ΚΑΝΑΜΕ ΠΡΟΟΔΟ ΣΤΗΝ ΠΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΜΠΟΡΙΟΥ
Η Κύπρια Υπαστυνόμος Ρίτα Σούπερμαν βραβεύτηκε από τον John Kerry, με τον τίτλο «2016 Trafficking in Persons Hero», ενώ η Κυπριακή Δημοκρατία αναβαθμίστηκε στην τιμητική Κατηγορία 1
John Kerry: «Δεν υπάρχει τίποτε αναπόφευκτο όσον αφορά την εμπορία προσώπων. Πρέπει να ρωτούμε τον εαυτό μας - τι θα συνέβαινε αν αυτό το θύμα trafficking ήταν η κόρη μου, ο γιος μου, η αδελφή ή ο αδελφός μου;»
Έντονο… κυπριακό χρώμα είχε φέτος η ετήσια Έκθεση αξιολόγησης των ΗΠΑ για την καταπολέμηση της εμπορίας προσώπων, για το 2016, που δημοσιεύτηκε στις 30 Ιουνίου 2016. Κι αυτό γιατί όχι μόνο αναβαθμίστηκε η Κυπριακή Δημοκρατία, στην ιδιαίτερα τιμητική Κατηγορία 1 (Tier 1), από την Κατηγορία 2 (Tier 2), που ήταν τον προηγούμενο χρόνο, για την πρόοδο που έκανε στην καταπολέμηση της εμπορίας προσώπων, ως χώρα που συμμορφώνεται πλήρως με τα ελάχιστα κριτήρια της αμερικανικής νομοθεσίας για προστασία των θυμάτων εμπορίας προσώπων, αλλά και γιατί στη διάρκεια της παρουσίασης της Έκθεσης την ίδια μέρα, στο Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών στην Ουάσινγκτον, βραβεύτηκε από τον Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών John Kerry, με τον τίτλο «2016 Trafficking in Persons Hero», η Κύπρια Υπαστυνόμος Ρίτα Σούπερμαν, Επικεφαλής του Γραφείου Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων της Αστυνομίας από το 2005.
Η κυρία Σούπερμαν, που είναι και εμπειρογνώμονας της Επιτροπής GRETA του Συμβούλιου της Ευρώπης για θέματα εμπορίας προσώπων, βραβεύτηκε μαζί με άλλα οκτώ πρόσωπα για τη δράση της κατά της σωματεμπορίας, ανάμεσα στις 188 χώρες που αξιολογήθηκαν από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ και μάλιστα ορίστηκε να μιλήσει εκ μέρους όλων των βραβευθέντων, στην εκδήλωση. Στην ομιλία της, τόνισε την ανάγκη ενίσχυσης των προσπαθειών καταπολέμησης της εμπορίας προσώπων και προστασίας των θυμάτων.
Οι άλλοι οκτώ βραβευθέντες
Τα άλλα οκτώ πρόσωπα που βραβεύτηκαν από τις ΗΠΑ είναι η Karen Rigby από τις Μπαχάμες, Επικεφαλής κυβερνητικής επιτροπής για την εμπορία προσώπων, η Priscilla Kedibone Israel από τη Μποτσουάνα, στέλεχος της Εισαγγελίας της χώρας της, ο Kiran Bajracharya από το Νεπάλ, αξιωματικός της Αστυνομίας που διαλεύκανε υποθέσεις σωματεμπορίου γυναικοπαίδων, ο Biram Abeid και ο Brahim Ramdhane, από τη Μαυριτανία, δυναμικοί ακτιβιστές κατά της εμπορίας προσώπων, ο πρώτος δικηγόρος και συγγραφέας και ο δεύτερος καθηγητής Φιλοσοφίας και Αραβικής Γλώσσας, η Syeda Ghulam Fatima, από το Πακιστάν, ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Γενική Γραμματέας του Μετώπου Απελευθέρωσης από τη Δουλεία (ιδιαίτερα εργατών σε κλιβάνους κατασκευής τούβλων και σε εργοστάσια), ο Oluremi Banwo Kehinde από τη Νιγηρία, ακτιβιστής για προστασία Αφρικανών από το σωματεμπόριο στη Ρωσία, ο Issa Kouyate από τη Σενεγάλη, ιδρυτής και διευθυντής καταφυγίου για παιδιά του δρόμου, και η Δρ Krisztina Berta, από την Ουγγαρία, Εθνική Συντονίστρια κατά του Trafficking στο Υπουργείο Εσωτερικών - η Δρ Berta βραβεύτηκε μεταθανάτια, αφού πέθανε στα 62 της χρόνια, τον Νοέμβρη 2015.
