Το Ανώτατο απέρριψε αίτηση του γεωργού Χαμπή Χειμώνα
Με ενδιάμεση απόφαση το Ανώτατο έκρινε ως αβάσιμη την αίτηση του κ. Χειμώνα για έκδοση προσωρινού διατάγματος απαγόρευσης εναντίον Άγγλου δικαστή να επεμβαίνει στην ιδιωτική του ζωή, μέχρι να εξεταστεί η κυρίως αίτησή του, με την οποία αμφισβητεί τη νομιμότητα των οργάνων των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο

Το Ανώτατο Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφασή του απέρριψε αίτηση του 59χρονου γεωργού Χαράλαμπου (Χαμπή) Χειμώνα για έκδοση προσωρινού διατάγματος, με το οποίο να απαγορεύεται σε δικαστή της Βρετανικής Βάσης Δεκέλειας να επεμβαίνει στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του αιτητή μέχρι να εξεταστεί η κυρίως αίτησή του.

Το δικαστήριο έκρινε την παρούσα αίτηση ως νόμω και ουσία έκδηλα αβάσιμη, με την εξέταση της κυρίως αίτησης να συνεχίζεται. Την υπόθεση του κ. Χειμώνα ανέδειξε ο συνάδελφος δημοσιογράφος Μάριος Δημητρίου με σειρά δημοσιευμάτων.

Πατέρας τεσσάρων παιδιών και παππούς τεσσάρων εγγονιών, κάτοικος Ξυλοφάγου που βρίσκεται εντός της Βάσης Δεκέλειας, ο 59χρονος έγινε γνωστός για προηγούμενες συλλήψεις και φυλακίσεις του από την Αστυνομία των Βάσεων, οι οποίες συνδέονται με την εκ μέρους του έμπρακτη άρνηση να αναγνωρίσει την εξουσία των Βάσεων. Κατηγορείται για παρακοή δικαστικού διατάγματος και για παρεμπόδιση εργασιών σε έδαφος των Βάσεων.

Αμφισβητεί τους Βρετανούς
Οι κατηγορίες εναντίον του προέκυψαν μετά την αντίδρασή του στην καταστροφή, από τους Βρετανούς, πάρκου αφιερωμένου στους εννιά απαγχονισθέντες ήρωες της ΕΟΚΑ 1955-59, που η κοινότητα Ξυλοφάγου εγκαινίασε σε δημόσια τελετή την 1η Απριλίου 2014, σε τεμάχιο γης της οικογένειας Χειμώνα, θεωρούμενο από τις Βάσεις ότι βρίσκεται μέσα στο Πεδίο Βολής Πύλας, «εντός της μοναδικής βρετανικής περιοχής χρήσης πραγματικών πυρών στην Κύπρο».

Όπως αναφέρθηκε στο Ανώτατο, ο αιτητής αμφισβητεί τη νομιμότητα των οργάνων των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο και θεωρώντας το ζήτημα εξαιρετικά σοβαρό απηύθυνε μέσω του συνηγόρου του πολυσέλιδες επιστολές σε θεσμικά όργανα του Κράτους -στην Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, στα Υπουργεία Εξωτερικών, Εσωτερικών, Άμυνας, Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως και στον Γενικό Εισαγγελέα- ζητώντας την παρέμβασή τους προς άρση της κατ΄ ισχυρισμόν παρανομίας.

Οι προσπάθειές του δεν είχαν αποτέλεσμα, γεγονός που τον ώθησε να καταχωρίσει, στις 6.3.2015, αίτηση στο Ανώτατο Δικαστήριο για: «Άδεια για την καταχώριση αιτήσεως διά έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Quo Warranto, διά του οποίου να καλείται ο δικαστής R. H. Naqvi, Άγγλος υπήκοος, να δείξει υπό ποια εξουσία και/ή ποια νομοθεσία και/ή ποιο νομοθετικό έρεισμα και/ή νομικό έρεισμα έχει, βάσει του οποίου κατέχει και/ή ασκεί δημόσια το αξίωμα του Δικαστή στην Κύπρο σε δημόσιο χώρο, σε κτίριο υπό τον τίτλο "Court" που βρίσκεται εντός των Κυρίαρχων Βρετανικών Βάσεων Δεκέλειας».

Η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση στις 12.3.2015, αλλά έκτοτε αναβλήθηκε δύο φορές για τις 6.5.2015, μετά από αίτημα του συνηγόρου του ότι «λόγω της σοβαρότητας και σπουδαιότητας του ζητήματος» αυτό θα πρέπει να εκδικαστεί από την Πλήρη Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου και προς τούτο κατέθεσε στις 17.3.2015 και σχετικό «Υπόμνημα», όπως το ονόμασε, στο Πρωτοκολλητείο.

