ΧΕΙΡΙΣΤΕΙΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΟΠΩΣ ΘΑ ΚΑΝΑΤΕ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ, ΜΕ ΑΓΑΠΗ, ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΟΝΟΙΑ

Είσαι κι εσύ ένας από αυτούς που στηρίζουν σε ένα «αν» και μια «ευχή» την επιτυχία και συνεπακόλουθα την ευτυχία τους;

Όλοι μας έχουμε τους πόρους μέσα μας για να κάνουμε τους εαυτούς μας ευτυχισμένους αυτή την στιγμή. Με το να περιμένουμε κάποιο άλλο άτομο να μας το δώσει αυτό, δεν είναι δίκαιο για το άλλο πρόσωπο ή ακόμη και για τον ίδιο μας τον εαυτό

Αν όχι όλοι, σίγουρα οι πλείστοι από μας έχουν την τάση να επιρρίπτουν ευθύνες για τη «δυστυχία» τους σε κάτι που δεν έτυχε να συμβεί ακόμη στη ζωή τους. Δεν είναι μία ή δύο μόνο οι φορές που σκεφτήκαμε ότι «αν γινόταν αυτό, τώρα δεν θα ήμουν σε αυτήν τη δυσμενή θέση». Από την άλλη, υπάρχει η λαϊκή ρήση που λέει «το αν εφυτέψαν το τζιαι εν εβλάστησε…».

Πραγματικά για κάποιο λόγο έχουμε την τάση να καθυστερούμε την πραγματική μας ευτυχία με ένα «όταν» ή ακόμη χειρότερα με ένα «αν». Αδυνατούμε να δώσουμε τη δέουσα προσοχή στην υφιστάμενη κατάστασή μας και να προσπαθήσουμε να την τροποποιήσουμε, ώστε να πάρει η ζωή μας το φωτεινότερό της χρώμα και ριχνόμαστε στα επιφανειακά μοιρολόγια για την κατάντια μας και εφευρίσκουμε τις πιο πειστικές δικαιολογίες, για να παρηγορήσουμε ποιον; Τον ίδιο μας τον εαυτό!

Αντί όμως να χάνουμε καιρό στο «πένθος» και στην κατάθλιψη, η εκπαιδεύτρια ζωής Λιάνα Νικολάου Φέριερ μάς επισημαίνει ότι καλό θα ήταν να δούμε την πραγματικότητά μας κατάματα και με απλό ρεαλισμό να βρούμε λύσεις σε ό,τι μας εμποδίζει να γίνουμε αυτό που θέλουμε: Αληθινά ευτυχισμένοι!

Η προαγωγή που δεν ήρθε ποτέ

Η Δήμητρα εργάζεται σε ιδιωτική εταιρεία τα τελευταία οκτώ χρόνια. Τα τελευταία τέσσερα περιμένει την προαγωγή της. «Κάθε χρόνο μού υπόσχονται την προαγωγή, αλλά πάντα κάτι πηγαίνει στραβά και η υπόσχεση μεταφέρεται για τον επόμενο χρόνο». Πώς την επηρεάζει αυτό; «Αν έπαιρνα την προαγωγή θα μπορούσα να αγοράσω το αυτοκίνητο που θέλω, θα ήμουν πιο άνετη οικονομικά, θα είχα περισσότερες ευθύνες στην εταιρεία και θα έκανα αυτό που ήθελα». Άρα εφόσον δεν έχει το αυτοκίνητο ή τις ευθύνες, μάλλον δεν κάνει αυτό που θέλει, μάλλον είναι δυστυχισμένη (;).

Η Ευγενία, από την άλλη, θεωρεί ότι η ευτυχία της εξαρτάται από την απώλεια του βάρους της. Βλέπει τη ζωή της να περνά από μπροστά της και αυτή, μια παθητική θεατής, περιμένει πώς και πώς να γίνει ενεργό μέρος της. Αυτό όμως δεν ξέρει πότε θα γίνει, αφού η μοναδική της έγνοια είναι να χάσει τα κιλά. Για αυτό άλλωστε και είναι κλεισμένη σπίτι χωρίς ιδιαίτερους φίλους.

Ο Σωτήρης θέλει τον χρόνο του να συνέλθει από την απώλεια της εργασίας του. Έχει βέβαια περάσει αρκετός καιρός -περίπου οκτώ μήνες από τότε που του έδωσαν την επιστολή αποδέσμευσής του από την εταιρεία-, αλλά η σύζυγός του είναι σίγουρη πως αν βρει εργασία σαν και αυτή που είχε, τότε θα είναι πραγματικά ευτυχισμένος.

