Ο ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ, ΠΑΡΑ ΤΟ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΕΝΟ ΠΟΔΙ, ΔΕΝ ΤΑ ΒΑΖΕΙ ΚΑΤΩ

Η δική του μάχη ζωής ξεκίνησε το 2002, όταν ύστερα από ατύχημα που είχε με τη μοτοσικλέτα που οδηγούσε, απώλεσε το αριστερό του πόδι από το γόνατο και πάνω

Από την πρώτη στιγμή αντιμετώπισε την κατάσταση με την οποία βρέθηκε αντιμέτωπος με ψυχραιμία και σήμερα μπορεί και κάνει πολλά πράγματα, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις καταφέρνει πράγματα που αρτιμελείς δεν τολμούν καν να κάνουν

Ποιος μπορεί να βάλει φραγμό στα όνειρα ενός ανθρώπου; Κανείς. Παρά μόνο ο ίδιος, εάν στις δυσκολίες της ζωής και σ’ όσα βρεθούν στο διάβα του δεν παλέψει και δεν αγωνιστεί με όλο του το πάθος για την εκπλήρωσή τους. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Αλκυόνη Παπαδάκη, «δεν γίνεται να ζεις χωρίς να ονειρεύεσαι... Δεν έχει νόημα. Δεν έχει ουσία. Να ονειρεύεσαι! Κοίτα μόνο να 'χεις σταμπάρει καλά την έξοδο κινδύνου από τα όνειρά σου. Τότε σώζεσαι...». Σήμερα η στήλη «Μαχητές και Νικητές της Ζωής» φιλοξενεί έναν άνθρωπο που συνεχίζει να κάνει όνειρα, πάει κόντρα σε όλους και όλα και παρά το γεγονός πως έχει ακρωτηριασμένο το ένα πόδι, κάνει πολύ περισσότερα κι από έναν αρτιμελή, ενώ με το πλατύ χαμόγελό του δίδει δύναμη και μαθήματα ζωής σε όλους μας.

Το χρονικό

Όπως ο ίδιος μάς αναφέρει, ο ακρωτηριασμός στο αριστερό του πόδι ήταν αποτέλεσμα ατυχήματος που είχε το 2002 με τη μοτοσικλέτα που οδηγούσε. Το κακό, που όμως ο ίδιος δεν το βλέπει ούτε το αντιμετωπίζει έτσι, συνέβη στον δρόμο Τροόδους-Λευκωσίας, παρά τον Κουτραφά, σε ένα σημείο όπου μετά από κατηφόρα ακολουθούσε απότομη κι επικίνδυνη στροφή. Στην εν λόγω περιοχή, μάλιστα, έχουν επισυμβεί και άλλα τροχαία ατυχήματα, μερικά εξ αυτών ήσαν και θανατηφόρα. Ο ακρωτηριασμός επήλθε λόγω της τριβής του αριστερού ποδιού του με τις λαμαρίνες του οχήματος που επιχειρούσε δεξιά στροφή και δεν τον είχε αντιληφθεί, λόγω ακριβώς της έλλειψης ορατότητας της απότομης κι επικίνδυνης στροφής.

Πήγε στον άλλο κόσμο κι επέστρεψε

Μετά το ατύχημα μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου οι επί καθήκοντι ιατροί κατέληξαν στο ότι θα έπρεπε να ακρωτηριαστεί το αριστερό του πόδι από το γόνατο και κάτω. Όταν αυτό, όμως, γνωστοποιήθηκε στην οικογένειά του, προσέκρουσε στην έντονη αντίθεση του πατέρα του, που δεν ήθελε σε καμία περίπτωση το παιδί τους να χάσει το πόδι του. Όμως, ένεκα του γεγονότος πως στο ατύχημα έχασε πάρα πολύ αίμα, σε κάποια στιγμή ο Κώστας υπέστη ανακοπή καρδίας και τότε λήφθηκε η τελεσίδικη απόφαση για τον ακρωτηριασμό. «Πήγα στον άλλο κόσμο και επέστρεψα», μας αναφέρει χαριτολογώντας, σημειώνοντας πως έμαθε όλο το παρασκήνιο αφότου συνήλθε από τη νάρκωση.

