Πρόταση-βόμβα της ΟΕΒ, μέσω νομοσχεδίου που απέστειλε στον Πρόεδρο Αναστασιάδη
Στο νομοσχέδιο καθορίζονται οι υπηρεσίες που κρίνονται ουσιώδεις και στις οποίες πρέπει να απαγορευτούν οι απεργίες, καθώς και αυστηρές ποινές σε όσους μετέχουν ή ωθούν άλλους σε απεργία

Την ποινικοποίηση των απεργιών σε ουσιώδεις υπηρεσίες, όπως τα Λιμάνια, οι Τηλεπικοινωνίες και η Ηλεκτρική, επιχειρεί να επιβάλει με νομοσχέδιο που ετοίμασε η ΟΕΒ και απέστειλε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για μελέτη και περαιτέρω χειρισμό.

Μάλιστα, όπως αναφέρει ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Χρίστος Μιχαηλίδης στην επιστολή που συνοδεύει το νομοσχέδιο, αυτό είναι πολύ προσεκτικά διαμορφωμένο και πλήρως εναρμονισμένο με δύο βασικές πτυχές: πρώτο ενσωματώνει τις κατευθύνσεις και οδηγίες επί του θέματος της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO) και δεύτερο αφήνει ανέπαφο το υφιστάμενο σύστημα εργασιακών σχέσεων της χώρας μας, επιτρέποντας την προσφυγή σε απεργία μόνο για τους λόγους που και ο Κώδικας Βιομηχανικών Σχέσεων επιτρέπει, ενώ σε όλες τις άλλες περιπτώσεις εργατικών διαφορών προβλέπει δεσμευτική υποχρεωτική διαιτησία, όπως ακριβώς επιτάσσει και ο Κώδικας.

Οι ρυθμίσεις αυτές, ωστόσο, σημειώνεται, περιβάλλονται πλέον με νομοθετικό μανδύα αφού κατ' επανάληψιν έχει αποδειχτεί ότι πολλές συντεχνίες στις ουσιώδεις υπηρεσίες δεν έχουν πρόθεση να σεβαστούν τις εθελοντικές ρυθμίσεις και να αυτοδεσμευτούν.

Οι ουσιώδεις υπηρεσίες
Σύμφωνα με τις διατάξεις του νομοσχεδίου, που τιτλοφορείται ως ο «Περί Ουσιωδών Υπηρεσιών (Ρύθμιση του Δικαιώματος της Απεργίας) Νόμος του 2015», όπως αυτό απεστάλη στον Πρόεδρο Αναστασιάδη και ενδέχεται να αποτελέσει βάση συζήτησης, ουσιώδεις υπηρεσίες αποτελούν όλες οι υπηρεσίες που σχετίζονται με τη λειτουργία: (α) των λιμανιών, (β) των τελωνείων, (γ) των φυλακών, (δ) των κρατικών και ιδιωτικών ιατροφαρμακευτικών υπηρεσιών (περιλαμβανομένων νοσοκομείων και άλλων ιατρικών ιδρυμάτων), (ε) των τηλεπικοινωνιών περιλαμβανομένων των ραδιοεπικοινωνιών, (στ) των αεροδρομίων και αερομεταφορών (ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας).

Επίσης, ως ουσιώδεις υπηρεσίες θεωρούνται και όσες σχετίζονται με: (α) τον έλεγχο, επεξεργασία και διάθεση στερεών, υγρών και αερίων καυσίμων, (β) την παραγωγή και διάθεση ηλεκτρισμού, (γ) την παροχή ύδατος για αρδευτικούς ή υδρευτικούς σκοπούς, (δ) την αποκομιδή και εναπόθεση σκυβάλων ή απορριμμάτων και (ε) τη συντήρηση και επιδιόρθωση του εξοπλισμού των ηλεκτρικών και ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων των νοσοκομείων, των λιμανιών και των αεροδρομίων, καθώς επίσης και των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφάλειας (Αστυνομίας και Πυροσβεστικής). Πέραν τούτων, στο νομοσχέδιο προβλέπεται ακόμη ότι το Υπουργικό Συμβούλιο μπορεί να κηρύξει ως ουσιώδη υπηρεσία με διάταγμά του και οποιαδήποτε υπηρεσία που η διακοπή της δυνατό να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή, την προσωπική ασφάλεια ή την υγεία μέρους ή όλου του πληθυσμού, ή να παραβλάψει σοβαρά το εθνικό ή το δημόσιο συμφέρον ή να πλήξει την ευημερία του πληθυσμού στο σύνολό του.

