Αποκαλυπτική η Ανώτερη Δικηγόρος Λουίζα Ζαννέτου
Έδωσε εξηγήσεις, γιατί έδωσε τη συγκατάθεσή της για την εκδίκαση υπόθεσης σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανήλικης, από το Επαρχιακό Δικαστήριο, αντί από το Κακουργιοδικείο

Με την αποκάλυψη της Ανώτερης Δικηγόρου της Δημοκρατίας Λουίζας Χριστοδουλίδου Ζαννέτου ότι η ίδια, σε συνεννόηση με τον Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα, έδωσε τη συγκατάθεσή της για την εκδίκαση της διαβόητης υπόθεσης σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανήλικης από το Επαρχιακό Δικαστήριο, αντί από το Κακουργιοδικείο, με αποτέλεσμα τη μικρότερη καταδίκη του κατηγορουμένου σε φυλάκιση 45 μηνών, σημαδεύτηκε η χθεσινή συνεδρία της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Βουλής, που συζητούσε το θέμα της σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων. «Αν θέλετε μπορώ να σταθώ στο αίθριο της Βουλής και να με λιθοβολήσετε», είπε χαρακτηριστικά η κ. Ζαννέτου, απαντώντας σε επικρίσεις της βουλευτού του ΑΚΕΛ Σκεύης Κουκουμά, για τον χειρισμό της υπόθεσης από τη Νομική Υπηρεσία.

«Έγινε μια δημόσια δίκη»…
Σχολιάζοντας τα συμπεράσματα της πρόσφατης έρευνας του Πανεπιστημίου Κύπρου για τη σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών στον τόπο μας, η Σκεύη Κουκουμά αναφέρθηκε στην ανάγκη εκπαίδευσης και επιμόρφωσης των επαγγελματιών που εμπλέκονται σε θέματα παιδιών και ειδικότερα των δικαστών. Απευθυνόμενη δε, στην παριστάμενη Ανώτερη Δικηγόρο της Δημοκρατίας Λουίζα Ζαννέτου, για την ποινή 45 μηνών που επιβλήθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 27/4/2015, κατόπιν παραδοχής του κατηγορουμένου σε κατηγορίες για σεξουαλική εκμετάλλευση ανήλικης, με βάση τον προηγούμενο Νόμο του 2007 και για άσεμνη επίθεση με βάση τον Ποινικό Κώδικα, ρώτησε τα εξής: «Ποιος έδωσε οδηγίες για να παραπεμφθεί η υπόθεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο και όχι στο Κακουργιοδικείο όπως θα έπρεπε; Ποιος στη Νομική Υπηρεσία υποτιμά τα θέματα της σεξουαλικής κακοποίησης και τα παραπέμπει για εκδίκαση σε Επαρχιακό Δικαστήριο;».

Παίρνοντας τον λόγο η Λουίζα Ζαννέτου απάντησε: «Εγώ είμαι αυτή. Αν θέλετε, μπορώ να σταθώ στο αίθριο της Βουλής και να με λιθοβολήσετε… Ακούω για πολλές μέρες παρόμοια πράγματα, από άτομα που δεν είναι νομικοί και μιλούν χωρίς να γνωρίζουν... Έγινε μια δημόσια δίκη για το θέμα αυτό, από άτομα που δεν μπορούσαν να γνωρίζουν τι συνέβη ακριβώς... Είπα στον Γενικό Εισαγγελέα, ότι μπορώ ν’ αναλάβω όλη την ευθύνη... Εκδώσαμε ως Νομική Υπηρεσία και σχετική ανακοίνωση, το περασμένο Σάββατο. Λάβαμε υπ' όψιν τα περιστατικά της υπόθεσης, τη ζημιά που θα μπορούσε να προκληθεί σε ένα ανήλικο παιδί έξι χρονών, αν προσερχόταν στο δικαστήριο για να δώσει μαρτυρία.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, υπήρξε θεληματική κατάθεση (από τον κατηγορούμενο), επομένως θα υπήρχε παραδοχή. Ενώ, αν τον παίρναμε στο κακουργιοδικείο, δεν θα υπήρχε παραδοχή. Στο κακουργιοδικείο, το παιδί αυτό θα ήταν κακός μάρτυρας, γιατί δεν μπορούσε να πει μια ολοκληρωμένη πρόταση και η υπόθεση θα χανόταν, αν οδηγείτο στο κακουργιοδικείο. Δεν αντιμετωπίσαμε καθόλου επιπόλαια την υπόθεση, καταλήξαμε στην απόφαση αυτή, μαζί με τον Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα. Έκανα έρευνα και υπάρχουν και άλλες παρόμοιες υποθέσεις που εκδικάζονται από τα επαρχιακά δικαστήρια…».

