Ένας ήρωας εξεγειρόμενος ενάντια στους νόμους της ζωής
Ανοίγει αυλαία απόψε, στη σκηνή του Αμφιθεάτρου Μακαρίου Γ' (Σχολή Τυφλών), η καλοκαιρινή παραγωγή του ΘΟΚ, με την τραγωδία του Ευριπίδη «Ιππόλυτος»

«Στεκόμαστε πάνω σε σάπια, χαλασμένα θεμέλια. Υπάρχει τώρα περισσότερο από ποτέ η ανάγκη να ανασυγκροτηθούμε και να ορίσουμε μιαν ανοδική πορεία ζωής»... Με αυτό το κέλευσμα, ο Νεοκλής Νεοκλέους οδηγεί απόψε τον θίασο του ΘΟΚ στη σκηνή του Αμφιθεάτρου Μακαρίου Γ' (Σχολή Τυφλών, έναρξη 9.00μ.μ.), στην πρεμιέρα της τραγωδίας του Ευριπίδη, «Ιππόλυτος».

«Διασχίζουμε την ιστορία και μεταφερόμαστε από την παράσταση της Αθήνας του 5ου π.Χ. αιώνα στο σήμερα, βάζοντας ένα στοίχημα με τους εαυτούς μας: να γίνουμε εμείς η μηχανή του χρόνου που θα γεφυρώσει αυτό το χάσμα αιώνων, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη θεατρική εμπειρία στους θεατές», αναφέρει ο καλός ηθοποιός, που με το σκηνοθετικό πηδάλιο στα χέρια, αναλαμβάνει το δραματουργικό ανέβασμα ενός από τα σπουδαιότερα σωζόμενα έργα του Ευριπίδη,

και αποτελεί τη δεύτερη απόπειρα του μεγάλου τραγικού ποιητή, μετά τον «Ιππόλυτο Καλυπτόμενο». Έργο που, λόγω του προκλητικού τρόπου που παρουσιάζεται η Φαίδρα στο συγκεκριμένο κείμενο, προκάλεσε αρνητικές εντυπώσεις στο θεατρικό κοινό. Στον «Ιππόλυτο Στεφανηφόρο», που είναι και το έργο που διασώζεται έως τις μέρες μας, ο ποιητής επιχειρεί μίαν αποκατάσταση της πρώτης εκδοχής, περιφρουρώντας την ηθική και τον τρόπο προβολής της Φαίδρας.

«Στόχος και σκοπός μας», προσθέτει, «είναι να βοηθήσει η παράσταση τον σημερινό θεατή να δει με καθαρότερο μάτι και να συλλάβει, έστω σε ένα μικρό βαθμό, ένα εκπληκτικό επίτευγμα του ελληνικού παρελθόντος, τον 'Ιππόλυτο' του Ευριπίδη».

Ο Ιππόλυτος, μορφή και φορέας του υπερβατικού, αποτελεί μιαν από τις πιο σύνθετες «τραγικές» ενσαρκώσεις της ανθρώπινης κατάστασης, με μια παραδειγματική δύναμη που ακτινοβολεί μέσα και πέρα από τον ορίζοντα κάθε πτώσης και καταστροφής.

«Στο κέντρο της τραγωδίας στέκεται ο Άνθρωπος, γεμάτος θάρρος και δύναμη, αντιμετωπίζοντας το πεπρωμένο του, έχοντας ταυτόχρονα αδράξει και το δικαίωμα να ζήσει με τα πάθη του και να καεί στη φωτιά τους. Η νέα τάξη πραγμάτων μάς επιβάλλει ένα 'μέτρο'. Όποτε οι δράσεις, οι πράξεις μας που αναβλύζουν από τον χαρακτήρα μας ξεπερνούν αυτό το μέτρο, σε προσωπικό ή και συλλογικό επίπεδο, επιφέρουν φθορά και καταστροφή. Ο Ιππόλυτος, η Φαίδρα και ο Θησέας, πάντοτε ζωντανά δείγματα μέσα στον χρόνο και στον χώρο, στέκονται απέναντί μας σαν καθρέφτες», εξηγεί ο σκηνοθέτης, που ανιχνεύει μέσα στον ευριπίδειο λόγο μια διαχρονικότητα αέναα ομιλούσα και υποβλητική για ό,τι συνιστά για τον σημερινό άνθρωπο «μοίρα» και «πεπρωμένο».

«Οι θεσμοί, οι αξίες, η θρησκεία, η εξουσία και η δύναμη όλων αυτών έχουν κλονιστεί στην τότε αθηναϊκή κοινωνία, ακριβώς όπως συμβαίνει και σήμερα. Η διαχρονικότητα του έργου φωνάζει. Στεκόμαστε πάνω σε σάπια, χαλασμένα θεμέλια. Υπάρχει τώρα περισσότερο από ποτέ η ανάγκη να ανασυγκροτηθούμε και να ορίσουμε μιαν ανοδική πορεία ζωής»…

Το έργο
Ο Ιππόλυτος, γιος του Θησέα και της αμαζόνας Ιππολύτης, είναι πιστός ακόλουθος της θεάς Αρτέμιδος. Αποστρέφεται τον έρωτα και δεν τιμά την Αφροδίτη. Έτσι, η θεά για να τον εκδικηθεί εμπνέει έρωτα στη μητριά του, τη Φαίδρα. Η Τροφός της, προσπαθώντας να τη βοηθήσει, αποκαλύπτει το μυστικό της στον Ιππόλυτο, αφού τον βάλει να ορκιστεί πως δεν θα το πει πουθενά. Αυτός αποχωρεί επιπλήττοντας και βρίζοντας τις γυναίκες. Η Φαίδρα, προσπαθώντας να διασώσει την τιμή της, κατηγορεί τον Ιππόλυτο πως την ατίμασε. Ο Θησέας, τυφλωμένος από οργή καταριέται τον γιο του, που τελικά αντικρίζει τη μοίρα του.

