Η ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΕΛΙΚΤΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΕΝΟΣ ΜΕΤΑΒΑΛΛΟΜΕΝΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Ο συντηρητικός λόγος, που σε ορισμένες περιπτώσεις εκφέρεται από τις συντεχνίες, δεν υπηρετεί το συλλογικό συμφέρον αλλά μόνο το επιμέρους, στενά συντεχνιακό, δηλώνει στη «Σημερινή» ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου Κωνσταντίνος Χριστοφίδης

«Η πρόσβαση μιας ολόκληρης κοινωνίας σε ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο υψηλών προδιαγραφών είναι ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότητας»

Την άποψη, ότι η υλοποίηση του μνημονίου συνεργασίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου και του Υπουργείου Υγείας θα οδηγήσει στην αναβάθμιση των παρεχόμενων ιατρικών υπηρεσιών στον τόπο μας, με αμοιβαία τα οφέλη για θεράποντες, φοιτητές, ασθενείς και την ακαδημαϊκή κοινότητα, εξέφρασε σε συνέντευξή του στη «Σημερινή» ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου Κωνσταντίνος Χριστοφίδης.

Ερωτηθείς σχετικά, ο κ. Χριστοφίδης κατέστησε σαφές ότι «υπέρτατο συμφέρον πρέπει να είναι για όλα τα επηρεαζόμενα μέρη η εξυπηρέτηση του συλλογικού καλού μέσω της κατάλληλης εκπαίδευσης και κατάρτισης των φοιτητών. Η συμφωνία ρυθμίζει, μεταξύ άλλων, τα ζητήματα κλινικής εκπαίδευσης των φοιτητών της Ιατρικής Σχολής και είμαι βέβαιος ότι με την υλοποίησή της θα προκύψουν σημαντικά οφέλη μέσα από την παραγωγή έρευνας και τη διάχυση νέας γνώσης στα νοσοκομεία», επεσήμανε.

«Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια συντονισμένη εθνική προσπάθεια, για να προσελκύσουμε τους καλύτερους γιατρούς, από τα καλύτερα νοσοκομεία και τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, για να δημιουργήσουμε ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο που θα ανοίξει νέους ορίζοντες και νέες προοπτικές στον τομέα της υγείας στη χώρα μας, και που θα είναι προσβάσιμο σε όλους τους πολίτες. Πιστεύω ότι με την περαιτέρω στελέχωση της ιατρικής σχολής, τη συμμετοχή πανεπιστημιακών και νοσοκομειακών γιατρών σε ερευνητικά προγράμματα τα οφέλη θα είναι πολλαπλά, με την εξασφάλιση υψηλής ποιότητας εξοπλισμού για σκοπούς έρευνας και την ταυτόχρονη εκπαίδευση φοιτητών από νοσοκομειακούς και πανεπιστημιακούς γιατρούς», πρόσθεσε.

Υπέδειξε πως δεν πρέπει να δεχθούμε να παραμένουμε η μόνη χώρα της Ευρώπης χωρίς κρατικό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο (η μόνη εξαίρεση είναι το Λουξεμβούργο, το οποίο όμως, καθότι στην καρδιά της Ευρώπης, έχει άμεση πρόσβαση σε πληθώρα Πανεπιστημιακών Νοσοκομείων σε γειτονικές χώρες).

«Η πρόσβαση μιας ολόκληρης κοινωνίας σε ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο υψηλών προδιαγραφών είναι ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότητας. Αυτός είναι και ο στόχος του Πανεπιστημίου Κύπρου: να μπορέσει, δηλαδή, μαζί με τους γιατρούς των δημόσιων νοσηλευτηρίων να οικοδομήσει ένα Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, όπου όλοι οι άνθρωποι του τόπου μας θα έχουν πρόσβαση σε υψηλού επιπέδου υπηρεσίες δημόσιας υγείας, και όπου οι αυριανοί γιατροί θα λαμβάνουν την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση. Σε αυτή την προσπάθεια είμαι σίγουρος ότι όλοι οι πολίτες είναι δίπλα μας», ανέφερε.

