Μετά την επικριτική επιστολή Μιχάλη Παρασκευά
Αποδίδει στον «ανυπάκουο» δικηγόρο «καταχρηστική επίκληση του όρου “διαφθορά”», απουσία «αντικειμενικότητας» και πρόθεση για δικαιολόγηση «ποινικά κολάσιμων πράξεων»

Άμεση, αλλά απαξιωτική, υπήρξε η απάντηση του Γενικού Ελεγκτή της Δημοκρατίας Οδυσσέα Μιχαηλίδη, στην ανοικτή επιστολή που ο δικηγόρος και πολιτικός ακτιβιστής Μιχάλης Παρασκευάς τού απέστειλε στις 16 Ιουλίου 2015 (δημοσιεύτηκε στη «Σ» στις 18 Ιουλίου 2015), με την οποία τον καλούσε, «να προβεί άμεσα στις απαραίτητες ενέργειες προς συμμόρφωση του κράτους και εξαναγκασμό των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας, να καταθέσουν στη Βουλή των Αντιπροσώπων νομοσχέδιο, ως προς την αποτελεσματική διαχείριση των αποθεματικών του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων από ανεξάρτητη Επιτροπή, αφού διασφαλιστεί η δημιουργία ικανοποιητικού αποθεματικού».

Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης αποδίδει στον Μιχάλη Παρασκευά «καταχρηστική επίκληση του όρου “διαφθορά”», απουσία «του στοιχείου της αντικειμενικότητας» στην προσέγγισή του και πρόθεση για δικαιολόγηση «ποινικά κολάσιμων πράξεων», εννοώντας την ποινική δίωξή του, που συνεχίζεται στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, από τον Μάρτη 2014, για μη καταβολή εισφορών, στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΤΚΑ).

Να σημειώσουμε ότι σε μια πρόσφατη δικάσιμο (16 Ιουνίου 2015), ο κ. Παρασκευάς προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο (και τη δικαστή Δώνα Κωνσταντίνου), ότι έχει καταστεί επίδικο ζήτημα η βιωσιμότητα του Τ.Κ.Α. και δήλωσε στη «Σ» ότι, «ενώ δόθηκε η ευκαιρία στον Γενικό Ελεγκτή να θέσει το κράτος προ των ευθυνών του, σε δικαστική διαδικασία ποινικής υπόθεσης με κατηγορούμενο εμένα, που κάνω πολιτική ανυπακοή, επικαλούμενος τις εκθέσεις του, με κίνδυνο να πάω φυλακή, ο Γενικός Ελεγκτής αρνήθηκε να το κάνει. Ένιωσα ότι ο Γενικός Ελεγκτής έκανε πλάτες στο κράτος».

Επενδυτική πολιτική Τ.Κ.Α.
Έχει ως εξής, η επιστολή του Γενικού Ελεγκτή, προς τον Μιχάλη Παρασκευά, ημερ. 21 Ιουλίου 2015, με τίτλο «Επενδυτική πολιτική του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων»:
«Στην ετήσια έκθεση της Υπηρεσίας μας για το 2013, περιλαμβάνεται η ακόλουθη σύσταση σε σχέση με την επενδυτική πολιτική του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων: “Σύσταση: Να υποβληθεί στο Υπουργικό Συμβούλιο, πρόταση σχετικά με τις επιλογές που υπάρχουν, ως προς το χρονοδιάγραμμα και διαδικασίες για την υλοποίηση των δεσμεύσεων, αποφάσεων και νομοθετικών απαιτήσεων, όσον αφορά τη δημιουργία ανεξάρτητης Επιτροπής ή άλλου θεσμού, για την αποτελεσματική διαχείριση των αποθεματικών του Ταμείου, για την καταβολή των οφειλόμενων δόσεων και για τη διατήρηση του “πραγματικού” αποθεματικού, που δημιουργήθηκε, χωρίς την επιστροφή μέρους του κεφαλαίου του και των τόκων που αυτό αποφέρει στο Δημόσιο, δηλαδή στον Λογαριασμό Καταθέσεων στο Γενικό Λογιστήριο”.

