ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΥΗΣΟΥΝ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΝΕΑΡΟΚΟΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Η παράδοση του τόπου μας είναι μέρος της ζωής της πια. Αν και μόλις 26 χρονών, η Μαρία Σάββα έβαλε στόχο να μην αφήσει την πολιτιστική μας κληρονομιά να χαθεί στο πέρασμα των χρόνων
Από μικρή μού άρεσε να μελετώ την παράδοση. Οι γονείς μου ανήκαν και οι δύο σε χορευτικά συγκροτήματα και τους παρακολουθούσα συνέχεια
Εδώ και οκτώ περίπου χρόνια διδάσκω παραδοσιακούς χορούς με την ιδιαιτερότητα του αυθόρμητου και του αυτοσχεδιασμού. Δηλαδή μαθαίνουμε τα βασικά βήματα, αλλά δεν μαθαίνουμε συγκεκριμένη χορογραφία
Το ταλέντο της Μαρία Σάββα αλλά και η αγάπη της για την παραδοσιακή μουσική συνάντησε το ταλέντο και το πάθος άλλων κοριτσιών και μαζί δημιούργησαν το μουσικό συγκρότημα «Κορασίδες»
Οι «Κορασίδες» συχνάζουν σε διάφορες εκδηλώσεις, που έχουν να κάνουν με την παράδοση και όχι μόνο
Όλοι κάθονταν στα τραπέζια και απολάμβαναν το εορταστικό γεύμα της βάφτισης του μικρού Γιώργου. Ο καθένας συνομιλούσε με τον διπλανό του, γελούσε, σχολίαζε. Τα ίδια γεγονότα όπως κάθε άλλη φορά, διαφορετικοί οι πρωταγωνιστές. Ξάφνου κάποιες γρήγορες κινήσεις άλλαξαν το σκηνικό. Τρία νεαρά κορίτσια μετέφεραν μικρόφωνα, σταντς, τουμπερλέκια, αρμόνια και κάτι σαν ξυλόφωνο - έτσι το είδα εγώ τουλάχιστον.
Σε λίγα λεπτά τα τρία κορίτσια ήταν πίσω από κάθε όργανο και ο ήχος από το τουμπερλέκι αναστάτωσε ευχάριστα τη συνεστίαση. Ο ήχος από τα κρουστά, το σαντούρι -που εγώ εξέλαβα ως ξυλόφωνο- το αρμόνιο σε συνδυασμό με την κρυστάλλινη φωνή αηδονιού που είχαν οι κοπέλες, έκαναν τους μεγαλύτερους να δακρύσουν από συγκίνηση και τους νεαρότερους να αναριγήσουν!
Οι παραδοσιακές μελωδίες από Κύπρο και Ελλάδα κατάφεραν να τραβήξουν το ενδιαφέρον και του τελευταίου καλεσμένου! Το νεαρό των κοριτσιών και η εμπειρία τους στα κρουστά μού τράβηξε το ενδιαφέρον. Λατρεύω να γνωρίζω άτομα που επιλέγουν να είναι απλώς διαφορετικοί από το σύνολο. Που δεν τοποθετούνται στα καλούπια του κοινωνικού όλου και συνειδητά κάνουν αυτό που πραγματικά τους αρέσει. Επίσης ενθουσιάζομαι όταν γνωρίζω νεαρά πρόσωπα που αγαπούν την παράδοση και το παρελθόν αυτού του πολύπαθου τόπου.
Οι περισσότεροι από εμάς σκύβουμε με ενδιαφέρον στη μελέτη της κοινωνικής και όχι μόνο ιστορίας του τόπου μας, είτε από απλή περιέργεια είτε από αγάπη στην παράδοση. Όμως η Μαρία Σάββα και πολλοί άλλοι νεαροί, όχι μόνο μελέτησαν λαογραφικά, ιστορικά, μουσικά, παραδοσιακά την Κύπρο μας, αλλά κατάφεραν να κάνουν την παράδοση βίωμά τους και προσπαθούν να μυήσουν όλο και περισσότερο νεαρόκοσμο στην αγάπη της παράδοσης!
Το πρωί προγραμματίστρια το βράδυ χοροδιδάσκαλος
Η Μαρία Σάββα, αν και μόλις 26 ετών, εδώ και οκτώ χρόνια διδάσκει παραδοσιακούς χορούς σε μικρότερα παιδιά. Από την τρυφερή ηλικία των εννέα ετών η ίδια ζήτησε να μάθει παραδοσιακούς χορούς. «Από μικρή μού άρεσε να μελετώ την παράδοση. Οι γονείς μου ανήκαν και οι δύο σε χορευτικά συγκροτήματα και τους παρακολουθούσα συνέχεια. Σιγά-σιγά αυτή η αγάπη τους για την παράδοση, τα ήθη και τα έθιμά μας, μεταφέρθηκε και σε μένα. Άρχισα δειλά-δειλά τα μαθήματα παραδοσιακών χορών στο Πολιτιστικό Εργαστήρι Αγίων Ομολογητών και μάλιστα μου άρεσαν πολύ περισσότερο αυτά από άλλα μαθήματα που πήγαινα ως παιδί».