Οι παρωχημένες αντιλήψεις υπονομεύουν

Με αφορμή το πάγωμα του μνημονίου συνεργασίας, το Πανεπιστήμιο, με ανακοίνωσή του, ανέφερε ότι «θα σταθεί απέναντι σε κάθε προσπάθεια που υπονομεύει τη βελτίωση στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας για όλους». Ποιοι πιστεύετε ότι υπονομεύουν αυτή την προσπάθεια και για ποιους λόγους;

Ο συντηρητικός λόγος, που σε ορισμένες περιπτώσεις εκφέρεται από τις συντεχνίες, δεν υπηρετεί το συλλογικό συμφέρον αλλά μόνο το επιμέρους, στενά συντεχνιακό. Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι το γενικό και τα επιμέρους συμφέροντα δεν ταυτίζονται. Όπως δεν ισχύει πως «ό,τι καλό για την General Motors είναι καλό για την Αμερική», έτσι δεν ισχύει πως «ό,τι είναι καλό για τις συντεχνίες είναι καλό για την κοινωνία». Είναι κι αυτό ένα από τα πολλά διδάγματα της οικονομικής κρίσης που βιώνουμε.

Αυτό που υπονομεύει τη βελτίωση των υπηρεσιών υγείας είναι οι παρωχημένες αντιλήψεις, κυρίως από ανθρώπους - συνδικαλιστικές οργανώσεις - που αρνούνται να κατανοήσουν ότι ειδικά οι τομείς της υγείας και της παιδείας πρέπει να είναι ευέλικτοι, και να προσαρμόζονται στις ανάγκες ενός συνεχώς μεταβαλλόμενου περιβάλλοντος. Η ιατρική επιστήμη εξελίσσεται ραγδαία και χρειάζεται να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις.

Ειδικά ο τομέας της υγείας και δη ο δημόσιος, που χρηματοδοτείται από τον φορολογούμενο πολίτη, πρέπει να διαθέτει μηχανισμούς διαρκούς ανανέωσης και προσαρμογής στα νέα δεδομένα. Είμαστε εδώ για να δούμε αυτή την προσπάθεια να έχει θετική κατάληξη. Δεν θα είμαστε εμείς οι υπαίτιοι ενός ναυαγίου. Η υγεία δεν πρέπει να μετατραπεί σε ένα παιχνίδι επικράτησης και επίδειξης δύναμης. Πρέπει, ακολουθώντας διεθνείς πρακτικές, να δομήσουμε ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο πρότυπο.

Μέλημά μας, ως Πανεπιστήμιο Κύπρου, ως Ιατρική Σχολή, είναι ο ασθενής, ο φοιτητής, η πρόσβαση της κοινωνίας σε υπηρεσίες υγείας υψηλής ποιότητας. Η συνάντηση που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα, 24/10, απέδειξε ότι υπάρχουν καλές προθέσεις και διάθεση συνεργασίας από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη για την επιτυχία του έργου αυτού· ενός έργου ωφέλιμου για ολόκληρη την κοινωνία. Για μας τα πράγματα είναι απλά: Να αντιγράψουμε από τη διεθνή εμπειρία.

Τι απαντάτε στους επικριτές της Ιατρικής Σχολής;

Η κυπριακή κοινωνία γνωρίζει καλά τι κάνει και πώς σχεδιάζει το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Οι διεθνείς κατατάξεις, η μία μετά την άλλη, συγκαταλέγουν το Πανεπιστήμιο Κύπρου στην ελίτ των πανεπιστημίων διεθνώς. Οι λίστες κατάταξης που λαμβάνουν υπ' όψιν τους κριτήρια που αφορούν όλους τους πυλώνες δράσης των ανώτατων ακαδημαϊκών ιδρυμάτων - διδασκαλία, έρευνα, καινοτομία, συνέργειες, επιχειρηματικότητα κ.ά. - τοποθετούν το Ίδρυμά μας δίπλα στα μεγάλα πανεπιστήμια του κόσμου· αυτό δεν είναι τυχαίο.

