώργος, χωρίς υπερβολή, κάνει πράγματα που οι αρτιμελείς δεν έχουν τη δύναμη να πράξουν ή και δεν επιχειρούν. Ειδικότερα, τα τελευταία τέσσερα χρόνια κάνει πράγματα ριψοκίνδυνα και επικίνδυνα, με στόχο να δείξει σε όλους πως, όταν υπάρχει θέληση, όλα μπορούν να γίνουν

Το πρώτο μεγάλο του εγχείρημα, για το οποίο απέσπασε και πάλι πολύ καλά και θετικά σχόλια, ενώ αρκετοί θαύμασαν το θάρρος, το πείσμα και τη θέλησή του για ζωή, ήταν η αναρρίχησή του στο Στρατόπεδο Στέλιου Μαυρομμάτη στο Σταυροβούνι

«Τα μηνύματα που στέλνω μέσα από όσα κάνω δεν αφορούν μόνο τα άτομα με αναπηρίες, αλλά γενικά όλο τον κόσμο, κι ειδικά αυτούς οι οποίοι, νομιζόμενοι ότι έχουν προβλήματα ενώ δεν έχουν στην ουσία, μιζεριάζουν και δεν κάνουν τίποτα λόγω των ‘προβλημάτων’»

Γιώργος Τίρρης. Ένα όνομα και μία προσωπικότητα γνωστή ανά το παγκύπριο, το πανελλήνιο, αλλά κι ακόμη πιο πέρα. Κι αυτό, γιατί έχει καταφέρει με την αποφασιστικότητα, την αγωνιστικότητα, τη μαχητικότητά του, αλλά κυρίως με τη θέλησή του για ζωή, να στείλει δυνατά μηνύματα σε πολλούς. Μία προσωπικότητα σαν κι αυτή του Γιώργου δεν θα μπορούσε να λείπει από τον κατάλογο των δεκάδων μαχητών που ανέδειξε η στήλη μας, η οποία σήμερα συμπληρώνει έξι μήνες ζωής.

Μάλιστα, μπορώ να παραδεχτώ πως, ακόμα και πριν ξεκινήσω την παρούσα στήλη, ήθελα μία μέρα να αναδείξω την προσωπικότητα και το προφίλ του Γιώργου και να που σήμερα μου δίνεται αυτή η ευκαιρία. Θα ήθελα επί τη ευκαιρία να τον ευχαριστώ μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου που, πρωτίστως, δέχθηκε την πρόσκλησή μου και, κατά δεύτερον, για τα όσα είπαμε, τα οποία θα καταγράψω στις παρακάτω παραγράφους.

Το προφίλ του

Ο Γιώργος Τίρρης, για όσους φυσικά δεν το γνωρίζουν, γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 29 Ιουνίου του 1988, κι από πολύ νωρίς άρχισε την ενασχόλησή του με τη γυμναστική. Αυτή του η αγάπη για τη γυμναστική τον οδήγησε κατά τη στρατιωτική του θητεία να υπηρετήσει στις Ειδικές Δυνάμεις -ήταν καταδρομέας και υπηρέτησε στην 31ΜΚ, αποδεικνύοντας επί καθημερινής βάσεως σε όλους πως δεν εντάχθηκε σε αυτές τυχαία. Μάλιστα, αρκετοί ήταν αυτοί που, χωρίς υπερβολή, ζήλευαν τη δύναμή του και τις πολύ καλές επιδόσεις του, αφού ξεπερνούσε, σε αρκετές περιπτώσεις, και τον ίδιο του τον εαυτό.

Ολοκληρώνοντας τη στρατιωτική του θητεία ξεκίνησε τις σπουδές. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων. Όμως, λίγο πριν από την ολοκλήρωση των σπουδών του, ένα ατύχημα, εργατικό, αποτέλεσε την αιτία για να καθηλωθεί σε αναπηρικό καροτσάκι, το οποίο, όμως, δεν κατάφερε σε καμία περίπτωση να σταθεί εμπόδιο στον δρόμο του και να του στερήσει το αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός από εμάς να βάζει στόχους, να βλέπει το μέλλον με αισιοδοξία και να κάνει όνειρα.

