ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΓΟΝΙΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΓΙΑ ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟ

«Παρουσιάστηκε στο παιδί μου ως Άγιος, ο οποίος μπορεί να διαλύσει τους δαίμονες, που όμως ο ίδιος έσπειρε στο μυαλό του», δηλώνουν στη «Σ» γονείς μοναχού. Πώς απαντά ο Αρχιεπίσκοπος στις καταγγελίες για προσηλυτισμό στις Μονές

Νιώθω ένα μαχαίρι στην καρδιά κάθε φορά που ο γιός μου αντί «μητέρα» με αποκαλεί «κυρία», όταν τον βλέπω στο μοναστήρι

Ο πόνος της «απώλειας» του παιδιού τους είναι δυσβάστακτος, όπως δηλώνουν στη «Σημερινή» γονείς μοναχών που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους και γενικότερα την κοινωνία για να «κλειστούν» σε μοναστήρι.

Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας μας, τα 30 περίπου μοναστήρια της Κύπρου (ανδρικά και γυναικεία) απαριθμούν σήμερα πέραν των 120 μοναχών. Ομάδα γονιών που οργανώθηκαν, δημιουργώντας τον Σύνδεσμο Συγγενών και Φίλων Μοναχών, εκφράζουν θλίψη αλλά και οργή, που στρέφεται εναντίον συγκεκριμένων γερόντων. Καταγγέλλουν ότι τα παιδιά τους έχουν «προσηλυτιστεί» και ότι έχουν υποστεί «πλύση εγκεφάλου», με συνέπεια να «υπακούν τυφλά» στις εντολές του γέροντα και να παραμένουν, εδώ και πολλά χρόνια, «εγκλωβισμένα» σε Μονές.

Οι ίδιοι γονείς διευκρινίζουν, πάντως, πως οι καταγγελίες δεν αγγίζουν όλους τους γέροντες, αλλά ένα πολύ μικρό αριθμό γερόντων. Από την άλλη, θα πρέπει να σημειωθεί πως υπάρχουν και γονείς που έχουν αποδεχθεί τον μοναχισμό ως συνειδητή επιλογή του παιδιού τους. Κοινό στοιχείο αυτών των γονιών ήταν πως κάποτε ήταν θρήσκοι και μετέβαιναν συχνά στην εκκλησία, αλλά πλέον, μετά την «απώλεια» του παιδιού τους, έχουν απομακρυνθεί.

Ζητούν «απελευθέρωση» των παιδιών

Στο σπίτι, ένα από τα υπνοδωμάτια είναι αδειανό, όπως αδειανή είναι και μια από τις καρέκλες του τραπεζιού την ώρα που όλη η οικογένεια προγευματίζει, γευματίζει, δειπνεί και ξανά προγευματίζει… Με τη φλόγα της ελπίδας για επιστροφή του υιού ή της θυγατέρας, οι εν λόγω γονείς επιχειρούν μια ύστατη προσπάθεια για επιστροφή των παιδιών τους.

Ο Σύνδεσμος προβαίνει, εδώ και χρόνια, σε αλλεπάλληλα διαβήματα σε Εκκλησία και Βουλή, ζητώντας «απελευθέρωση» των παιδιών τους, χωρίς αποτέλεσμα. Μάλιστα, δύο περιπτώσεις προσηλυτισμού έχουν οδηγηθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο, με την εκδίκαση των υποθέσεων να εκκρεμεί. Οι γονείς διεκδικούν χρηματικές αποζημιώσεις και «απελευθέρωση» των παιδιών τους από τις Μονές.

Το μεγαλύτερο εμπόδιο για τους γονείς είναι, πάντως, τα ίδια τα παιδιά τους, τα οποία εκφράζουν έντονη επιθυμία να ακολουθήσουν τον μοναχικό βίο και να παραμείνουν στο Μοναστήρι. Νιώθουν πως η ζωή εντός της κοινωνίας δεν είναι γι’ αυτούς και πως η σωτηρία της ψυχής τους επιτυγχάνεται διά της πολύωρης προσευχής και μετάνοιας στη Μονή, όπου νιώθουν πιο κοντά στον Θεό. Αυτήν την αντίληψη των μοναχών οι γονείς την αντιλαμβάνονται ως «πλασματική» και προϊόν προσηλυτισμού.

