Ένα μοναδικό υπερθέαμα είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν Κύπριοι και ξένοι πρόσφατα στην Τάλα
Το έργο που παρουσίασε επί σκηνής την ιστορία της Κύπρου, από το 411 π.Χ. με βασιλιά στη Σαλαμίνα τον Ευαγόρα, ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί η μεγαλύτερη μορφή της αρχαίας αλλά ίσως και σύγχρονης ιστορίας μας, έφτασε μέχρι τον ήρωα Ευαγόρα Παλληκαρίδη και την ανεξαρτησία το 1960

Ένα νέο είδος κυπριακών μεγάλων σοβαρών εκδηλώσεων παρουσιάστηκε στο αμφιθέατρο Τάλας, που κατέπληξε το κοινό. Τόσο τους Κυπρίους όσο και τους ξένους θεατές-ακροατές. Αυτό που παρουσιάστηκε ήταν ένα υπερθέαμα μουσικής, χορού και αφήγησης. Οι συμμετέχοντες, παρά το ότι είχαν ευκαιρία μόνο για μία γενική πρόβα, παρουσίασαν ένα έργο που δύσκολα μπορεί να βγει στη σκηνή και καταχειροκροτήθηκαν από το σχεδόν κατάμεστο θέατρο.

Πλήρης ησυχία
Στο θέατρο πλήρης ησυχία, αφού το κοινό δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που έβλεπε και άκουγε. Μια σοβαρή σύνθεση του Πόλυ Χαραλάμπους με μια φανταστική ορχήστρα νέων, η μεγαλύτερη ίσως χορωδία που παρουσιάστηκε ποτέ στην Κύπρο με περίπου 200 χορωδούς, μπαλέτα και παραδοσιακούς χορευτές, που κάποτε χωριστά και κάποτε μαζί, έδιναν ένα απίθανο χρώμα στην παράσταση.

Τέλος ο αφηγητής και η ελληνική και αγγλική παρουσίαση έδωσαν με τον πιο καθαρό τρόπο στον κόσμο να καταλάβει, σε γενικές γραμμές, την ιστορία της Κύπρου από το 411 π.Χ. μέχρι το 1960. Πραγματικά η μοναδικότητα αυτή, η οποία σίγουρα θα αποτελέσει απαρχή για μεγάλες κυπριακές παραγωγές, συγκλόνισε τον κόσμο και αυτό φάνηκε τόσο από τα χειροκροτήματα αλλά και τα συγχαρητήρια που έτρεχαν να δώσουν στους συντελεστές του έργου μετά το τέλος.

Η Τάλα έδωσε το στίγμα για μια νέα εποχή, που ίσως φέρει την άνοιξη για πραγματικές μουσικές - πολιτισμικές εκδηλώσεις σοβαρού περιεχομένου, και όχι υποκουλτούρας και ψυχαγωγικών τραγουδιών των τριών λεπτών. Το έργο, που παρουσίασε επί σκηνής την ιστορία της Κύπρου από το 411 π.Χ., με βασιλιά στη Σαλαμίνα τον Ευαγόρα, ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί η μεγαλύτερη μορφή της Αρχαίας αλλά ίσως και σύγχρονης ιστορίας μας, έφτασε μέχρι τον ήρωα Ευαγόρα Παλληκαρίδη και την ανεξαρτησία το 1960.

Οι συμμετέχοντες
Στο έργο συμμετείχαν η Συμφωνική Ορχήστρα Νέων Κύπρου με μαέστρο τον Πέτρο Στυλιανού, που εκτάκτως αντικατέστησε τον Γιώργο Κουντούρη. Την εκδήλωση σκηνοθέτησε ο Απόστολος Αποστολίδης, ενώ εξέπληξαν το κοινό οι σοπράνο Μαργαρίτα Ηλία, Μαρία Γεωργιάδου, Tina Chester, Έλενα Ευθυμίου, Χρυσούλα Πενταρά, καθώς επίσης και οι τενόροι Μάριος Ανδρέου, Στέφανος Μανώλης, Κυριάκος Δρουσιώτης και Στέλιος Κακογιάννης.

Τους καλλιτέχνες πλαισίωναν οι χορωδίες ΑΡΗΣ Λεμεσού με μαέστρο τον Σόλωνα Κλαδά, Δήμου Σωτήρας Αμμοχώστου και «Ευαγόρας» Αμμοχώστου, με μαέστρο τον Λούκα Ζυμαρά, Δήμου Αθηένου με μαέστρο τη Χριστίνα Χατζηστάθη και «Ορφέας» Πάφου με μαέστρο τον συνθέτη.

Συμμετείχαν, ακόμη, οι σχολές μπαλέτου Κούλλας Λάντα, Κλέας Πιτσιλλίδου και Μαρίας & Σόφης Χαμπιαουρίδου, όπως επίσης τα παραδοσιακά συγκροτήματα: Λαογραφικός όμιλος «Κτήμα» Πάφου, Πολιτισμικό Εργαστήρι Κονιών και Πολιτιστικό Κέντρο Αρχ. Μακάριου Γ' Παναγιάς. Πέραν τούτων, συμμετείχαν ο «Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός» της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, οι Ιεροψάλτες της Μητρόπολης Πάφου και η Βυζαντινή Χορωδία Πάφου.

Πάντρεμα διαφορετικών μουσικών και χορών
Σημειώνεται πως αφηγητής στην εκδήλωση ήταν ο γνωστός ιστορικός ερευνητής Άντρος Παυλίδης, ενώ το έργο παρουσίασαν η Σόφη Χαμπιαουρίδου στα ελληνικά και η Έμιλυ Γεωργιάδου στα αγγλικά. Τη διδασκαλία των παραδοσιακών χορών είχαν οι Γιώργος Σαξατέ, Θωμάς Νικοδήμου και Αναστασία Πλάτωνος. Τη διεύθυνση των βυζαντινών χορών επίσης είχαν με τη σειρά που εμφανίστηκαν οι Χρυσόστομος Οικονόμου, Χρίστος Αριστείδου και ο πατήρ Δημήτριος Δημοσθένους.

Η σύνθεση ανήκε στον μουσικοσυνθέτη Πόλυ Χαραλάμπους και σε αυτή χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από όλες τις περιόδους της μουσικής. Η μεταγραφή των κυπριακών τραγουδιών Ψιντρή βασιλιτζιά, Η βρύση των Πεγειώτισσων, Τοίχος ο παλιότοιχος και η Αίγια κότσιηνη, για σολίστ, ορχήστρα και χορωδία μαζί με το πάντρεμα των παραδοσιακών χορευτών και του μπαλέτου απετέλεσε ίσως μια μεγάλη μοναδικότητα, που δίνει την ευκαιρία να χρησιμοποιηθούν και να παιχτούν σε μεγάλες αίθουσες τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό.

Η χρήση διαφόρων μουσικών στοιχείων και μοντέρνων συγχορδιών από τον χώρο της τζαζ και ροκ μουσικής, μαζί με τα στοιχεία ενός κλασικού έργου έδωσαν στα κυπριακά αυτά κομμάτια ένα νέο άκουσμα, και φυσικά ιδέες για χορογραφίες που να ανήκουν και στη σύγχρονη δομή του χορού.