Το ατύχημα

Όπως μας ανέφερε, το ατύχημα έγινε το 2010. Ενώ βρισκόταν για εργασία σε ανεγειρόμενη οικοδομή, έπεσε από ύψος δύο ορόφων με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά. Από την πτώση κτύπησε στη σπονδυλική στήλη και σε άλλα σημεία του σώματός του, τραύματα τα οποία, ωστόσο, δεν ήταν τόσο σοβαρά. Το τραύμα, όμως, στη σπονδυλική στήλη ήταν τέτοιο που τον καθήλωσε στο αναπηρικό καροτσάκι. Στο νοσοκομείο ο Γιώργος έμεινε αρκετό καιρό και αντιλήφθηκε από μόνος του, σχετικά νωρίς, το πρόβλημά του. Δηλαδή, ότι η πτώση από τέτοιο ύψος θα τον καθήλωνε στο αναπηρικό.

«Το μελέτησα από μόνος μου και κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Δυστυχώς, το χειρότερο σενάριο που πέρασε από το μυαλό μου επιβεβαιώθηκε κι από τους γιατρούς», προσθέτει, παραδεχόμενος ότι αρχικά για τον ίδιο η όλη κατάσταση ήταν ένα μεγάλο σοκ και τον διακατείχε ένα πολύ αρνητικό συναίσθημα, το οποίο, όπως τονίζει, ευτυχώς, δεν κράτησε για αρκετό καιρό.

«Συνειδητοποίησα την κατάσταση και συμβιβάστηκα με αυτήν αρκετά γρήγορα, μπορώ να πω. Δεν άφησα το πρόβλημα, την εξέλιξη αυτή να με επηρεάσει περισσότερο ή να με πάρει από κάτω. Μπορώ να πω ότι προσαρμόστηκα στη νέα μου ζωή αρκετά εύκολα και συνέχισα να κάνω ό,τι έκανα και πριν από την αναπηρία, με τη διαφορά ότι κάθομαι πάνω σε αναπηρικό καροτσάκι και δεν κινώ τα κάτω άκρα», συνεχίζει.

Η ενασχόληση με τη γυμναστική και το body building

Σήμερα ο Γιώργος, χωρίς υπερβολή, κάνει πράγματα που οι αρτιμελείς δεν έχουν τη δύναμη να πράξουν ή και δεν επιχειρούν. Ειδικότερα, τα τελευταία τέσσερα χρόνια κάνει πράγματα ριψοκίνδυνα και επικίνδυνα με στόχο να δείξει σε όλους πως, όταν υπάρχει θέληση, όλα μπορούν να γίνουν. «Όταν επιθυμείς, θέλεις κάτι, κανείς και τίποτα δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στον δρόμο σου, φτάνει να το πάρεις εσύ απόφαση. Να το πάρεις απόφαση και να πεις σήμερα θα κάνω αυτό, όσο ριψοκίνδυνο κι αν είναι, και θα το πετύχω.

Καθημερινά βάζει νέους στόχους τους οποίους εκπληρώνει», λέει με νόημα, σημειώνοντας πως ξεκίνησε body building συμμετέχοντας σε αγώνες, δημιουργώντας έτσι και σχετική κατηγορία στην Κύπρο. Μάλιστα, κατά τις συμμετοχές του έχει αποσπάσει πολύ καλά σχόλια. «Το body building μού άρεσε ανέκαθεν, ενώ ένας από τους λόγους που κατεβήκαμε πριν από δύο χρόνια στους αγώνες ήταν γιατί δεν υπήρχε κατηγορία wheel chair στην Κύπρο. Ανοίγοντας τη συγκεκριμένη κατηγορία, σκεφτήκαμε ότι θα ενθαρρύνουμε κι άλλα άτομα και πιστεύω πως τα καταφέραμε», προσθέτει.