Το παιδί μπήκε στην εφηβεία αλλά η αναζήτηση στο παρελθόν δεν σταμάτησε ποτέ. Το επόμενό της βήμα ήταν να μάθει μουσικά όργανα. Ξεκίνησε με το αρμόνιο, αλλά δεν της αρκούσε. Παράλληλα με τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, στο Τμήμα Πληροφορικής, προχώρησε στην εκμάθηση παραδοσιακών κρουστών όπως τουμπερλέκι, νταούλι, ρεκ.
«Δεν ήταν εύκολο να έρθω σε επαφή με όλα αυτά που μου κινούσαν το ενδιαφέρον. Στην Κύπρο δεν έχουμε πολλούς δασκάλους των συγκεκριμένων ειδών μουσικής, αλλά και ούτε κατασκευαστές. Στο πολιτιστικό εργαστήρι που ήμουν με βοήθησαν πολύ οι δάσκαλοί μου. Αυτό που ήθελα να μάθω το πέτυχα». Το να αποκτήσει το δικό της τουμπερλέκι ήταν ένα όνειρο ζωής, που πραγματοποιήθηκε σχετικά πρόσφατα. Επόμενός της στόχος, να ολοκληρώσει την πολυπόθητη συλλογή παραδοσιακών κρουστών. Με την ενηλικίωσή της ήρθε και η πρόταση για να διδάσκει στα μικρότερα παιδάκια και όχι μόνο.
«Εδώ και οκτώ περίπου χρόνια διδάσκω παραδοσιακούς χορούς με την ιδιαιτερότητα του αυθόρμητου και του αυτοσχεδιασμού. Δηλαδή μαθαίνουμε τα βασικά βήματα αλλά δεν μαθαίνουμε με συγκεκριμένη χορογραφία. Ο λόγος είναι απλός. Δεν θέλουμε να χαθεί ο αυθορμητισμός, η δημιουργικότητα και η προσωπικότητα των παιδιών. Ο χορός είναι έκφραση και ο καθένας μπορεί να δώσει κάτι στον χορό του».
Οι «Κορασίδες» και η ιδέα γι' ακόμη ένα συγκρότημα
Το ταλέντο της αλλά και η αγάπη της για την παραδοσιακή μουσική συνάντησαν το ταλέντο και το πάθος άλλων κοριτσιών και μαζί δημιούργησαν το μουσικό συγκρότημα «Κορασίδες». Οι «Κορασίδες» συχνάζουν σε διάφορες εκδηλώσεις που έχουν να κάνουν με την παράδοση και όχι μόνο. Όσοι τις ακούν, έχουν να λένε τα καλύτερα λόγια και ήδη έχουν γίνει γνωστές στο κοινό που εκτιμά το μουσικό είδος που υπηρετούν. Τραγούδια από Μικρά Ασία, Θράκη, Κύπρο, Δωδεκάνησα, Καππαδοκία είναι μέσα στο ρεπερτόριό τους.
«Υπάρχει η σκέψη και για τη δημιουργία ενός άλλου συγκροτήματος μαζί με δυο άλλα κορίτσια που προαναφέραμε στην αρχή της κουβέντας μας, τη Μαρία Κυπριανού που παίζει κλαρίνο και τη Βερόνικα Αλωνεύτη, που τραγουδά και παίζει σαντούρι». Όπως μας είπε η Μαρία Σάββα, υπάρχουν πολλά παραδοσιακά συγκροτήματα τα οποία απαρτίζουν νεαρά άτομα, αλλά δεν είναι γνωστά στο ευρύ κοινό.
«Για να φανταστείς η Βερόνικα είναι μέλος και στο συγκρότημα "ΣΑΝΤΟΥΤΟ" και στο "Sandy Brour". Συμμετέχουμε σε διάφορες εκδηλώσεις, όπου μας καλούν αλλά και μπορεί να μας καλέσουν διάφοροι φίλοι και γνωστοί για να ντύσουμε μουσικά δικές τους εκδηλώσεις». Αν και το πρωί δουλεύει κανονικά ως προγραμματίστρια σε ιδιωτική εταιρεία, η Μαρία δεν σκοπεύει να αφήσει ποτέ τη μεγάλη της αγάπη.
«Μπορεί να δουλεύω από το πρωί μέχρι το βράδυ, αλλά είναι αυτό που αγαπώ και δεν νιώθω ότι δουλεύω». Η πολύχρονη έρευνά της, που ξεκίνησε από τις ιστορίες και τα τσαττιστά των παππούδων της και επεκτάθηκε στο φωτογραφικό υλικό που βρήκε στην κατοχή τους, θέλει να το μοιραστεί με τους πιο μικρούς, ώστε να καταφέρουμε όλοι να διατηρήσουμε ολοζώντανη την παράδοσή μας.