Η Επιτροπή Διαιτησίας
Το νομοσχέδιο προβλέπει, παράλληλα, τον διορισμό εννιαμελούς Επιτροπής Διαιτησίας από το Υπουργικό, στην οποία θα συμμετέχουν τέσσερα άτομα από συνδικαλιστικές οργανώσεις, τέσσερα από εργοδοτικές οργανώσεις και ένα πρόσωπο που θα υποδειχθεί από τον Υπουργό Εργασίας, που θα είναι κι ο Πρόεδρος της Επιτροπής. Καθήκον της εν λόγω Επιτροπής είναι η επίλυση οιασδήποτε διαφοράς δικαιωμάτων ή συμφερόντων σε ουσιώδη υπηρεσία μετά από αίτηση οποιουδήποτε μέρους στη διαφορά, ενώ οι αποφάσεις της Επιτροπής θα είναι δεσμευτικές επί διαφοράς συμφερόντων και θα λαμβάνονται διά της σχετικής πλειοψηφίας των παρόντων μελών, ενώ δεν θα είναι δεσμευτικές εάν αφορούν διαφορά συμφερόντων ανάμεσα στα εμπλεκόμενα μέρη. Σημειώνεται, δε, πως κάθε μέρος που απορρίπτει την απόφαση της Επιτροπής μπορεί να λάβει απεργιακά ή ανταπεργιακά μέτρα έπειτα από πάροδο τριάντα ημερών από την έκδοση της απόφασης.

Αδικήματα και ποινές
Το νομοσχέδιο, εξάλλου, πέραν των διαδικαστικών ζητημάτων, εισάγει και πρόνοιες σε σχέση με αδικήματα και ποινές. Όπως αναφέρεται, «οποιοσδήποτε κατά παράβαση των άρθρων 4, 8, εδάφιο (1), 9, εδάφια (2) και (3) και 10 μετέχει ή συνεχίζει ή διεγείρει ή παροτρύνει ή συνδράμει ή ενθαρρύνει τη συμμετοχή ή τη συνέχιση απεργίας ή ανταπεργίας ή με οποιονδήποτε τρόπο παρεμποδίζει άλλο πρόσωπο από του να παράσχει οποιαδήποτε υπηρεσία σε ουσιώδη υπηρεσία ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο εκ προθέσεως παρακωλύει τη λειτουργία ουσιώδους υπηρεσίας, διαπράττει αδίκημα και σε περίπτωση καταδίκης τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών ή με χρηματική ποινή μέχρι δέκα χιλιάδων ευρώ ή και με τις δύο ποινές».

Επίσης, «οποιοσδήποτε αρνείται ή παραλείπει να εκτελέσει κατά ευλόγως ικανοποιητικό τρόπο την εργασία για την οποία έχει ορισθεί δυνάμει του εδαφίου (4) του άρθρου 11 ή εμποδίζει άλλον να εκτελέσει τα εις αυτόν ανατιθέμενα συμφώνως των προνοιών της ίδιας διάταξης καθήκοντα, διαπράττει αδίκημα και σε περίπτωση καταδίκης τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών ή με χρηματική ποινή μέχρι δέκα χιλιάδες ευρώ ή και με τις δύο ποινές».

Έντονη διαμαρτυρία εργαζομένων ΑΗΚ
ΣΕ σχέση με το νομοσχέδιο που ετοίμασε η ΟΕΒ, οι συντεχνίες εργαζομένων στην ΑΗΚ με ανακοίνωσή τους χαρακτηρίζουν ως σοβαρό ατόπημα την κίνηση της Ομοσπονδίας να ετοιμάσει το νομοσχέδιο για ποινικοποίηση τής απεργίας και μάλιστα αυτό να το παραλάβει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

«Ως εργαζόμενοι, ως εκπρόσωποι εργαζομένων και ως πολίτες αυτού του τόπου διερωτόμαστε από πότε σ’ αυτήν τη Δημοκρατία, μια οποιαδήποτε Οργάνωση αποκτά την εξουσία να συντάσσει "Νομοσχέδια" και μάλιστα να τα παρουσιάζει για προώθηση στον Ανώτατο Θεσμό του Κράτους, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας;», διερωτώνται οι συντεχνίες, ενώ συγχαίρουν ταυτόχρονα τα κοινοβουλευτικά κόμματα που, «παρά το γεγονός ότι αυτοί οι κύριοι τα ειρωνεύτηκαν, τους έκλεισαν την πόρτα και τους αγνόησαν. Άραγε να υποθέσουμε ότι και άλλα Νομοσχέδια έχουν ετοιμαστεί από τους ίδιους συγκεκριμένους κύκλους;», διερωτώνται περαιτέρω οι συντεχνίες εργαζομένων της ΑΗΚ, διαμηνύοντας πως «αναμένουμε να δούμε τι τύχη θα έχει το "νομοσχέδιο" από το επίσημο Κράτος, από το οποίο ζητούμε να μας διευκρινίσει κατά πόσον μπορεί ο οποιοσδήποτε να προτείνει ένα Νομοσχέδιο».