Τα ριψοκίνδυνα εγχειρήματά του

Πέραν όμως του body building, ο Γιώργος, λόγω και της έντονης ενασχόλησής του με τη γυμναστική -για την ιστορία, γυμνάζεται τα τελευταία χρόνια κατά μέσο όρο μια ώρα την ημέρα, ενώ με το body building ασχολείται συστηματικά τα τελευταία τρία με τέσσερα χρόνια- επιχειρεί και μεγάλα πράγματα. Το πρώτο μεγάλο του εγχείρημα, για το οποίο απέσπασε και πάλι πολύ καλά και θετικά σχόλια, ενώ αρκετοί θαύμασαν το θάρρος, το πείσμα και τη θέλησή του για ζωή, ήταν η αναρρίχησή του στο Στρατόπεδο Στέλιου Μαυρομμάτη στο Σταυροβούνι όπου, με τη βοήθεια των Μόνιμων Στελεχών της Εθνικής Φρουράς, ανέβηκε στον Πύργο Εκπαίδευσης των καταδρομών ύψους 30 μέτρων και καταρριχήθηκε.

Σημειώνεται πως από τον εν λόγω Πύργο αναρριχήθηκε και καταρριχήθηκε πάμπολλες φορές κατά τη στρατιωτική του θητεία. Με αυτό του το εγχείρημα έδειξε σε όλους ότι αυτό που έκανε κατά τη θητεία του στον στρατό και στις ειδικές δυνάμεις μπορούσε και μπορεί να το κάνει και σήμερα, με τη μόνη διαφορά ότι συνοδεύεται σε αυτή την προσπάθεια από το αμαξίδιό του.

Μετά την πιο πάνω επιτυχή προσπάθειά του, ακολούθησε η πτώση με αλεξίπτωτο από τα δέκα χιλιάδες πόδια και ορειβασία στον Όλυμπο. Και για τις τρεις αυτές του προσπάθειες έχει να λέει τα καλύτερα, ενώ για καθεμία ξεχωριστά μπορεί να διηγηθεί και διαφορετική ιστορία, για το πώς έζησε την εμπειρία, τι πιθανότατα τον φόβισε, κ.ά.

Έπονται κι άλλα

Ερωτηθείς, πάντως, για τον επόμενο στόχο, ο Γιώργος δεν θέλησε να υπεισέλθει σε περαιτέρω λεπτομέρειες, αρκούμενος να μας τονίσει πως θα είναι surprise, όπως και τα προηγούμενα εγχειρήματά του. «Αυτήν τη στιγμή μελετώ πολλά πράγματα και δεν έχω αποφασίσει, για την ώρα, τι θα κάνω στο επόμενο διάστημα. Σίγουρα θα είναι κάτι διαφορετικό από τις προηγούμενες φορές και θα στοχεύει και πάλι να στείλει το μήνυμα ότι, άμα θέλεις κάτι μπορείς να το κάνεις, φτάνει -όπως είπα και πριν- να το αποφασίσεις.

»Για το νέο εγχείρημα ή τα νέα μου εγχειρήματα έχω ήδη ξεκινήσει τις σχετικές μελέτες και σύντομα, ελπίζω, να μπορώ να υλοποιήσω τους νέους μου στόχους. Είμαι ένα ανήσυχο πνεύμα, δεν μπορώ να καθίσω έναν τόπο. Είμαι και θα συνεχίσω να είμαι δραστήριος, γιατί δεν θέλω το αναπηρικό καροτσάκι να σταθεί εμπόδιο στο να συνεχίσω να ζω, να θέτω στόχους και να τους υλοποιώ», συμπληρώνει.

Ο Απόλλων Λεμεσού

Αξίζει, εξάλλου, να αναφερθεί πως, πέραν του γυμναστηρίου επί καθημερινής βάσεως, ο Γιώργος ασχολείται και με το Crossfit, ενώ συμμετέχει και στην ομάδα μπάσκετ με αμαξίδιο του Απόλλωνα Λεμεσού, για την οποία μας είπε τα καλύτερα.

