Όπου η ίδια η ζωή και η αγάπη απαντούν στον πόνο της προσφυγιάς
Οι γιαγιάδες της Λέσβου και το προσφυγάκι που χαμογελά στον γιατρό που το φροντίζει έκαναν τον γύρο της Ευρώπης

ΟΤΑΝ ζητήθηκε από μια από τις τρεις γιαγιάδες, τη Μαρίτσα Μαυροπούλου, να σχολιάσει για το συμβάν, ανέφερε λιτά και απέριττα ότι «το μπιμπερό έκαιγε. Δεν το έπιανε το μωρό. Το δροσίσαμε σε μία βρύση και του το δώσαμε»

Φαίνεται ότι ήταν γραφτό για το νησί της Λέσβου να βρίσκεται αντιμέτωπο με το προσφυγικό ζήτημα. Το 1928, μερικά μόνο χρόνια μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, η Μυτιλήνη βρισκόταν ανάμεσα στους δέκα δήμους της χώρας με τη μεγαλύτερη αναλογία προσφύγων, που άγγιζε περίπου ένα στους δύο. Συνολικά το 46,8% του καταγεγραμμένου πληθυσμού ήταν πρόσφυγες.

Το προσφυγικό ζήτημα ταλάνισε το νησί της Λέσβου, παρά το γεγονός ότι οι πρόσφυγες ήταν ομοεθνείς και ομόθρησκοι. Σήμερα, η Λέσβος καλείται να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη προσφυγική κρίση μετά το 1928 με τα συνεχιζόμενα καραβάνια προσφύγων, εκδιωγμένων από τη Συρία, να πλημμυρίζουν καθημερινά το νησί. Υπάρχουν μέρες, αναφέρει ο δήμαρχος Λέσβου, που αποβιβάζονται στο νησί από τα σάπια ψαροκάικα πέραν των 6.000 προσφύγων, κάτι που δημιουργεί αλυσιδωτά λειτουργικά και άλλης φύσεως προβλήματα. Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες φαίνεται πια να φτάνουν ή να ξεπερνούν τις 20.000, δηλαδή ποσοστό 50% της περιοχής της Μυτιλήνης, όπως και τότε.

Αν και οι τελευταίοι μήνες σημαδεύτηκαν από τη ραγδαία αύξηση του μεταναστευτικού ρεύματος, εντούτοις η στάση και συμπεριφορά των κατοίκων της Λέσβου, στη συντριπτική τους πλειονότητα, χαρακτηρίστηκε από ψυχραιμία, ευπρέπεια, υπομονή και διαρκή ανησυχία, που σταδιακά μετεξελίχθηκε σε αγωνία. Ίσως και φόβο, όπως και σε εκείνο το μακρινό παρελθόν. Υπάρχουν στιγμές, όμως, που η αγάπη για τη ζωή και η ανθρωπιά των καθημερινών ανθρώπων υπερπηδούν τα οποιαδήποτε ξενοφοβικά αισθήματα, και παγιδεύονται σε φωτογραφικές στιγμές, όπου τα λόγια πλέον δεν έχουν καμιά σημασία.

Οι γιαγιάδες της Λέσβου
Ήταν μια τυπική μέρα για τον φωτογράφο Λευτέρη Παρτσάλη, που εργαζόταν στο πρακτορείο Socc, και βρισκόταν εδώ και μέρες στην καρδιά του μεταναστευτικού προβλήματος στη Λέσβο. Εκεί όπου εδώ και τρεις μήνες χιλιάδες πρόσφυγες καθημερινά διασχίζουν τη θάλασσα του Αιγαίου με κίνδυνο τη ζωή τους, με κάποιους από αυτούς να τα καταφέρνουν, κάποιους άλλους πάλι να χάνονται στη διαδρομή.

«Όταν πήγα στη Λέσβο, σκεφτόμουν ότι όλες οι εικόνες είχαν δει το φως της δημοσιότητας. Δεν είχε νόημα να τραβήξω βάρκες που έφερναν πρόσφυγες, ταλαιπωρημένους πρόσφυγες και δύσκολες συνθήκες. Όλο το καλοκαίρι τα είδαμε πολλές φορές», ανέφερε μεταξύ άλλων ο φωτογράφος. Κι όμως, από το πουθενά, μια σκηνή σε μια γωνιά τού κίνησε την περιέργεια. Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα έπεφτα πάνω σε μια δυναμική γιαγιά, που θα άρπαζε ένα προσφυγόπουλο να το ταΐσει και δύο φίλες της να τη βοηθούν με το βλέμμα τους», δήλωσε ο νεαρός φωτογράφος.

Αμέσως σήκωσε τη φωτογραφική, φυλάκισε τη στιγμή, και, από τη μέρα εκείνη, η φωτογραφία με τις τρεις γιαγιάδες της Λέσβου έγινε πασίγνωστη σε όλο το Διαδίκτυο, αποδεικνύοντας ότι η ζωή και η αγάπη δίνουν με αφοπλιστικό τρόπο την απάντηση απέναντι στον πόνο της προσφυγιάς.

