ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ Η ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ
Κοινή θέση των συνηγόρων υπεράσπισης: Η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει ενοχή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας
Ένα βήμα πριν από το κλείσιμό του είναι ο κύκλος των τελικών αγορεύσεων υπεράσπισης στην ποινική υπόθεση εναντίον του τέως Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα και των άλλων τριών συγκατηγορούμενων του. Ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου στη Λευκωσία παρατέθηκαν και ολοκληρώθηκαν οι αγορεύσεις για τον Ρίκκο Ερωτοκρίτου και τους δύο συγκατηγορούμενούς του, Παναγιώτη Νεοκλέους και Ανδρέα Κυπρίζογλου. Απομένει η τελική αγόρευση για το Δικηγορικό Γραφείο Ανδρέας Νεοκλέους ΔΕΠΕ, η οποία θα ακολουθήσει (χωρίς επιφυλάξεις) της αγόρευσης της Κατηγορούσας Αρχής στις 26 Οκτωβρίου.
Οι κατηγορίες αφορούν μεταξύ άλλων δεκασμό, διαφθορά, κατάχρηση εξουσίας, συνωμοσία για ανατροπή της πορείας της Δικαιοσύνης και συνωμοσία προς καταδολίευση. Οι συνήγοροι υπεράσπισης των τριών εκ των κατηγορουμένων στάθηκαν ιδιαίτερα στην πτυχή της απόδειξης της ενοχής των πελατών τους πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στα κοινά στοιχεία των αγορεύσεων Αλέκου Μαρκίδη και Χρήστου και Ευάγγελου Πουργουρίδη, συγκαταλέγεται η θέση τους ότι το ανακριτικό έργο της εν λόγω υπόθεσης παρουσιάζει κενά και ελλείψεις.
Χρ. Πουργουρίδης: Ανεπαρκής η περιστατική μαρτυρία
Τον κύκλο των αγορεύσεων άνοιξε ο συνήγορος υπεράσπισης του τέως Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα, ο οποίος επικέντρωσε την επιχειρηματολογία του στην περιστατική μαρτυρία, η οποία, υποστήριξε, δεν επαρκεί για να αποδείξει την ενοχή του κ. Ρίκκου Ερωτοκρίτου. Επικαλούμενος την αυστραλιανή νομολογία, υπέδειξε χαρακτηριστικά ότι «όπως το ποτάμι δεν μπορεί να ταξιδέψει πάνω από την πηγή του, ούτε και διάφορα περιστατικά μη ικανοποιητικής περιστατικής μαρτυρίας μπορούν να προστεθούν το ένα στο άλλο για να παραγάγουν αποτέλεσμα που να ικανοποιεί το επίπεδο απόδειξης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας».
Ο Χρήστος Πουργουρίδης, ο οποίος κατά την έναρξη της διαδικασίας είχε καταθέσει στο Δικαστήριο ογκωδέστατο κείμενο της αγόρευσής του και αποφάσεις ξένων δικαστηρίων, ζήτησε την αθώωση του τέως Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα, καθώς, όπως είπε, «υπάρχουν τόσα κενά που δεν μπορεί να παραχθεί υπόθεση πέραν πάσης αμφιβολίας». Ο συνήγορος του κ. Ερωτοκρίτου υποστήριξε ότι για να μπορεί να υπάρξει καταδίκη του πελάτη του, θα πρέπει το Δικαστήριο να μπορεί να πει ότι είναι ικανοποιημένο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε ότι κ. Ερωτοκρίτου διέταξε την ποινική δίωξη στην υπόθεση Providencia στο πλαίσιο συμφωνίας που έκανε με το δικηγορικό γραφείο Νεοκλέους.
Δύο συν μία πιθανότητες
Θέτοντας επί τάπητος το μαρτυρικό υλικό, ο Χρήστος Πουργουρίδης ανέφερε ότι είναι εύλογες τρεις πιθανές υποθέσεις:
Υπόθεση πρώτη: Ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου να διέταξε την ποινική δίωξη στην υπόθεση Providencia στο πλαίσιο συμφωνίας με το δικηγορικό γραφείο Νεοκλέους.
