ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΓΛΥΠΤΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΣΤΗ ΦΑΣΟΥΛΑ
Η «Σημερινή» βρέθηκε στο εντυπωσιακό Πάρκο Γλυπτικής «Η Μικρή Σαλαμίνα», όπου είχαμε την τιμή να συναντήσουμε τον ιδιοκτήτη και γλύπτη, Φίλιππο Γιαπάνη, ο οποίος μας ξενάγησε στο πάρκο και στον εσωτερικό εκθεσιακό χώρο
«Το πιο σημαντικό αγαθό στον άνθρωπο είναι η ελευθερία, αν δεν την στερηθείς, δεν θα καταλάβεις ποτέ την αξία της»
Ένα ιδιαίτερο πάρκο γλυπτικής, με περισσότερα από 100 έργα τέχνης, μόλις έχει ολοκληρωθεί και αναμένεται να αποτελέσει πόλο έλξης τουριστών αλλά και σημείο συνάντησης καλλιτεχνών στο χωριό Φασούλα της επαρχίας Λεμεσού.
Η «Σημερινή» βρέθηκε στο εντυπωσιακό Πάρκο Γλυπτικής «Η Μικρή Σαλαμίνα», όπου είχαμε την τιμή να συναντήσουμε τον ιδιοκτήτη και γλύπτη, Φίλιππο Γιαπάνη, ο οποίος μας ξενάγησε στο πάρκο και στον εσωτερικό εκθεσιακό χώρο. Ο κ. Γιαπάνης μάς διηγήθηκε και μας ταξίδεψε στις προσωπικές του ιστορίες, τις οποίες μεταμόρφωσε σε έργα τέχνης, γιατί, όπως δηλώνει και ο ίδιος, ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορεί να εκφραστεί ελεύθερα είναι μέσα από την τέχνη του.
Λίγα λόγια για τον Γιαπάνη
Ο Φίλιππος Γιαπάνης κατάγεται από την όμορφη πόλη του Ευαγόρα, την Αμμόχωστο. Γεννήθηκε το 1957. Σε ηλικία μόλις 17 χρονών, στις 20 Ιουλίου 1974, λόγω του Τούρκου εισβολέα, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αμμόχωστο. Σπούδασε σε Σχολή Ναυπηγών στην Ελλάδα. Όταν επέστρεψε στην Κύπρο, δεν μπορούσε να εργοδοτηθεί ως ναυπηγός και δούλευε στην οικογενειακή επιχείρηση.
Ξεκίνησε να δουλεύει με τον πηλό στον ελεύθερό του χρόνο. Πολλοί άνθρωποι τον ρωτούσαν, «γιατί άρχισες να κατασκευάζεις γλυπτά;». «Γιατί... σταμάτησα όλα τα άλλα και άρχισα από το πουθενά να κατασκευάζω γλυπτά από χαλκό». Κανείς δεν υπήρχε να τον διδάξει, να του δείξει πώς ν’ αρχίσει. Είχε τη θέληση, μα και την πεποίθηση, πως θα τα κατάφερνε, και τα κατάφερε.
Η πρώτη επαφή με γλυπτά ήταν στο γυμνάσιο, στην Αμμόχωστο, όταν έφτιαξε ένα ξύλινο γλυπτό. Η ευχή και το όνειρο να γίνει γλύπτης πάντοτε υπήρχε, έγινε όμως πραγματικότητα μετά από μερικά χρόνια, σε ηλικία 35 χρονών. Στην αρχή, στον ελεύθερό του χρόνο, ξεκίνησε να κατασκευάζει γλυπτά από πηλό. Από μερική ενασχόληση, κατέληξε αργότερα να είναι το κύριο επάγγελμά του. Η πρώτη του έκθεση πραγματοποιήθηκε το 1996. Ακολούθησαν και άλλες ομαδικές εκθέσεις, μαζί με άλλους γλύπτες, σ’ ολόκληρη την Κύπρο.
Εκθέσεις από διάφορους καλλιτέχνες
Ο κ. Γιαπάνης μάς εξήγησε ότι στο Πάρκο και στον εσωτερικό χώρο θα φιλοξενούν έργα από καλλιτέχνες από τις γειτονικές χώρες για τη σύσφιγξη των πολιτιστικών σχέσεων μεταξύ των λαών και βασικά η φιλοσοφία είναι «γνωρίστε τους γείτονές σας». «Δεν θα κάνω εκθέσεις διαφόρων καλλιτεχνών ξεχωριστά, θα γίνονται λίγες εκθέσεις τον χρόνο και θα φιλοξενούνται καλλιτέχνες από τις γειτονικές χώρες. Από τον Λίβανο, την Παλαιστίνη, την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Ο στόχος μου είναι να μην υπάρχει διαφοροποίηση μεταξύ λαών και η τέχνη ενώνει όλους, δεν υπάρχουν σύνορα».
Στο πάρκο, όπως μας ανέφερε ο κ. Γιαπάνης, υπάρχει και υπόγειος χώρος, τον οποίο μετέτρεψε σε συνεδριακό κέντρο και οι υπόλοιποι όροφοι είναι εκθεσιακός χώρος για τα έργα του και τα έργα των φιλοξενούμενων καλλιτεχνών. Υπάρχει επίσης και ένα μικρό εξωτερικό αμφιθέατρο, το οποίο χρησιμοποιείται από τον Δήμο Αμμοχώστου για διάφορες εκδηλώσεις του και τους καλοκαιρινούς μήνες χρησιμοποιείται για εκδηλώσεις φιλανθρωπικού περιεχομένου. «Το θεατράκι ονομάζεται "Μικρή Σαλαμίνα" γιατί είναι αφιερωμένο στη μεγάλη, κατεχόμενη Σαλαμίνα», εξήγησε ο ιδιοκτήτης.
«Ο χώρος γενικά έγινε για να θυμίζει την κατεχόμενη πατρίδα και τον χώρο τον δημιούργησα για την κοινωνία και την πατρίδα μου. Εγώ κάποια μέρα θα φύγω, ενώ ο χώρος εδώ θα μείνει για πάντα», πρόσθεσε ο κ. Γιαπάνης.
Ελευθερία έκφρασης
Ερωτηθείς πώς επέλεξε να γίνει γλύπτης, ο κ. Γιαπάνης δήλωσε ότι «στον πόλεμο του 1974 ήμουν αιχμάλωτος και με έσωσε ένας αξιωματικός, τον οποίο ψάχνω να βρω και να τον ρωτήσω γιατί με έσωσε και δεν με σκότωσε, και γι' αυτόν τον λόγο επέλεξα να ασχοληθώ με την τέχνη, επειδή είναι ο μοναδικός τρόπος που μπορώ να εκφραστώ ελεύθερα, χωρίς να με καθοδηγεί η κοινωνία και χωρίς όρια. Μέσα από τα έργα του ο καλλιτέχνης εκφράζει την αγάπη προς τον άνθρωπο, το ανθρώπινο σώμα και τη σεξουαλικότητα». Επίσης, η περισσότερή του δουλειά συμβολίζει το παρελθόν και την κατεχόμενη του πατρίδα, την οποία νοσταλγεί πολύ και δεν ξεχνά και αυτό θα απεικονίζεται αιώνια στα έργα του. Τέλος, ο κ. Γιαπάνης μάς είπε ότι «το πιο σημαντικό αγαθό στον άνθρωπο είναι η ελευθερία, αν δεν την στερηθείς, δεν θα καταλάβεις ποτέ την αξία της».