Όταν ζητήθηκε σε μια από τις τρεις γιαγιάδες, τη Μαρίτσα Μαυροπούλου, να σχολιάσει το γεγονός, ανέφερε λιτά και απέριττα ότι «το μπιμπερό έκαιγε. Δεν το έπιανε το μωρό. Το δροσίσαμε σε μία βρύση και του το δώσαμε», θεωρώντας απλώς ότι έκανε το καθήκον της, καθώς ο καθένας στη θέση της το ίδιο θα έκανε. Μπορεί να αποτελεί χιλιοειπωμένο κλισέ η φράση «ότι μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις», αλλά, στην περίπτωση αυτή, όποια λόγια και να προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει κανείς, απλώς θα αφαιρέσουν νόημα από τη στιγμή.

Το πιο όμορφο χαμόγελο...
«Από τις ομορφότερες στιγμές της ζωής μου… Το χαμόγελο ενός βρέφους στο ιατρείο των γιατρών της Αχαΐας στη Συκαμιά Λέσβου», έγραψε ο γιατρός Αντρέας Ηλιάδης στον προσωπικό του λογαριασμό σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, την ώρα που ένα μικρό προσφυγάκι, που μόλις έφτασε στη Λέσβο με κάποιο σάπιο καράβι, του χαμογέλασε. Ο Κύπριος, την καταγωγή, γιατρός Αντρέας Ηλιάδης, ζει και εργάζεται τα τελευταία χρόνια ως Διευθυντής της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας Παίδων του Γενικού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών στο Ρίο.

Το τελευταίο διάστημα βρισκόταν εθελοντικά στη Λέσβο, για να προσφέρει αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες του στους υπεράριθμους πρόσφυγες που συνωστίζονται στους καταυλισμούς του νησιού, μαζί με την υπόλοιπη αντιπροσωπία των Νοσοκομειακών Γιατρών Αχαΐας.

Στη φωτογραφία απεικονίζεται ένα βρέφος που έφτασε στην παραλία της Συκαμιάς Λέσβου, να χαρίζει απλόχερα το χαμόγελό του στον άνθρωπο, που χαρακτηρίζεται, και όχι αδίκως, ως ο γιατρός των παιδιών, ο «θεός των μικρών», δίνοντας καθημερινή μάχη με τους συναδέλφους του, για να τα κρατήσουν στη ζωή.
 

Νέα θύματα στο Αιγαίο
ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ ΕΝΤΟΠΙΣΤΗΚΑΝ ΝΕΚΡΟΙ, ΕΝΩ ΠΟΛΛΟΙ ΑΚΟΜΑ ΑΓΝΟΟΥΝΤΑΙ

ΤΡΙΑ ΑΤΟΜΑ, μια γυναίκα και δύο παιδιά είναι τα νέα θύματα του προσφυγικού προβλήματος που πλήττει την Ευρώπη. Την ώρα που στις Βρυξέλλες διεξαγόταν ακόμα μία (μίνι αυτή τη φορά) σύνοδος κορυφής για το τεράστιο ανθρωπιστικό πρόβλημα που μαστίζει την Ευρώπη και τις γειτονικές χώρες, μια πλαστική λέμβος με πρόσφυγες προσέκρουσε, λόγω των θυελλωδών ανέμων που έπνεαν στην περιοχή, σε βραχώδη ακτή στο Καρά Τεπέ, λίγα χιλιόμετρα βόρεια της Λέσβου. Στη λέμβο επέβαιναν 63 πρόσφυγες που είχαν αποπλεύσει από τις τουρκικές ακτές με προορισμό την «ασφαλή» Ευρώπη.

Μέχρι αργά το βράδυ, 53 από τους πρόσφυγες είχαν καταφθάσει σώοι στην ακτή, ενώ επτά αγνοούνταν. Στην επιχείρηση εντοπισμού τους συμμετείχαν ελικόπτερο SUPER PUMA της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, ελικόπτερο της FRONTEX, πλοίο ανοικτής θαλάσσης του Ελληνικού Λιμενικού Σώματος, σκάφος της FRONTEX καθώς και περιπολικά οχήματα του Λιμενικού από ξηράς.

Παράλληλα, η Σύνοδος Κορυφής στις Βρυξέλλες εξέτασε σχέδιο κοινού ανακοινωθέντος για το μεταναστευτικό, όπως ανακοίνωσε το πρακτορείο Reuters, στο οποίο προβλέπεται η αποστολή επιπλέον 400 συνοριοφυλάκων μέσα στην επόμενη περίοδο στις περιοχές των δυτικών Βαλκανίων, προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι ροές των προσφύγων.

Παράλληλα, το πρακτορείο κάνει λόγο για προσπάθεια επιτάχυνσης του επαναπατρισμού Αφγανών, Ιρακινών και άλλων μεταναστών που προέρχονται από την Ασία και των οποίων η αίτηση για χορήγηση ασύλου απορρίπτεται. Επιπλέον, το κείμενο περιέχει λεπτομέρειες για την ενίσχυση των θαλάσσιων επιχειρήσεων από την Ελλάδα, όπως η δέσμευση για την άμεση ενίσχυση των προσπαθειών για τη διαχείριση των κοινών συνόρων.