Αναμένοντας τον στόχο!

Η κα Νικολάου, μιλώντας στη «Σημερινή», εξήγησε ότι είναι φυσικό να θέτουμε κάποιους στόχους στη ζωή μας και να αναμένουμε την υλοποίησή τους για να μας φέρουν το πολυπόθητο αίσθημα της χαράς, της ικανοποίησης και της ευτυχίας. «Ωστόσο, αν κοιτάξουμε πίσω στη ζωή μας, θα παρατηρήσουμε ότι πάντα είχαμε ένα στόχο. Ως φυσικό, σίγουρα υπήρχε ο ενθουσιασμός, η νευρικότητα ή και άγχος κατά την εργασία προς την υλοποίηση του στόχου. Μπορείτε όμως να θυμηθείτε την αποφοίτηση από το σχολείο; Ίσως το κολλέγιο; Το ξεκίνημα μιας νέας σχέσης; Όταν παντρευτήκατε; Όταν γεννήθηκε το πρώτο παιδί;

»Ή αν πάμε και στην αντίθετη κατεύθυνση, στις πιο οδυνηρές αναμνήσεις, όπως όταν είχατε περάσει έναν χωρισμό, την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, αρρώστια κ.λπ., αλλά με κάποιο τρόπο καταφέρατε να ξεπεράσετε αυτά τα γεγονότα. Μπορείτε να φέρετε στη μνήμη σας ένα πρόβλημα που προέκυψε, που σας έκανε να σκεφτείτε ότι αν ξεπεραστεί αυτό θα είστε ευτυχισμένοι; Και στην πορεία πόσα άλλα προέκυψαν μετά από αυτό… Ώς ένα βαθμό οι περισσότεροι από εμάς, αν όχι όλοι, πάσχουμε από το σύνδρομο ‘θα είμαι ευτυχής αν’…».

Ο καθορισμός των στόχων και η προσπάθειά μας ώστε να επιτύχουμε τους στόχους μάς προσφέρει την αίσθηση του ανυπόμονου, της αισιοδοξίας, φέρνει πάθος στη ζωή μας, ωστόσο συχνά βιώνουμε την απογοήτευση, είτε γιατί αυτός ο στόχος αργεί να γίνει πραγματικότητα, είτε γιατί βρίσκουμε εμπόδια, είτε απλώς γιατί είναι και αυτό στη φύση μας, να απογοητευόμαστε πρόωρα! «Έχουμε την τάση να ξεχνούμε πόσο ισχυροί είμαστε πραγματικά τώρα, όταν πρόκειται για τη δική μας ευτυχία.

Επιλέγουμε να δώσουμε τη δύναμή μας σε γεγονότα ή άλλους ανθρώπους, έχοντας στο μυαλό μας ότι αν αυτοί αλλάξουν ή αν αυτό αλλάξει, τότε θα είμαστε ευτυχείς. Ξεχνάμε όμως το βασικότερο. Ότι η ευτυχία είναι μια εσωτερική κατάσταση και όχι εξωτερική!».

Το μέτρο του δυνατού είναι στο χέρι μας

Μιλώντας με παραδείγματα για να γίνει ακόμη πιο σαφής, η κα Νικολάου ανέφερε: «Αν είστε άγαμοι και περιμένετε να είστε σε μια σχέση ή να παντρευτείτε για να αισθανθείτε πλήρεις, τότε θα απογοητευτείτε. Όλοι μας έχουμε τους πόρους μέσα μας για να κάνουμε τους εαυτούς μας ευτυχισμένους αυτήν τη στιγμή. Με το να περιμένουμε κάποιο άλλο άτομο να μας το δώσει αυτό, δεν είναι δίκαιο για το άλλο πρόσωπο ή ακόμη και για τον ίδιο μας τον εαυτό. Αγοράζουμε το παραμύθι του πρίγκιπα ή της ωραίας γυναίκας που θα μπει στη ζωή μας και τα πάντα θα είναι μια χαρά. Αυτή είναι η παγίδα: κανείς δεν ξέρει τον εαυτό μας καλύτερα από μας τους ίδιους. Έτσι όταν περιμένουμε ένα άλλο άτομο να μας ολοκληρώσει και αυτός/αυτή αποτύχει, τότε θυμώνουμε και με τον σύντροφό μας!

