Η σπουδαία σοπράνο Αναστασία Ζαννής στη «Σ»
Η «Σ» με αφορμή την κάθοδό της στην Κύπρο παρουσιάζει σήμερα μια συνέντευξή της, μέσα από την οποία μοιράζεται μαζί μας πολλά

Στην Κύπρο βρέθηκε πριν από μερικές μέρες η σπουδαία σοπράνο Αναστασία Ζαννής, όπου παρουσίασε μια εκπληκτική συναυλία στο Προεδρικό Μέγαρο για το Καραϊσκάκειο Ίδρυμα. Η «Σ», με αφορμή την κάθοδό της στην Κύπρο, παρουσιάζει σήμερα μια συνέντευξή της μέσα από την οποία μοιράζεται μαζί μας πολλά. Το τι την έφερε στην Κύπρο, τα σπουδαιότερα ταξίδια της στο εξωτερικό, οι γνωριμίες που έκανε μέσω του τραγουδιού, αλλά και η αγάπη της για το τένις είναι μερικά απ’ όσα μας παρουσιάζει μέσω της συνέντευξής της.

Ένα μήνυμα γίνεται πιο ισχυρό με τη μουσική
Κατ' αρχάς θα θέλαμε να μας πείτε τι σας έφερε στην Κύπρο και με ποια αισθήματα έρχεστε κάθε φορά στη χώρα μας;
Η συναυλία που παρουσίασα για το Καραϊσκάκειο Ίδρυμα, μαζί με τον μαέστρο Γ. Χατζηλοΐζου στο Προεδρικό Μέγαρο. Όμως η γνωριμία μου με τους δότες του μυελού των οστών τη στιγμή της βράβευσης, που έχουν σώσει έναν άνθρωπο, ήταν μια μοναδική και καινούργια εμπειρία για μένα. Κατά την παραμονή μου στο νησί επισκέφθηκα και το Καραϊσκάκειο Ίδρυμα, όπου είδα από κοντά τις εγκαταστάσεις και την ειλικρινή προσπάθεια όσων ανθρώπων είναι εκεί και δουλεύουν για τον σκοπό αυτό. Η πρόσκληση του Καραϊσκάκειου Ιδρύματος και η παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Αναστασιάδη στην εκδήλωση ήταν, για μένα, μια μεγάλη τιμή. Κάποιες φορές η δύναμη της μουσικής μπορεί να βοηθήσει ένα μήνυμα να γίνει πιο ηχηρό.

Θα ξαναρθείτε ξανά στην Κύπρο, κι αν ναι, με ποια ευκαιρία;
Σίγουρα για την ομορφιά του νησιού, αλλά και για τους ανθρώπους. Είναι πολύ κοντά στη μουσική και στο κλασικό και το musical, και έχω αποκομίσει την εντύπωση πως αγαπάνε και σέβονται τους καλλιτέχνες. Πιστεύω, μάλιστα, ότι αυτήν τη φορά δημιούργησα και φίλους.

Πολυταξιδεμένη και με πολλές γνωριμίες
Ως σοπράνο είχατε την ευκαιρία να βρεθείτε σε πολλές χώρες του κόσμου και να μαγέψετε το κοινό που σας παρακολούθησε. Σε ποια χώρα/πόλη βιώσατε τα μεγαλύτερα συναισθήματα;
Ήταν παιδικό μου όνειρο τα ταξίδια σε χώρες εξωτικές και πραγματοποιήθηκε σε συνδυασμό με τη μεγάλη μου αγάπη το τραγούδι. Έτσι οι συναυλίες μου στο Τόκυο, στο Keyaki Hall, και στη Σεούλ, όταν βραβεύτηκα ανάμεσα σε 49 χώρες και φυσικά το Carnegie Hall στη Νέα Υόρκη, ένας ιστορικός χώρος τον οποίο μου έδειχνε σε φωτογραφία ο πατέρας μου όταν ήμουν μικρή. Όλοι αυτοί οι σταθμοί-προορισμοί έχουν καταγραφεί ως μια ξεχωριστή, κινηματογραφική θα έλεγα, προσωπική μου εμπειρία. Όταν έκανα την πρόβα ήχου και κοίταξα τους Αμερικανούς μουσικούς μαζί με τους Έλληνες μέσα στο Carnegie Ηall, συγκινήθηκα. Αγαπάω το τραγούδι και όλη τη διαδικασία που γίνεται γύρω από αυτό, γιατί είναι ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού μου.