Ο Ιππόλυτος διδάχθηκε το 428 π.Χ. Λίγα χρόνια πριν ο Ευριπίδης παρουσίασε μιαν άλλη τραγωδία με το ίδιο θέμα, η οποία όμως κατακρίθηκε. Έτσι, ο τραγικός ποιητής επανέρχεται ξαναγράφοντας την τραγωδία και κερδίζει το πρώτο βραβείο, μία από τις μόλις τέσσερεις νίκες του. Το κοινό της Αθήνας του 428 π.Χ. είναι σοκαρισμένο από τις πολιτικές εξελίξεις, όπως εμείς είμαστε σήμερα. Τι έχει να μας πει, όμως, ένα έργο ενός «απαγορευμένου» έρωτα; Το έργο δεν είναι απλά αυτό...

Τρία χρόνια πριν παρουσιαστεί το έργο αυτό ξεκίνησε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος, του οποίου την έκβαση κανείς δεν ήξερε, και μπροστά σ' αυτά τα δεδομένα ο άνθρωπος ευτελίζεται, όπως και σήμερα. Ο Ευριπίδης τολμά σ' αυτήν την τραγωδία να απομυθοποιήσει το αξιακό σύστημα της εποχής του. Επειδή σήμερα οι θεσμοί και οι αξίες της κοινωνίας αμφισβητούνται, ο σύγχρονος άνθρωπος, απογοητευμένος, ακολουθεί μιαν αντιηρωική πορεία, γεμάτη πάθη και μοναξιά, που πολλές φορές τον οδηγεί στην καταστροφή. Ποιος είναι ο Ιππόλυτος; Ο νέος άνθρωπος, αυτός που αρνείται τις παρακαταθήκες της προηγούμενης γενιάς; Είναι ίσως η αδικημένη γενιά των νέων της εποχής μας; Μήπως ο νέος που απαξιοί για την πολιτική ή τον έρωτα;

Η παραγωγή
Μετάφραση: Φώτης Φωτίου, Διασκευή: Νεοκλής Νεοκλέους, Φώτης Φωτίου
Σκηνοθεσία: Νεοκλής Νεοκλέους, Σκηνικά-Κοστούμια: Χάρης Καυκαρίδης, Μελίτα Κούτα, Μουσική: Νεοκλής Νεοφυτίδης, Διδασκαλία Τραγουδιών: Χριστίνα Αργύρη, Χορογραφία: Φώτης Νικολάου, Κίνηση: Νεοκλής Νεοκλέους, Φώτης Νικολάου, Σχεδιασμός Φωτισμών: Σταύρος Τάρταρης, Βοηθός Σκηνοθέτη: Φώτης Φωτίου, Βοηθός Ενδυματολόγων-Σκηνογράφων: Ελένη Ιωάννου. Ερμηνεύουν (με σειρά εμφάνισης): Κρίστη Παπαδοπούλου (Αφροδίτη) Προκόπης Αγαθοκλέους (Ιππόλυτος), Δημήτρης Αντωνίου (Θεράπων), Άννα Γιαγκιώζη (Τροφός), Νιόβη Χαραλάμπους (Φαίδρα), Γιώργος Κυριάκου (Θησέας), Δημήτρης Αντωνίου, Παναγιώτης Λάρκου, Ηρόδοτος Μιλτιάδου, Ανδρέας Παπαμιχαλόπουλος, Ανδρέας Τσέλεπος (Άγγελος), Μαρίνα Μανδρή (Άρτεμις).
Γυναικείος Χορός: Άντρη Αγγελίδου, Νάγια Αναστασιάδου, Άννα Γιαγκιώζη,
Μαρίνα Μανδρή, Κρίστη Παπαδοπούλου, Κύνθια Παυλίδου, Αντωνία Χαραλάμπους, Νιόβη Χαραλάμπους.
Ανδρικός Χορός: Δημήτρης Αντωνίου, Παναγιώτης Λάρκου, Ηρόδοτος Μιλτιάδου, Ανδρέας Παπαμιχαλόπουλος, Ανδρέας Τσέλεπος.

Παραστάσεις
Λευκωσία, Αμφιθέατρο Μακαρίου Γ', Τετάρτη 8 Ιουλίου (επίσημη πρώτη), Πέμπτη 9, Παρασκευή 10 & Σάββατο 11 Ιουλίου. Λεμεσός, Αρχαίο Θέατρο Κουρίου, Πέμπτη 16 & Παρασκευή 17 Ιουλίου. Αμμόχωστος, Δημοτικό Αμφιθέατρο Δερύνειας, Τετάρτη 22 Ιουλίου. Πάφος, Αρχαίο Ωδείο, Παρασκευή 24 Ιουλίου. Λάρνακα, Παττίχειο Δημοτικό Αμφιθέατρο, Τετάρτη 29 Ιουλίου, (στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Λάρνακας 2015). Οι παραστάσεις αρχίζουν στις 9.00 μ.μ.