«Άλλαξε απότομα συμπεριφορά»

«Νιώθω ένα μαχαίρι στην καρδιά κάθε φορά που ο γιος μου αντί "μητέρα" με αποκαλεί "κυρία", όταν τον βλέπω στο μοναστήρι», δήλωσε στη «Σημερινή» μητέρα μέλος του Συνδέσμου Συγγενών και Φίλων Μοναχών. Ισχυρίζεται ότι της τον «έκλεψε» συγκεκριμένος γέροντας, που παλαιότερα εκφωνούσε ομιλίες σε πανεπιστήμιο. Όπως η ίδια αναφέρει, ο γιος ήταν άριστος μαθητής και πολύ κοινωνικός, προτού αρχίσουν οι επαφές τους με τον γέροντα. «Ξαφνικά, έμαθα από συγγενείς και φίλους ότι ο γιος μου χαρίζει τα προσωπικά του αντικείμενα και πάει μοναχός. Πήρα επιστολή από το Πανεπιστήμιο ότι ο γιος μου διακόπτει τις σπουδές του.

Αντέδρασα έντονα και κατάφερα να τον πείσω να επισκεφθεί ψυχίατρο, σε μια προσπάθεια να τον μεταπείσω. Ο ψυχίατρος ζήτησε ακόμη δύο συναντήσεις. Εκείνος δέχτηκε, καθώς μου το είχε υποσχεθεί. Όταν όμως επισκέφθηκε το μοναστήρι, για δήθεν επίσκεψη, δεν ξαναγύρισε στο σπίτι και ουδέποτε πήγε στις συναντήσεις», εξιστορεί στην εφημερίδα μας η μητέρα, η οποία επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμη.

Προτού ο γιος της καταλήξει στο μοναστήρι, η γυναίκα θυμάται τις απότομες αλλαγές στη συμπεριφορά και στον τρόπο σκέψης του.

«Έμενε σε δικό του διαμέρισμα, αλλά είχαμε συχνή επικοινωνία. Η πρώτη αλλαγή ήταν διατροφολόγιό του. Κατάργησε πλήρως το κρέας (ενώ προηγουμένως το λάτρευε) και έκανε υπερβολική νηστεία. Ακολούθως άλλαξε εμφάνιση. Φορούσε μόνο μαύρο τζιν παντελόνι και μαύρο πουκάμισο. Άφησε γένια και διέκοψε τον πολύχρονο δεσμό του με μια πολύ καλή κοπέλα. Χάρισε την τηλεόραση, δεν ενδιαφερόταν πλέον για πολιτικά δρώμενα, σταμάτησε τον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο, δεν άκουγε μουσική παρά μόνο ψαλμούς.

»Διάβαζε συνεχώς την Αγία Γραφή και βιβλία "γερόντων". Διέκοψε κάθε επαφή με την οικογένειά μας, ενώ σταμάτησε και τη φυσιοθεραπεία που έκανε για την πλάτη, επειδή θεωρούσε πως μόνο με την προσευχή μπορούσε να θεραπευτεί!», αναφέρει η μητέρα, και προσθέτει: «Προσπάθησα να τον προσεγγίσω, να καταλάβω τι του συμβαίνει, αλλά με αντιμετώπιζε εχθρικά, λέγοντάς μου ότι ο δαίμονας που είναι μέσα του προσπαθεί να τον αποπλανήσει και να τον αποτρέψει από τον δρόμο του Θεού!»

«Διαλύει τους δαίμονες που ο ίδιος σπέρνει»

Κατόπιν δικής της πολύχρονης έρευνας που περιλάμβανε ανάγνωση βιβλίων που αφορούν τον μοναχισμό και τον προσηλυτισμό και επικοινωνία με ψυχιάτρους και άλλους ειδικούς, η μητέρα ισχυρίζεται πως ο προσηλυτισμός του γιου της από τον γέροντα έγινε με την εξής τρόπο: «Με μεθοδευμένες ενέργειες ο γέροντας αποδυνάμωσε την προσωπικότητα του γιου μου. Με πλασματικές εμπειρίες καλλιέργησε δαίμονες και, στη συνέχεια, παρουσιάστηκε σαν μέντορας, σαν Άγιος, να διαλύσει, μέσω της τυφλής υπακοής, τους δαίμονες τους οποίους ο ίδιος έσπειρε. Τα θύματα, όπως ο δικός μου γιος, αναγκάζονται να υπακούσουν τυφλά στις εντολές του γέροντα για να αποφύγουν τους δαίμονες, που επιφέρει η παρακοή, η σύγκρουση, δηλαδή, του συνειδητού με το υποσυνείδητο. Ο δικός μου γιος υπέκυψε στις εντολές του γέροντα για να μην τρελαθεί…».