»Είμαστε ολοκληρωμένοι όπως είμαστε τώρα. Πώς είναι δυνατόν να αγαπάμε και να αποδεχθούμε την αγάπη κάποιου άλλου, αν δεν μπορούμε να αγαπήσουμε και να αποδεχθούμε εμείς τον εαυτό μας πρώτα; Η ζωή αλλάζει συνεχώς και εμείς μαζί της. Γεγονότα και διάφορες καταστάσεις-εμπειρίες επηρεάζουν εμάς και τα θέλω μας. Μπορούμε να επιλέξουμε να διεκδικήσουμε τη δύναμή μας σήμερα για να είμαστε ευτυχισμένοι αυτήν τη στιγμή με όσα έχουμε, ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει στη ζωή μας».

Σύμφωνα με την προπονήτρια ζωής, η δύναμη που κρύβουμε μέσα μας είναι αρκετή για να αλλάξουμε εμείς τα πράγματα της ζωής μας και να φέρουμε τα πάνω-κάτω, ώστε να μην περιμένουμε κάτι άλλο να γίνει για να είμαστε πλήρεις και ευτυχισμένοι.

Κρύβεται στα απλά

«Η ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να 'ρθει» λέει και ένα γνωστό άσμα. Είμαστε όντως περίεργα πλάσματα εμείς οι άνθρωποι. Προσπαθούμε να βρούμε την ευτυχία κάθε μέρα μέσα από το φαγητό, το ποτό, το σεξ, τα ταξίδια, ενώ μπορεί να είναι μπροστά στα μάτια μας. Σίγουρα συναντάμε τον ενθουσιασμό και πολύ εύκολα μάς παρασύρει για λίγο στον τρελό χορό του, όμως η αληθινή ευτυχία ακόμη λείπει. Η κα Νικολάου δίνει κάποιες μικρές συμβουλές, ώστε να μας διευκολύνει στο να ανακαλύψουμε ποια είναι η δική μας ευτυχία:

- Πρώτα από όλα σταματούμε τη διαμαρτυρία! Η μάταιη προσπάθεια εξεύρεσης του τι πήγε λάθος με τον κόσμο γύρω μας, πρέπει να διακοπεί αμέσως και βίαια. «Αν επικεντρώνουμε όλη την προσοχή μας σε ένα σημείο, τότε δεν μπορούμε να δούμε τα θετικά στοιχεία γύρω μας».

- Είναι όμορφος ο κόσμος. «Η αναγνώριση της ομορφιάς και της αγάπης για τον κόσμο γύρω σας είναι ένα σίγουρο βήμα προς την ευτυχία. Απλώς δεχθείτε τους ανθρώπους όπως είναι. Έτσι κι αλλιώς δεν μπορείτε εσείς να αλλάξετε τον άλλον. Επιλέξτε να δείτε το καλό σε αυτούς. Αφεθείτε στην ομορφιά του τοπίου, του ηλιοβασιλέματος, της θάλασσας, μιας όμορφης θέας. Τα πάντα στο σύμπαν είναι όμορφα και εσείς είστε μέρος του».

- Πείτε κι ένα ευχαριστώ! «Εκφράστε την ευγνωμοσύνη σας κάθε μέρα. Πόσα πράγματα παίρνετε ως δεδομένα; Έχετε νιώσει ποτέ ευγνώμωνες για το σπίτι σας, το φαγητό, το ζεστό νερό, τα ρούχα, την υγεία σας, ακόμη και την αναπνοή σας; Καταγράψτε καθημερινά τουλάχιστον τρία πράγματα για τα οποία είστε ευγνώμονες και θα δείτε ότι έχετε περισσότερα πράγματα για να εκτιμήσετε από ό, τι μπορείτε να υπολογίζετε».

- Αγαπήστε επιτέλους τον εαυτό σας! «Χτίστε μια σχέση αγάπης με το πιο σημαντικό πρόσωπο στη ζωή σας, εσάς τους ίδιους. Μάθετε να αγαπάτε κάθε μέρος του εαυτού σας, την ανυπομονησία σας, την κατήφεια σας, το σώμα σας, τα αρνητικά σας… τα πάντα σας. Χειριστείτε τον εαυτό σας όπως θα κάνατε με το παιδί σας, με αγάπη, συγχώρεση και συμπόνοια».