»Η Υπηρεσία μας αναμένει, από το αρμόδιο Υπουργείο, συμμόρφωση με την πιο πάνω σύσταση. Σημειώνω ότι από τον Νοέμβριο του 2013, ως πρόσθετος μοχλός πίεσης προς τη διοίκηση, για συμμόρφωσή της με τις συστάσεις της Ελεγκτικής Υπηρεσίας, έχει εισαχθεί σχετική διάταξη, στον περί της Καταθέσεως Στοιχείων και Πληροφοριών στον Γενικό Ελεγκτή της Δημοκρατίας Νόμο, ώστε μαζί με την κατάθεση στη Βουλή των Αντιπροσώπων, του Προϋπολογισμού, να κατατίθεται, τόσο στη Βουλή των Αντιπροσώπων όσο και στον Γενικό Ελεγκτή, λεπτομερής έκθεση συμμόρφωσης και εφαρμογής των παρατηρήσεων του Γενικού Ελεγκτή της Δημοκρατίας που περιέχονται στην τελευταία εκδοθείσα Ετήσια Έκθεσή του και αφορούν τις αρμοδιότητες και δραστηριότητες των υπηρεσιών που αφορά ο υπό έγκριση Προϋπολογισμός. Για σκοπούς πληρότητας των πληροφοριών, αναφέρεται ότι παρόλο που ο Προϋπολογισμός του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων δεν υποβάλλεται στη Βουλή των Αντιπροσώπων, εντούτοις η Ελεγκτική Υπηρεσία ζήτησε για το εν λόγω Ταμείο, έκθεση συμμόρφωσης».

«Δεν θα συνεργούσαμε ποτέ»
Προσθέτει τα εξής, στην επιστολή του προς τον Μιχάλη Παρασκευά, ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης: «Ο εκ μέρους σας χαρακτηρισμός, τυχόν παραλείψεων της διοίκησης, σχετικά με το θέμα της διαχείρισης του αποθεματικού του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ως φαινομένου “διαφθοράς” και ο παραλληλισμός της υπόθεσης αυτής με υποθέσεις ενδεχόμενης διαφθοράς, που έχουν πρόσφατα εντοπισθεί από την Υπηρεσία μας, δεν μας βρίσκει σύμφωνους.

Η δε εκ μέρους σας καταχρηστική επίκληση του όρου “διαφθορά”, με τρόπο που δεν συνάδει, ούτε με την αντίληψη του μέσου πολίτη για τον όρο αυτό, πόσω μάλλον με την αντίληψη ενός δικηγόρου, ο οποίος (θα πρέπει να) γνωρίζει τον ορισμό της διαφθοράς, όπως αυτός ερμηνεύεται σε σχετικές με το θέμα νομοθεσίες (όπως για παράδειγμα, στον Περί Πρόληψης της Διαφθοράς Νόμο, Κεφ. 161), σε συνδυασμό με το γεγονός πως διώκεστε ποινικώς, για ενδεχόμενη εκ μέρους σας παραβίαση διατάξεων του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου, σχετικά με την υποχρέωσή σας για καταβολή εισφορών, αφαιρεί από την όλη προσέγγισή σας το στοιχείο της αντικειμενικότητας και δίνει την εντύπωση ότι επιχειρείτε να χρησιμοποιήσετε τις παρατηρήσεις της Ελεγκτικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας, που αποσκοπούν στη βελτίωση του τρόπου διαχείρισης του δημόσιου χρήματος, ως δικαιολογία, ποινικά κολάσιμων πράξεων. Τούτο αν συμβαίνει, είναι παντελώς ανεπίτρεπτο και σε μια ενδεχόμενη τέτοια προσπάθεια οποιουδήποτε πολίτη, δεν θα συνεργούσαμε ποτέ.

»Έστω και εκ του περισσού, σημειώνω ότι η προς εμέ προτροπή σας να προβώ σε ενέργειες, ώστε να “εξαναγκάσω” Υπουργούς της Κυβέρνησης να καταθέσουν στη Βουλή των Αντιπροσώπων σχετικό νομοσχέδιο, ή (ακόμη χειρότερα) να προχωρήσω στην ποινική δίωξή τους, ανεμένετο, θα μπορούσε να λεχθεί, να γινόταν από κάποιο που έχει άγνοια του Συντάγματος και των Νόμων, όχι όμως από δικηγόρο».