«Εξυπηρετούν προσωπικά συμφέροντα»

Στην υποβολή ότι ενδεχομένως να είναι επιθυμία του ίδιου του γιου να παραμείνει στο Μοναστήρι, ο πατέρας μοναχού ανέφερε στην εφημερίδα μας ότι το παιδί του έχει υποστεί «πλύση εγκεφάλου, θεωρώντας πως υπάρχει μόνο ένας τρόπος "θεραπείας"». «Θα πρέπει να βγει από τη Μονή, να αλλάξει περιβάλλον και επισκεφθεί έναν ψυχίατρο. Μόνο έτσι θα σωθεί», αναφέρει με πόνο ψυχής ο πατέρας. Ερωτηθείς για ποιο λόγο αυτοί οι συγκεκριμένοι γέροντες, στους οποίους αναφέρεται, επιθυμούν να παρασύρουν παιδιά στο να γίνουν μοναχοί, ο πατέρας απάντησε ότι το κάνουν για το συμφέρον των ιδίων και της Μονής. Σημείωσε πως η Εκκλησία και η Πολιτεία θα πρέπει να διεξάγουν έρευνα στα Μοναστήρια για να εξακριβώσουν τι συμβαίνει.

«Καταδικάζει τον προσηλυτισμό η Εκκλησία»
«ΟΣΟΙ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟΝ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟ ΑΝΤΕΧΟΥΝ»

Κληθείς να απαντήσει στις καταγγελίες των γονιών για προσηλυτισμό νεαρών από συγκεκριμένους γέροντες, ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄ αναφέρει ότι ο μοναχισμός είναι ένας καταξιωμένος θεσμός της Εκκλησίας με πολύ υψηλές προδιαγραφές. «Πρώτα-πρώτα θέλει να σώσει την ψυχή του ο μοναχός, γι΄ αυτό αφήνει τον κόσμο και πάει στο μοναστήρι. Δεύτερο, θέλει να προσεύχεται για όλο τον κόσμο. Θέλει τη σωτηρία της ψυχής όλων».

Ο Μακαριότατος δηλώνει πως όταν αποφασίσει να πάει ο νέος στο μοναστήρι, οι δικοί του, αλλά κυρίως οι γονείς του, θεωρούν ότι χάνουν το παιδί τους. «Διότι το όνειρό τους ήταν να τον μορφώσουν, να τον αποκαταστήσουν, να τον παντρέψουν, να δουν εγγόνια. Να τον δουν ένα μέλος της κοινωνίας, καταξιωμένο. Δεν τους αρέσει, αλλά όπως εκείνοι ήθελαν για τον εαυτό τους και έκαναν τη δική τους επιλογή για το τι θα σπουδάσουν και το τι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους, έτσι και το παιδί τους επέλεξε να γίνει μοναχός».

Σε σχέση με τις καταγγελίες για προσηλυτισμό νεαρών για να γίνουν μοναχοί, ο Αρχιεπίσκοπος ανέφερε τα εξής:

«Εάν υπάρχει κάποια δρομολόγηση για να παραπλανήσει τους νέους, τότε αυτό επισήμως η Εκκλησία το καταδικάζει. Όμως, δεν νομίζω ότι είναι εύκολο κάποιος να παρασύρει ένα παιδί. Αν αυτό δεν έχει έφεση μέσα του, για εκείνο που αναζητά, και το παραπλανήσουν, τότε όταν πάει στο μοναστήρι, δεν θα αντέξει. Θα φύγει. Μόνο όταν αγαπά, το υποστηρίζει και θέλει να το βιώσει, μπορεί να παραμείνει στο μοναστήρι. Αυτά τα έζησα και εγώ προσωπικά. Από την ημέρα που πήγα στο μοναστήρι μέχρι την ημέρα που χειροτονήθηκα, τουλάχιστον 20 παιδιά είχαν φύγει, επειδή δεν τους άρεσε, και έμεινα μόνο εγώ».

Κληθείς να σχολιάσει τις αναφορές γονέων ότι τα παιδιά τους άλλαξαν απότομα συμπεριφορά και τρόπο σκέψης ύστερα από επαφές με συγκεκριμένους γέροντες, ο Αρχιεπίσκοπος απάντησε: «Θα συμβούλευα τους νεαρούς που επιθυμούν να σπουδάσουν, να τελειώσουν πρώτα τις σπουδές και αν ο ζήλος παραμένει, τότε να πάρουν την απόφαση ότι θέλουν να γίνουν μοναχοί».