«Μια μάχη που πρέπει να νικήσουμε»
Όπως αναφέρεται στην Έκθεση, «κάθε χρόνο το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών τιμά άτομα από όλο τον κόσμο που αφιέρωσαν τις ζωές τους στον αγώνα κατά της εμπορίας ανθρώπων. Πρόκειται για ακτιβιστές μη κυβερνητικών οργανώσεων, λειτουργούς εισαγγελικών Αρχών, αξιωματικούς της Αστυνομίας και πολίτες που έχουν δεσμευτεί εναντίον της σύγχρονης σκλαβιάς. Αναγνωρίζονται για τις ακούραστες προσπάθειές τους να προστατεύσουν τα θύματα και να οδηγήσουν τους θύτες στη δικαιοσύνη, παρ' όλες τις αντιδράσεις, τις δυσκολίες και τις απειλές κατά της ζωής τους».
Μιλώντας στην εκδήλωση της 30ής Ιουνίου 2016, ο John F. Kerry είπε ότι «δεν υπάρχει τίποτε αναπόφευκτο όσον αφορά την εμπορία προσώπων. Το ότι ένα έγκλημα συνέβη στο παρελθόν δεν σημαίνει ότι πρέπει ν’ ανεχόμαστε να συμβαίνει και στο μέλλον ή ότι πρέπει να στρέφουμε τα μάτια μας αλλού. Αντί αυτού, πρέπει να ρωτούμε τον εαυτό μας - τι θα συνέβαινε αν αυτό το θύμα trafficking ήταν η κόρη μου, ο γιος μου, η αδελφή ή ο αδελφός μου;
»Η φετινή Έκθεση αξιολόγησης των ΗΠΑ για την καταπολέμηση της εμπορίας προσώπων θέτει τέτοια ερωτήματα, γιατί η κατάργηση της σύγχρονης σκλαβιάς δεν είναι απλώς μια μάχη που πρέπει να δώσουμε, είναι μια μάχη που πρέπει να νικήσουμε. Αυτή η Έκθεση είναι μια προσπάθεια που αξίζει να γίνει, γιατί είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να μιλήσουμε εκ μέρους των αντρών, γυναικών και παιδιών που δεν έχουν τη δυνατότητα ν’ ακουστούν.
»Λόγω της αξιοπιστίας της, η Έκθεση είναι επίσης μια πηγή κύρους και έμπνευσης για ακτιβιστές σε κάθε ήπειρο που αγωνίζονται κατά της μάστιγας της εμπορίας ανθρώπων. Ο στόχος της Έκθεσης είναι να διαφωτίσει, ενεργοποιήσει και ενδυναμώσει. Γι’ αυτό και ενσωματώνει τις αντιλήψεις μη κυβερνητικών οργανώσεων, δικηγόρων και θυμάτων, με προσωπικές εμπειρίες αυτού του ειδεχθούς εγκλήματος.
»Εκδίδοντας την Έκθεση, θέλουμε να φέρουμε σε γνώση του κοινού τη φύση και το εύρος της παράνομης βιομηχανίας εμπορίας ανθρώπων, των 150 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Θέλουμε να παράσχουμε στοιχεία και τεκμήρια που θα βοηθήσουν ανθρώπους που αγωνίζονται για μεταρρυθμίσεις και για ανακούφιση του πόνου των θυμάτων. Και θέλουμε να δώσουμε ισχυρά κίνητρα σε κυβερνήσεις σε κάθε επίπεδο, για να κάνουν ό,τι μπορούν για να προλάβουν και να καταπολεμήσουν το trafficking, να αναγνωρίσουν και να στηρίξουν τα θύματα και να προστατεύσουν πληθυσμούς που κινδυνεύουν».