Αντιμετώπισε τα πράγματα ψύχραιμα

Όταν ξύπνησε και αντιλήφθηκε τι συνέβη ενώ βρισκόταν σε νάρκωση, αντιμετώπισε την κατάσταση με πολύ ψύχραιμο τρόπο. «Είπα εντάξει, τουλάχιστον ζω», σημειώνει. Τα πράγματα, ωστόσο, δεν εξελίχθηκαν και τόσο καλά στη συνέχεια, αφού το πόδι του άρχισε να παθαίνει γάγγραινα και επιβαλλόταν ο εκ νέου ακρωτηριασμός του, αυτήν τη φορά πάνω από το γόνατο. Όταν ενημερώθηκε γι’ αυτό, δεν το δέχτηκε και τόσο ψύχραιμα, αφού δεν ήξερε μέχρι πού θα έφτανε ο ακρωτηριασμός. Μάλιστα, λόγω της θέλησής του να λάβει και δεύτερη ιατρική γνώμη, μετέβη στο Ισραήλ, όπου κι εκεί οι γιατροί ήταν ξεκάθαροι. Έπρεπε να γίνει νέος ακρωτηριασμός πάνω από το γόνατο για να γλιτώσει το υπόλοιπο πόδι από τη γάγγραινα.

Η ζωή σήμερα

Μετά και την πιο πάνω εξέλιξη, αποδέχτηκε πλήρως την κατάσταση και σήμερα συνεχίζει να ονειρεύεται. Μπορεί να περπατά με τεχνητό, ηλεκτρικό πόδι και εργάζεται part time, αφού έχει κριθεί με 75% αναπηρία, ενώ έχει δύο επιθυμίες. «Αυτήν τη στιγμή δύο πράγματα θέλω να κάνω. Να ανεβώ σκαλιά και να τρέξω. Σε ό,τι αφορά το δεύτερο, τώρα είμαι σε μία τέτοια διαδικασία να το καταφέρω με ειδικό πόδι για τρέξιμο. Κάνω συστηματικά γυμναστική και ασκήσεις για να μπορέσω να τρέξω κι ανυπομονώ να 'ρθει αυτή η μεγάλη μέρα.

»Όσον αφορά το πρώτο, μπορώ μεν να ανεβώ σκαλιά, αλλά όχι όπως όλοι οι υπόλοιποι, αφού πρέπει να ανεβαίνω το σκαλί με το καλό πόδι και να τοποθετώ δίπλα του το τεχνητό. Έτσι, για να μπορώ να πηγαίνω με τον ίδιο ρυθμό με τους υπόλοιπους ανεβαίνω δύο-δύο τα σκαλιά», μας εξηγεί, ενώ μας αποκαλύπτει ότι κάνει συχνά και καταδύσεις και ποδήλατο. Δηλαδή, παρά το πρόβλημά του, συνεχίζει να κάνει ό,τι κάνουν, και σε μεγαλύτερο βαθμό σε κάποιες περιπτώσεις, οι αρτιμελείς.

Μήνυμα μαχητικότητας

Κλείνοντας την ιστορία του, ο Κώστας Μιχαηλίδης θέλησε να στείλει σε όλους μας το εξής μήνυμα: «Το πώς θα αντιμετωπίσεις τις όποιες καταστάσεις κληθείς να αντιμετωπίσεις εξαρτάται από το πόσο θα το παλέψεις εσύ προσωπικά και από το πόση θέληση έχεις. Εγώ από την αρχή είπα εντάξει, μου έκοψαν το πόδι, αλλά προχωρώ. Ό,τι έκανα πριν, θέλω να συνεχίσω να το κάνω. Κι αυτό κάνω μέχρι σήμερα. Υπάρχουν κάποιοι περιορισμοί, αλλά όταν θέλεις κάτι μπορεί να γίνει, επειδή υπάρχει και η τεχνολογία και οι δυνατότητες για να το κάνεις και να ζήσεις μια αξιοπρεπή ζωή», καταλήγει.