Υπόθεση δεύτερη: Ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου να διέταξε την ποινική δίωξη κατόπιν καταγγελίας από τον δικηγόρο Αντωνάκη Ανδρέου (δικηγόρος κόρης ιδρυτή Providencia από δεύτερο γάμο).
Υπόθεση τρίτη: Ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου να διέταξε την ποινική δίωξη, διότι ο ίδιος πίστευε ότι υπήρχαν σοβαρά ποινικά αδικήματα που έπρεπε να οδηγηθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης και δεν ενστερνιζόταν τη θέση του τέως Γενικού Εισαγγελέα, Πέτρου Κληρίδη, σύμφωνα με την οποία οι διαφορές των εμπλεκομένων να επιλυθούν στα πολιτικά δικαστήρια.
Ο κ. Πουργουρίδης υποστήριξε ότι η πρώτη υπόθεση συνάδει με ενοχή, ενώ η δεύτερη και τρίτη υπόθεση συνάδουν με αθωότητα. «Για να μπορεί να υπάρξει καταδίκη», πρόσθεσε, «αναγκαία προϋπόθεση είναι να υπάρξει μαρτυρία που να αποκλείει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και τις δύο αυτές πιθανότητες». Τέτοια μαρτυρία, όπως είπε, δεν υπάρχει, αλλά αντίθετα υπάρχει μαρτυρία που καθιστά και τις δύο αυτές πιθανότητες εύλογες.
Πέντε συν ένας άξονες στην αγόρευση Μαρκίδη
Στηριζόμενος σε πέντε συν έναν άξονες βάσισε την τελική του αγόρευση ο συνήγορος υπεράσπισης του δικηγόρου Παναγιώτη Νεοκλέους, επιχειρώντας να καταρρίψει τις κατηγορίες που του συνάπτει η Κατηγορούσα Αρχή για συνομωσία και δεκασμό του τέως Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα, Ρίκκου Ερωτοκρίτου. Προεξάρχουσα ήταν η θέση περί ύπαρξης περιστατικής και άμεσης μαρτυρίας, οι οποίες οδηγούν σε συμπέρασμα αθωότητας του πελάτη του. Η αγόρευση Αλέκου Μαρκίδη επικεντρώθηκε:
* Στην ανυπαρξία -κατά τη θέση του- παραδεκτής μαρτυρίας για εμπλοκή του Παναγιώτη Νεοκλέους στην υπόθεση Providencia.
* Στην ανυπαρξία -κατά τη θέση του- μαρτυρίας για άμεση ή έμμεση επαφή με τον τέως Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα.
* Στις ενέργειες του Παναγιώτη Νεοκλέους για παραμερισμό της θετικής υπέρ του Ρίκκου Ερωτοκρίτου απόφασης του Δικαστηρίου στην αγωγή του για συμψηφισμό των δανείων με τις καταθέσεις του.
* Στην ελλιπή -κατά τον ισχυρισμό του- ανακριτική διαδικασία, που έφερε τον πελάτη του στο εδώλιο.
* Στην προσωπική γνώμη του τέως Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα για την αναγκαιότητα άσκησης ποινικής δίωξης στην υπόθεση Providencia.
Ο συνήγορος υπεράσπισης του δικηγόρου Παναγιώτη Νεοκλέους ανέφερε ότι η Κατηγορούσα Αρχή πρέπει να αποδείξει ενοχή πέραν πάσης εύλογου αμφιβολίας και πρόσθεσε ότι «υπάρχει μαρτυρία, η οποία οδηγεί σε συμπέρασμα συμπεριφοράς αθώου ατόμου στο όλο πλέγμα των ισχυρισμών της Κατηγορούσας Αρχής».
