Εκθέσεις που εκθέτουν
…………………………
«Οὐ δεῖ σ᾽ ἔχειν τὰ μὴ σά». «Δεν είναι σωστό να έχεις ό,τι δεν σου ανήκει». Aπό τους «Επιτρέποντες» του Μενάνδρου. Δάος.
-------------------------------
Η συνθηκολόγηση
Διαβρωτική πολιορκία
στην ισοθάλασση πολιτεία σου
σε δυναστεύουν ακόμα
οι γραφιάδες, οι πόρνες
οι ιεροκήρυκες
και συ ονειρεύεσαι πάντα
μια επική συνθηκολόγηση
στις διαστάσεις του Δούρειου Ίππου.
Τζένη Μαστοράκη, «Τα Διόδια», σελ. 40. ΚΕΔΡΟΣ, 1971.
…………………………………………….
Χάσαμε τον λογαριασμό. Από τη στιγμή που διαγνώστηκε η νόσος και η υγεία οικουρεί, ανασύρθηκε το ΓΕΣΥ και βγήκαν τα σπαθιά από τα θηκάρια σε κάθε Οργάνωση, που έδειξε πως πίσω από την καθεμιά υπάρχει μια Επιτροπή με δικά της πορίσματα εν πολλοίς αλληλοσυγκρουόμενα αλλά κυρίως άπορα (μονόδρομα). Οι Τράπεζες ήταν οι πρώτες στην παραγγελία εκθέσεων με δικές τους, διεθνείς κυρίως, επιτροπές, για τα Χρηματοπιστωτικά, με αποτελέσματα που ανακοινώνονταν και αναλύονταν στις μεσημεριανές εκπομπές της τηλεόρασης διά (τόσον) μακρόν, που δεν καθόσουν ίσαμε το τέλος και τα πορίσματα.
Για την Τοπική Αυτοδιοίκηση πάλιν χρόνια τώρα που διάβαζα κάτι εκθέσεις που είχαν ανατεθεί εδώ και κάμποσα χρόνια (στην ελληνική έκθεση αναφέρομαι) αλλά επανανέθεσαν άλλη μία, πιο πρόσφατα, και για να αποφασιστεί (εκ νέου) το πρόδηλο ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση - που άρχισε να απλώνεται οκταποειδώς με πλοκάμια που καλύπτουν κάθε γειτονιά και οικισμό, θα έπρεπε τώρα να «συμπυκνωθεί»… και ώσπου να γίνει αυτό που λέγεται «μεταρρύθμιση», ας αναβληθούν και οι εκλογές που ορίστηκαν, ήδη, με τις πιο… γραφικές νέες δικαιολογίες που οι αντίθετές τους ακριβώς εξηγούνταν δύο εβδομάδες πριν με την ίδια ανεμελιά από τον ίδιο υπουργό, τώρα: να γίνουν πρώτα οι αλλαγές και έχει ο Θεός. Μπορεί και να το ζήτησε «η άλλη πλευρά», που όλο ζητά από τους «απ' εδώ» συνομιλητές διάφορα ρουσφέτια, που η απ' εδώ πλευρά τρέχει «σαν τα καμηλιά» να ικανοποιήσει…
Επιτροπές και… οπές
Οι Επιτροπές είναι οι… οπές μέσα από τις οποίες διαρρέει η προσωπική ευθύνη, η πολιτική ευθύνη, η ποινική ευθύνη του καθ’ ύλην αρμοδίου λειτουργού, του κράτους/της οργάνωσης/ του δημαρχείου για κάθε ανεπάρκεια, καθυστέρηση και λανθασμένη τελική απόφαση. Οι Επιτροπές είναι ο πολλαπλασιαστής της ίδιας Εξουσίας που απλώνεται σαν μετάσταση ανάμεσα στα κατώτερα δώματα του λαού χωρίς όμως να 'ναι λαός, προάγοντας και χρήζοντας τα μέλη της ως ειδήμονες και ειδικούς, έτσι που α) να φαίνεται ότι η δημοκρατία λειτουργεί απλώς λόγω αριθμών εμπλεκομένων προσώπων, β) ότι η διαδικασία είναι στα πλέον κατάλληλα χέρια και γ) ότι μια κάποια κίνηση προς διευθέτηση του προβλήματος έχει τεθεί σε λειτουργία.
Η πολυφωνία του Ενός
Είναι πασιφανές, ένεκα και του περιορισμένου κυπριακού περιβάλλοντος, ότι τα πρόσωπα που απαρτίζουν τις διάφορες κοινωνικές επιτροπές είναι εκλελεγμένα από τον Έναν, τον ίδιον κρατικόν άρχονταν, ή τον πιο κάτω ή τον… πέριξ του (άνδρα, γυναίκα, γαμβρόν, συμπέθερον, υιόν, κουμπάρον) που επελέγη πάλι από τον Έναν, λόγω αίματος, αγχιστείας ή συχνά άλλης συνεύρεσης, ή εστί μεθερμηνευομένη και ως… ιδεολογία/αξιοκρατία/ αριστεία. Η επαρχιώτικη «δημοκρατία» αυτού του είδους, με επιτροπές ιδικών μας ειδικών και ειδημόνων, προσομοιάζει «δημοκρατική» ενώ είναι απόλυτα απολυταρχική και μονολιθική.