Για ένα ελεύθερο κόσμο
Σύμφωνα με την Έκθεση, «οι ΗΠΑ είναι δεσμευμένες να εργαστούν με τους διεθνείς εταίρους μας για ν’ αντιμετωπίσουμε τους βαθύτερους λόγους και τις συνέπειες της σύγχρονης σκλαβιάς και για ν’ ανταλλάξουμε ιδέες και καινοτόμες πρακτικές, αλλά υπάρχει πολλή δουλειά να γίνει. Η σύγχρονη σκλαβιά συνδέεται με μια σειρά προκλήσεων του 21ου αιώνα - από την περιβαλλοντική προστασία, μέχρι την καταπολέμηση του διεθνούς οργανωμένου εγκλήματος.
»Όπου υπάρχει φτώχια και απουσία ευκαιριών, όπου η ισχύς του νόμου δεν αναγνωρίζεται, όπου η διαφθορά είναι πιο ριζωμένη, όπου οι μειονότητες κακοποιούνται και όπου οι πληθυσμοί δεν μπορούν να βασίζονται στην προστασία των κυβερνήσεων, υπάρχουν ζώνες ατιμωρησίας όπου οι σωματέμποροι μπορούν να κυνηγούν τα θύματά τους. Η φετινή Έκθεση ενθαρρύνει κυβερνήσεις να αναγνωρίζουν ευάλωτους πληθυσμούς και να βοηθούν στην επισήμανση των μεθόδων των σωματεμπόρων.
»Για την κατανόηση των αναγκών των ευάλωτων ομάδων, οι κυβερνήσεις μπορούν να συνεργάζονται με μη κυβερνητικές οργανώσεις και με τον ιδιωτικό τομέα, ώστε να προστατεύσουν τους αθώους από πιθανούς traffickers. Το μέγεθος της πρόκλησης είναι πραγματικό, όπως πραγματικές είναι και οι ευκαιρίες για πρόοδο. Τον Δεκέμβριο, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ όρισε 11 επιζώντες του trafficking, στην πρώτη Συμβουλευτική Ομάδα για την Εμπορία Προσώπων στις ΗΠΑ.
»Το κουράγιο και η αφοσίωσή τους μάς θυμίζει την ευθύνη μας να δράσουμε θαρραλέα, ώστε μαζί να νικήσουμε περισσότερες μάχες. Γι’ αυτό σας καλώ να διαβάσετε αυτή την Έκθεση, ως μια έκκληση για δράση και για πραγματοποίηση του οράματος για ένα κόσμο πιο συμπονετικό και πιο δίκαιο, ελεύθερο από τη σύγχρονη σκλαβιά».
Τα κυπριακά βήματα μπροστά
Να σημειώσουμε ότι αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση της αμερικανικής Έκθεσης, για την εμπορία προσώπων, το κυπριακό Υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε ότι αποδίδει την αναβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην Κατηγορία 1, «μεταξύ άλλων, στο γεγονός ότι η Κύπρος έχει αυξήσει σημαντικά την προσαγωγή και καταδίκη των εμπόρων, έχει θεσμοθετήσει τη διαδικασία χειρισμού των θυμάτων, έχει ενισχύσει τις δομές της για πάταξη του φαινομένου, έχει βελτιώσει τις διάφορες μορφές στήριξης που παρέχονται στα θύματα και έχει προχωρήσει σε σημαντική κατάρτιση των προσώπων που χειρίζονται περιπτώσεις θυμάτων».
Στην Έκθεση αναφέρεται ότι «η κυβέρνηση της Κύπρου ανταποκρίνεται πλήρως στα ελάχιστα κριτήρια για εξάλειψη του trafficking. Στη διάρκεια του 2015, που καλύπτει η Έκθεση, η κυπριακή κυβέρνηση καταδίκασε 31 σωματεμπόρους, μια σημαντική αύξηση από 9, το 2014. Η κυβέρνηση ενέκρινε ένα εθνικό μηχανισμό αναφοράς σε σχέση με τις διαδικασίες αναγνώρισης θυμάτων και παραπομπής σε κυβερνητικές υπηρεσίες.
