Απορρίφθηκε η έφεση της πρώτης γυναίκας ισοβίτισσας
Το Ανώτατο απέρριψε και τους 136 λόγους που επικαλέστηκε η 36χρονη Ευτυχία Ζαρή, ώστε να ακυρώσει την καταδίκη της για τον εκ προμελέτης φόνο της μικρότερης αδελφής της
ΤΟ 2010 η Ευτυχία πυροβόλησε δύο φορές με κυνηγετικό όπλο και σκότωσε την αδελφή της Έλλη

Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε χθες την έφεση που καταχώρισε η 36χρονη Ευτυχία Ζαρή, η οποία τον Δεκέμβρη του 2010 καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση για τον εκ προμελέτης φόνο της μικρής της αδελφής Έλλης Ζαρή, 25 χρονών.

Το ειδεχθές έγκλημα διαπράχθηκε στις 15 Αυγούστου 2008, όταν η Ευτυχία με δύο πυροβολισμούς με κυνηγετικό όπλο σκότωσε την αδελφή της. Η Ευτυχία Ζαρή παραδέχθηκε ότι επέφερε τον θάνατο στην αδελφή της, ισχυριζόμενη όμως ότι αυτό δεν είχε γίνει προμελετημένα, αλλά από ατύχημα.

Απορρίφθηκαν και οι 136 λόγοι
Το Δικαστήριο απέρριψε χθες και τους 136 λόγους έφεσης που καταχώρισε ο συνήγορος της πρώτης γυναίκας ισοβίτισσας στην Κύπρο κατά της πρωτόδικης απόφασης.

Σύμφωνα με την ομόφωνη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, την οποία ανέγνωσε ο Πρόεδρός του Μύρωνας Νικολάτος, τα κύρια ζητήματα που εγείρονται με τους 136 λόγους έφεσης αφορούν την αξιοπιστία των μαρτύρων, την ψυχική υγεία της εφεσείουσας, την έλλειψη προμελέτη και τη δίκαιη δίκη.

Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας από το Κακουργιοδικείο δεν είναι καθ' οιονδήποτε τρόπο μεμπτή, χωρίς να εντοπίζει οποιοδήποτε στοιχείο που να δείχνει ότι η αξιολόγηση του Κακουργιοδικείου θα πρέπει να ανατραπεί.

Σύμφωνα με την απόφαση, κανένας από τους λόγους έφεσης που αφορούν στην αξιοπιστία των μαρτύρων και την αξιολόγηση της μαρτυρίας από το Κακουργιοδικείο δεν ευσταθεί. Το Δικαστήριο αναφέρει επίσης ότι «στη βάση της ενώπιον του Κακουργιοδικείου μαρτυρίας, κρίνουμε ότι το Κακουργιοδικείο ορθά κατέληξε ως προς το ζήτημα της ψυχικής υγείας της εφεσείουσας».

Φυσιολογική η ψυχική της κατάσταση
Όπως αναφέρεται, «η εφεσείουσα δεν αποδείχθηκε ότι κατά τον χρόνο διάπραξης του εγκλήματος ενέπιπτε στις πρόνοιες του Άρθρου 12 ή είχε μειωμένη ευθύνη λόγω ψυχιατρικών διαταραχών... Η κυβερνητική ψυχίατρος που την εξέτασε, κατά τον χρόνο διάπραξης του εγκλήματος, τη βρήκε φυσιολογική». Το Δικαστήριο σημειώνει ότι «με τα προαναφερόμενα δεδομένα δεν μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο της διάπραξης του εγκλήματος, η εφεσείουσα έπασχε από οποιανδήποτε ψυχική διαταραχή κατά τρόπο που να επηρεάζει την ποινική της ευθύνη».

Το Ανώτατο θεωρεί ότι «το Κακουργιοδικείο ορθά έκρινε ότι η εφεσείουσα, με πλήρη συνείδηση και έλεγχο των πράξεών της και διακρίνοντας το σωστό από το λανθασμένο καθώς και τη φύση και την ποιότητα των πράξεών της, και με σαφή πρόθεση να αφαιρέσει τη ζωή της αδελφής της, της έριξε τους δύο θανατηφόρους πυροβολισμούς, τον ένα μετά τον άλλο, μη επωφελούμενη από τις πολλές ευκαιρίες που είχε να αποστεί και να εγκαταλείψει τα δολοφονικά της σχέδια. Κρίνουμε πως πολύ ορθά το Κακουργιοδικείο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πράξη της εφεσείουσας ήταν φόνος εκ προμελέτης», προστίθεται στην απόφαση. «Κατά συνέπεια», συνεχίζει η απόφαση, «η έφεση εναντίον της καταδίκης απορρίπτεται».

«Έγινε το σοβαρότερο έγκλημα»
Όσον αφορά την ποινή αυτή, είναι καθορισμένη από τον Νόμο και επομένως το Κακουργιοδικείο δεν θα μπορούσε να επιβάλει διαφορετική. Η πρόνοια για την ποινή δεν κρίθηκε ως αντισυνταγματική. «Ο φόνος εκ προμελέτης είναι το σοβαρότερο έγκλημα και γι' αυτό προνοείται διά βίου φυλάκιση», καταλήγει το Ανώτατο στην απόφασή του.