Εικόνα εξαθλίωσης παρουσιάζει, σύμφωνα με τους μαθητές του, το Λύκειο Παλουριώτισσας
Ο διευθυντής του Λυκείου Τάσος Τάσου καταγγέλλει αδιαφορία των αρμοδίων να αποκαταστήσουν τις ζημιές που υπάρχουν στο σχολείο

Χρησιμοποιώντας ένα απόσπασμα από το βιβλίο της συγγραφέως Βιργινίας Βέργη Νέρη «Αναμνήσεις και Εμπειρίες από Ταξίδια και Σχολεία», που υπηρέτησε ως φιλόλογος από το 1961 μέχρι το 1963 στο Παγκύπριο Εξατάξιο Γυμνάσιο Θηλέων, ήτοι το σημερινό Λύκειο Παλουριωτίσσης, και επιδιώκοντας μιαν αντιπαραβολή του «λαμπερού» χθες και του «εξαθλιωμένου» σήμερα, το Κεντρικό Μαθητικό Συμβούλιο τού εν λόγω σχολείου επιχειρεί να καταγγείλει την τωρινή απογοητευτική εικόνα που παρουσιάζει το εκπαιδευτήριό τους, το οποίο αφέθηκε -όπως καταγγέλλεται- από την πολιτεία στη μοίρα του. Σημειώνεται ότι η πρωτοβουλία του Συμβουλίου του σχολείου έχει ως απώτερο σκοπό την ευαισθητοποίηση παλιών αποφοίτων του εκπαιδευτηρίου Παλουριωτίσσης, σε μια κοινή προσπάθεια για επαναφορά του σχολείου στη θέση που του αξίζει.

Μίζερη όψη
Την εικόνα εξαθλίωσης που παρουσιάζει το Λύκειο Παλουριώτισσας σήμερα επιβεβαίωσε, μιλώντας στη «Σημερινή», και ο Διευθυντής του Λυκείου, καθηγητής Πληροφορικής Τάσος Τάσου. Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει η διεύθυνση του σχολείου, εξαιτίας του γεγονότος ότι κομμάτι του Λυκείου βρίσκεται εντός της νεκρής ζώνης, οι καταστροφικές ζημιές που άφησε πίσω της η εισβολή του 1974 στο εκπαιδευτήριο, λόγω έλλειψης πρωτοβουλίας από την πολιτεία, δεν έχουν ακόμη αποκατασταθεί. «Στους διαδρόμους του σχολείου μπορεί να διακρίνει κανείς, ακόμη, οχυρωματικά έργα από άμμο και σανίδες, κατάλοιπα του 1974, που σήμερα ασυντήρητα αποτελούν εστίες μόλυνσης και κινδύνου, το γήπεδο και μέρος της μπροστινής αυλής βρίσκονται στη νεκρή ζώνη, ενώ οι τρύπες από σφαίρες στους τοίχους, στα τζάμια και στις πόρτες εξακολουθούν να μας θυμίζουν πεισματικά την κατοχή», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Τάσου.

Κληθείς να απαντήσει, γιατί δεν έχουν γίνει ακόμη διαβήματα για να αποκατασταθούν οι ζημιές, 42 χρόνια μετά την εισβολή, ο κ. Τάσου επεσήμανε ότι η διεύθυνση του σχολείου έχει πολλάκις απευθυνθεί στους αρμοδίους για επιδιόρθωση των ζημιών, κανείς ωστόσο δεν αναλαμβάνει τη διαδικασία, την ευθύνη της οποίας έχουν από κοινού το Υπουργείο Παιδείας και το Υπουργείο Άμυνας. Ανέφερε, ωστόσο, ότι ο Υπουργός Παιδείας έχει επισκεφθεί 2-3 φορές το σχολείο, έχει επιδείξει ενδιαφέρον για αναβάθμισή του, αλλά τίποτα το ουσιαστικό δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα.

Διαχειρίσιμη η κατάσταση, αλλά...
Αναφερόμενος στα κονδύλια τα οποία διατίθενται από το Υπουργείο Παιδείας στα σχολεία, ο κ. Τάσου, εξέφρασε την αντίθεσή του στο γεγονός ότι τα κονδύλια μοιράζονται ισόποσα σε όλα τα δημόσια εκπαιδευτήρια, είτε αυτά είναι καινούργια είτε παλαιότερα.