»Αύξησε τον αριθμό των αστυνομικών στη μονάδα κατά του trafficking (σ. σ. Γραφείο Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων της Αστυνομίας με επικεφαλής την Υπαστυνόμο Σούπερμαν), από 8 σε 12 και διεύρυνε την εξουσία της μονάδας ώστε ν’ αναλαμβάνει όλες τις υποθέσεις πιθανού trafficking στη χώρα. Οι καθυστερήσεις στην παροχή οικονομικής βοήθειας στα θύματα, που είχαν εντοπιστεί στην προηγούμενη Έκθεση, μειώθηκαν σημαντικά και τα θύματα trafficking είχαν προτεραιότητα έναντι άλλων ευάλωτων ληπτών.
»Οι Αρχές δεν διερεύνησαν πιθανές υποθέσεις εμπορίας προσώπων που αφορούσαν οικιακούς εργαζόμενους ή εργάτες στη γεωργία, καθώς αυτές συνήθως θεωρούνται περιπτώσεις εργατικής διαφοράς. Στη διάρκεια του 2015 εκφράστηκαν ανησυχίες ότι κάποιοι αστυνομικοί του Γραφείου Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων έκαναν συνεντεύξεις με έλλειψη ευαισθησίας, που μπορεί να ξανατραυμάτισαν τα θύματα. Παρατηρητές ανέφεραν επίσης ότι κάποιοι μεταφραστές, στη διάρκεια της διαδικασίας μετάφρασης, δεν είχαν επαρκή γνώση ξένων γλωσσών ή διαλέκτων, ιδιαίτερα γαλλόφωνων αφρικανικών χωρών και έκαναν μεταφραστικά λάθη, που πιθανόν επηρέασαν δυσμενώς τη μαρτυρία των θυμάτων και την κατέστησαν αναξιόπιστη.
»Μέσα στο 2015, η κυβέρνηση αναγνώρισε 40 θύματα εμπορίας, σε σύγκριση με 46 το 2014. Από τα 40 θύματα, τα 22 ήταν θύματα εμπορίας στην εργασία (16 άντρες και 6 γυναίκες). Η κυβέρνηση αναγνώρισε 13 θύματα σωματεμπορίου, όλες γυναίκες. Δύο παιδιά, ένα 13χρονο αγόρι και ένα 11χρονο κορίτσι, ήταν θύματα αναγκαστικής επαιτείας. Δύο παιδιά και μια γυναίκα ήταν θύματα trafficking με σκοπό εγκληματικές πράξεις. Η κυβέρνηση ανέφερε όλα τα αναγνωρισμένα θύματα στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας για λήψη κρατικού επιδόματος.
»Δεκαοκτώ γυναίκες θύματα σωματεμπορίου φιλοξενήθηκαν στο κρατικό καταφύγιο στη Λευκωσία, σε σύγκριση με 20 το 2014. Τα θύματα μπορούν να μείνουν στο καταφύγιο για ένα μήνα ή και περισσότερο, ως περίοδο περίσκεψης, στη διάρκεια της οποίας να αναρρώσουν, πριν αποφασίσουν αν θα συνεργαστούν με την Αστυνομία, για ποινική δίωξη των δραστών. Ο νόμος ορίζει ρητά ότι τα θύματα επαναπατρίζονται μετά τη συμπλήρωση των νομικών διαδικασιών και η Αστυνομία κάνει εκτίμηση κινδύνου για κάθε θύμα, πριν από τον επαναπατρισμό.