Εκπαιδευτικοί χωρίς… εκπαίδευση
Μάρθα Αποστολίδου, Πρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Βίας στην Οικογένεια: «Έχω κάνει το διδακτορικό μου πάνω στην Αγωγή Υγείας κι ένα μεγάλο μέρος του αφορούσε τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Διαπιστώνω ότι δεν έχουν αλλάξει κατά πολύ οι παλιές αντιλήψεις και οι εκπαιδευτικοί διδάσκουν σε πιο προχωρημένα στάδια. Δεν θεωρούν ότι η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση πρέπει ν’ αρχίσει από την προσχολική ηλικία και διδάσκουν θέματα με τα οποία νιώθουν άνετοι.

Γενικά δεν είναι εκπαιδευμένοι και δεν είδα να γίνονται πολλές εκπαιδεύσεις στο θέμα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης. Αυτά τα θέματα πρέπει να μπορούν να τα καλύπτουν όλοι οι εκπαιδευτικοί και όχι μόνο οι καθηγήτριες της Οικιακής Οικονομίας. Αυτήν τη στιγμή συντονίζω ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα στην Αγωγή και Προαγωγή Υγείας, και διαπίστωσα ότι οι δασκάλες, εκτός και αν έχουν ειδικό ενδιαφέρον, δεν ασχολούνται. Από την άλλη, οι επισκέπτριες υγείας πηγαίνουν στα σχολεία, αλλά ο χρόνος που τους παρέχεται για να καλύψουν το θέμα είναι πολύ περιορισμένος. Θέλουμε τους εκπαιδευτικούς μέσα στα σχολεία να είναι καταρτισμένοι σε μαθήματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, από την Προδημοτική και όχι μόνο στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο.

Γι’ αυτό πρέπει να πιέσουμε, ώστε τα Πανεπιστήμια να εισαγάγουν το θέμα Αγωγής Υγείας, που δεν περιλαμβάνει μόνο σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, αλλά ενδυνάμωση του ατόμου και θέμα αυτοεκτίμησης (γιατί αν δεν είναι ενδυναμωμένο το παιδί, δεν θα μάθει να λέει “όχι” σε αγγίγματα που δεν τα νιώθει άνετα). Στο εξωτερικό, οι επισκέπτριες υγείας πηγαίνουν όχι μόνο στο σχολείο, αλλά κάνουν κατ’ οίκον επισκέψεις, διά νόμου, από τη δέκατη μέρα που θα γεννηθεί ένα μωρό, για να παρακολουθούν αν είναι κακοποιημένο σεξουαλικά ή άλλως πως, μέχρι τα πέντε χρόνια του που θα πάει στο σχολείο, οπότε θα αναλάβει η Σχολιατρική Υπηρεσία.

Πρέπει, λοιπόν, να δίνεται η ευκαιρία στις επισκέπτριες υγείας να πηγαίνουν στα σπίτια και να παρακολουθούν τα παιδιά, και να ενταχθεί το θέμα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στην προϋπηρεσιακή εκπαίδευση των νηπιαγωγών και των δασκάλων. Επιπλέον, να γίνεται ενδο-ϋπηρεσιακή εκπαίδευση όλων των εκπαιδευτικών και όλων των άλλων ειδικοτήτων που ασχολούνται με το θέμα».

Χριστίνα Χατζησάββα, από το Γραφείο της Επιτρόπου για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Παιδιού: «Η εμπειρία του Γραφείου, σε σχέση με την εφαρμογή του προγράμματος σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία τα τελευταία τρία χρόνια, μέσα από τις απόψεις των παιδιών, είναι ότι το μάθημα δεν γίνεται αποτελεσματικά. Π.χ. αν κάποιος θέλει να μιλήσει στα παιδιά με μια διάλεξη για τη σεξουαλική αγωγή, δεν πετυχαίνει, γιατί τα παιδιά θέλουν να συζητήσουν όχι μόνο για θέματα αναπαραγωγής, αλλά και για ζητήματα συμπεριφορών μεταξύ τους, για το τι είναι ο σεβασμός προς τον άλλον, για το τι είναι η σεξουαλική κακοποίηση.

Θέλουν τον καθηγητή τους να είναι ανοικτός να συζητήσει και άλλα θέματα, όπως π.χ. η ομοφοβία. Επίσης κάποιοι εκπαιδευτικοί, ενώ θέλουν να μιλήσουν για κάποια θέματα, δεν το κάνουν, λόγω αντιδράσεων από τους γονείς. Φαίνεται ότι δεν είναι ξεκάθαρη η θέση του σχολείου, για το πώς ν’ αντιμετωπίζει κάποια θέματα και οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν την απαραίτητη στήριξη από το Υπουργείο Παιδείας».