«Δεν είναι πρέπον, ένα νεόδμητο σχολείο να βρίσκεται στην ίδια κλίμακα προτεραιότητας με ένα σχολείο που μετρά πάνω από 50 χρόνια λειτουργίας», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Τάσου. Τόνισε, εντούτοις, ότι αν και το εκπαιδευτικό και μαθησιακό επίπεδο του σχολείου είναι πολύ καλό, το γεγονός ότι βρίσκεται σε μια υποβαθμισμένη, όπως τη χαρακτήρισε, περιοχή, όπως επίσης και η κακή κτηριακή υποδομή του σχολείου - επηρεάζουν αρνητικά το γενικότερο κλίμα που επικρατεί. Επεσήμανε, παράλληλα, ότι τόσο ο ίδιος όσο και οι μαθητές του σχολείου κάνουν διαβήματα, με σκοπό να επωφεληθούν από κονδύλια τα οποία έχει προκηρύξει πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Ένωση για σχολεία τα οποία βρίσκονται σε Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας, όπως ισχύει στην περίπτωση του Λυκείου Παλουριωτίσσης.

Ίση μεταχείριση
Συγκινητικό, πάντως, είναι το ενδιαφέρον των μαθητών του σχολείου, που όπως επισημαίνεται σε σχετική επιστολή που απέστειλε το Κεντρικό Μαθητικό Συμβούλιο, «όλοι μαζί, συμμαθητές και φίλοι, μετανάστες, αλλόγλωσσοι και πολίτες άλλων χωρών, δεν πρόδωσαν το σχολείο τους για άλλες καλύτερες περιοχές, μακριά από τη «γραμμή της αντιπαράθεσης», αλλά παρέμειναν εκεί και δίνουν ζωή στο δικό τους Λύκειο».

Συγκεκριμένα, μέσω της επιστολής, επισημαίνεται ότι «πολλοί είναι αυτοί που δεν ξέρουν πού βρίσκεται το Λύκειο Παλουριώτισσας και ούτε πως σε όλους τους διαδρόμους του έχει οχυρωματικά έργα και πολυβολεία στην πρόσοψη. Λίγοι ξέρουν πως οι κόκκινες σημαίες και οι σκοπιές πλακώνουν την ψυχή των μαθητών καθημερινά.

»Αυτό που οφείλουν όλοι να ξέρουν -συνεχίζει η επιστολή- είναι πως σε αυτό το σχολείο φοιτούμε εμείς και απαιτούμε ίσες ευκαιρίες μάθησης με όλους τους άλλους συνομήλικούς μας. Απαιτούμε ίσες ευκαιρίες στη μάθηση. Απαιτούμε η πολιτεία να αντιληφθεί πως δεν μπορεί να συνεχίσει να υποβαθμίζει την περιοχή μας και τα σχολεία μας. Δεν μπορεί να συνεχίζει να κατανέμει τα κονδύλια ισόποσα στα σχολεία, θεωρώντας πως αυτό είναι ίση μεταχείριση. Δεν μπορεί να μας χρησιμοποιεί ως διέξοδο για κάλυψη των αδυναμιών του συστήματος», καταλήγουν οι μαθητές.

Το «λαμπερό» χθες
Χαρακτηριστικό για την κατάσταση του Λυκείου είναι το απόσπασμα της συγγραφέως-καθηγήτριας Βιργινίας Βέργη Νέρη, που χρησιμοποίησαν οι μαθητές του σχολείου στην επιστολή τους, για να αποδώσουν όσο το δυνατόν καλύτερα τη σύγκριση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα του σχολείου τους, όπως το βίωσε η ίδια η συγγραφέας, όταν βρέθηκε ξανά πέρυσι, στο σχολείο όπου πρωτοδίδαξε το 1961.

Το απόσπασμα
«Νεόδμητο, επιβλητικό, απαστράπτον από πολυτέλεια και καθαριότητα. Διάδρομοι ευρύχωροι, μεγαλόπρεπα κλιμακοστάσια, αίθουσες διδασκαλίας λουσμένες στο φως, ιδιαίτερες αίθουσες Ιστορίας, Φυσικής, Δακτυλογραφίας. Άφθονα εποπτικά μέσα. Μηχανήματα, ταινίες, διαφάνειες, μα προ παντός βιβλία, πολλά βιβλία! Η βιβλιοθήκη άρτια οργανωμένη, με αναγνωστήριο. Η βιβλιοθήκη του Παγκυπρίου Γυμνασίου Θηλέων Παλουριωτίσσης έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αρχή της σταδιοδρομίας μου. Μου άνοιξε ορίζοντες… Της είμαι ευγνώμων». Και συνεχίζει. «Από την τελευταία επίσκεψη-προσκύνημα στο σχολείο, στο Λύκειο Παλουριώτισσας, πλέον, δεν άλλαξε μόνο ο τίτλος, άλλαξαν και άλλα πολλά. Τι είναι εκείνο που πλακώνει την ψυχή μου και θολώνει τα μάτια μου; Οι κόκκινες σημαίες του κατακτητή στην απέναντι πλευρά με κάνουν να νιώθω συντετριμμένη, ταπεινωμένη, εξουθενωμένη. Ένα σχολείο που έμεινε σταματημένο στο παρελθόν και που το πέρασμα των χρόνων άφησε πάνω του βαριά τα σημάδια της παραμέλησης».