»Η κυβέρνηση έδωσε προσωρινή άδεια εργασίας σε 28 θύματα το 2015, ενώ τα υπόλοιπα τέσσερα θύματα επέλεξαν να μη συμμετάσχουν στην αστυνομική διερεύνηση κατά των σωματεμπόρων και επαναπατρίσθηκαν. Η κυβέρνηση παραχώρησε πολιτικό άσυλο σε δύο θύματα και επέκτεινε την άδεια παραμονής και εργασίας άλλων τριών θυμάτων, που ζήτησαν να παραμείνουν στη χώρα, μετά τη συμπλήρωση των δικαστικών διαδικασιών. Είκοσι δύο θύματα ζήτησαν αστυνομική προστασία στη διάρκεια της ποινικής δίωξης κατηγορούμενων σωματεμπόρων.
»Σε 10 θύματα επιτράπηκε μέσα στο 2015 να φύγουν από την Κύπρο και να επιστρέψουν για τη δίκη των κατηγορουμένων, ενώ η Αστυνομία ήταν σε επαφή με θύματα ενώ αυτά έλειπαν από την Κύπρο, για να εξασφαλίσει την ασφάλειά τους. Μερικά θύματα βοήθησαν την Αστυνομία, με τη συμπλήρωση γραπτών δηλώσεων, πριν επαναπατριστούν με δική τους βούληση.
»Η κυβέρνηση συνέχισε τις προσπάθειες πρόληψης. Η Πολυθεματική Συντονιστική Ομάδα κατά της Εμπορίας Προσώπων συντόνισε την εφαρμογή του Εθνικού Σχεδίου Δράσης κατά της Εμπορίας Προσώπων για την περίοδο 2013-2015, ενώ μέσα στο 2015, το Υπουργείο Εργασίας διενήργησε 111 ελέγχους σε ιδιωτικά γραφεία εξεύρεσης εργασίας και διερεύνησε 13 παράπονα, μεταφέροντας τα 4 στην Αστυνομία, για ποινική διερεύνηση. Ακύρωσε τις άδειες 16 ιδιωτικών γραφείων εξεύρεσης εργασίας, για εμπλοκή σε εμπορία στην εργασία.
»Το Υπουργείο Εσωτερικών παρείχε εκπαίδευση σε επιθεωρητές εργασίας, λειτουργούς εργασιακών σχέσεων, λειτουργούς υπηρεσιών κοινωνικής ευημερίας και λειτουργούς στο Υπουργείο Υγείας, για θέματα εμπορίας στην εργασία και για τις πρόνοιες του νέου νόμου του 2014, για την εμπορία προσώπων.
» Επίσης περιέλαβε ένα μέρος που αφορά το trafficking στη διδασκόμενη ύλη για μαθητές 15-18 χρονών. Μια μη κυβερνητική οργάνωση (σ. σ. το Cyprus Stop Trafficking), σε συνεργασία με το Υπουργείο Άμυνας, συνέχισε να κάνει διαλέξεις σε στρατιώτες για το trafficking. Η κυβέρνηση προχώρησε σε εκπαίδευση του διπλωματικού της προσωπικού, κατά της εμπορίας προσώπων».
Τα κυπριακά βήματα πίσω
Η Έκθεση δεν αποκρύβει βέβαια ότι «η Κύπρος είναι πηγή και χώρα προορισμού για άντρες, γυναίκες και παιδιά που υποφέρουν από εργασιακή και σεξουαλική εκμετάλλευση».
Προστίθενται τα εξής: «Τα θύματα που αναγνωρίστηκαν στην Κύπρο το 2015 ήταν κυρίως από την Ινδία, το Μπανγκλαντές, τη Βουλγαρία, Ρουμανία, Φιλιππίνες, Καμερούν, Ακτή του Ελεφαντοστού, Σλοβακία και Τσεχία. Για πρώτη φορά μέσα στο 2015 αναγνωρίστηκαν θύματα σωματεμπορίου από την Παραγουάη. Γυναίκες, κυρίως από την Ανατολική Ευρώπη, το Βιετνάμ, την Ινδία και την υπο-Σαχάρια Αφρική είναι θύματα σωματεμπορίου σε ιδιωτικά διαμερίσματα και ξενοδοχεία, στον δρόμο και σε εμπορικά καταστήματα στην Κύπρο, περιλαμβανομένων μπαρ, μπιραριών, καφετεριών και καμπαρέ.