Ένεκα των πολλών παραστάσεών σας ανά το παγκόσμιο, σίγουρα θα είχατε την ευκαιρία να συναντηθείτε ή και να συνομιλήσετε με σημαντικές και λαμπερές προσωπικότητες διεθνώς. Πείτε μας μερικές από τις γνωριμίες σας.
Επιβεβαιώνοντας κάθε φορά ότι ο άνθρωπος είναι πάνω από τους Θεσμούς, τραγούδησα παρουσία του Προέδρου της Αμερικής Μπιλ Κλίντον, του Γενικού Γραμματέα Ηνωμένων Εθνών Μπούτρος Γκάλι, για τον Jose Carreras στο gala που οργανώθηκε στη Γερμανία. Επίσης, θαυμάζω την κ. Μ. Βαρδινογιάννη μετά τη συναυλία μας στο Παλλάς για τον σύλλογο «Ελπίδα», και πάντα θέλω να ρωτάω τη γνώμη της. Άλλο ένα πρόσωπο το οποίο εκτιμώ πολύ και επισκέπτομαι πάντα για να ζητήσω την ευχή του είναι ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος.

Όταν έκλεισε το μικρόφωνο…
Κατά την πολύχρονη καριέρα σας, σας έχει τύχει ποτέ κάποιο παράδοξο γεγονός/συμβάν; Αν ναι, τι ήταν αυτό και τι σας άφησε αυτή σας η εμπειρία;
Όταν έκλεισε το μικρόφωνο την ώρα που τραγουδούσα τον Εθνικό Ύμνο στη Νέα Υόρκη ζωντανά, στην Πέμπτη Λεωφόρο, όπου γινόταν εκεί η μεγαλύτερη γιορτή για τους Έλληνες. Αυτό μου δημιούργησε μεγάλη αμηχανία κι έπρεπε να αντιδράσω αμέσως. Έτσι άφησα το μικρόφωνο και άρχισα να τραγουδάω ακαπέλα, σαν ψίθυρος στην αρχή και μετά ο κόσμος άρχισε και παρασύροντας ο ένας τον άλλον έγινε μια χορωδία χιλιάδων ανθρώπων, να τραγουδούν μαζί μου τον Εθνικό μας Ύμνο. Ήταν κάτι πολύ-πολύ έντονο και αξέχαστο.

Οικογενειακή υπόθεση ο Ολυμπισμός
Είστε μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής Λαμπαδηδρομίας. Ποιος ο στόχος σας και τι μηνύματα θέλετε να στείλετε μέσω αυτού;
Ο Ολυμπιακός Ύμνος, που με τιμά όταν με καλούν να ερμηνεύσω, είναι για μένα οικογενειακή υπόθεση. Παρακολουθώντας το έργο της Ολυμπιακής Ακαδημίας για μικρά παιδιά, θυμήθηκα πόσο μπορείς να επιδράσεις θετικά. Κι αυτό γιατί κι εγώ ήμουν από έξι χρόνων στον αθλητισμό και οι Ολυμπιακές Αξίες ξεκίνησαν από τον πατέρα μου, που μου έδειχνε συνεχώς ανθρώπους που έβαζαν στόχους πολύ υψηλούς, μου μάθαινε να μη φοβάμαι, να πιστεύω ότι μπορεί να συμβεί, ότι μπορείς να πετύχεις, να ξεπεράσεις τη στιγμή, τον εαυτό σου. Κάτι που είναι το ζητούμενο και σήμερα για την Ελλάδα.

Τι να αναμένουμε από εσάς στο μέλλον;
Ετοιμάζω μια σειρά από εμφανίσεις σε Αρχαία Θέατρα για το καλοκαίρι. Προηγουμένως θα είμαι στη Νέα Υόρκη, όπου προετοιμάζω μια παράσταση για τον Σεπτέμβριο.

Η σχέση μου με το τένις
Εκτός από σοπράνο είστε και λάτρης του τένις, σωστά; Ποια η σχέση σας με το άθλημα και πώς το ξεχωρίσατε ανάμεσα στ’ άλλα;
Όντως είμαι λάτρης του τένις και το θαυμάζω ως άθλημα. Μάλιστα, θυμάμαι όταν ήμουν με πολλά παιδιά στην εθνική ομάδα τένις, ταξιδεύαμε, κάναμε προπόνηση, παρέα. Είναι αξέχαστες τέτοιες εμπειρίες. Και περισσότερο αξέχαστη εμπειρία ήταν όταν βγήκα δεύτερη στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Νεανίδων. Κι ειλικρινά αυτόν τον παιδικό μου αγώνα-τελικό δεν τον ξέχασα και δεν θα τον ξεχάσω ποτέ.