Στο Πανεπιστήμιο Κύπρου έχουμε στρατηγική και ξεκάθαρο σχέδιο. Ο στρατηγικός στόχος του Πανεπιστημίου Κύπρου είναι η κορυφή. Όσον αφορά τους κακόπιστους επικριτές, θέλω να πω το εξής. Η Ιατρική Σχολή θα δώσει μια νέα δυναμική, γιατί έχει το σωστό πρόγραμμα, στελεχώνεται με τους σωστούς ανθρώπους και κυρίως με φοιτητές, οι οποίοι αποτελούν την αφρόκρεμα του κυπριακού εκπαιδευτικού συστήματος. Τα κακόβουλα και κακόπιστα σχόλια - με συγκεκριμένες σκοπιμότητες - δεν θα πτοήσουν τον οργανισμό στην πορεία του προς την αριστεία. Έχω την πεποίθηση ότι η ποιότητα των αποφοίτων της Ιατρικής Σχολής, αλλά και οι διεθνείς λίστες κατάταξης των Ιατρικών Σχολών θα δώσουν εν καιρώ τις απαντήσεις τους.

Και δημόσιο και ανταγωνιστικό

Έχετε αναφέρει επανειλημμένα, ότι το πανεπιστήμιο μπορεί και πρέπει να είναι οικονομικά αυτόνομο. Τι χρειάζεται να αλλάξει στις σχετικές νομοθεσίες ή και στον τρόπο λειτουργίας του Πανεπιστημίου;

Σωστά. Δεν θέλουμε το πανεπιστήμιο να είναι ένας κρατικοδίαιτος οργανισμός. Είναι γι' αυτό που στο πλαίσιο της ανάπτυξης του οργανισμού επιδιώκουμε τον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας του, για να έχει τη δυνατότητα το Πανεπιστήμιο Κύπρου να ιδρύει τις δικές του μικρομεσαίες και μεγάλες εταιρείες υψηλής τεχνολογίας· εταιρείες στις οποίες οι απόφοιτοί μας, κρατώντας τη διασύνδεσή τους με το Πανεπιστήμιο, να δημιουργούν εστίες καινοτομίας και αργότερα να εργοδοτούν οι ίδιοι νέους απόφοιτους.

Προτείνουμε στην Πολιτεία και κατ’ επέκταση στην κοινωνία έναν σύγχρονο ενάρετο κύκλο ανάπτυξης. Εργαζόμαστε για να έχει η επιχειρηματικότητα δεσπόζουσα θέση στις δραστηριότητες και την καθημερινότητα του οργανισμού μας. Επιθυμούμε οι άνθρωποί μας να μπορούν να αξιοποιήσουν και να εφαρμόσουν μέσα στον οργανισμό μας τις καινοτόμες ιδέες τους.

Η δυνατότητα του επιχειρείν θα επιτρέψει στον οργανισμό να καταστεί οικονομικά αυτόνομος, ενώ προς αυτή την κατεύθυνση κινείται και η προσφορά μαθημάτων σε ξένες γλώσσες. Το δεύτερο τίθεται σιγά-σιγά σε εφαρμογή με την ψήφιση από τη Βουλή του νομοσχεδίου που αφορά στην προσφορά προγραμμάτων σπουδών προπτυχιακού και μεταπτυχιακού επιπέδου και σε άλλες γλώσσες, πλην των επίσημων γλωσσών της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Υπάρχει η άποψη, από ορισμένες πολιτικές δυνάμεις και συνδικαλιστικές οργανώσεις, πως κάτι τέτοιο ενδεχομένως να αλλάξει τον δημόσιο χαρακτήρα του Πανεπιστημίου. Συμφωνείτε με αυτή την άποψη;

Διαφωνώ απόλυτα. Θέλουμε να διαφυλάξουμε τον δημόσιο χαρακτήρα του πανεπιστημίου και παράλληλα να είμαστε ανταγωνιστικοί, να εκσυγχρονιζόμαστε. Ένας οργανισμός που δεν εξελίσσεται, νοσεί, πάσχει. Δεν λησμονούμε ποτέ ότι το Πανεπιστήμιο χρηματοδοτείται από τον φορολογούμενο πολίτη. Αυτό το αίσθημα ευθύνης μας ωθεί να επιδιώκουμε διαρκώς την καλύτερη αξιοποίηση των κρατικών πόρων, με την καλύτερη οργάνωση και την αποτελεσματική επαγγελματική διοίκηση: Προσαρμογή και ανανέωση είναι οι λέξεις κλειδιά.