»Μερικές γυναίκες θύματα trafficking στρατολογούνται με ψεύτικες υποσχέσεις για γάμο ή για εργασία, ως σερβιτόρες, ή υπεύθυνες υποδοχής. Ξένοι μετανάστες, κυρίως από τη Νότια και τη Νοτιο-ανατολική Ασία, υποβάλλονται σε καταναγκαστική εργασία στη γεωργία. Αυτοί στρατολογούνται από γραφεία εξεύρεσης εργασίας και εισέρχονται στη χώρα με ληξιπρόθεσμες άδειες εργασίας.
»Μετά που οι άδειες αυτές λήγουν, συχνά υποβάλλονται σε εικονικό χρέος, απειλές και κατακράτηση μισθών και προσωπικών τους εγγράφων. Αιτητές ασύλου από τη Νοτιοανατολική Ασία, την Αφρική και την Ανατολική Ευρώπη υφίστανται εργασιακή εκμετάλλευση στη γεωργία και στην οικιακή εργασία. Ασυνόδευτοι ανήλικοι, παιδιά μεταναστών, Ρόμα και αιτητών ασύλου, είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στην εξαναγκαστική επαιτεία».
Ο παράδεισος των σωματεμπόρων
Ιδιαίτερα επιβαρυντική είναι η αμερικανική Έκθεση για την κατεχόμενη περιοχή της Κύπρου, όπου οργιάζει ανεμπόδιστα η εμπορία προσώπων. Τονίζεται χαρακτηριστικά, ότι «αν η “Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου” μπορούσε να καταταγεί επίσημα στην Έκθεση αυτή, θα κατατασσόταν στην Κατηγορία 3 (σ. σ. που είναι η χειρότερη), αφού οι τουρκοκυπριακές Αρχές δεν πληρούν ούτε τα ελάχιστα κριτήρια για εξάλειψη του trafficking και δεν κάνουν αξιόλογες προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση».
Όπως αναφέρεται στην Έκθεση, «η βόρεια περιοχή της Κύπρου διοικείται από τους Τουρκοκύπριους οι οποίοι, το 1983, την ανακήρυξαν ανεξάρτητη “Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου”. Οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν την “ΤΔΒΚ” και δεν την αναγνωρίζει καμιά άλλη χώρα, εκτός της Τουρκίας. Η περιοχή αυτή εξακολουθεί να είναι μια ζώνη ατιμωρησίας για την εμπορία ανθρώπων. Είναι προορισμός για γυναίκες από την Κεντρική Ασία, την Ανατολική Ευρώπη και την Αφρική που εξαναγκάζονται σε πορνεία σε νυχτερινά κέντρα, αδειοδοτημένα και νομιμοποιημένα από την τουρκοκυπριακή διοίκηση. Τα nightclubs είναι μια σημαντική πηγή είσπραξης φόρων για την τουρκοκυπριακή διοίκηση, με τα ΜΜΕ να εκτιμούν ότι οι ιδιοκτήτες τους πληρώνουν μεταξύ 7-10 εκατομμύρια δολάρια ετησίως, σε φόρους.
»Αυτό δημιουργεί σύγκρουση συμφερόντων και αποτρέπει την αύξηση της πολιτικής βούλησης για καταπολέμηση του trafficking. Άντρες και γυναίκες υποχρεώνονται σε καταναγκαστική εργασία στη βιομηχανία, τις κατασκευές, τη γεωργία, την οικιακή εργασία, τα εστιατόρια και στο λιανικό εμπόριο. Τα θύματα εμπορίας στην εργασία ελέγχονται μέσω εικονικών χρεών, απειλών απέλασης, περιορισμών στις κινήσεις και απάνθρωπων συνθηκών διαβίωσης και εργασίας. Τα θύματα εμπορίας στην εργασία προέρχονται από την Κίνα, το Πακιστάν, τις Φιλιππίνες, την Τουρκία, το Τουρκμενιστάν και το Βιετνάμ.