Το σημαντικότερον είναι ότι η Εξουσία ανατίθεται με τα δικά της μετεικάσματα, αυτά της ίδιας, κεντρικής και μίας Εξουσίας, άλλοτε ως προέδρου ή ως Γ.Γ., υπουργού, δημάρχου/ δημοτικού συμβουλίου/ ΔΣ/κομματικού στελέχους και ΜΜΕ προσώπου σε περίοπτη θέση. Οι… επιλεγάμενοι, είναι εκ προοιμίου «συνετοί και συναινούντες», αλλά paid killers, ούτως ώστε να «λειτουργούν» μεταξύ τους αγαστά, σε αρμονικές… συνέργειες καλύπτοντας τα νώτα ο ένας του άλλου, αλληλοπροβαλλόμενοι και όλοι μαζί ως προβολείς του Απόλυτου Άρχοντος.
Μεταρρύθμιση ή Απορρύθμιση;
Αυτό γίνεται εξόφθαλμα πια φανερόν αν δειγματοληπτικά πάρεις μια εκπομπή όπως εκείνην του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού στο ΡΙΚ (27.10.16), όπου όλες οι τεράστιες αδυναμίες και τα προβλήματα της Παιδείας του τόπου φάνηκε ότι είναι σε καλά χέρια. Το καθένα σε μίαν επιτροπήν: η επιλεκτική αλλαγή της ύλης του Βιβλίου της Ιστορίας, με αφαίρεση κεφαλαίων που «ιδεολογικά» δεν ευχαριστούν τους… Τ/κ (ή και Τούρκους) «συνομιλητές» μας για την επίλυση του Κυπριακού, ήταν, κατά τον υπουργόν, τυχαία όχι πολιτικά εσκεμμένη!!! Παραδέχτηκε «λάθος» εκ μέρους της… συσταθείσας επί τούτου Επιτροπής… μεταρρύθμισης της Εκπαίδευσης.
Θέματα όπως η βία στα σχολεία (ειδικά σε δραματική έξαρση τελευταία), ο αναλφαβητισμός κάτω από τις νέες συνθήκες στον τόπο μας, με παιδιά από άλλες χώρες που μεταναστεύουν στον τόπο μας, ο ρατσισμός, τα αναλυτικά προγράμματα που ακόμα ευνοούν την παραπαιδεία, άρα μόνο τα πιο πλούσια παιδιά θα μπορούν να μορφώνονται πια, για ΟΛΑ τα άλγη, η απάντηση του Υπουργού Παιδείας ήταν «μία Επιτροπή και μία αντίστοιχη Έκθεση», διότι ως «πανεπιστημιακός» ο ίδιος, είπεν, επαφίεται σε μελέτες και εκθέσεις ειδικών που θα του υποβληθούν.
Εκθέσεις που εκθέτουν
Όμως είτε PIMCO είτε Black Rock η επιλογή της μίας εκ των δύο Εκθέσεων από Επιτροπές Εταιρειών, που φαίνεται επηρέασε αποφασιστικά την κατρακύλα της Λαϊκής και την οικονομική καταστροφή του 2013, χρειάζεται να ξέρεις να διακρίνεις και να βλέπεις τις πιθανές συνέπειες, άρα ο κ. Ορφανίδης, τότε Διοικητής της Κεντρικής, δεν έπραξε διόλου το καθήκον του φεύγοντας λάου-λάου και αφήνοντας τον επόμενο να κάνει… χειρότερα.
Ακόμα και κοτζάμ τραπεζίτης να είσαι, χρειάζεται να καταλαβαίνεις την προσωπική σου ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ευθύνη, στην επιλογή ανθρώπων, επιτροπών και υιοθέτηση πορισμάτων για λήψη αποφάσεων που επηρεάζουν το Σύνολο. Σε μιαν απάντηση του δημοσιογράφου για ένα από τα προβλήματα του ΥΠΠΟ, ο Υπουργός στο πρόγραμμα #ΡΙΚ (κακόηχος τίτλος) είπε ότι και αυτό έχει ανατεθεί σε «επιτροπή ειδικών», οπόταν πήρε την (ευγενική) παρατήρηση του δημοσιογράφου (Γ. Νικολάου) ότι «επιτροπή ειδικών» ήταν επίσης εκείνη που «έκανε λάθος» στην άλλη περίπτωση με τα βιβλία της Ιστορίας.
ΔΡ ΝΙΚΗ ΚΑΤΣΑΟΥΝΗ
Κριτικός πολιτισμού και πολιτικής
Ρεαλισμός
Η ανάθεση μελετών, εισηγήσεων και η υιοθέτηση μέτρων υλοποίησης αποφάσεων είναι πιο προσωπική ευθύνη κι από 'κείνη που έχεις, κύριε οιοδήποτε, για την οικογένειά σου. Και τις τελευταίες μέρες, τα πιο οδυνηρά κοινωνικά επεισόδια, από τη βία στα σχολεία μας, ώς τις εγγυήσεις της Τουρκίας, από το Δημοτικό Σχολείο και την ορθογραφία, ώς το Δημογραφικό και την Ιστορία, που σχετίζεται με τους εισαγόμενους Τούρκους Εποίκους, με το Εδαφικό, με το Περιουσιακό και τους πρόσφυγες, μα και τα ζητήματα διακυβέρνησης του τόπου, και την ασφάλεια, σε μια μελλοντική λύση του Κυπριακού, η οδός δεν είναι η ανάθεση σε τρίτους και σε οργανισμούς της διακυβέρνησης και της ασφάλειας του τόπου μας. Αλλά η ανάληψη των ευθυνών μας επί ίσοις πρώτα μεταξύ μας, ως διαχειριστών των του οίκου μας και της ευθύνης του Τόπου και του Τρόπου μας. Και όχι μόνον των παιδιών… εκάστου εξ ημών! ΝΚ