«Είμαστε δυνατή ομάδα, πιστεύω, και στοχεύουμε να παίξουμε στο ελληνικό πρωτάθλημα. Θέλουμε να ξεπεράσουμε τα όρια της Λεμεσού και της Κύπρου. Θέλουμε να ακουστεί το όνομα της ομάδας μας παντού. Είμαστε μία νεοσύστατη μεν ομάδα, αλλά αρκετά δυνατή, που μπορεί να σταθεί επάξια απέναντι σε οποιονδήποτε αντίπαλο και να ‘χει πολλές επιτυχίες. Κι αυτό δεν το λέω για να περηφανευτώ, ούτε για να δείξω ότι δεν υπάρχει καλύτερός μας. Αυτή είναι η άποψή μας.

»Επενδύουμε στην ομάδα μας, πιστεύουμε στις δυνατότητες και τις δυνάμεις μας, βάζουμε στόχους, υψηλούς αρκετά αλλά όχι ακατόρθωτους, και πιστεύουμε πως μπορούμε να τους πετύχουμε, να τους υλοποιήσουμε. Κι αυτή μας η άποψη, θέση, εδράζεται σε αυτό που έχω ήδη ξαναπεί, πως όταν υπάρχει θέληση κι αποφασιστικότητα όλα μπορούν να γίνουν, ακόμη και αυτά που φαντάζουν ακατόρθωτα», τονίζει.

Τα μηνύματα ζωής

Ολοκληρώνοντας τη συνομιλία μας, ο Γιώργος, όπως και όλοι οι προηγούμενοι μαχητές που αναδείξαμε μέσω της στήλης, θέλησε να στείλει τα δικά του μηνύματα σε όλους όσοι θα διαβάσουν σήμερα το παρόν άρθρο.

«Τα μηνύματα που στέλνω μέσα από όσα κάνω δεν αφορούν μόνο τα άτομα με αναπηρίες, αλλά γενικά όλο τον κόσμο, κι ειδικά αυτούς οι οποίοι, νομιζόμενοι ότι έχουν προβλήματα ενώ δεν έχουν στην ουσία, μιζεριάζουν και δεν κάνουν τίποτα λόγω των ‘προβλημάτων’.

»Το πρώτο και το κύριο μήνυμά μου είναι πως ό,τι κι αν έχει ένας άνθρωπος, ό,τι κι αν αντιμετωπίζει στη ζωή του, ανεξαρτήτως αναπηρίας ή σοβαρού προβλήματος υγείας ή οτιδήποτε άλλου, όλα μπορούν να γίνουν. Πρέπει να αγαπάμε τη ζωή μας και να παλεύουμε γι’ αυτήν. Είναι ό,τι πολυτιμότερο έχουμε κι είναι κρίμα για οτιδήποτε να την αφήνουμε να κυλά απλά, χωρίς να κάνουμε όνειρα, να θέτουμε στόχους και να παλεύουμε για να τη βελτιώσουμε.

»Εκτός τούτου, είναι και τόσο μικρή που πρέπει να τη χαιρόμαστε και να μην την αφήνουμε να φεύγει έτσι και να χάνεται. Πρέπει, επίσης, να έχουμε κατά νουν πως ό,τι αφήνεις για μετά, με το πέρασμα του χρόνου ίσως να μην μπορείς να το κάνεις και, εκ των υστέρων, να κάθεσαι και να λες ότι δεν το έκανες όταν μπορούσες. Θέλω να πω ακόμη πως δεν πρέπει κανείς να τα βάζει κάτω.

»Πρέπει να ‘χουμε όλοι μας πίστη στις δυνατότητές μας κι όλα μπορούν να γίνουν. Όπως έχω ήδη αναφέρει και το πιστεύω ακράδαντα, αποδεικνύοντάς το καθημερινά πλέον, άμα θες κάτι τόσο πολύ, πραγματικά, τίποτα μα τίποτα δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στον δρόμο σου και να μην το πράξεις. Φτάνει να έχεις τη θέληση. Φτάνει να πεις ‘ναι, μπορώ να το κάνω’ και ‘θα το κάνω’. Μόνο έτσι μπορείς να πετύχεις κάτι. Αν το αφήσεις για μετά ή δεν πιστέψεις ότι μπορείς να το κάνεις, το μόνο που θα καταφέρεις είναι απλά να μην το κάνεις ποτέ», καταλήγει.