Ως πανεπιστημιακό ίδρυμα με πυλώνες δράσεις τη διδασκαλία, την έρευνα και την καινοτομία, ανταγωνιζόμαστε ανώτατα ακαδημαϊκά ιδρύματα σε διεθνές επίπεδο. Πρέπει λοιπόν να μπορούμε να απαντούμε στις προκλήσεις της εποχής και να ανανεώνουμε τους τρόπους λειτουργίας του οργανισμού με βάση τις σύγχρονες ανάγκες. Ο στόχος που έχουμε θέσει, να συγκαταλεγόμαστε ανάμεσα στα 200 καλύτερα πανεπιστήμια παγκοσμίως, είναι ένα στοίχημα που θα κερδίσουμε προς όφελος ολόκληρης της κοινωνίας και για να γίνει αυτό χρειαζόμαστε και αυτονομία, αλλά και έλεγχο και συνεχή αξιολόγηση.

Σε περίπτωση που βρείτε θετική ανταπόκριση από την Κυβέρνηση και τη Βουλή όσον αφορά αυτό το όραμα, πως θα το εφαρμόσετε πρακτικά; Ποιο είναι το πλάνο του Πανεπιστημίου;

Θα θέσουμε σε άμεση εφαρμογή τον πυλώνα της επιχειρηματικότητας. Έχουμε πολλές ιδέες και θα προχωρήσουμε άμεσα με την εφαρμογή και την υλοποίησή τους. Όσον αφορά τα ξενόγλωσσα προγράμματα, αναμένεται σύντομα να δρομολογήσουμε συγκεκριμένες ενέργειες, για τις οποίες θα ενημερωθείτε.

Αδυναμία κατανόησης

Σε αρκετές περιπτώσεις εκφράσατε τις έντονες διαφωνίες σας σε σχέση με τον τρόπο και τον ρόλο εμπλοκής των συνδικαλιστικών οργανώσεων στα ζητήματα που αφορούν την τριτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά και την παιδεία ευρύτερα. Πού στηρίζετε την άποψή σας και ποιος πιστεύετε ότι θα έπρεπε να είναι ο ρόλος τους;

Στο επίκεντρο όλων των φορέων παιδείας χρειάζεται να είναι ο μαθητής, τα νέα παιδιά, το μέλλον του τόπου. Κάθε συνδικαλιστική οργάνωση έχει την ευθύνη διασφάλισης των εργατικών δικαιωμάτων της ομάδας της. Αυτό είναι απόλυτα σεβαστό, ωστόσο η ατζέντα των συντεχνιών δεν πρέπει να συγκρούεται με το καλώς νοούμενο συμφέρον των μελλοντικών γενεών. Δεν πρέπει φυσικά να ξεχνούμε ότι πίσω από συνδικαλιστικές οργανώσεις βρίσκονται και κόμματα.

Οι αγκυλώσεις τις περισσότερες φορές έγκεινται στην αδυναμία κατανόησης της φυσικής ανάγκης που προκύπτει για ανανέωση και προσαρμογή. Οι καιροί αλλάζουν και γι' αυτό είναι αναγκαία η άσκηση αυτοκριτικής, η συνεχής ανησυχία για το πώς μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι. Αυτό επιτυγχάνεται μέσα από τη συνεχή αξιολόγηση των συστημάτων μας κι όπου χρειάζεται μέσα από την αλλαγή για να συμβαδίζουμε με τα νέα δεδομένα. Το μέλλον ανήκει στους προσαρμοστικούς, τους καινοτόμους, τους τολμηρούς, τους οραματιστές. Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που ψάχνουν το καινούργιο!