«Καμία εμπλοκή στην Providencia»
Επικαλούμενος όσα οι μάρτυρες κατηγορίας κατέθεσαν, ο κ. Μαρκίδης επιχείρησε να αποσυνδέσει την υπόθεση της Providencia από τον δικηγόρο Παναγιώτη Νεοκλέους. «Κανένας από τους μάρτυρες κατηγορίας», είπε, «δεν αναφέρθηκε σε ανάμειξη του Παναγιώτη Νεοκλέους στην υπόθεση της Providencia, ούτε ο τέως Γενικός Εισαγγελέας Πέτρος Κληρίδης, ούτε ο νυν Γενικός Εισαγγελέας Κώστας Κληρίδης, ούτε η μάρτυρας κατηγορίας Έλενα Κλεόπα, που είχε χειριστεί τα θέματα της Providencia, oύτε οποιοσδήποτε από τους ανακριτές της Αστυνομίας».
Ο κ. Μαρκίδης εστίασε τον φακό του στην κατάθεση του κ. Πέτρου Κληρίδη, η οποία -όπως είπε- βεβαίωσε θετικά ότι ο δικηγόρος Παναγιώτης Νεοκλέους δεν είχε ανάμειξη στα πολλαπλά διαβήματα που είχαν γίνει για ποινική διερεύνηση της περιουσιακής διαφοράς στην Providencia. Αναφερόμενος, δε, σε συγκεκριμένα σημεία της κατάθεσης Π. Κληρίδη, υπέδειξε ότι οι μόνες συναντήσεις που είχε με τον κατηγορούμενο ήταν στον γάμο του και πριν από αρκετό καιρό στο δικαστήριο, όπου και μετά δυσκολίας τον αναγνώρισε.
Ο κ. Μαρκίδης είπε, επίσης, ότι στη σωρεία δικαστικών διαδικασιών για την υπόθεση της Providencia δεν γίνεται καμία αναφορά στο όνομα του Παναγιώτη Νεοκλέους. Τα θέματα της Providencia, υπέδειξε, τα χειριζόταν ο πατέρας του κατηγορουμένου, Ανδρέας Νεοκλέους. Στο πλαίσιο αυτό ο συνήγορος υπεράσπισης αμφισβήτησε την αξιοπιστία της μαρτυρίας του Ρώσου δικηγόρου, Αρμέν Νταβιτιάν, καθώς, όπως είπε, τα έγγραφα τα οποία επικαλέστηκε σε συμπληρωματική του κατάθεση ουδέποτε τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου.
«Ουδεμία επαφή με Ρίκκο»
Ουδεμία μαρτυρία υπήρξε, σύμφωνα με τον Αλέκο Μαρκίδη, η οποία να καταδεικνύει ότι ο τέως Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας είχε οποιαδήποτε επαφή με τον Παναγιώτη Νεοκλέους. Αναφερόμενος στον έλεγχο του σκληρού δίσκου του υπολογιστή της ιδιαιτέρας του κ. Ρίκκου Ερωτοκρίτου, ο κ. Μαρκίδης υπέδειξε ότι ούτε καν ηλεκτρονικό μήνυμα δεν είχε αποσταλεί.
Στην αγόρευσή του ο κ. Μαρκίδης υποστήριξε ότι δεν υπήρξε επαρκής απόδειξη για συνωμοσία, ούτε οποιαδήποτε μαρτυρία για επαφή του πελάτη του με τον Ρίκκο Ερωτοκρίτου. Ανέφερε, δε, ότι η παρέμβαση του τέως Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα στην υπόθεση της Providencia ήταν αποτέλεσμα της συνάντησής του με τον δικηγόρο που εκπροσωπούσε την κόρη του ιδρυτή της Providencia, Αντώνη Ανδρέου.
Η αγωγή, η απόφαση και ο παραμερισμός
Εκτενής ήταν η αναφορά του κ. Αλέκου Μαρκίδη στην αγωγή, την οποία είχε καταθέσει ο κ. Ρίκκος Ερωτοκρίτου κατά της Τράπεζας Κύπρου, αξιώνοντας συμψηφισμό των καταθέσεων με τα δάνειά του και στους χειρισμούς του Παναγιώτη Νεοκλέους. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, η μη εμφάνιση στην εν λόγω αγωγή ήταν και το αντάλλαγμα για να ασκηθεί η ποινική δίωξη στην υπόθεση της Providencia.