Η κυρίως αίτηση δεν έχει ακόμη εξεταστεί από την Πλήρη Ολομέλεια. Αντικείμενο της παρούσας είναι η δεύτερη αίτηση του αιτητή, που καταχώρισε στις 6.4.2015, με την οποία ζητά: «Προσωρινό διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στον R. H. Naqvi και/ή υπαλλήλων του και/ή αντιπροσώπου του και/ή υπηρετών και/ή προσώπων τα οποία εργάζονται για λογαριασμό του και/ή εκ μέρους του και/ή κατ΄ εντολή του να επεμβαίνει στην ιδιωτική, οικογενειακή, προσωπική ζωή του αιτητή και να πλησιάζει τον αιτητή και την κατοικία του σε απόσταση μικρότερη των 50 μέτρων, μέχρι πλήρους εκδίκασης και αποπεράτωσης της πιο πάνω αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου».

«Θα στερηθώ την ελευθερία μου»
Η αίτηση βασίζεται σε πολυεπίπεδη νομική βάση και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του αιτητή, στην οποία αναφέρει πως στις 31.3.2015 του επιδόθηκε κλήση να παρουσιαστεί στις 30.4.2015 ενώπιον του R. H. Naqvi, σε ακρόαση κατηγορίας για παρακοή διατάγματος που εξέδωσε το εν λόγω πρόσωπο, το οποίο παρουσιάζεται ως Δικαστής στη Βρετανική Βάση Δεκέλειας. Αν, ισχυρίζεται, δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αντιμετωπίζει «… πραγματική απειλή και κίνδυνο για τη σωματική του ακεραιότητα και τη στέρηση της ελευθερίας του…».

Ο δικαστής του Ανωτάτου, Μ. Χριστοδούλου, αφότου εξέτασε το υλικό που τέθηκε ενώπιόν του, αναφέρει στην απόφασή του: «Εγείρεται επομένως το ερώτημα κατά πόσο το Ανώτατο Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να ελέγξει την εξουσία του R. H. Naqvi για άσκηση δικαστικών καθηκόντων και μόνο αν η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι καταφατική, μπορεί να εξεταστεί αίτημα για έκδοση προσωρινού διατάγματος, που να του απαγορεύει να ασκεί τέτοια καθήκοντα.

Κατά συνέπεια, η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος προϋποθέτει δικαστική απόφαση ότι ο φορέας της θέσης -ο R. H. Naqvi- δεν νομιμοποιείται να ασκεί δικαστικά καθήκοντα, ζήτημα που αποτελεί αντικείμενο της (κυρίως) αίτησης για άδεια καταχώρισης αίτησης για έκδοση εντάλματος Quo Warranto». Ως εκ τούτου, το δικαστήριο αποφάνθηκε πως «δεν υπάρχει δυνατότητα έκδοσης προσωρινού διατάγματος πριν από την εκδίκαση της κυρίως αίτησης…». Υπό το φως των πιο πάνω, το Ανώτατο απέρριψε την αίτηση ως «νόμω και ουσία έκδηλα αβάσιμη», με την εξέταση της κυρίως αίτησης να συνεχίζεται.

«Θα στερηθώ την ελευθερία μου»
Η ΑΙΤΗΣΗ βασίζεται σε πολυεπίπεδη νομική βάση και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του αιτητή, στην οποία αναφέρει πως στις 31.3.2015 του επιδόθηκε κλήση να παρουσιαστεί στις 30.4.2015 ενώπιον του R.H. Naqvi σε ακρόαση κατηγορίας για παρακοή διατάγματος που εξέδωσε το εν λόγω πρόσωπο, το οποίο παρουσιάζεται ως Δικαστής στη Βρετανική Βάση Δεκέλειας. Αν, ισχυρίζεται, δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αντιμετωπίζει «… πραγματική απειλή και κίνδυνο για τη σωματική του ακεραιότητα και τη στέρηση της ελευθερίας του…».

Ο δικαστής του Ανωτάτου, Μ. Χριστοδούλου, αφότου εξέτασε το υλικό που τέθηκε ενώπιόν του, αναφέρει στην απόφασή του: «Εγείρεται επομένως το ερώτημα κατά πόσο το Ανώτατο Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να ελέγξει την εξουσία του R.H. Naqvi για άσκηση δικαστικών καθηκόντων και μόνο αν η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι καταφατική μπορεί να εξεταστεί αίτημα για έκδοση προσωρινού διατάγματος, που να του απαγορεύει να ασκεί τέτοια καθήκοντα.

Κατά συνέπεια, η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος προϋποθέτει δικαστική απόφαση ότι ο φορέας της θέσης -ο R.H. Naqvi- δεν νομιμοποιείται να ασκεί δικαστικά καθήκοντα, ζήτημα που αποτελεί αντικείμενο της (κυρίως) αίτησης για άδεια καταχώρισης αίτησης για έκδοση εντάλματος Quo Warranto». Ως εκ τούτου, το δικαστήριο αποφάνθηκε πως «δεν υπάρχει δυνατότητα έκδοσης προσωρινού διατάγματος πριν από την εκδίκαση της κυρίως αίτησης…». Υπό το φως των πιο πάνω, το Ανώτατο απέρριψε την αίτηση ως «νόμω και ουσία έκδηλα αβάσιμη», με την εξέταση της κυρίως αίτησης να συνεχίζεται.