Παράλειψη και ώσμωση διαφθοράς…
Κληθείς από τη «Σ» να σχολιάσει την απάντηση του Οδυσσέα Μιχαηλίδη, ο Μιχάλης Παρασκευάς μάς είπε μεταξύ άλλων: «Εξυπακούεται ότι τις ποινικές διώξεις που αναφέρω στην επιστολή μου, θα τις κάνει ο Γενικός Εισαγγελέας - και όταν έγραψα να τους “εξαναγκάσει” ο Γενικός Ελεγκτής, εννοούσα να τους πιέσει με τα μέτρα που λαμβάνει και σε άλλες περιπτώσεις. Με την επιστολή του αυτή, ο Γενικός Ελεγκτής αναγνωρίζει ότι μπορεί να υπάρχουν τυχόν παραλείψεις. Αλλά, πότε μια παράλειψη αρχίζει να έχει ώσμωση διαφθοράς; Δεν γίνεται για 12 χρόνια η Ελεγκτική Υπηρεσία να διαπιστώνει κάθε χρόνο όλα τα αρνητικά που διαπιστώνει και να μην κάνει τίποτε, για να τα διορθώσει. Επικαλούμαι αυτό που του έγραψα στην επιστολή μου, 16ης Ιουλίου 2015:

“Εντύπωση (όχι κατά ανάγκην θετική), προκαλεί η καθημερινή ενασχόληση του Τύπου με παρεμβάσεις σας, με επιστολές μάλιστα προς τον Γενικό Εισαγγελέα, για λήψη ποινικών και άλλων μέτρων, που αφορούν κατά πολύ υποδεέστερα ζητήματα, από αυτό της ευθείας παράβασης του άρθρου 73, παράγραφος 6, εδάφιο 2, του Νόμου περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων και του γεγονότος, όπως λέτε, της πολιτικής κατασπατάλησης του Ταμείου και των δισεκατομμυρίων ευρώ εισφορών, των Κύπριων υπηκόων από το κράτος, 'πολιτική που δεν διασφαλίζει τα συμφέροντα του ΤΚΑ, καθώς και των άλλων Ταμείων'. Υπάρχει ευθεία παράβαση του νόμου από το κράτος και, ως εκ τούτου, και ευθεία παράβαση του ίδιου του άρθρου 9 του Συντάγματος και ως εκ τούτου, ευθεία παράβαση του δικαιώματος αξιοπρεπούς διαβίωσης και κοινωνικής ασφάλειας των Κυπρίων υπηκόων - και ουχί πολιτών”.

»Επίσης, επικαλούμαι αυτά που του ανέφερα, στην ίδια επιστολή: “Δεν είναι δυνατόν Κύπριοι υπήκοοι να σύρονται στα δικαστήρια, σύμφωνα με το άρθρο 86, του νόμου περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων και ταυτόχρονα να παραβιάζεται ευθέως και ασύστολα το ισοβαρές και ίσης ισχύος άρθρο 73, παράγραφος 6, εδάφιο β’, αλλά για το δεύτερο, επειδή ακριβώς αφορά τις ευθύνες αυτών που ελέγχουν το κράτος και ουχί των υπηκόων, να μην σύρεται κανείς στα δικαστήρια”».

Με ανυπακοή, όχι με συμμόρφωση
Μιχάλης Παρασκευάς: «Στην απάντηση του, ο Γ. Ελεγκτής αναφέρεται στην ποινική μου δίωξη για μη καταβολή εισφορών στο ΤΚΑ και μιλά για έλλειψη “αντικειμενικότητας” και για “ποινικά κολάσιμες πράξεις”. Αλλά, στην επιστολή μου προς αυτόν δεν έκανα καμιά αναφορά στην ποινική μου υπόθεση. Σκόπιμα ο κ. Μιχαηλίδης αποσιώπησε και προσπέρασε το στοιχείο της πολιτικής ανυπακοής μου και πού αυτή αποσκοπεί, πράγμα που έθεσα ξεκάθαρα στο δικαστήριο. Το παρουσιάζει ως μια “ποινικά κολάσιμη πράξη”, ότι εγώ απλώς δεν θέλω να πληρώνω τις εισφορές μου. Δηλαδή αυτός ο κύριος ρίχνει στον Καιάδα ανθρώπους όπως τη Ρόζα Παρκς, τον Μάρτιν Λούθερ Κιγκ, τον Μοχάμεντ Άλι, τον Χένρι Ντέιβιντ Θόρω, τον Αριστοτέλη, τον Σωκράτη, όλους τους πολιτικά ανυπάκουους της Ιστορίας και ερμηνεύει την πολιτική ανυπακοή τους ως “ποινικά κολάσιμες πράξεις”... Θα επαναλάβω αυτό που είπα εξ αρχής: Όταν η ηθική ταυτίζεται με τη νομιμότητα, τότε η ηθική βγαίνει εκτός νόμου. Θα ήθελα να πω στον κ. Μιχαηλίδη, πως οτιδήποτε άλλαξε στη γη προς το καλύτερο, έγινε με την ανυπακοή και όχι με τη συμμόρφωση».