Στην εν λόγω αγωγή το Δικαστήριο είχε εκδώσει θετική υπέρ του κ. Ερωτοκρίτου απόφαση, λόγω της μη εμφάνισης δικηγόρων εκ μέρους της εναγόμενης. Σύμφωνα με τον κ. Μαρκίδη, ο Παναγιώτης Νεοκλέους ενήργησε για ανατροπή (παραμερισμό) της εν λόγω δικαστικής απόφασης. «Η προσπάθεια του Παναγιώτη Νεοκλέους να ακυρώσει την εκδοθείσα απόφαση για την αγωγή και η επιτυχία του να την ακυρώσει, καταδεικνύουν την αθωότητά του», ανέφερε ενώπιον των δικαστών.
«Ελλιπής η ανακριτική διαδικασία»
Κατά την αγόρευσή του ο κ. Μαρκίδης ήγειρε θέμα ελλείψεων στην ανακριτική διαδικασία. Έκανε λόγο για κενά στις ανακρίσεις, υποστηρίζοντας ότι «δεν ήταν πλήρης η διερεύνηση που έγινε για να καταλήξει ενώπιον του Κακουργιοδικείου και να γίνει μια δίκη -για πάνω από ένα χρόνο- με έναν άνθρωπο στο εδώλιο, ο οποίος, αν γινόταν η σωστή ποινική ανάκριση, θα υπήρχε πιθανότητα να μην ήταν εδώ».
Ευ. Πουργουρίδης: «Στο εδώλιο από εύλογη υποψία»
Τη θέση ότι ο πελάτης του βρίσκεται στο εδώλιο του κατηγορουμένου λόγω εύλογης υποψίας και όχι λόγω απόδειξης της διάπραξης των αδικημάτων για τα οποία κατηγορείται, πρόταξε ως βασικό σημείο αιχμής ο συνήγορος υπεράσπισης του Ανδρέα Κυπρίζογλου. Ο Ευάγγελος Πουργουρίδης διερωτήθηκε εάν ο πελάτης του βρίσκεται στο εδώλιο επειδή σε διαφορετική περίπτωση θα ήταν ο καλύτερος μάρτυρας υπεράσπισης του τέως Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα.
Ο κ. Ευ. Πουργουρίδης εστίασε την αγόρευσή του στις δύο κατηγορίες, με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπος ο Ανδρέας Κυπρίζογλου. Την κατηγορία για συνωμοσία καταδολίευσης και την κατηγορία για συνωμοσία εκτροπής της πορείας της Δικαιοσύνης.
Όσον αφορά στην κατηγορία περί συνωμοσίας για καταδολίευση, ο Ευ. Πουργουρίδης υποστήριξε ότι δεν έχει αποδειχθεί με τη λήψη καταθέσεων ότι ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου είχε επαφή με άτομα του Γραφείου του. Έκανε λόγο για κενά στο ανακριτικό έργο και ανακρίβειες στο κατηγορητήριο και ισχυρίστηκε ότι είναι νομικά αδύνατο μέσω μιας δικαστικής διαδικασίας να καταδολιευτεί η Τράπεζα Κύπρου, η οποία δεν ήταν διάδικος στην αγωγή. Επιχείρησε ακόμη να καταρρίψει τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι από τον συμψηφισμό δανείων και καταθέσεων θα προέκυπτε προσωπικό όφελος.
Όσον αφορά στην κατηγορία για συνωμοσία εκτροπής της πορείας της Δικαιοσύνης, ο συνήγορος του Ανδρέα Κυπρίζογλου έκανε λόγο για προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία -όπως είπε- ενδεχομένως να είπε κάτι που δεν ευσταθεί, προκειμένου να πείσει ότι η αίτηση δεν ήταν ένα απλό δικόγραφο, αλλά εμπεριείχε το σπέρμα της ψευδορκίας.