»Οι μετανάστες, ιδιαίτερα εκείνοι που περνούν στην τουρκοκυπριακή περιοχή μετά που λήγει η άδεια εργασίας τους στην Κυπριακή Δημοκρατία, είναι ευάλωτοι στην εργασιακή εκμετάλλευση. Επίσης ευάλωτοι στην εμπορία στην εργασία είναι τα παιδιά Ρόμα και οι Τούρκοι εποχιακοί εργάτες και οι οικογένειές τους. Γυναίκες που έχουν άδεια για οικιακή εργασία είναι ευάλωτες στην εργασιακή εκμετάλλευση.
»Όπως σε προηγούμενα χρόνια, μη κυβερνητικές οργανώσεις ανέφεραν ένα αριθμό γυναικών που μπήκαν στην “ΤΔΒΚ” από την Τουρκία, με τουριστικές βίζες τριών μηνών, ή με φοιτητικές βίζες και εξαναγκάστηκαν στην πορνεία, σε διαμερίσματα στη βόρεια Λευκωσία, την Κερύνεια και την Αμμόχωστο. Μερικές είναι θύματα trafficking. Μετανάστες, αιτητές ασύλου, πρόσφυγες και τα παιδιά τους κινδυνεύουν επίσης με σεξουαλική εκμετάλλευση.
» Η περιοχή που ελέγχουν οι τουρκοκυπριακές Αρχές δεν έχει “νόμο” που να απαγορεύει, με συγκεκριμένο τρόπο, την εμπορία ανθρώπων. Αν υπάρχουν υποθέσεις που συνδέονται με trafficking, δικάζονται με βάση τον Ποινικό Κώδικα στην "ΤΔΒΚ", που απαγορεύει το αποζήν από κέρδη πορνείας, ή την προαγωγή σε πορνεία. Ο Ποινικός Κώδικας απαγορεύει επίσης την καταναγκαστική εργασία».
Συνένοχη στο trafficking η «διοίκηση»
Η Έκθεση επισημαίνει ότι «οι Τουρκοκύπριοι δεν έχουν στατιστικές για τις προσπάθειες των δυνάμεων του νόμου, εναντίον των δραστών εμπορίας ανθρώπων. Η “ΤΔΒΚ” δεν διαθέτει καταφύγια για θύματα, ούτε προσφέρει κοινωνική, οικονομική και ψυχολογική στήριξη στα θύματα. Τοπικοί παρατηρητές αναφέρουν ότι η διοίκηση είναι συνένοχη στην διευκόλυνση του trafficking και η “αστυνομία” συνέχισε να κατακρατεί τα διαβατήρια γυναικών εργαζόμενων σε nightclubs, με την άφιξή τους στην περιοχή. Οι τουρκοκυπριακές Αρχές δεν εφαρμόζουν τον “νόμο του 2000” για τα νυχτερινά κέντρα, που παρέχει στοιχειωδώς το νομικό πλαίσιο κατά του trafficking και καθορίζει ότι τα nightclubs μπορούν να προσφέρουν μόνο ψυχαγωγία, όπως χορευτικές παραστάσεις.
»Επίσης δεν άσκησαν ποινικές διώξεις στη διάρκεια της περιόδου που καλύπτει η Έκθεση, κατά ιδιοκτητών νυχτερινών κέντρων, σωματοφυλάκων ή πελατών, ούτε έκαναν προσπάθειες να τιμωρήσουν στρατολόγους καταναγκαστικής εργασίας ή μεσάζοντες στη στρατολόγηση εργατών, μέσω γνωστών αθέμιτων προσφορών εργοδότησης, ή στη χρέωση με τεράστια ποσά χρημάτων, για ανθρώπους που μεταναστεύουν προς εξεύρεση εργασίας.
»Δεν υπάρχει “νόμος” που να τιμωρεί τους traffickers που κατάσχουν τα διαβατήρια ή τα ταξιδιωτικά έγγραφα των εργατών, ή που αλλάζουν τα συμβόλαια ή κατακρατούν μισθούς εργατών, ενώ η “αστυνομία” δεν είναι εκπαιδευμένη στην αναγνώριση θυμάτων, ούτε προσφέρει προστασία στα θύματα».




